Таслалын Учир [COMPLETED]

Ингэснээр Мина, мафийн толгойлогчийн охин, манай гэрт амьдрахаар болсон юм. Сэүн энэ мэдээг тайвнаар хүлээж авсан бол, 10 цагт гэрийн үүдэнд заларсан Жунин түүнийг илүү уурлуулсан юм.

Жунин шууд үүднээсээ л итгэл төгс орилно:

-Энэ гайхалтай шөнө надтай хамт шоудахад бэлэн үү, хонгор минь? - 32 шүдээрээ таг ярзайчихсан инээнэ.

-Ойлгосонгүй, - Сэүн надруу эргэж харав.

-Би клуб явах хэрэгтэй, Жунин хүргээд өгье гэсэн юм.

-Би яах юм?

-Харин чи үргэлжлүүлээд нөүтбүүк рүүгээ ширтэж болно,- Жунин хэлэв.- Тэр хооронд чинь энэ сайхан амьтантай чинь гадуур гарч байя.

-Чамтай юу? - Сэүн инээв.- Бүр клуб үү? Намайг үхсэний дараа л бол.

-Чамайн жоохон ч болов амьдруулья гэж бодсон юмсан... Яахав чи өөрөө хүсч байвал... - өлгүүрт өлгөчихсөн байсан шүхрийг гарандаа яг л сэлэм шиг барив.

-Энэ одоо юун хүүхдийн цэцэрлэг вэ? - өрөөнөөс ууртай Тао цухуйна.

-Энэ бацааныг ямар хортой амьтан нь бас хазчихсан юм? - Жунин асуув.

-Зочин ирчихсэн.

-Тийм үү? Хөөрхөн үү? Залуу юу? Хаана байгаа юм?

-За зайлаа,- Тао өрөөнөөсөө гараад, хаалганы өмнө хоёр гараа дээш өргөөд зогсчихов.

-Бүр танилцуулахгүй гэж үү?

-Намайг үхсэний дараа л түүнтэй танилцаарай, - Тао уурлав.

-Өнөөдөр чинь ямар их хүн үхэхгээд байгаа юм бэ... - Жунин гайхсан хоолойгоор хэлэв.- Алив очир очироороо! - шүхрээ урдаа барина.

-За за, одоо болно, миний хүү. Та хэд үлдээрэй, Жунин бид хоёр гялс клуб орчихоод ирье.

-Жимин,- Сэүн дургүйхэн дуудав.

-Хүлээгээрэй, - Се бид хоёр луу сэжигтэй харц шидэлсээр Жунин асуув.- Би яг нэг юм мэдэхгүй байна тэ?

-Ойн модонд амьдарч байсан зарим хүмүүст зориулаад дахиад нэг хэлчихье,- удаанаар, сүрдүүлэгтэй Сэүн эхлэв.- Жимин бид хоёр үерхэж байгаа. Янз бүрийн Жунин Мунинд зай байхгүй. Би ойлгомжтой ярьж байна уу? - дүү рүүгээ муухай харна.

-Өө тийм үү? Үнэн юм уу?

-Үгүй, одоохондоо үгүй. - Тао инээв.- Нээлт хэн хэнтэйгээ үерхэхийг хэлээд өгнө.

-Тэгэхээр бацаан дүрэм сахиулагч юм биз дээ? - Жунин татаж унахаа шахав.

-Мэдээж. Энэ гэрт ганц өөрийн гэсэн ухаантай хүн байх хэрэгтэй биз дээ.

Ноён Пак-н удирдлаган доор клуб тайван ажиллаж байлаа. Бид хоёр хариуцагчтай нь хэдэн үг сольчихоод, хэсэг сууцгаав.

-Тэгэхээр, Сэүн та хоёр...

-Яг ч биш л дээ...Зүгээр л...

-Тэр сэтгэлээ илчилсэн үү?

-Тийм ээ...

-Харин чи?

-Би ч бас...

-Бурхандаа талархая.

-Бодохоос ч аймар байна...

-Битгий бод. Гэрээний хугацаанаас айгаад байгаа юм уу?

-Тийм ээ. Бас ноён У. Мина Тао хоёр. Ноён Ли...

-Чи дахиад л өөрийгөө зовоогоод байх юм. Хүмүүсийн өмнөөс бодож, шийдэх ямар хэрэг байна?

-Гэхдээ би...

-Сэүн та хоёрын асуудлыг чи ганцаараа биш, тэр ч гэсэн бодох ёстой. Түүнд ч гэсэн шийдэлцэх зай өг. Тао болон нөгөө охины хувьд... Ухаантай хүүхэд, бизнессээ яаж авч явж байгааг нь хар л даа. Би хувьдаа лав чадахгүй байсан. Бүх зүйл шийдэгдчихнэ. Чи нэг бол хамаг нервээ түүнд зориулж, юу ч хийж чадахгүй сууна, эсвэл түүний талаар бодохгүй, нөхцөл байдалд хамгийн сайнаараа шийдэгдэх боломжийг өгнө.

-Би философч гэдгийг чинь хэлж байсан билүү?

