The Philosopher (exo Сэүн)

Тэд энэ удаад үнэхээр илүү зүйлд анхааралгүй бас хор шаргүйгээр чухлаар 7 хоногийн турш хичээллэлээ.

9 сарын 30 оройн 23 цаг

Сэүний өрөөнд

Сэүн эцсийн удаа нягталж үзчихээд хойш сандлаа налан нурууныхаа чилээг гаргалаа...

Микото түүний хажууд сандал дээр суун сунайгаад түүн рүү харан

-Иймэрхүү байхад эрдэм шинжилгээний хуралд оролцох зөвшөөрөл олгох уу? гэхэд Сэүн өмнөх хэлсэн үгээ санан инээмсэглээд

-яахав боломжийн гээд сунайснаа гараа түүний хацар дээр авчран зөөлнөөр илснээ гэнэт ухаан орон гараа аваад

-хичээж ажиллалаа...Сайн байлаа...Гэхдээ үнэхээр ядарч байна шүү гэснээ 

-сүүлийн хэдэн өдөр ачаалалтай байлаа...ядаргаагаа тайлаад бага зэрэг шар айраг уухуу? гэхэд Микото зөвшөөрлөө...хөргөгчнөөсөө хүйтэн шар айраг авчран ууцгаав...Өрөөний гэрлээ унтрааж тэд тайван орчинд ярилцан сууна...

-Нээрээ нөгөө залуу чинь ?

-Салчихсан...

-Гуниглаж бас уурлахгүй хэвээрээ л үү?

-Мнн...хамт байсан байгаагүй огт ялгаагүй л мэдрэмж өгдөг...

-Тэгвэл надтай байхад бас намайг байхгүйд адилхан байдаг уу?

-Айн? гэтэл Сэүн нүдээрээ инээгээд

-Тоголсон юмаа...Битгий гайх...

-Аан...

-Чиний төвлөрөх чадвар үнэхээр сайн гэдгийг мэдэх үү?

-Гуйя магтаал биш шүү....Би чамд өмнө нь хэлсэн шдээ...Магтаалаас би зүрхшээдэг...

-Чи нэг зүйлд төвлөрвөл чиний хажууд хүн алсан ч, секс хийсэн ч мэдэхгүй байх...

-Болио...Би магтаалд үнэхээр дургүй...Би өөрийнхөө бүрэн дүүрэн биш гэдгийн хангалттай мэднэ...

-Яахавдээ....sunbae-ийнхаа магтаалыг нэг удаа хүлээн авчих...Сэүн хангалттай эрүүл биш байгаа болохоор энэ удаад бардам зангаа ардаа гээгээд ямар ч баг зүүлгүйгээр сайшааж байна гээд л ойлгочих гэж хэлэхэд Микото өөрийгөө болон Сэүнийг өдөржин хоосон ходоодтой байсныг саналаа...Тэр ч тэр би ч тэр хурдан халчихаж...дөнгөж 2 дохоо ууж эхэлж байхад хэдийн өөрийнхөөрөө байгаад эхэлчихэж...

-Гэхдээ яагаад япон нэр гэж?

-Миний нэр үү? зүгээр л Софиа гэснээс Микото нь дуудахад их амар байгаа биз дээ...Японд амьдардаг байхад миний хэрэглэдэг байсан нэр...

-Чамайг Софиа гэдэг хэрэг үү?

-Мннн...аав минь канад хүн болохоор солонгос нэр өгөөгүй гэсэн л дээ...

-international girl юм биздээ гэхэд Микото инээмсэглэнэ.

-Яагаад Японд амьдарсан юм? өөр улс биш яагаад япон гэж?

-Амиа хорлолтоор дэлхийд тэргүүлдэг болохоор л гэхэд Сэүн ангайн

-зөвхөн ийм шалтгаанаар уу? 

Микото инээмсэглэн

-Тоголсон юм аа...Зүгээр л утга учрыг хайгаад л...Өөр ертөнцийн оршихуйг мэдэрмээр санагдсан хэрэг л дээ...

-Тэгээд утга учираа олсон уу? гэхэд Микото дахин инээмсэглэж

-Олсон юм шиг харагдаж байна уу?

-Чи үүнийг хаанаас ч олохгүй...Энэ чиний дотор бий...

-Гэхдээ өдөр ирэх тусам энэ  зүйл холдоод байгаа юм шиг мэдрэмж төрөхөд бага зэрэг...

