"Արդյոք պետք էիր" 🔞🔞🔞

-Օ՜ նա, դե գիտես նա տիրոջ ընկերուհին է, միշտ այսպիսի խնջույքներին գալիս է _ նայում էր անընդհատ Թեի շուրթերին։
-հասկանալի է _ իրեն հազիվ էր զսպում որպեսզի կոկորդում հավաքվածը դուրս չբերի։
-գրողը տանի _ բարկացած աչքերով։
-ի՞նչ _ Վուքը զարմացած հարցրեց։
-ոչինչ _ շեղ հայացք գցեց տղայի վրա։
Յունգին հասկացրեց աչքերով Վուքին, որ պետք է շարժվեն, արդեն ժամանակն է։
-արի գնանք _ բռնեց Թեի ձեռքը։
Սկզբում տղան զարմացավ, բայց քայլեր չձեռնարկեց ուղակի ենթարկվեց՝ ետևից քայլելով։
Վուքը դուռը բացեց, իսկ Թեն իր հերթին նստեց դիմացը՝ Վուքի կողքին։
Ճանապահին լուռ չէի, Յունգին ու Վուքը քննարկում էին տարբեր թեմաներ, նաև կարելի է եսպես ասած ասել "ծանոթանում էին"։
Թեհյոնը հաճախ էր հայացք զգում իր վրա։
Մի քանի անգամ շրջվեց, աղջնակն էր։Ինչ խոսք համակրելի էր, կապույտաչյա երկարամազ մի հրեշտակ էր։
-հասկանում եմ ինչու՞ է նրան ընտրել _ ցածրաձայն։
Հայացքը դարձրեց պատուհանը, վարկյանական անցնող ամբողջականությանը։
Յունգին սեղմեց աղջնակի ձեռքը, հասկացնելով, որ չպետք է նայի Թեհյոնին։
Մեքենայի ետևից գալիս էր ևս մեկ մեքանա այդ ամբողջը Յունգիի անվտանգության համար էր։
Մեքենան մեծ արագությամբ էր գնում, նա Մին Յունգին է մեծ ամոթ կլիներ բիզնեսմենի համար եթե դնդաղ ընթանար։

☆☆☆

Մեքենան կանգնեց բազմահարկ առանձնատան դիմաց, լրագրողներ էին հավաքվել որոնց տեսախցիկի առջևից ոչինչ աննկատ չէր անցնում։
Թեհյոնը դուրս եկավ մեքենայից, բացեց Յունգիի դիմացի դուռը։
Յունգին դուրս եկավ, աղջնակն էլ իր հետևից։
Աղջնակի հագուստը ատլասե կտորից էր պատրաստված, գույնը սպիտակ, երևում էր ամբիծ սլացիկ մեջքը ցցված ողերով՝ բաց կտորի մեջ, բայց աղջնակը համեստ էր պահում իրեն որից կիսաշրջազգեստը նույնպես համեստ տեսք էր ստանում իր բացվածքներից, դիմահարդարումն էլ այնքան նուրբ ոճով էր արված։
Մին Յունգին գրկեց աղջնակի նեղ որովայնը, քայլեցին դեպի առանձնատուն տանող նեղ երկար ճանապարհով։
Նրանց անընդհատ նկարում էին, իսկ Թեն ուղակի գլխակոր քայլում էր նրանց հետևից, մտքում այնքան անեծքներ և հայհոյանքներ էր պտտեցրել Մին Յունգիի հասցեին։Եթե ինչ-որ պատահականության հետևանքով Յունգին մտքեր լսող սարք ունենար, ապա Թեին կսպաներ հենց այստեղ բոլորի աչքի առջև, փառք աստծո ի օգուտ Թեհյոնի գիտությունը այդքան էլ չի զարգացել։

