The Philosopher (exo Сэүн)

Сэүн зөөлнөөр хөдөлнө...Тэд бие биедээ аль хэдийн уусч орхижээ...Сэүн бага зэрэг хөлөрсөн бөгөөд түүнд нойтон биеэрээ хүрэхэд биесийн шүргэлцэх чимээ өрөөнд зөөлнөөр цуурайтна...Микотод хэдий өвдөлт мэдрэгдэж байсан ч энэ зүйлийг зогсоохыг хүссэнгүй...Сэүн гэнэт хөдлөхөө больход Микото гайхан нүдээ нээтэл Сэүн

-Би чиний үзэсгэлэнтэй нүдийг хармаар байна...Битгий нүдээ ань...гээд түүний нүдэн дээр үнсээд 

-Өвдөж байна уу? Микото чимээгүйгээр толгой дохилоо...Сэүн дахин зөөлнөөр түүний уруул дээр үнсээд

-Тэсэхээргүй бол хэлээрэй...Дахин толгой дохилт.

 Сэүн үргэлжлүүлэн хөдөлж эхэллээ...Бага багаар хөдөлгөөнөө хурдасгана...тэдний хэмнэл тохирч байлаа...Сэүн улам илүү хурдан хүчтэйгээр хөдөлж эхлэхэд Микотод улам ихээр өвдөлт мэдрэгдлээ...Юм хэлээгүй ч гараа явуулан Сэүний бүсэлхийнээс зөөлөн түлхэхэд

-Уучлаарай би хэт өвтгөчихсөн үү?

-Бага зэрэг...гэтэл Сэүн түүний гарыг аван атгаад амьсгаадсаар

-Чи үнэхээр намайг солиоруулж байна...Намайг уучлаарай...гэхдээ би дөхөж байна...Бага зэрэг л тэсчих гэсээр бага багаар гулсуулан орууллаа...аажмаар хурдассаар...Сэүн тэсэлгүй дуу алдаж эхэллээ...тэр үнэхээр дөхөж байгаа бололтой гар нь гэнэт л амь орсон мэт Микотогийн биеэр гүйн түүний хөх өгзөг бэлхүүс гээд түүнийг энхрийлнэ.Уруул нь хаа хүрсэн газартаа мөрөө үлдээнэ ...Энэ удаад Микото тэсэлгүй дуу алдлаа...

-OH MY FUCKING GOD тэр өөрийн мэдэлгүй хараалын үг урсгасан ч түүнийгээ өөрөө ч мэдэхгүй байлаа...Нуруугаа хотойлгон гиншиж эхэлэлээ...

-...хонгор минь...тэдний амьсгал түргэссээр...Өрөөнд тэдний дуу зөөлөн хадах хэдий ч тэд дотоод ертөнц мэдрэхүйдээ умбасан байлаа...Удалгүй Сэүн улам хурдан хөдөлсөөр эцсийн цэгтээ хүрлээ...Сүүлийн удаа хүчтэйгээр хөдлөн тэр тавьлаа...Түүний бие сулран Микотогийн дээр хэвтэнэ...

-Энэ миний хувьд хамгийн шилдэг нь байлаа...Би чамайг өвтгөчихсан үү? Микото хэдий мэдрэмжиндээ автсан ч Сэүний гаргаж буй авирыг сайтар ажиглан байлаа...тэр хэвийн үед байдгаасаа хамаагүй эелдэг бас зөөлөн болчихдог юм байна...Үнэндээ бидний дунд ийм зүйл болсонд одоо ч итгэхгүй байна...Нүд ирмэхийн зуурт л бүх зүйл болоод өнгөрчихсөн...тэр бүгдийг хийхийн өмнө нэг бүрчлэн надаас асууж зөвшөөрөл авч байсан...тэр юуг ч хүчлэн хийгээгүй...Би өөрөө үүнийг хүссэн...Гэхдээ яагаад? Яагаад тэр гэж?Яагаад бусад биш гэж? Яагаад Лэе биш гэж? Би ойлгохгүй байна...Хэдий миний доор одоо хүртэл өвдөлт мэдрэгдэж байгаа ч би үүнийг зогсоохыг хүсээгүй...Энэ аймшигтай өвдөж байсан...

