մաս 25
Առավոտյան։
Այնքան գեղեցիկ է երբ արթնանում ես անկողնումտ, երբ ազատ կարողանում ես շարժվել արթնանալու համար, փափուկ ճերմակ սավանը ավելի է բարձրացնում նկարագրության կատարյալությունը։Այդպիսի մի գեղեցիկ առավոտ ալֆային էր սպասում, նրան միշտ իր քնկոտ բնավորությունը հանգիստ չի թողնում։
Իսկ օմեգան վաղ էր արթնացել, ոտքերը ծալլած կրծքավանդակի առջև հենվել էր պատին երկու ձեռքերով փաթաթել էր ոտքերը իսկ գլուխը դրել ծնկներին։Մտածում էր.....իսկ ի՞նչ կարող էր անել, նա հիմա նույնիսկ չի գիտաքցում թե ինչ կա մտքերում։Մտածում է որ չգժվի, որ չմոռանա դա ի՞նչ է, ինչպես է կատարվում։
-Թեհյոն այստեղ արի _ ինչ խոսք վախեցնող էր, կարելի է նաև անվանել անսպասելիություն։Օմեգան ցնցվելուց հետո, բարձրացավ հագուստը ուղղեց և առանց ինչ-որ ավելորդ խոսքերի մոտեցավ անկողնուն։
-նստի՛ր _ հրամայական տոն։
Ալֆան հենվեց անկողնուն, իսկ օմեգան նստեց իր դիմաց։
-ըըմ, տեսնում եմ հատակին ավելի հարմար է _ ալֆայի շուրթերին հայտնվեց անչնչին ժպիտ։
Օմեգան սառը հայացքով նայում էր դիմացինի աչքերին, գուցե այդպես էր համարժեք պատասխան տալիս։
Ալֆայի հեռախոսին զանգ եկավ, ալֆան հայացքը դարձրեց անկողնու վրա՝ հեղախոսին։Օմեգան դեռ շարունակում է սպանող հայացքով նայել ալֆային, կարծես ամեն հայացքի մեջ մի մարտահրավեր կար։
-լսում եմ Ջուն
-պարոն Յունգի այսօր 18։00 եղեք իմ առանձնատանը։
-պարզ է
-պարոն ըըը՜ դե լավ _ ձայնը իրենը ասում էր։
-ի՞նչ էիր ուզում ասել։
-դե պարոն Յունգի _ դադար - հետո միասին կխոսենք։
-լավ _ անջատեց հեռախոսը և նետեց անկողնուն։
Օմեգան ոչ մի փոփոխության չէր ենթարկվել։
-քեզ հագուստ կտան, լուռ կհագնես կպատրաստվես, իսկ եթե ենտեղ մեկ սխալ անգամ թույլ տվեցիր, համարի՛ր որ վերջտ եկած է _ շոյեց տղայի այտը, իսկ վերջինս գլուխը հետ բերեց հեռու մնալով տղայի ձեռքից։
-մտի՛ր լողանալու _ նա կարելի է ասել գոռում էր, իսկ հանդարտ դեմքը փոխվել էր սարսափ ֆիլմի՝ չար կերպարի։
Թեհյոնը ցանկանում էր բարձրանալ բայց ալֆան ձեռքից բռնեց իսկ մյուս ձեռքով ծնոտից։
-այսքան լռում ես՝ կարողանում ես լեզվիտ վրա, ուրեմն նաև կարողացիր գրողի տարած հայածքդ էլ կառավարել _ հրեց տղային մի կողմ, օմեգան ընկավ գետնին, առանց խոսքի լքեց սենյակը լոգալան մտնելով։
-գրողը տանի նրան, չեմ կարող բացատրել թե ինչքան եմ զզվում նրանից _ դուռը փակելուց հետո շշուկով արտաբերեց տղան։
☆☆☆
Յունգին վերցրեց հեռախոսը և մի փոքր զբաղվելու համար իր սոց ցանց մտավ։Երկար ժամանակ հեռախոսում անցկացնելուց հետ լիցքավորման դրեց։
Մի միտք ծագեց գլխում, փոքր քայլերով մոտեցավ լոգասենյակի դռանը, ձեռքը դրեց բռնակին։Թեհյոնը ինչպես միշտ դուռը չէր փակել, կամ գուցե չէր հիշե՞լ։Դուռը բացեց իր դիմաց հայտնվեց օմեգան վաննայի մեջ իսկ ջուրը ամբոջջությամբ ծածկել էր տղային։Միանգամից վազեց և տղայի մարմինը հանեց ջրից։Օմեգան շունչ էր փնտրում և հազում էր, բերանից ջուր թափելով։Ալֆան թափահարում էր տղայի մարմինը, օմեգան ագահաբար շունչ էր քաշում։
