"Արդյոք պետք էիր" 🔞🔞🔞

Շաբաթ՝ ոչ այնքան պարզ օր, ոչ յուրօրինակ օր, բայց ոչ Մինի համար։Նա այնքան էր լարվել, գրողը տանի ինչու՞, հարց որը տանջում էր նրան, բայց մեկ է չէր օգնում։Օրը բացվել էր, իսկ նա նույնիսկ չէր էլ քնել, ամբողջ գիշեր պատրաստվել էր, մանրամասն՝ ամեն մի մանրունքին ուշադրություն դարձնելով։
Մինի տեսքը՝

Կապեց ձեռքին սիրելի շղթան և, ցանեց անուշահոտ օծանելիքը, վերջնական նայեց հայելուն իրեն։Օ՜ նա ցնցող տեսք ունի, առաջին բանը որ ծագեց գլխում։Նստեց անկողնուն, հայացք գցեց ժամացույցին 10։30, ուր որ է Գուկը պետք է գար։
Իջավ ներքև, ծնողները վաղուց գնացել էին, հայացք գցեց սեղանին գումար էր դրված իսկ կողքին նամակ
-"սիրելիս մենք արդեն գնում ենք, ուտելիքը սառնարանում դրված է, գիտեմ որ խնջույքի ես դրա համար եմ սառնարան դրել, գիտեմ Մինի նկատել ես գումարը, ծախսիր այնքան ինչքան ցանկանում ես,հուսանք գործարանում ամեն ինչ շուտ կկարգավորենք,Հ.Գ. - սիրելի Մինի մայրտ քեզ համբուրում և գրկում է։Քեզ սիրող մայր"։ _ ակամայից տղայի դեմքին ժպիտ առաջացավ։Նա երջանիկ է այո, այսպիսի մայր ունենալը աշխարհում գանձից էլ թանկ է։
Հեռախոսը գրպանում զանգում էր, վերցրեց ժպիտը կրկնապատկվեց երբ էկրանին տեսավ սիրելիի անունը։
-Մինի ես ձեր բակում եմ իջիր։
-լավ Չոնգուկ _ միանգամից դուրս եկավ տանից։

Գուկը հենված էր մեքենային երբ իր դիմաց տեսավ Մինին։
-շա՜տ գեղեցիկ ես Չոնգուկ _ լայն ժպիտով ասաց տղայն։
-դու նույնպես _ նրա տրամադրություն և՛ լավ էր և՛ վատ։
-բան է պատահե՞լ _ վարկյանական կորեց վառ ժպիտը։
-ոչինչ, գնանք _ բռնեց օմեգայի ձեռքը։
-իսկ որ գնանք կբացատրես ինչ է կատարվում _ սառը տոն։
-հմ՜, այո իսկ հիմա գնանք _ ուղղեկցեց տղային իր նստատեղ,դուռը բացեց իսկ Մինը նստեց։
Գուկի տեսքը՝

Նա էլ իր հերթին նստեց իր տեղում և շարժի գցեց մեքենան։

☆☆☆

Յունգին սուլելով բարձրացավ վերև։Երբ դուռը բացեց նկատելի դարձավ օմեգան միայն անդրավարտիքով ոտքերը ծալլած նստած էր անկողնու մեջտեղում։Հայացքը այնքան սառն էր, այնքան ավերիչ, որ եթե երկար նայեիք ապա կխորտակվեիք։Բայց Յունգին հեշտ խորտակվողներից չէ։
Հետևից փակեց դուռը, հենվեց դրան։
-երկար ես պատրաստվում այդպես նայել _ օմեգան նկատել էր ալֆայի ծակող հայացքը։
-իսկ դու երկար ես պատրաստվում այդպես նստել _ նրանք միմյանց առանց նույնիսկ մի վարկյան մտածելու էին լրացնում։
-գուցե ես հագնելու ոչինչ չունեմ։
-գուցե դու սատանայական գրավիչ ես _ վարին շուրթը կծեց։
Թեն միայն հայացքը իջեցրեց, գրողը տանի ում է պետք դա, նրա գեղեցկությունը միայն ալֆային բավարարելու համար է։
-ինչ ես այդպե՞ս նայում, գուցե բարձրաձայն ասես մտքինդ _ նրա հայացքը շատ կտրուկ էր, նաև հալեցնող, խոսքը արագ, պահվածքը վախեցնող, նա սարսափ է որին հանդիպել է Թեն։
-ցանկանում ես իմանա՞լ, լավ ուրեմ կասեմ, չէ որ ես քո ցանկությունը կատարելու համար եմ եստեղ, _ խորը շունչ քաշեց և շարունակեց անավարտ թողածը։
-ես թքած ունեմ քո վրա, ես ատում եմ քեզ ողջ հոգով, դու իմ հանդիպած ամենադաժան մարդն ես, դու իրավունք չունես սեր զգալու, դու այնքան վատն ես, որ քո զերեզմանին նույնիսկ ծաղիկ դնող չպետք է լինի, բոլորը այս աշխարհում ատում են քեզ, իսկ երբ աշխատողներտ իբր հարգում են քեզ, դա միայն վախի պատճառով է _ շունչը կտրվում էր, մեկ շնչով ասաց այս բոլորը։
-իսկ չես վախենում, որ այս բառերից հետո քեզ համար լավ չի լինի _ ձայնի տոնի մեջ այնքան ծաղրանք կար։
-ինձ համար մեկ է։
-ըըըմ՜, դու նույնիսկ մոռացել ես դիմելաձևը _ դադաղ մոտեցավ օմեգային։
Օմեգան չէր նկատել դա, իսկ երբ զգաց շողք իրեն փակող, վախեցած հայացքը բարձրացրեց, հետ - հետ գնաց մինչև պարկեց անկողնուն, ալֆան էլ իր վրա։
-գիտես հիմա ինչու վերջին ինձ խնագարող բանը չեմ հանում ու քեզ պատժում _ դադար - որովհետև վաղը պետք է գնամ խնջույքի, ու դու գալու ես ինձ հետ, գիտես ինձ չէր խանգարի ավելորդ թիկնապահ _ ձեռքով հեռացրեց տղայի դեմքից խանգառող մազերը։
-ինչ-որ բան չունե՞ս ասելու _ համբուրեց տղայի ճակատը։
-լեզուտ վախից կուլ ես տվել, նոր խոսում էիր _ սեղմում էր տղայի ձեռքը մահճակալին։
-հեռ...ու գնա տեր _ կմկմաց տղան։
-սիրում եմ հասկացող տեսակտ _ հարձակվեց տղայի շուրթերին։