-"Өвдөлт бол таашаал" гэдэг үг сексээс гарсан юм болов уу? гэхэд түүний дээр аахилан хэвтэх Сэүн толгойгоо өндийлгөн түүн рүү инээгээд

-Чамд таалагдсанд таатай байна...Гэхдээ чи сайн байлаа...Анхных гэхэд...Миний буруу биш биздээ...Чи онго... түүнийг үгээ дуусгаагүй байхад Микото уруул дээр нь үнсээд зөөлөн инээмсэглэлээ...

-Чиний анхных... гэхэд Микото дахин түүний уруул дээр үнсэн чимээгүй болголоо...

Тэд нүцгэн  бүсэлхийгээс доош хэсгээ даавуугаар хучин харин түүний бүсэлхий хэсгээр  Микото  дэрлэн тэд тамхи татан чимээгүй хэвтэнэ...

Үнэндээ тэдний хэн хэнд нь адилхан зүйлс бодогдож байсан юм...Бусад хүнтэй болохгүй мөртлөө энэ удаад юу нь өөр байж таарав? яагаад ? Яагаад?

Сэүн Микотогийн хөхийг зөөлөн илнэ...Тэд үнэндээ юу ярихаа мэдэхгүй байлаа...Учир нь тэдний харилцаа тогтвортой биш...Энэ бүх зүйл хоромхон зуурын дотор барьж дийлшгүй хүсэл бас сэтгэл  хөдлөлөөс болсон зүйл...Сэүн тамхиа сорон

-Яагаад? Яагаад би гэж? Бидний харилцаа...

-надаас энэ зүйлсийг битгий асуу...эхлээд би өөрөө хариултыг олох хэрэгтэй...гэхдээ би үүнийг хангалттай хэлж мэднэ...Энэ бол тохиолдлын харилцаа байсан...

-Би үүнийг мэднэ...гэхдээ миний доторх чиний талаарх бүх зүйлс замбараагүй болчихлоо...

-зөвхөн чи биш...Би...

-Чи гэхдээ ийм гэдгээ надад хэлэх хэрэгтэй байсан юм...

-хэлсэн бол юу гэж? Миний талаарх цуу яриануудыг би сайн мэднэ...

-Тэгээд яагаад тэр хүмүүс рүү уурлаж өөрийгөө өмөөрч нэрээ цэвэрлэдэггүй юм? Энэ бүгд худал хараал идсэн новшнууд минь гээд уурладаггүй юм? 

-Канадад өсвөр насаа өнгөрөөсөн ирлийз онгон охин гэжүү? Энэ л биш шүү...Миний танихгүй хүмүүс намайг юу гэж ярих нь хамаагүй...Гэхдээ миний хэвийн биш байх нь тэдний санааг улам л амраах болно...Тэдний хандлагыг л мэдсэн байхад тэдний амнаас гарах үгсийг таах тийм ч хэцүү биш...

-Чиний талаар би юу ч мэдэхгүй бололтой...

-Тэр нь бидэнд хэрэгтэй...Учир нь чи ч би ч нөхцөл байдлыг сайн мэдэж байгаа...Чи 7 хоногийн өмнө л гэхэд ямар байдалтай байснаа мэдэж байгаа...Би ч мөн адил...Чи тэр харилцааг дуусгаагүй байгаа...Би өөрөө ч өөрийгөө ойлгодоггүй болохоор бусад хүмүүст энэ улам л төвөгтэй...

-Бидний харилцаа?

-Энэ их ярвигтай зүйл...гэхдээ чи яг одоо юу бодож байна...Сэүн уртаар санаа алдаад

-Үнэндээ би их цочирдсон...Одоо ч тэр...

-Сургуулийн хамгийн явдалтай охин онгон байсанд уу?