-մի թափահարիր տտեր, ողջ եմ _ այս նախադասությունը մի փոքր հանգստացրեց տղային, գրկեց օմեգայի մերկ մարմինը և տարեց սենյակ։Պառկացրեց անկողնուն, ծածկոց գցեց վրան։
-ինչ է կարծում էին, որ կփրկվես ինձնից, եթե մեկ անգամ էլ այդպիսի բան անես իմացիր, որ ընտանիքդ էլ կմեռնի քո հետ, կամ ամբողջ ունեցվածքից կզրկեմ մեծ պառքերի մեջ կգցեմ, հիմար լսի՛ր _ մոտեցավ ականջին։
-մեձ մահը չէ որ կբաժանի, այլ երբ ես քեզնից հոգնեմ _ սենյակից դուրս եկավ, իջավ աստիճաններով ներքև սապասուհիներից մեկին կարկադրեց, որ պատրաստեն Թեհյոնին, իսկ ինքն էլ իջավ խոհանոց ուտելու համար։
☆☆☆
Երբ ուտելը ավարտեց դուրս եկավ բակ մի փոքր շրջելու և մեքենան ընտրելու համար։Մեքենաները պատկանում էին իրեն, բոլորն էլ շատ էր սիրում վարել ցավոք, որ չէր կարող բոլորով գնալ։Նա միշտ ատել է վարորդին, բայց ցավոք այսօր ուրիշ է, պետք է այդ անիծյալը իրեն։Ընտրեց մեքենան, սև էր ինչպես նա էր սիրում մի աննկարագրելի գեղեցիկ մեքենա։
Եվս մեկ մեքենա պատրաստեց թիկնապահների համար։
Բարձրացավ սենյակ պատրասվելու համար, պահարանում ամեն ինչ իր ճաշակով էր, երկար պատրաստվեց հարդարեց մազերը, օծանելիքը ցանեց, դուրս եկավ սենյակից։Քայլում էր միջանցքով ձեռքի շղթան կապելով, հայացքը երբ բարձրացրեց իր դիմաց տեսավ օմեգային՝ ով հագուստի այդ ընտրության մեջ փայլում էր։Սենյակի դռան առջև կանգած օմեգան սպասում էր հաջորդ հրահանգին, նա նույնպես նկատեց իրենից քիչ հեռու գտնվող ալֆային։"Նա իսկապես այսքան գեղեցիկ է", միտք որից նա նույնիսկ ապշեց։
Ալֆան անցավ տղայի կողքով աստիճաններով իջնելով, իսկ օմեգան հետևեց նրան։
Երբ օմեգան դուրս եկավ առաջինը նայեց երկնքին, օդը շատ մաքուր էր, գուցե այսօր էլ չկարողանար տեսնել սա, այնքան օտարացել էր։Աչքերը փակեց ցանկանում էր վայելել մաքուր օդը, քամին որը խաղում էր մազերի հետ։Զգաց ուսին ձեռք, Յունգի չէր դա վստահ է՝ նա այսպիսի բաներ չէր անի այդ դեպքում ո՞վ է, վախեցած պտտվեց։
-ներիր եթե վախեցրի _ մեղավոր հայացքով նայեց տղային, երիտասարդ տղա էր, նա հագել էր Թեհյոնի հագուստից երևի նա էլ էր թիկնապահ։
-ո՞վ ես _ թոթովեց ուսերը։
-տիրոջ վարորդը, իսկ դու՞ _ նրա հետ զրույցը բավականին լավ էր ստացվում։
-թիկնապահ _ երկար չկարողացան խոսել, պետք է արդեն շարժվեին։Իսկ թե՞ կհասցնեն ծանոթանալ, թե՞ ոչ Թեհյոնը հիմա չգիտի։
Երբ տղան նայեց Յունգիի կողմը նկատեց մի աղջկա կողքին, որտեղից եկավ այդ աղջկը, մտածեց տղան։Ամենինչ ավելի բարդացավ երբ այդ աղջիկը ձեռքը անցկացրեց Յունգիի թևի մեջ։
-նա ո՞վ է _ բռնեց դիմացնի ձեռքը և դարձրեց իր կողմ։
-ինձ կարող ես դիմել Վուք, Հան Վուք, իսկ ում մասին է խոսքը _ շուրջն էր նայում հասկանալու համար։
-այն աղջիկը։
-Օ՜ նա, դե գիտես նա տիրոջ ընկերուհին է, միշտ այսպիսի խնջույքներին գալիս է _ նայում էր անընդհատ Թեի շուրթերին։
-հասկանալի է _ իրեն հազիվ էր զսպում որպեսզի կոկորդում հավաքվածը դուրս չբերի։
-գրողը տանի _ բարկացած աչքերով։
-ի՞նչ _ Վուքը զարմացած հարցրեց։
-ոչինչ _ շեղ հայացք գցեց տղայի վրա։
Յունգին հասկացրեց աչքերով Վուքին, որ պետք է շարժվեն, արդեն ժամանակն է։
-արի գնանք _ բռնեց Թեի ձեռքը....
Շարունակելի՝ 👋....