2 часть
Утром:
-АААААА что этооо
~Астапралла не болд сонша доча
-МАМА АЛМАТЫҒА БІЛЕСІЗ БА МЕНІҢ СҮЙІКТІ ТОБЫМ КЕЛЕД
~Жәйшылықпа осы сенікі (Арслан)
-Қойшыы
~Мен кеттім жұмысқа командировка Арслан сен кешке достарын келедіма?(Мама)
-Мам содан айтшы арсланға маған далға шығуға рұқсат берми қояды
~сенімнен шығып кеткенсің сен қыз(Арслан)
~Өздерін біліндерші енді мен кеттім итак та бас ауырып тұр(мама)
-Давай мамуль!
"Осылай Айгүл(мама) жұмысқа кетіп қалады Алима төсегінен тұрып таңғы ритуалдарын жасап астыға түседі,Алиманын бір жаман әдеті үйде жеңіл киімдермен жүреді"
-Уфф ұйқым қанбадыыы
~Көзін ісіп кеткен ғо сенін(дастан)
-Сен қашан келгенсің көрми қалыппын ғо .
~Конечно көрмисін көзін ісіп кеткен(Арслан)
-Болындар тамаққа кірісейік мен киім ауыстырып келейін
~Дастан сенде отпусккой ия?
~конееечнооо
-Е типа главныйлар магазинге бару керек
~Мен барғым келмит екеуін барындаршы(Арслан)
-Ақша бересн ба
~Дастан төйлейді
~Ияия жүрш бол
"Деп екеуі машинаға отырып магазинге жол тартады"
~Алима неғой
-Не болды?
~Осы сенін жігітін барма?
-ЖОҒА,АРСЛАН ЕСТІСЕ ӨЛТІРЕДІ ҒОЙ,неге сұрадын?
~Енді мен сенін аған секілді болып кеттім ғой
-Понятноо
~Не керек екенін білесін ба
-Ия
"Екеуі музыканы бақыртып қойып магазинге келеді.Керекті продуктылерді алып үйге келеді"
~Алимаааа не алдын сонша ауыр ғой
-Енд керек заттар ғой
~Келдіңдерғой ақырыы(Арслан)
-Айтпаш шаршап кеттім
~Алимағой неше түрліні алып алған
-Ой ияия жасандар бергел
"Олар кешкіге әртүрлі тағамдарды жасап,дайындап қойды ендігі достарды күту қалды"
~Всё қарындасым рахмет саған енд бара ғой бөлмене
-Астыда бола берейінші
~Мұнда кәзір небір жындылар болат лучше бара сал(Дастан)
-Ладнооо но маған тамақ алкеп бересндер
~Ой ияия(Дастан)
Қонақтар жиналып, музыка қосылып, бәрі көңілді күліп жатты. Арслан достарымен әңгімеге кірісіп кетті.Біреуің торт пен шырын әкеліп беріңдерші.-деді Алима
Арслан басқа достарымен әңгімелесіп тұрғандықтан, Дастан бірден орнынан тұрды.
— Мен апарамын кәзір тос
Ас үйден торттың бір тілімін, стаканға шырын құйып алды да, Алима бөлмесінің есігін баяу қақты.
— Кір, — деген дауыс естілді.
Бөлме жарығы жұмсақ, терезеден түнгі қала шамдары көрініп тұр. Алима төсектің шетінде отырған екен.
— Міне, ханшайымның тапсырысы, — деп Дастан әзілдеді.
— Рахмет, — деді Алима күліп. — Сен болмасан осы
Бөлмеде тыныштық орнады. Тек алыстан музыка үні естіледі. Дастан кеткісі келгендей болып, бірақ орнынан қозғалмады.
— Дастан... — деді кенет Алима. — Соңғы кезде маған біртүрлі қарайсың. Неге?
Дастан терең дем алды.
— Өйткені... сен мен үшін жай ғана Арсланның қарындасы емессің.
Алима таңырқап қарады, бірақ көзінде қорқыныш емес, жылылық бар еді.
— Онда кіммін? — деді сыбырлап.
— Маған ұнайтын қызсың, — деді Дастан ақыры шындықты айтып.
Бір сәтке уақыт тоқтап қалғандай болды. Алима үнсіз қалды да, баяу жымиып:
— Мен де сезетіндеймін... — деді.
Дастан сенбей қарап тұрды.
— Шынымен бе?
Алима басын изеді.
— Бірақ Арсланға қалай айтамыз?
Екеуі бір-біріне қарап күліп жіберді. Дәл сол сәтте олардың арасындағы достық басқа деңгейге өтті. Қолдары жай ғана түйісті — бірақ сол қарапайым сәт бәрін өзгертті.