-Үгүй...Түүний анхны эр нь би байсанд...Бас энэ бүх нөхцөл байдал...

-Өөртөө хариуцлага хүлээх хэрэггүй...Би өөрөө үүнийг хүссэн...

-гэхдээ энэ зүйл...Юу гэж хэлэхээ мэдэхгүй байна...Чиний хувьд бүх зүйлс анхных байхад энэ нөхцөл байдал тийм ч гэгээлэг биш гэдгийг хоёулаа мэдэж байгаа...Бас энэ зүйл бидэнд таалагдсан...Би яг л чамайг хөгийн зам руу татан оруулж байгаа юм шиг санагдаад байна...

-Энэ хөгийн эсвэл таатай гэхээр зүйл биш байсан...Би үүнийг хүссэн...Энэ тохиолдол байсан...Тэгээд л болоо...Надад хамгийн чухал зүйл нь чи байгаад биш...Харин үүнийг би мэдэрсэнд л байна...Энэ надад маш том чухал алхам болсон...Сэүн энэ удаад чимээгүй боллоо...Яг л өөрийнхөө бусад эмэгтэйд хандаж байсан тэр хандлагаар Микото түүнд хандсанд түүнд таагүй санагдаж байлаа...нэг шөнийг өнгөрөөсөн тэр эмэгтэйчүүд яг л ийм зүйлийг мэдэрч байсан гэж үү? Би үүнийг сайхан харилцаа гэж бодож байгаагүй ч энэ зүйл дууссаны дараа тэдэнд яг ийм хоосон мэдрэмж төрдөг байсан гэж үү? Тэдэнд хийсэн зүйлс минь бас л хөгийн амьтны үйлдэл байсныг би мэдэрлээ...Гэхдээ өмнөх явдлуудаас миний дүр өөрчлөндсөн хэдий ч Микотог би хөгийн амьтан гэж бодохгүй байна...Зүгээр л надад таалагдаж байсан...Гэтэл надад одоо хоосон мэдрэмж өгч байна...Гэхдээ би түүнийг буруутгахгүй...Тэр бол өлөгчин биш...Микото үргэлжлүүлэн

-Зүгээр л яг өмнө нь хэлсэн шиг чи хожилыг авлаа...Гэхдээ би ч өөрийнхөө хувьд хожлыг авсан...

-Эгч чамд ямар зөвлөгөө өгсөн юм? Дүгнэлт нь юу байсан юм?

-Түүнтэй ярилцсаныг мэдэж байсан юм уу? Сэүн инээгээд

-Чиний талаарх яриа манай гэр бүл өглөөний цайн дээр заларсан болохоор гэхэд Микото  огцом өндийн түүний царай руу хараад

-Наний? (японоор гайхсан байртай асуух) Сэүн дахин инээлээ...Микото японоор хэлснээ анзааран үгээ засаж солонгосоор хэлтэл Сэүн

-Битгий буруугаар ойлгоорой...Ах зүгээр л миний танихгүй өөрийн оюутныхаа талаар эгчтэй ярилцсан болохоор...Биднийг ийм байдалд орно гэж тэр мэдээгүй болохоор л...Гэхдээ чиний юмсад үзүүлэх хариу үйлдэл чинь үнэхээр инээдтэй...яг л "OH MY FUCKING GOD  гээд л" гэж түүний англи аялгаар дуурайн хэлэхэд Микото

-Би тэгж хэлсэн хэрэг үү? гэхэд Сэүн инээгээд 

-Воаав...Би эр хүнийхээ хувьд өөртөө үнэхээр итгэлтэй болчихлоо...Би ч үнэхээр орондоо сайн бололтой гээд тоглоом хийн инээтэл Микото иргэж харан түүний гэдсийг дэрлэн цонх руу харан хэвтэнэ...

-Чиний ааш анхныхаасаа маш өөр байна...Бидний хооронд энэ зүйл болсон хэдий ч маргааш болоход, нөгөөдөр болоход чамайг надтай яг л өмнөх шигээ харьцаасай гэж хүсч байна...