☆☆☆

Հիմա նրանք գտնվում են առանձնատան մեջ, Նամջունը տեսնելով Յունգիին իր խոսակցին թողեց և մոտեցավ ԻՐ պարոնին։
-ինձ թվում էր չեք գա պարոն _ ձեռք առաջ բերեց։
-բայց եկա _ պատասխան սեղմեց դիմացինի ձեռքը։
-օրիորդ Բիննա, շատ ուրախ եմ ձեզ նորից տեսնել _ համբուրեց աղջնակի ձեռքը։
-ես նույնպես _ բարակ ձայնով։
-եկեք բարձրանանք աղջկաս սենյակ _ ուղղեկցեց աղջկա սենյակ։
Երկրորդ հարկում էր գտնվում սենյակը, աջամասյա մասում։
Նամջունը բացեց փոքրիկի սենյակի դուռը։Զգույշ կարելի է ասել անձայն չորսը մտան ներս, երեխան իր օրորոցում պարկած է, խոշոր կանաչավուն աչուկներով, երկար թարթիչներով, և նախանձելի գնդլիկ թշիկներով, իսկ շուրթերը ուղղակի երազելիություն։Բոլորը մոտեցան սենյակի մեջտեղում գտնվող օրորոցին, Թեհյոնը այնպես լայն էր ժպտում փոքրին նայելով, Յունգին դա լավ նկատել էր և դա նրան անչափ դուր էր գալիս, առաջին անգամ է երբ տղային այսքան վառ ժպիտով տեսավ, երեխաներ շատ է սիրում առաջին բանը, որ մտածեց։
-գեղեցիկ է չէ՞ _ Յունը գլխով համաձայնություն տվեց։
-ինձ այնքան էլ նման չէ, ավելի շատ մորն է դիմագծերով նման, լավ եկեք գնանք փոքրիկս պետք է արդեն քնի _ համբուրեց նորածնի ճակատը, և դուրս եկան սենյակից։

☆☆☆

Աստիճաններով իջան առաջին հարկ, բավականին շատ մարդ կար ներքևում, որոնց մեծամասին ճանաչում էր Մին Յունգին։Տան տիկինը մոտեցավ Յունգիին և իր ընկերուհուն խոսելու համաը, ձեռքին խմիչք, սպասուհին մոտեցավ սկուտեղը ձեռքին Յունգիին, նա վերցրեց վիսի իսկ կողքին կագնած աղջնակը գինի, սկսվեց զրույցը։
Թեհյոնը երբ հասկացավ, որ նա այդտեղ ավելորդ է հեռացավ, գնաց պատուհանի կողքին դրված սեղանի մոտ, սեղանից վերցրեց մեկ բաժակ գինի և դարձավ պատուհանի մոտ, իսկապես ամեն ինչ գեղեցիկ էր, մթնել էր դրսում աստղերը դուրս էին եկել լուսնին մենակ չթողնելու համար, քամին խաղում էր ծառի թփերի հետ, ափսոս, որ դա հիմա ինքը չի զգում։
-ներեցեք պարոն կարելի է նկարվել _ ետևից լսեց աղջկա ձայն։
-ինչի՞ համար _ դեռ չէր շրջվել։
-գիտեք պարոն ես ձեզ դրսում տեսա, ես լրագրող եմ և դուք շատ գեղեցիկ եք, վատ չէր լինի եթե մեր էջում դուք ձեր նկարով տեղ ունենայք _ ձայնից զգացվում էր, որ ոգեշնչված է դրական պատասխան լսելու։
-ո՛չ _ սառը՝ կոշտ ձայնով։
-ներեցեք _ հեռացավ։
-ինչու՞ նղացրեցի _ շրջվեց, բայց աղջնակի նույնիսկ հետքը չէր մնացել, բայց ավելի վատ տեսարան տեսավ ավելի լավ է չշրջվեր, Յունգին խոսելու հետ մեկտել շոյում էր աղջնակի նեղ կոնքերը։Այսքան վիրավորված դեռ չէր զգացել իրեն։

