13
Тэхён Жонгүг ийн хэлсэн үгэнд гацаж орхив. Түүний толгойнд яг одоо "Намайг энхрийл , намайг таал " гэсэн дөрөвхөн үг л эргэлдэх аж ... Харин Жонгүг тэсгэл алдан Тэхёны уруулыг үмхэн авбал Тэхён гэнэт ухаан орсон мэт Жонгүг ийг өөрөөсөө жоохон түлхээд...
Тэхён: Хайрт минь... Чи зөв шийдвэр гаргасан гэдэгтээ итгэлтэй байна уу ... Би уул нь энэ зүйлийг чамайг ийм хэцүү өөр арга үлдээгүй байх үеийг чинь ашиглаж хийе гэж бодоогүй юмсан... Дараа нь харамсахгүй гэдэгтэй итгэлтэй байгаа бол... Би чамайг дуртайяа энхрийлнэ гэдгээ амлъя хайрт минь...
Тэхёны айж буй ганц л шалтгаан нь Жонгүг Сэүн гэгч новшийн балгаар иймэрхүү зүйлсээс үхтлээ айдаг болчихсон байсан шүү дээ . Тийм ч учраас Тэхён түүнд хүрэхээс ч болгоомжлон айлгачих вий гэж эмээдэг байсан юм. Гэтэл тэр яг одоо өөрөө хүссэн эсвэл дааврын үеэсээ болсон гэдгийг нь мэдэх аргагүй байдалд түүнээс өөртэй нь тэр зүйлийг хийгээчээ хэмээн гуйж байна . Тэр энэ зүйлийг хийсний дараа өөрөөс нь зайгаа барих вий айх вий хамгийн гол нь өөрийг нь ашиглачихлаа гэж бодохвий гэхээс л үхтлээ айж байгаа учраас дур хүслээ түр умартан ийн асууж байгаа нь энэ ...
Жонгүг хүнд хүнд амьсгаадан : Би хэзээ ч хэн нэгнээс намайг эдлээч гэж гуйхгүй... Миний тийм зүйл гуйж чадах гуйж зүрхлэх өөрийгөө бүрэн даатгах хүн зөвхөн та учраас л би үүнийг танаас хүсэж байна... Гэвэл ...
Тэхён: Би амлъя хүрэлт бүрээ нандигнан чиний энэ төрхийг тархиндаа зүрхэндээ үүрд хадгална гэдгээ... Гээд ....
Жонгүг ийг үнсэж эхэллээ. Жонгүг угаас бараг хувцасгүй байсан учраас түүнд хувцас тайлах шаардлага бараг гарсангүй. Тэхён л үнсэх явцдаа хувцсаа тайлан явсаар орон дээр тулж ирээд үнсэлтээ түр салган ...
Тэхён: Дотуур байранд ийм зүйл хийх гэж байгаадаа итгэж өгөхгүй нь ээ ... Зөөлөн дугараарай хайрт минь ... Гээд дахиад л үнсэж эхлэв. Тэгэх явцдаа Жонгүг ийн дотуур өмдийг нь тайлахаа ч мартсангүй...
Тэхён нэг их яарсангүй аль бололтой таашаал авч өгөхийг хичээн энд тэнд нь үнсэж явсаар сая л нэг юм өөрийн өмдөө дотуур өмдтэйгөө тайлах нь тэр ...
Тэхён дахиад л хүзүү цээжээр нь уруулаа гүйлгэн үнсэж эхлэв. Гараа цээжээр нь зөөлөн гүйлгэн доошлон бяцхан Жонгүг ийг зөөлхөн атган авбал Жонгүг дуу алдан хотолзоод байж ядан орны даавуунаас зуурна. Жонгүг угаас эмзэг учир Тэхён ы хүрэлт бүр дээр байж ядан туялзаж байсан юм. Тэхён бяцхан Жонгүг ийг атгаж аваад л зөөлөн шувтарч эхлэв харин Жонгүг ийн бяцхан анд хэд шувтрахад л тавьж орхих нь тэр...
