5
Жимин: Сэүн... Гэсээр их л гайхсан амьтан суух бол Жонгүг аль хэдийн айгаад эхэлчихсэн Тэхёны цамцны хормойноос тас зуурч байсан юм. Сэүн гэгч гэнэт л тэднийг харсан бололтой эгц алхан Жонгүг ийн урд ирээд угз татан босгож хүзүүг нь уушиглан үнэрлээд...
Сэүн: Аааххх энэ үнэрийг ямар их санаваа новш гэж... Гээд их л ёжлонгуй инээх бол тэд бүгд гайхаж байсан юм. Харин Жонгүг бараг л айсандаа өмдөндөө дусаах шахан зогсох бол Жимин гэнэт ухаарсан аятай босч ирэн Сэүн гэгчийг Жонгүг аас холдуулан...
Жимин: Чи муу яах гэж ирсэн юм энд юу хийж юу шиншилж түүнийг дахиж яаж зовоохоор ирсэн юм... Новшоо юм дугараач... Гэвэл Сэүн чанга чанга инээгээд...
Сэүн: Пак Жимин жижигхэн тэгээд ааштай хэвээрээ байх шив... Мэдээж чи бидний тэр халуухан ажлыг нураачихсан... Тэгээд л эхэлсэн ажлаа гүйцээх гэж ирж байна... Чиний эрдэнэ мэт нандигнаад байдаг бяцхан дүүг чинь би том жаалаараа тамгалхаар ирж байна... Гээд их л хорон ёжлонгуй инээвэл Жонгүг тэнд бараг л айсандаа хөл алдаад уначихсан гүй шууд л гараад гүйчхэв... Харин ах нар Сэүн гэгчийн хэлсэн үгсийг ямар учиртай болохыг гайхахын дээдээр гайхаж басхүү ямар учиртай хүн болохыг нь сониучирхана...
Жимин: Жонгүг... Жонгүг аа гээд Жонгүг ийн араас хашхирсаар явах бол тэднийг дагаад Бангтан ч мөн явсан юм...
Харин Жонгүг амьсгаа ч авалгүй гүйсээр дотуур байрандаа ирэн хамаг хувцсаа тайлан нүцгэлээд угаалгын өрөө орон...
Жонгүг : Тэр надад хүрсэн... Хүрсэн... Хэмээн амандаа бувтнасаар өөрийгөө зулгартал нь үрэн угааж байлаа...
Нээх ч их удалгүй Бангтан орж ирээд...
Жимин нойлын үүдэнд очин аргадангуй : Жонгүг аа гараад ир... Гүги... Эсвэл ах нь орлоо гэвэл...
Цаанаас нь Жонгүг орилсоор: Хён... Тэр надад аймар том гараараа хүрсэн... Тэр аймар гараараа миний хүзүүг бариад үнэрлэсэн... Хён би... Би угаах ёстой тэр аймар гар хүрсэн газар болгоныг юу ч үлдээлгүй угаах ёстой... Хэрвээ та наашаа орж ирвэл... Хён... Хён... Би үхчихэж магадгүй шүү... Битгий ... Битгий орж ир... Гээд хашхирч гарав...
Жимин ч нулимс дуслуулсаар нойлын хаалгыг даган гулсан доош суух нь тэр...
Тэхён тэсгэл алдан: Тэр хэн юм... Саяынх юун хүн юм... Гэвэл...
Жимин: Тэр бол новш... Жонгүг ийг хүчиндэх гэж оролдож байсан юм... Тэрнийг ямар нэг амьтантай зүйрлэе гэвэл тэр бол хорт могой...Ийн хэлэхэд бүгд ангайж орхив... Ангайхын сацуу басхүү Жонгүг ийг өрөвдөнө...
Юнги: Тэгээд яриач...
Жимин яриж эхлэв...
Жимин: 3н жилийн өмнө Сэүн Жонгүг т сайн гээд сэтгэлээ илчилж байсан юм .