-Сургагч шиг үү гээд Сэүний дуу намслаа...

-Тэр нь бидэнд илүү дээр...Учир нь чи хэн нэгэнтэй дотно харилцаатай гэдгийг чинь би мэднэ...

Сэүн тэр эмэгтэйг бодоход л бухимдаж орхилоо...Түүний хэлж байгаа зөв...Би албан ёсоор тэр харилцааг дуусгаагүй...Бас үүнийг ч тэр мэдэж байгаа...дахиад л таагүй мэдрэмж.

-Үүнийг ярихгүй байцгаая...

-Тийм болохоор л өмнөх шигээ байсан нь бидэнд дээр...

-Надтай ийм зүйл болсны дараа чи юу ч болоогүй юм шиг харьцаж чадна гэж үү?Софиа?...

-Тэр нь илүү зохистой зүйл...Би тэр эмэгтэйн өмнө гэмших сэтгэл тээмээргүй байна...Тэр ч бас эмэгтэй хүн...Би тэр эмэгтэйн төлөө үүнийг хэлж байна...

-Бүхий л үед чи өөрөөсөө бусдыг бодох юм...

-Надад энэ зүйлс тийм ч хүчтэй мэдрэмж өгөхгүй...Харин бусдад өөр...Тэд зовох болно...

-Өөрийнхөө мэдрэмжийг нэгт тавьж болохгүй гэж үү?

-Энэ одоогоор нэгт тавихуйц хэмжээний хүчтэй биш...Надад бусдаас биш өөрөөсөө асуух асуулт дэндүү их байдаг...Чамд тэр эмэгтэй байгаа...Харин надад эрх чөлөө бий...

-Би чамд өнгө өгөх болно гэсэн тэр үг зүгээр л чамтай унтахын тулд хэлсэн хоосон үг байгаагүй...

-Энэ юу байх надад хамаагүй...Гэхдээ зохистой бус зүйлсийг хийхгүй байцгаая...Тохирох уу?гээд Сэүний царай руу харахад Сэүн зөөлөрсөн байлаа...

-Үүнд асуудал байхгүй...Би ч бас үүнийг ямарваа нэг зүйлийн эхлэл байхад тохиромжтой нөхцөл гэж бодохгүй байна...Харин энэ бол өөр зүйл хийхэд тохиромжтой үе гэсээр хүзүүгээрээ өндийн Микотог зөөлнөөр бас янагаар үнсэж эхэллээ...Микото хариу үнсэхэд Сэүн удаанаар хөдлөн Микотогийн дээр гаран хэвтлээ...Өвдөлт хэдий ч дахин нэг оргил үе ирлээ...Тэд энэ удаад илүү удаанаар бас таашаалтайгаар дээд цэгтээ хүрлээ...

Микото хэсэг амраад орноос өндийн гишгэтэл түүний доор дуу алдахаар хэмжээний өвдөлт мэдрэгдлээ...Сэүн түүнийг хараад санаа зовнисон байдалтай...

-Чи хэвийн биш харагдаж байна...жаахан амар... Гэтэл Микото толгой сэгсрэн 

-Үгүй би зүгээр гэж хэлэхдээ золтой л хажуу тийш уначихсангүй...Сэүн түүнийг түшин аваад 2 гар дээрээ өргөн хэвтүүлээд

-Зүгээр л жоохон утнтаад авчих...Энэ дээрдэх болно...Багштайгаа ийм үед гэрт нь тааралдмааргүй байгааг чинь ойлгож байна...Би өглөө болохоос өмнө чамайг сэрээх болохоор жоохон унтчих...Чамайг сүүлийн үед ачаалалтай байсныг мэднэ...Биед чинь амралт хэрэгтэй гэхэд Микото түүнрүү хэсэг ширтсэн ч удалгүй толгой дохин нүдээ аньлаа...Би үнэхээр их ядарснаа мэдэрлээ...түүнийг үнэрт мансууран нойрны ертөнцөд автлаа...