Тэхён: Хайрт минь аль болох зөөлөн дуугарах хэрэгтэй шүү... Гээд духан дээр нь удаанаар нэг үнсээд цагаан шингэнд будагдсан гараа доош явуулсаар шингэн болсон 2 хуруугаа Жонгүг ийн жижиг нүхэнд шургуулаад хөдөлгөж эхлэхэд Жонгүг уруулаа тас зуун бөглүүхэн дуу алдан байж ядан хурдхан л Тэхёныг өөртөө нэвтрүүлэхийг хүсэж байлаа. Хэсэгхэн хугацааны дараа Тэхён хуруугаа сугалан авч Жонгүг ийн уруулыг удаан бөгөөд зөөлнөөр үнссээр бяцхан Тэхёныг ганц шувтраад нэвтрүүлж эхлэв. Жонгүг ч энэ үйлдэлд нь тэссэнгүй дуу алдан гиншинэ. Тэр хоёр нэг бүхэл болж буй энэ л мөчдөө таашаал гэгч үлгэрийн оронд очсон юм. Тэхёны андын үзүүр нь орох төдийд л Жонгүг ийн жижиг нүх түүнийг нь хугалах нь уу гэлтэй л өөрлүүгээ сордог элс шиг татах аж. Тэхён түүнд өгсөн "Хүрэлт бүр Нандин " гэх амлалтаа үнэхээр л биелүүлж байв. Тэд тэнгэр эсвэл бурханаас заяасан хосууд гэдэг нь үнэн бололтой. Учир нь Тэхён ганцхан бүлэлтээрээ Жонгүг ийн гол цэгийг олчихлоо шүү дээ. Тэд үүлэн борооны ажлаа хийж байхдаа хүртэл төгс зохицох аж. Бүлэлт бүрээрээ хайраа илэрхийлсэн Тэхён түүний нүхэнд тавьж орхив. Хөвгүүд хэтэрхий их таашаалынхаа балгаар хамгаалалт гэдэг зүйлийг ор тас мартаж орхижээ. Тэднийг энэ шөнө хэд нахисныг бурхан байтугай чөтгөр ч мэдэхгүй байх. Гагцхүү тэднийг хамгийн Нандин гэгдэх хайрын тамгаа бие биендээ тавьсныг нь л мэдэж буй бизээ...
Жонгүг: Хён дахиад нэг зүйлийг гуйвал даварсан хэрэг болох уу... Хён намайг хаз би зөвхөн таны хүн баймаар байна... гэвэл Тэхёнд одоо эргэлзэх зүйл байсангүй тэд сая "Нэг бүхэл нэг бие" болсон шүү дээ...
Тэхён: Чи намайг хазана гэвэл болох л юм ... Гээд Жонгүг ийн уруулыг зөөлөн үнсээд час хийтэл нь хазаж орхив. Жонгүг ч нэг дуу алдан хотолзоод зөрүүлэн хазав.
Тэд шөнө Хусог ийг шагайгаад гарсныг ч анзаарах сөхөөгүй таашаал дур хүсэлдээ ташуурсаар гүн нойрондоо автан өглөөг угтав.
Хусог Намжин болон Юнмин хосын өрөөнд хоносон аж.
Жимин өглөө сэрээд Хусог ийг өөрийнх нь орон дээр унтаж байгааг гайхаж нэг хараад...
Жимин: Хён та яагаад энд унтаж байгаа юм? Гэвэл...
Хусог нойрон дундаа: Жонгүг Тэхён хоёр шөнө эрвээхий хараад-...гээд л гацаж орхив.
Жимин Жин хоёр зэрэг зэрэг орилон: Юу гэнээ... Тэр хоёр юу яасан гэнээ...
Жимин уурсан: Ким Тэхён ыг аландаа... Хүнд хүнд гишгэлсээр тэр хоёрын өрөө рүү явбал бусад нь ч мөн дагав...
Тэднийг өрөөнд нь ороход мань 2 хэргийн эзэд бие биенээ тас тэвэрчихсэн зүүдний ертөнцөөр аялж байлаа... Тэр хоёрын фермоны үнэр холилдон тийм гэхийн аргагүй үнэхээр тайвшруулам сайхан үнэртэй байх аж...
Жимин орсон даруйдаа л : Ким Тэхён... Гээд чангахан дуугарвал тэд ухас хийн цочин босч ирэв...
Жин тэдний хүзүүг хараад: Чи бүр хазчихсан юмуу...
Peeee bi smut bicicleeshd ahHah 😆❤️🫂