-Хэлж байсан. - инээмсэглэнэ.- Аан бас. Сэүн болон түүний аавтай нь дөнгөж эхэлж байснаа сана даа. Үүнээс дордохгүй нь гэж бодож байсан биз дээ? Одоо хар л даа. Та хоёр хамт байна. Бүх зүйл сайхан болно, хүлээж чадах л тэсвэртэй байх хэрэгтэй.

-Харин чи?

-Би яасан гэж?

-Бид...Чи бас би... - бидний хүүхдийн талаар хэлж чадахгүй нь.

-Ингэж хэлж болохгүй байх л даа, гэхдээ... Намайг тэр явдал ч юманд сургасан. Чамайг гомдоох гээгүй ч, би дахиж хэзээ ч тийм зүйл хийж, охидуудыг машин руугаа дагуулж явахгүй ээ. Яагаад ч юм миний өмнө зогсож байгаа эмэгтэй минь - хэн нэгний хувьд охин нь, эгч нь гэдгийг ойлгосон...Болохгүй ээ.

-Нэг л өдөр чи өөрийнхөө хүнийг олох болно оо. Бас тэр чиний хажууд үнэхээр жаргалтай байх болно, - нүдийг минь нулимс бүрхэнэ.- Зүгээр л тэр хүн нь би биш...

-Би мэднэ ээ,- тэр толгойгоо өргөөд над руу харна. Түүний харцнаас хэмжиж боломгүй их хайр, энэрэл мэдрэгдэнэ. Дэндүү чухал зүйл биднийг нэгтгэнэ.

-Чамайг мэдээсэй гэж хүсч байна... Хэрвээ хүүхэд...

-Жимин...

-Хэрвээ тэр төрсөн бол, би түүнийг хязгааргүй их хайрлах байсан...

-Мэдэж байна аа... - хоолой нь сөөнгө сонсогдоно.- Бид түүнийг хайрлах байсан...

-Ингээд л таарчихлаа, Жунин... - энэ хэцүү байдлыг тэсэлгүй, нэг нулимс аяга руу минь дусна.- Ингээд таарчихлаа...

Ноён Пак ирсэн нь яамай, тэгэхгүй бол зогсолтгүй уйлах байсан байх...

-Чамд охин олж өгцгөөе? Тао хамтрана даа, Сэүн ч бас,- мотоциклоос буув уу үгүй юу түүнд санал болгов.

-Чи надад эргэлзээд байгаа юм уу? Өөрөө олж чадахгүй гэж бодоо юу? - доромжлуулсан Жунин гартаа хамгаалтын малгайгаа барьсан хэвээрээ асуув.

-Эргэлзээгүй ээ, зүгээр л...

-Одоохондоо чухал харилцаа төлөвлөхгүй байгаа. Бацааныг гэрлүүлчихээд, дараа нь...

-Цаашаа хараад, наад модоо 3 удаа тогш! Эрт байна! Сэүний аав гэж - солиотой өмгөөлөгч байхад чинь, нэмэгдээд Таогийн хадам аав нь мафийн толгойлогч болох юм уу? Тэгэх юм бол, би Ли ахтай хамт гүүрэн дээр очиж амьдарна аа!

-Ёооё, инээд хүргээд бай.

-Чамд ямар охин хэрэгтэй юм? Ямар охин таалагддаг юм?

-Яахав...Нэг хараад л биений минь хамаг шар үс босмоор... Намайг живүүлэхэд ганц л харц хэрэгтэй тийм охин.

-Чиний наад тайлбарт чинь би нэг л тохирохгүй байх чинь. Чи тэр үед яаж намайг тоосон юм бэ? - инээв.

-Яахав дээ, клубт чи яг л хүн алах гэж байгаа юм шиг харцтай байсан шд. Тэгээд л урхинд чинь оногдчихсон,- Жунин инээмсэглэв.

-Ойлгомжтой.

Бид хоёрын яриаг нааш ирэх хурц машины гэрэл зогсоосон юм. Хар гялалзсан машин хажууханд зогсов. Гэрэл унтарч, хаалга дугарна. Өндөр, нарийнхан өндөр өсгийт заман дээгүүр чангаар дугарна.

-Залуу минь, та наад нэг юмаа нүднээс холдуулчиж болохгүй юу. Энэ чинь миний зогсоол. - урт намирсан үстэй бүсгүй Жунин руу муухай харав.

-Юу? Одоохон! Ганцхан минут! - Жунин сандрав.- Жимин, холдоорой.

Хэдэн хормын дараа бүсгүй машинаа байрлуулж, орц руу оров.

-Хэн гэдгийг нь мэдэх үү? - Жунин асуув.

-Ким Наи. Банкны захиралын охин. Миний мэдэхээр тэр ч гэсэн эзэмшдэг гэсэн. Яасан?

-Яагаачгүй ээ... Шар үс босчихлоо...

____________________________________

Тао Жиминтэй эвлэрчихсэн ✅
Сэүн Жимин хоёр нийлчихсэн✅
Жунин маань хүнд дуралчихлаа✅
Одоо бүгдээрэнд нь юу дутуу байгаа билээ?🤪