12
Жимин өөрийг нь будааны боов гэж дуудахад үнэхээр дургүй... Харин Мин Юнги сая тэгээд дуудчихлаа...
Жимин: Юу... Будааны боов гэнээ... Хөөе Хён таны надад хайртай чинь яг үнэн юмуу... Хөмсөг зангидан хошуу унжуулан ийн хэлвэл...
Юнги: Тэгээд юу гэж дуудна гэж бодоов... Жиминие... Миний Мочи... Эсвэл хайрт минь хайраа гэж дуудна гэж бодсон юмуу... гээд Жиминийг шоолон инээх үед...
Жимин: Би ер нь бодлоо өөрчиллөө... Тан дээр очихгүй... Гэвэл...
Юнги: Пуахаххах... Их юмаараа сүрдүүлэх шивдээ... Чадахгүйг чинь мэднэ... Дугуй дагаж яваад наад шалбархайгаа цэвэрлүүл...
Жимин бүр хэлэх үггүй бантаж орхив ...
Ингээд тэдний жижиг маргаан дуусгавар боллоо ...
Энэ явдлаас хойш 2 3хоног өнгөрчээ ... Жонгүг ийн фермон ойрд яг л дааврын үеийнх шигээ ихээр ялгарах болов... Хэрвээ дааврын үе нь эхлэвэл сургуулийн альфа нар тэр чигтээ солиорох биз...
Жимин: Жонгүг ийн үнэрийг яг яавал дээр вэ... Тэр хазуулсан учраас Жонгүг ийн үнэр түүнд нэг их нөлөөлөхгүй харин Мин Юнги Ким Тэхён өөр бусад альфа нарт л тун хэцүү байгаа аж...
Жимин: Юнги хайрт минь... Жимин өөрийг нь будааны боов гэж дуудахад нь уурласан ч нөлөө өгөөгүйн учир нялуурах дургүй Мин Юнгиг Хайрт минь Хайраа Хонгор минь гээд янз янзаар дуудан ичээж өшөөгөө авах болсон юм ...
Жимин : Хайраа би чамайг хазчих уу ... Тэгвэл чамд ч амар Жонгүг т ч амар надад ч амар .... Чамайг байнга Жон Жонгүг тай хардах гэж хэцүү юм... Ийн хэлээд эгдүүтэй гэгч нь санаа алдах аж... Жимин яг өнөөгийн нөхцлөөр бол турьхан омега шиг аашилж байна ...
Гэхдээ Жимин ий сэтгэл Юнги рүү бүрэн эргэсэн болов уу? Юнгиг хардаж байгаа юм болов уу? Жон Жонгүг ийг хардаж байгаа юм болов уу?
Жонгүг : Хён та яасан өөдгүй юм бэ ... Хүнтэй үерхээд л зангаа хувиргаж байгаа юм уу... Та ер нь намайг ойрд тэвэрсэн үү... Хацар духан дээр үнссэн үү... Хошуугаа унжуулж нүдээ бүлтийлгэн ийн хэлвэл ...
Тэхён : Жонгүг аа ... Чи наад хачин жигнэсэн цагаан боовоороо яах гээд байгаа юм бэ ... Чамд би л байхад болно за юу... гээд Жонгүг рүү сээтэгнүүр гэг чинь нүдээ ирмэх аж...
Гэнэт л Хусог уурсан : Хаа сайгүй л хосууд... Миний үнэрлэдэггүй үнэрийг л ярисан хүмүүс би ер нь явлаа... Гарч найз охин олно ... Гэж хэлээд гараад явах гэхэд нь...
Жин: Хусог аа... Чи яг морь шиг царай муутай болохоор л найз охин байтугай залуу ч үгүй байгаа юм... Тэнэг тэнэг инээн ийн хэлвэл ...
Хусог: Паааххх... Тэгж ярьвал морь чинь сайхан амьтан за юу... Харин таныг яаж Намжүүн тоосон юм... Сонин лам гөрөөс шиг инээдтэй царайтай ах гуай чинь...
Жин: Хөөе ийм хөөрхөн... Үзэсгэлэн төгс хүнийг юу юу гэнээ... Харин ч би энэ Кола баавгай шиг хачин бүтэлгүй амьтныг чинь тоож үерхсэн нь их юм за юу... Миний царайлаг төрхөнд атаархаад байгаа бол зүгээр л хэл би уурлахгүй... Өөртөө итгэлтэй нь аргагүй ийн хэлэхэд нь Юнги инээж орхив...
Юнги: Царайлаг гэнэ шүү... Цк.. цк... Гэж шогшрох үед нь...
Жин уурсан : Хөгшин муураа чи бол илүү шүү хмммм.... Гэж ширэв татав хийхэд нь...
Жимин ч найз залуугаа өмөөрөн: Илүү милүү ч гэх шиг... Лам гөрөөстэй адилхан чинь үнэн л биздээ... Бас царайлаг үзэсгэлэнтэй гэчихжээ... Ханннн... Хошуу амаа унжуулан гараа элгэндээ тэврээд найз залуугаа өмөөрөх үед нь...
Жин: Хөөе шар нугасаа чи ийм царайлаг царай хаанаас ч хайгаад олохгүй за юу... Нугасан хошуу гаргачихаад тэрнийгээ бас унжуулж мунжуулчихжээ муу нусан буу чинь... Нүд ам нь гялалзаад өөрийгөө өмөөрөөд унавал Жонгүг пис хийтэл инээгээд...