Жонгүг тэр үед юун хайр дурлал манатай ид зураг зурж түүндээ л анхаарлаа хандуулдаг байсан болохоор хүлээж аваагүй юм. Тэр үеэс хойш Сэүн гэгч Жонгүг ийг оролдоод байдаг болсон юм... Хамаагүй мөр цээж хацар энэ тэрт нь хүрээд л ... Тэгээд намайг оюутан болоод явдаг жил Сэүн дахиад Жонгүг т сэтгэлээ илчилсэн... Жонгүг 2дохоо хүлээж аваагүй тэгээд л хүчээр өөртөө авах гэсэн хэрэг Жонгүг ийг хулгайлаад хүчиндэх гэж оролдсон юм... Үүнийг яриж байхдаа Жимин уйлж эхлэв ...
Жимин: Жонгүг чинь бяцханаараа шүү дээ... Хэрвээ би амжиж очоогүй бол Жонгүг өдийд тэр новшид бузарлуулчихсан байх байсан юм...
Юнги: Чиний түрүү жил Жин хёны машиныг аваад Бусан руу яараад явдаг тэр үеэр үү...
Жимин: Ммм... Тиймээ тэр өдөр чинь ... Жон хатагтай над руу залгасан юм... Жонгүг оройтвол хэлдэг боловч бүр утас нь унтарчихлаа гээд... Тэгхэд миний дотор пал хийгээд л явчихсан... Жонгүг дандаа над руу би хурдан тань руу очмоор байна Сэүнээс айгаад байна гээд яридаг байсан юм...Намайг Сэүний гэрлүү ороход... Жимин дахиад л уйлав...
Жимин: Намайг ороход... Ороход... Жонгүг ийг хэд хэд алгадаж цохисон бололтой уруул нь сэтрээд хацар нь хавдчихсан хүзүү цээжээрээ улаан эрээн болтлоо шимүүлээд айсандаа бүлтэлзэн битгий... Битгий гээд гуйх Жонгүг... Аварга том жаалаа бяцхан дүүд минь нэвтрүүлэх гээд өмдөө шувталж буй Сэүн хоёр угтаж авсан юм... Жонгүг хэтэрхий жаахан байсан шүү дээ... Тэр минь саяны 9н сарын нэгэнд л 19 хүрч байгаа бяцхан залуу шүү дээ .... ( Уйлах ) Тэр... Тэр... Тэр үеэс л хойш Жонгүг Сэүнийг өөрт нь хүрэх тоолонд нойлд ороод өөрийгөө угаадаг болсон... Аймар том гараараа надад хүрсэн гэж амандаа үглээд...Арьсаа зулгарч цэврүү үсэртэл нь угаадаг болсон... Жонгүг ийн арьс их эмзэг үнэрэнд их мэдрэмтгий болохоор олон удаа эмнэлэгт хэвтэж эмчлүүлж байсан... Жимин уйлсаар л байв...
Харин Юнги Намжүүн Сокжин 3 хоорондоо дохилцоод...
Намжүүн: Тэхён аа... Гээд Тэхён руу харвал өнөөх нь уйлчихсан зогсож байх юм гэнэ...
Тэхён: Ммм.. гэвэл Намжүүн: Чи ор... Жонгүг руу...
Хусог илүү үглэн: Жиминийг хүртэл оруулахгүй байхад Тэхён бүтнэ гэж үү... Гэвэл Жин Хубиг нэг сайн нудраад авав.
Жимин: Яагаад Тэхёныг оруулах гэж байгаа юм.... Их л гайхан асуувал...
Юнги: Нэг тийм юм бий...
Тэхён ч нойлын түлхүүрийг аван нойл руу зүгэлвэл... Жимин Тэхён ыг замаас нь зогсоогоод
Жимин: Бяцхан дүүд минь ямар нэгэн юм хийх гэж- ... Үг хэлж дуусаагүй байтал
Юнги: Жиминаа тэр урхидагч болохоос хүчирхийлэгч биш... Гээд Жиминийг өөрлүүгээ татав.
Тэхён угаалгын өрөөний хаалгыг тогшин : Гүг аа...Би орлоо шүү... гэвэл хариу байсангүй ...