☆☆☆

Մեքենան կանգնեց Մինին ծանոթ վայրում, ծանոթ՝ այգին էր։
-գնանք ներս _ նայեց Մինի փայլող աչքերին։
Մինը համաձայնեց, երբ նրանք կանգնեցին դարպասների դիմաց, դրանք պաշտոնական հագած աշխատողները բացեցին, ամենը մտության մեջ էր, միայն կենտրոնում գտնվող սեղանի վրա էր թույլ լույս գցած, աստիճաններով բարձրացան վերև։
Կլոր սեղան, որի վրա դրված էր ընթրիքի համար անրաժեշտ պարագաները։Գուկը բռնեց Մինի ձեռքը, աթոռը քաղաքավարի հետ քաշեց, Մինը նստեց, իսկ նա նստեց տղայի դիմացը։Ամեն ինչ այնքան գեղեցիկ էր, ամեն ինչ այնքան աննկարագրելի էր, որ նույնիսկ տղաներն էին շփոտվել պահի մեջ։
Սպասարկողը մոտեցավ և արհեստավարժ բացեց գինին լցրեց բաժակների մեջ, հեռացավ։
-քեզ դու՞ր է գալիս _ վերցրեց ձեռքը բաժակը և առաջ բերեց, դիմացինն էլ իր բաժակով հարվածեց, մի տարօրինակ ձայն լսվեց։
-այո, ամենը շատ գեղեցիկ է _ մեկ կում վերցրեց բերանը։
-ըըըմ, ուրախ եմ, որ դուր եկավ հուսամ սա էլ դուր կգա _ հայացքը դարձրեց սպասարկողին ինչ-որ բան էր հասկացնում, որից Մինը ոչինչ չէր հասկանում։
Սպասարկողը եկավ ձեռքին տուփ և հանձնեց Գուկին, ալֆան վերցրեց՝ իսկ տղան հեռացավ, Գուկը ձեռք մեկնեց Մինին, տղան ժպիտով ձեռքը դրեց դիմացինի ափի մեջ, Գուկը օմեգային կենտրոն բերեց, երկու ձեռքերով բացեց տուփը, նույնանման շղթանել էին։Մեկը կապեց օմեգայի ձեռքին, իսկ մյուսը տվեց օմեգային, վերջինս էլ լուռ հնազանդվեց և կապեց ԻՐ ալֆայի ձեռքին։
-ես սիրում եմ քեզ
-ես սիրում եմ քեզ
Նույն վարկյանին արտաբերեցին տղաները, երկուսն էլ ծիծաղեցին։
-ես ավելի շատ _ կանգնեց թաթերի վրա մոտեցավ և իր հաստլիկ շուրթերով ծածքեց դիմացինինը։.....

Շարունակելի՝ չգիտեմ ինչու եմ այս ուշ ժամին քցում բայց, որ ուզում եմ մի վարկյան շուտ տեսնեք մասը դա հաստատ է, մյուս մասը ավելի երկար կլինի, ուշի ուշադրությամբ սպասում եմ գալիք մեկնաբանությունների՜ն 😂
💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙։