Everything

Сэүн ийг гарч явсны дараа ...

Жин: Энэ аялалыг хаяаад маргааш зүгээр Сөүл рүү буцацгаах уу... Гэвэл...

Юнги: Одоо дахиж сугалж баг болдог тоглоом байхгүй байсан ... Хэрвээ бид маргааш явбал хүмүүс бидний нөхцөл байдлыг мэдэхгүй байж дэмий чалчиж эхэлнэ ... Дээрээс нь У Сэүн тэр тэнэг Тэхён ы нэр хүндэд нөлөөлвөл бид юу ч хийж чадахгүй...

Тэхён: Надад хараал идсэн миний нэр хүнд биш Жонгүг ийн аюулгүй байдал хэрэгтэй...

Жонгүг: Би зүгээр дээ... Гээд нэг сайн санаа алдаад...

Жонгүг: Агаар амьсгалчихаад ирье ... Ийн хэлээд гарч явах үед нь Тэхён хамт гарах гэж өндийвөл Хусог "Би араас нь гаряаа, та нар ярилц... " Гэсээр гарч явав...

Гадаа нэлээн сэрүү орсон байх бөгөөд Жонгүг т энэ нь үнэхээр таалагдахгүй байв... Тэр хүйтэнд үнэхээр дургүй юм л даа... Жонгүг ийг юу ч юм бодон гараа халааслаад зогсож байх үед нь...

Сэүн: Юу хийж байгаа юм... Гэвэл Жонгүг бондгос гэтэл цочоод...

Жонгүг: Чамд хамаагүй байх... Гэсээр Сэүн ийг өнгөрөн гарвал Сэүн ий хэлсэн үгс түүнийг зогсоож орхив...

Сэүн: Танай Тэхён чинь өнгөрсөнд үнэхээр муу хүн байсан юм билээ... Чи түүнийг нь мэдэх үү... Тэр чиний бодож байгаагаас тэс өөр хүн гэдгийг ... Урхидагч нэртэй их л хямсгар амьтан байсан юм байна лээ ... Яахав ядаж л тэр завхай биш байсан байх... Гэхдээ л түүнээс болж шархалсан зүрх олон юм байна лээ ... Гэвэл...

Жонгүг: Би мэднэ ээ ... Түүний өнгөрсөнг... Би чамаас ялгаатай нь түүнийг өнгөрсөнтэй нь цуг хайрладаг... Нэгэнт л болоод өнгөрсөн явдлууд... Тэр ч би ч өнгөрсөнтэйгөө зууралдах дургүй... Гээд Сэүн рүү итгэлтэйгээр харвал...

Сэүн: Гэхдээ чи өнгөрсөнтэйгөө зууралдаж надаас зугтсаар л байгаа... Үгүй гэж үү ...  Энэ ч яахав Пак Жимин гэж альфаны оромцог жирэмсэн болсон гэлүү... Гээд муухан инээгээд ... Жонгүг аа Тэхён аас сал... Чи миний хажууд байж чадахгүй юм бол... Ядаж л надаас өөр хэн нэгний хажууд байх хэрэггүй... Өөр хүнтэй инээх хэрэггүй... Өөр хүнийг хайрын харцаар ширтэх хэрэггүй ... Харин өнчин хайр ямар шаналгаатай зовлонтой байдгийг надтай цуг мэдэр ... Үгүй бол би жинхнээсээ тэр хайрлаад байдаг Тэхёнд чинь , чиний хажуунаас салахгүй зууралдаад байдаг Жимин болон түүний хүүхдэд юу ч хийж магадгүй шүү... Сайн бодоорой... Харин Тэхён аас салвал би чамайг тайван орхино гэдгээ амлаж байна ... Чи намайг ямар солиотой новш гэдгийг мэднэ биздээ ... Гэсээр цааш явав ...

Харин Жонгүг бүр балмагдаж орхив ... Яахаа мэдэхгүй шаналж орхив... Тэгээд өрөө рүүгээ орон...

Жонгүг: Сөүл рүү буцацгаая... Гээд үнэхээр сандарсан байртай хэлвэл...

Жин: Чи үнэхээр буцмаар байгаа юм уу... Гэвэл ...

Жонгүг : Тийм ээ...

Юнги: Тэгвэл маргааш өглөө буцацгаая даа...