-Яагаад амиа хорлолтын талаар бичих болсон гэж? (Микотогийн төгсөлийн бичвэр амиа хорлолтыг тухай)

-Энэ зүгээр л...Надад их ойр...байсан...Байсаар ч байгаа...байсаар ч байна байх...гэхэд Сэүн өгзгөөрөө ширээ налах Микотогийн өмнөөс харан  Микотогийн 2 талд гараараа тулаад түүнд ойртон

-Битгий утга учир хай...Хайх тусам энэ чамаас зугтах болно...гэхэд Микото чин сэтгэлээсээ бага зэрэг зовнингуйгаар

-гэхдээ би чадахгүй...ямар ч утгагүй логикгүй зүйлийг би үзэн яддаг...Энэ утга учир гэгч зүйл надад хэрэгтэй...мэдрэмж гэх зүйл надад хэрэгтэй...Надад өнгө хэрэгтэй...Надад баяр баясал бас уйтгар гуниг хэрэгтэй гээд Сэүний нүд рүү ширтлээ...Сэүн бага зэрэг бодлогоширсон харцтай Микото руу ширтэнэ...

-Чи ямар өнгө хүсэж байна? гэж шивнэн хэллээ...

-Ямар ч байсан би хүлээн авах болно...Хэн нэгэн надад бэлэглэж чадах юм бол би хар байсан ч саарал байсан ч энэ надад хамаагүй...

-Тэгвэл хүлээн ав гэхэд Микотогийн харц бага зэрэг гайхсан шинжтэй болов...

-Намайг хүлээн ав...Би чамд өнгө бэлэглэх болно...гээд түүн рүү улам ойртон

-Чи өнгөгүй байхаас залхаж байгаа биз дээ гэхэд Микото зөөлөн толгой дохилоо...

Түүний анхилам үнэр...Энэ үнэр миний мэдрэхүйг цочроодог...Миний дурыг татдаг...Тэрнийг надад ойртоход түүний үнэр хамар сэтлэх шиг...намайг яг л хүлж орхисон мэт мэдрэмж өглөө...

Сэүн түүн рүү үнэхээр төвлөрсөн санагдана...Тийм гэхийн аргагүй гүнзгий харц...Надад уншигддаггүй тэр харц над руу цоо ширтэнэ...удалгүй тэр над руу дөхөж  эхэллээ...

Түүний зөөлөн уруул миний урууланд хүрлээ...Энэ миний хувьд анхны удаа биш ч бурхан минь...тэр гайхалтай...Энэ мэдрэмж надад үнэхээр гайхалтай санагдсан...би нүдээ анилаа...Түүний зөөлөн уруул намайг 23 жилийн зүүднээс  сэргээх шиг л болсон...тэр анх зөөлөн үнсэж эхэлсэн ч удалгүй миний уруулыг озон авлаа...Би хариу үзүүллээ...Бид аажмаар үнсэлцэж эхэллээ...тэр намайг өөртөө уусгаж орхих нь тэр...Тэрний үнэр намайг мансууруулж байна...Удалгүй тэр миний өгзөгнөөс өргөн ширээн дээр суулган над руу хэсэг ширтэн бид үргэлжлүүлээ...

Бид энэ гайхалтай мэдрэмжинд уусаж орхилоо...тэрний надад өгч байгаа мэдрэмж гайхалтай...тэр энхрийгээр намайг үнсэж байна...Тэрний бардам зангаа уландаа гишгэснийг би гэнэт санан уруулаа салгалгүйгээр ёжтойгоор инээхэд тэр хэсэг больсон ч үргэлжлүүлэн намайг үнсэж эхэллээ...Энэ мэдрэмж гайхалтай...Би хэзээ ч энэ мэдрэмжийг мэдэрч байгаагүй юм байна... тэр удалгүй хэлээ аманд минь оруулж эхлэв...миний дотор хэвийн биш болж байна...Бурхан минь би түүний үнсэлтэнд догдолж байна гэж үү? тэр 23 жилийн турших сэрээгүй тэр зүйлийг сэргээлээ гэж үү? Би түүнийг хөлөөрөө ороон гараа түүний хүзүүгээр тэвэрлээ...тэрний гар өгзгөөр минь тэврэн намайг өргөлөө...Би унахгүйн тулд түүний хүзүүнээс чангаар ороон тэврэхэд тэр энэ удаад ёжтойгоор инээмсэглэн

-Би санаснаа авлаа тийм үү?

Тэр бидний анх уулзсан үеийг санууллаа...Би түүнд хариу үзүүлэн толгой дохиод дахин тэр мэдрэмж рүү өөрийн эрхгүй яаран түүний уруулыг үнслээ...тэр энэ удаад халуухнаар үнсэнэ...Намайг гар дээрээ өргөн ширээнээс хөндийрүүлээд

-Чи үнэхээр жижигхэн юм...Яг л надад зориулагдсан юм шиг хэмээн хэлээд намайг үнсэнгээ өргөлөө... тэр намайг өргөн өөр зүг алхаж эхэллээ...Би түүний хаашаа явж байгааг гадарлаж байна...Тэр намайг үнсэнгээ ширээнийхээ дэргэдэр ор луугаа алхаж байлаа...Удалгүй намайг орон дээрээ хэвтүүлээд

-Чи үнэхээр гайхамшигтай...