Жонгүг: Манайх ер нь амьтны хүрээлэн юм бишүү... Лам гөрөөс морь муур кола баавгай нугас ёстой төрөл төрлийн амьтадтай баялаг хүрээлэн юмаа... Тэхён ах бид 2 тэгэхээр амьтны хүрээлэнгийн эзэд байх нь ээ... Гэвэл.
Жимин: Хөөе Жон Жонгүг чи өөрөө юу юм... Туулайн царай гаргачихаад бас өөрийгөө их юманд бодоод эзэн энээ тэрээ гэчихжээ... Чи бүжин харин энэ тэнэг чинь Баажгай ойлгосон уу... Гэж хэлэхэд нь ...
Жонгүг: Тэхён ах Баажгай биш... Хамгийн хүчирхэг бар мэдэв үү... Та ер нь яахаараа дандаа дээрэлхэж байдаг юм... Гээд хошуу амаа унжуулан өмөлзөөд ирвэл...
Жин: Засссс... Бараа ч хатдаа... Баасаа ч цэвэрлэж чададгүй баавгайн бамбарууш шиг юмаа бас өмөөрчихжээ... Цк цк... Их л санаа алдан ийн хэлэх бол гэнэтхэн ...
Намжүүн: Жин ... Хайрт минь хатан минь хаан минь амь амьдрал минь өршөөгөөрэй ... Гээд учиргүй гар хөлийг нь үнсээд эхлэв...
Жин ч нэг юм болсныг нь ойлгон : Ямар хэрэг тарьчихсан юм.... Гээд санаа алдвал...
Намжүүн : Чиний .... Хамгийн... Сүүлийн ...
Жин ч тэсгэл алдан: Хурдан хэлэхгүй бол сална шүү... Гэвэл...
Намжүүн: Хамгийн сүүлийн үеийн загвартай марёог чинь эвдчихлээ... Гээд хэрэг хийсэн хүн шиг доошоо харвал Сокжиний нүд нь томрон бараг л цус харвах шахаж байв...
Жин: Юу... Миний юуг эвдэлсэн гэнээ... Ким Намжүүн чи муу үхмээр байна уу... Муу тэнэгээ... Аааааа.... Ким Намжүүн... Би тэрнийг олох гэж ямар их зүйл зарцууллаадаа... Аааааа.... Воааа... Салмаар байна уу... Гээд үнэхээр л уурлавал...
Намжүүн: Бид чинь тамгалагдсан хосууд... Яаж салж болдог юм бэ ... Намайг ганцхан удаа өршөөж болохгүй юу... Хайраа би бүр гоёыг авч өгнөө... Тийм болохоор намайг ганц удаа өршөөгөөч...хамгийн эгдүүтэй царайгаа гарган ийн гуйхад нь...
Жин: Заа яахав... Харин олж иртлээ надтай унтана үнсүүлнэ гэж санахын ч горьдохын ч хэрэггүй...
Намжүүн ч баярлан үсрээд Сокжинийг барьж аваад нүүр нүдгүй үнсээд: Би маргааш гэхэд олчихно оо...
Хусог: Ким Намжүүн ч мөндөө... Цк цк...
Уул нь Жон Жонгүг ийн фермоны үнэрийг хэрхэн дарах талаар яриж эхэлсэн яриа сүүлдээ хоёр хосын хэрүүл болон өөрчлөгдөж дуусгавар болох нь тэр ...
Орой нь Жонгүг өөрийн биеэ нэг л хачин болоод байгааг мэдрэн сонин царайлан сууна. Түүний дааврын үе эхэлчихжээ. Тэр эмээ авж амжаагүй байгаа учир дотуур байрныхаа өрөөний орон дээр биеэ хумин суух аж. Тэр гарвал ямар нэгэн альфан олз болно гэдгээ сайн мэдэж байсан юм. Хусог найз охин олно өнөө орой ирэхгүй гээд гараад явчихсан харин Тэхён түр гараад арай ирээгүй байгаа аж...
Хугацаа өнгөрөх тусам улам л хэцүү болж байлаа. Түүний сэрэл яг одоо дээд цэгтээ хүрчихсэн ухаан санаа нь орж гаран өөрийгөө оролдон байж суух аргаа олж ядан хотолзон хэвтэнэ...
Гаднаас Тэхён : Жонгүг аа чиний үнэр бүр л -... Тэхён гацаж орхив... Жонгүг яг одоо үнэхээр л хэн ч харсан дараад авчихмаар халуухан хэрнээ өхөөрдөм харагдах аж тачаадсандаа хөлс нь цутган урт бор үс нь хөлрөөд духтайгаа наалдчихсан дотуур өмднөөсөө бусдыг бүгдийг нь тайлчихсан байх бөгөөд новшийн халуухан харагдаж байлаа...
Жонгүг Тэхёныг хармагцаа л арай ядан босож очин хүзүүгээр нь тэврээд...
Жонгүг: Ахаа гуйя надад туслаач... Ахаа гуйя... Надад нэвтрээд намайг энхрийл... Та л зөвшөөрнө гэвэл би энэ үйлдэлдээ хэзээ ч харамсахгүй... Гуйя намайг таал...
Smut bichv baihu gshhkyu ahahah 😆💜