Жонгүг: ҮГҮЙ ЭЭ...ЯГ ОДОО БУЦЪЯ ... ГУЙЯ ... БИ ЭНД УДААН ТЭСЭХГҮЙ НЬ ...гэнэт л ийн хашхирвал...

Тэхён: Заа ойлголоо... Ойлголоо ... Дахиад айсан юм уу Гүг аа ... Гээд тэврэх гэвэл...

Жонгүг: НАДАД БИТГИЙ ХҮР... Дахиад л ийн хашхирав ... Ах нар нь гайхаж орхив түүнд яг юу тохиолдчихов оо ...

Тэд яг одоо Сөүл рүү явах замдаа гарсан байх аж... Харин машин анир чимээгүй хэн ч юу ч ярихгүй байх нь тэр...

Сөүл рүү буцах замд Жонгүг аас бусад нь бүгд л ядаж ганц хоёр үг дугарч байв... Харин Жонгүг ус үмхчихсэн юм шиг л ганц ч үг ган хийлгүй явсаар Сөүлд ирэн шууд л ор луугаа шургаад орчихов ...

Өглөө нь бүгд гал тогоонд цай уухаар цуглацгааж байх үед Жонгүг цүнх үүрсээр гарч ирэн...

Жонгүг: Би Бусан руу аав ээж хоёр луугаа явлаа... Сайн сууцгааж байгаарай ... Гэж албаны өнгөөр ярин нэг бөхийчихөөд гарах гэвэл...

Тэхён: Хамт явах уу... Гээд гарнаас нь барьвал...

Жонгүг: Үгүй ээ... Ганцаараа байж бодлоо цэгцэлмээр байна... Гэсээр гараад явчихав...

Тэхён: Тэр яачих ваа... Үнэхээр хачин болчихлоо... Хоби Хён та өчигдөр орой араас нь гарсан шдээ... Ямар нэг зүйл мэдэхгүй юу...

Хусог: Тэр Сэүнтэй чиний талаар ярилцаж байсан... Магадгүй чамд эргэлзсэн юм болов уу... Би холоос харж байсан болохоор сайн мэдэхгүй байна аа... Уучлаарай... 

Жонгүг яваад аль хэдийн 7хоног өнгөрчээ... Хэлсэн ёсоороо 7 хоногийн дараа дотуур байрандаа ирвэл Тэхён харсан даруйдаа тэврэн авбал Жонгүг зөрүүлэн тэврэхгүй байх аж...

Тэхён: Үнэхээр их саналаа... Яагаад утсаар ч яриа---... Түүний үгийг таслан...

Жонгүг: Ахаа салцгаая... Ийн хэлсний дараа бүгдийнх нь ам ангайж орхив ...

Тэхён: Жонгүг аа чи юу яриад---.... Дахиад л үгийг нь таслан ...

Жонгүг: Зүгээр л салцгаая... Танаас л салчихвал би амар тайван амьдрах болно...

Тэхён: Жонгүг аа наадах чинь бараг л намайг чиний амьдралд гай болж байна гэсэн утгатай сонсогдоод байна... Тэхён чихэндээ ч итгэлгүй ийн хэлвэл...

Жонгүг урсах нулимсаа барьж ядсаар: Тийм ээ та миний амьдралд гай болоод байна... Тиймээс л салах гэж байна... Гэвэл...

Тэхён: Хоёулаа тамга---...

Жонгүг: ТЭР ТАМГЫГ ЧИНЬ ХАРААЛ ИДЭЭСЭЙ...ЗҮГЭЭР Л ЗАЙЛААД ӨГ ГЭЖ БАЙНА... Гэж хашхичвал...

Жимин: Чи чинь яагаад байгаа юм бэ... Гэж уурсвал ...

Жонгүг: Та ч бас одооноос миний ах биш ... Бүгдээрээ зайл гэж байна ... Гэж аяархан шивнэчихээд...

Жонгүг: Би тоглоогүй шүү... Зүгээр салцгаая ... Гэвэл Тэхён ч бас гомдсондоо...

Тэхён: Тэгье ээ салъя... Чи хүсч байвал салъя... Гэсээр гадуур хувцсаа шүүрэн гарч явав...

Жонгүг: Дотуур байрны өрөө энэ тэрийг солино энээ тэрээ гэхгүй ээ... Хичээлдээ ч бас явах болно... Бас уучлаарай... Ийн хэлээд бас л гараад явчихав ...

Holion bantn........