Дахиад нэг тогшоод Тэхён; зөвшөөрсөн гэж ойлголоо шүү... гээд өрөөнд орвол нөгөөх нь хоёр хөлөө тэвэрчихсэн хүзүү хэсгээ улайж цус шүүртэл нь угаачихсан уйлаад сууж байх юм гэнэ... Тэхён ч орсон даруйдаа хаалганд өлгөөтэй байсан өөрийнхөө халаадыг авч Жонгүгт нөмөргөөд...
Тэхён: Жонгүг аа... Гээд зөөлхөн дуудвал...
Жонгүг орилж хашхичих бус : Хён... Хён... Хён... Би айгаад байна... Яах вэ... Тэр... Ай..ай...аймар том гараараа на...надад хүрээд байсан... Гээд эрхлэнгүй хэрнээ басхүү айдастай мэгшин уйлаад хэлэх үед... Тэхён халуун цээжиндээ нойтон биеийг нь наан тэврээд...
Тэхён: Ах нь одооноос чамайг хамгаалах болно за юу... Тэр аймар том гарыг чамд хүргэхгүйн тулд би бүх аргыг ашиглаж чамайг хамгаалах болно... Хэрвээ тэр чамд минь хүрвэл ах нь ингэж тэвэрч өгөөд тэрний аймар гар хүрсэн газар луу нь үлээж өгч байя за юу... Гээд улайж багахан цус шүүрсэн хүзүү рүү нь үлээж өгвөл ...
Жонгүг улам л энгэрт нь шигдэн цурхиран уйлаад: Ба ... Баярлалаа... На...намайг хамгаалж байгаад... Гээд дахиад л уйлаад унав... Жонгүг уйлж Тэхён аргадаж 20минут хэртэй суусны эцэст Жонгүг ийн зөөлхөн мэгших хурхирах давхцуулсан өхөөрдөм дуу Тэхёнд сонсогдов...
Тэхён: Ийм хөөрхөн бүжинд би хэнийг ч дураар нь хүргүүлэхгүй... Гэж өөртөө амлалт болгон шивнээд Жонгүг ийг халаадаар сайн гэгч нь ороогоод гүнжийн өргөлтөөр өргөн угаалгын өрөөг орхилоо...
Гарав уу үгүй юу...
Жимин: Яасан бэ... Жонгүг яачихсан юм... Гээд их л сандарсан ууралсан давхцуулан асуувал...
Тэхён тайвнаар: Тэр унтаж байна харахгүй байна уу... Гээд шивнэвэл өнөөх Тэхёны бяцхан бүжин чинь Тэхёны цээжинд улам л шигдэн хошуу нь тээр доор унжчихсан өлгийтэй бяцхан хүүхэд шиг л унтаж байх юм гэнэ. Харин Жимин жоохон гайхсан ч Жонгүг ийг тайван байгааг хараад сэтгэл санаа нь уужраад л ирэв.
Жин зөөлхөн инээд алдаад: Хөөрхөн золигийг хараад байгаарай ... Эгдүүтэй гэдэг нь...
Юнги ч инээд алдан Жонгүг ийг өхөөрдөн хамрын үзүүрийг нь чимхвэл өнөөх нь ч надад сая юм хүрсэн үү гэсэн шиг хамраа сарталзуулаад унавал бүгд тэр эгдүүтэй байдлыг бараг биширч байсан юм...
Юнги: За... Жонгүг гайгүй болчихсон юм чинь Тэхён Жонгүг хоёрыг үлдээгээд бусад нь сургууль руугаа явцгаая... Нэг лекц тасалчихлаа ...
Жимин: Би Жонгүг тай үлдмээр байна...
Хусог: Жимин Аа Жонгүг ийг Тэхён харж байгаа болохоор зүгээр за юу... Энэ хоёрыг үлдээгээд бусад нь очиж учир байдлаа хэлээд энэ 2т чөлөө аваад хичээлдээ сууцгаая... Ммм... Гэвэл Жимин нэг юм хэлэх гэж байснаа болин...
Жимин : Тэтэ би чамд Итгэлээ шүү... Гээд хошуугаа тээр доор унжуулсаар гарч одов ...
Тэхён Жонгүг ийг өөрийнхөө орон дээр зөөлхөн тавиад...
Тэхён: Миний бяцхан бүжин...
Zza dragyn partaar uulzy🫂💚