-Гуйя битгий...магтаал надад хэрэггүй...

-Чи намайг биеэ барихад хэцүү болглож байна...гэсээр үргэлжлүүлэн халуухнаар намайг үнслээ...Би зүгээр л түүнд уусч орхилоо...Удалгүй тэр биеэр минь гараа гүйлгэж эхэллээ...гэхдээ би анх удаа л энэ мэдрэмжийг мэдэрлээ...Бие минь бүхэлдээ халуу дүүгэн ирвэгнэж танил бус мэдрэмж мэдэрлээ...Түүний гар хөхөн дээр минь ирэн зөөлнөөр базлаад

-Бурхан минь...

Түүний доодох хатуурч байгаа нь надад мэдрэгдэж байна...Өмнө нь ийм нөхцөлд хэд хэдэн удаа ороход юу ч мэдрэгдээгүй ч энэ удаад өөр байна...Тэр надад юу хийчихэв ээ...Биеийг минь танил бус таатай мэдрэмж нөмрөн авлаа...өмнө нь ийм байдалд хэд хэд орсон ч ийм сайхан мэдрэмж бол анхных...Түүний гар биеэр минь гүйн миний биеийн хэсэг бүрийг шалган тэнүүүчилж байлаа...Яагаад гэдгийг мэдэхгүй ч тэрний бас миний амьсгаа түргэсч эхлэв...Тиймээ тэр яах аргагүй миний сэрлийг хөдөлгөчихөж...Гэхдээ яаж? Би өмнө нь 3 ч хүнтэй энэ хүртэл явсан ч надад юу ч мэдрэгдээгүй...Тэр ам нээн

-Болох уу? гэхэд би толгой дохилоо...Тэр цагааан цамцны минь товчийг доороос нь нэг нэгээр тайлж эхэллээ...Бэлхүүсийг минь илэн аажмаар дээшлэнэ...Миний хөх ил гарлаа...тэр нүцгэрсэн цээжийг минь илэн түүний уруул миний уруулаас салан бага багаар доошилж хүзүү цээжийг минь шүүслэг уруулаараа үнсэж эхэллээ...Түүний уруул хөхөн дээр минь ирэн...хөхний толгойг минь үнсэж аажмаар хөхөж эхэллээ...Бурхан минь миний биен дотор чөтгөр орсон мэт л миний мэдлээс гарчихлаа...тэр удалгүй дээшлэн уруул дээр минь  ирээд үнсэн нэг гар нь миний өмдний тэлээг тайлж эхэллээ...

-ЧИ намайг галзууруулж байна...тэр ингэж хэлэн миний биеийн хэсэг бүрийг шинжиж байгаа мэт л гараа гүйлгэж байлаа...Тэр миний тэлээг тайлан өмдийг минь бага зэрэг доошлуулаад

-Чамд ямар гээчийн чөтгөрийн хүч шүглээ вэ? Би ийм зүйлийг мэдрээгүй удсан байна....Тэр миний өмдийг дор нь л тайлж орхилоо...Би энэ гайхалтай мэдрэмжийг хажуугаараа дэмий өнгөрөөхийг хүсээгүй юм...Түүний фудболкон дотуур гараа гүйлгэн түүний хэт булчинлаг биш ч чангасан биеэр гараа гүйлгэнэ...Түүний амьсгал улам л түргэсч байлаа...Тэр миний нүд уруул хацар дух гээд хаа сайгүй л үнсэж энхрийлж байлаа...Тэр өндийн фудболкоо тайлж шидлээ...Би энэ мэдрэмжинд эзэмдүүлэхийн зэрэгцээ өөрийгөө болон түүнийг гайхаж байсан юм...Өмнө нь хэний ч чадаагүй зүйлийг тэр надад өгч байна...Би түүний үсээр хуруугаа гүйлгэнэ...Бид яг одоо бие биендээ уусчихаж...Бид хэдий алкохол хэрэглэсэн ч бидний эрүүл ухаан байсаар л байсан юм...тэр удалгүй тамирийн өмдөө тайлан бид бараг нүцгэрч орхилоо....Тэр хийж байсан бүх зүйлсээ болиод миний нүд рүү ширтлээ...Дур хүсэлдээ автсан харц...Галзуурам харц...

-Болох уу? Би чамайг хүчлэээгүй биз дээ? Би зүгээр л толгой дохилоо......тэр  нэг гараа доошлуулсаар хэлүүн дээр минь гараа авчран бага багаар массажлаж байгаа мэтээр оролдож эхэллээ...Бурхан минь хараал ид гэж...Миний биед юу тохолдчихвоо..Би галзуурч байна...Миний биен дотор өөр хүн орчихоод миний мэдрэхүйг надаас булаасан юм шиг л...энэ мэдрэмж галзуурам...Бидний амьсгал улам ихээр түргэсч байна...Тэр миний хөхийг базлан үнсэж байснаа уруулаа надаас холдуулан амьсгаадсаар

-Би тэдний чадаагүй зүйлийг чадчихлаа тийм үү?

-Тиймээ хараал ид гэж...Чи чадчихлаа...

-Би чамд үүнийг өгч чадна гэж анх уулзахад л хэлж байна...Хожил минийх боллоо...

-Чамд хожил өгөхийг хүсээгүй ч...Тиймээ чи энэ удаад чадлаа гээд түүний уруулыг үнсэж эхэллээ...тэр надад үнсүүлж байхдаа ялалт авсан царай гаргаж байлаа...Удалгүй илүү хүчтэйгээр үнсэн дахин гараа доошлуулан

-Энэ удаад надад тийм ч хэцүү байсангүй...

-Бурхан минь...Би энэ мэдрэмжийг барьж авахыг ямар их хичээж байгааг чи мэдэхгүй...Тиймээс зүгээр л амаа хамхи гээд түүний уруулыг зөөлөн хазлахад тэр өндийн миний гуяар гараа гүйлгэн зөөлнөөр хөлийг минь салган

-Орууллаа шүү... Энэ удаад би дахин толгой дохилоо...Би өмнө нь хэд хэдэн удаа оролдож үзсэн ч энэ хүртэл явсан нь тэр анхных байсан юм...түүний нэг гар миний мөрнөөс барьж нөгөө гар нь миний үсийг илж байлаа...

-Орохгүй байна...чинийх үнэхээр бариу бололтой гээд үл ялиг энхрийгээр инээмсэглээд духан дээр минь үнсэн 

-Биеэ сулла...Чи хэт биеэ чангалаад байна...Энэ чиний анхны удаагийнх биш биздэээ...тайвшир энэ удаагых өөр байх болно...Би юу ч хэлэлгүй биеэ суллахыг хичээлээ. Удалгүй миний доор нэгэн хатуу зүйл мэдрэгдлээ...тэр биеэ чангалан  хөдлөхөд  миний бие дотор  аймшигтай мэдрэмж...өвдөлт мэдрэгдлээ...

Сэүний  талаас

Бидний цус буцлах шиг л... биеэ барьж чадахгүй хэмжээнд хүрлээ...Би түүнийг энэ мөчид үнэхээр хайрласан юм. Үнэндээ хэт их хүссэнээс л болсоныг ч үгүйсгэхгүй..Түүний доорх аль хэдийн норчихож...хийх гэж үзсэн ч эхний удаад орсонгүй түүнийг ахин нэг үнсэж дахин нэг удаа оролдлоо...түүнийх үнэхээр бариу...Гэхдээ түүний биеийг барин энэ удаад би нэвтэрч эхэллээ ...хараал идэг...надад нэг мэдрэмж төрлөө...дөнгөж оруулж байхад л тулж буй мэт...Түүний царайны хувирлыг ажиглалаа...Түүний духны судас тодорч бас түүний царайнд бага зэрэгд зовиур ажиглагдлаа...Би өөрийн мэдэлгүй уулга алдаж ...Бурхан минь үгүй байлгүй дээ...

-Бурхан минь чи?

-Чшшш...чимээгүй...

Тэр онгон байсан юм уу ? Түүний царайнд бага зэрэг зовиур илэрч байна....

Би хөдлөлгүй түүний зовуир арилтал  хүлээлээ...Миний доторх бүх зүйл үймж эхэллээ...

-Болох уу?

Тэр толгой дохилоо...Би үргэлжлүүлнэн зөөлнөөр хөдөллөө...тэр нуруугаа хотолгойж байна...Би яг л галзуурч байгаа мэт...Тэр үнэхээр намайг алж байна....би бага багаар хөдөллөө...тэр толгойгоо хажуу тийш болгон нүдээ аньж амьсгаадан зөөлөн гиншиж байна...Би түүнийг гэмтээхгүйн тулд болгоомжтойгоор бас удаанаар....Учир нь тэр хэвийн нэгэн биш...Тэр энэ бүгдийг анх удаа л мэдэрч байгаа...Би түүнийг өвтгөхийг үнэхээр хүсээгүй...Түүний сэрэл хөдөлж байгаагүй гэж хэд хэдэн удаа сонссон ч арай ч онгон гэж бодоогүй...

Микотогийн талаас

-Бурхан минь миний биеийг тасдаж байгаа мэт мэдрэгдсэн ч энэ гайхалтай мэдрэмж өвдөлт бас таашаал...Бурхан минь...