☆☆☆

Չեմ կարող ասել թե ինչ հաջողությամբ, բայց գտավ լոգարանը։Նրան հիմա պետք էր սառը ջուր՝ հանգստաալու համար։Ցանկանում էր հետևից փակել դուռը բայց ինչ-որ մեկը խանգառեց նրան։Անծանոթը ձեռքով հրեց դուռը իսկ Թեհյոնը հետ-հետ գնաց, մինչև կարողացավ պահել իրեն։Յունգին իր հետևից փակեց դուռը և դանդաղ քայլերով մոտեցավ տղային, Թեն ամեն քայլերի հետ, հետ էր գնում։Երբ տղան էլ քայլի հնարավորություն չուներ Յունգին արագացեց քայլերը և չափից շատ մոտեցավ տղային։Եվս մի անփույթ քայլ, և դա համբույրի կվերածվեր։
-հեռու գնա _ հրեց տղային։
-ի՞նչ խաղեր ես տալիս _ ձայնից երևում էր, որ չափից շատ բարկացած է ։
-ինչու՞ ես եկել քեզ ներքևում սպասում են, ո՞վ եմ ես քո համար, որ ամեն ինչ թողել ես ու եկել այստեղ _ նա էլ հետ չէր մնում։
Յունգին բարկությունից երկու ձեռքով հրեց նրան պատին, Թեն տնքոց հանեց ցավից։Բռնեց տղայի ձեռքերից և երկու ձեռքով բարձրացրեց վերև։
-լսի՛ր քեզ ինչ եմ ասում փչացած, ես հասկանում եմ, որ մեկի տակ մտնելով չես բավարարվում, բայց իմ կողքից ես քայլում կսպանեմ եթե շարունակեցիր քեզ եսպե՛ս պահել _ այնքան ուժեղ էր հրում տղայի ձեռքը, որ ցավից Թեն հիմա ոչինչ չէր կարողանում ընկալել։
Յունգին բաց թողեց տղային, իսկ Թեն ընկավ հատակին, մեկ հայացք գցեց տղայի վրա և դուրս եկավ լոգարանից։
Թեհյոնի արցունքները ագահաբար թավում էին, եթե Յունգին մի փոքր էլ մնար լոգարանում ապա կտեսներ տղայի արցունքները իսկ դա Թեն չէր ուզում, ևս մեկ անգամ իրեն հաղթած զգար, ոչ դա արդեն սահմաններից դուրս կլիներ։
Թեհյոնը իր մեջ ուժ գտավ, բարձրացավ հատակից, ջուրը բացեց բավականին սառն էր լվացվեց, իրեն կարգի բերեց և դուրս եկավ լոգարանից։
Բազմությունը կարելի է ասել արդեն լքել էր տունը, երկրորդ հարկից տունը ամբողջական երևում էր, Թեին իսկապես դուր էր եկել տան կահավորումը, ձայներ լսեց փոքրիկի սենյակից, մայրը և հայրը ներքևում զրուցում էին, որոշեց ինքը գնա սենյակ։
Փոքրիկ քայլերով մոտեցավ դռանը, մոտենալուն հետ հասկանում էր, որ ձայները ոչ թե լացի էին այլ ծիծաղի։
Դուռը բացեց և երեխայի կողքին անկողնու վրա նստած էր մարդ ինչ-որ կենդանու հագուստով։Երևի երեխայի համար են պատվիրել, մտածեց Թեն։
Ակամայից ժպտաց, փոքրիկ Լիան իրեն շատ էր դուր եկել։
-փոքրիկս տես մենք հյուր ունենք _ արջուկի մորթիով մարդը ասաց փոքրիկին։
-բարև մարդուկ _ անսպասելի էր Թեի համար բայց երբ տեսավ երեխայի ծիծաղը օրորոցի միջից նա նույնպես բարձր ծիծաղեց։
-հեյ, մարդուկ գեղեցիկ ծիծաղ ունես _ ձեռքը տեղի վրա դրեց տմտմբացնելով ցույց տվեց որ նստի իր կողքին։
Թեն գնաց և նստեց արջուկի կողքին։
-մարդուկ դու փոքրիկի ի՞նչն ես _ անհասկանալի շարժումներ էր անում որից և՛ երեխան և՛ նույնիսկ Թեն ծիծաղեցին։
-արջուկ ես նրա, մմմ..., եղբայրն եմ, երբ մեծանա և մենք հանդիպենք կասեմ, որ ինձ այդպես դիմի ։
-լսեցիր Լիա հեն այդպես էլ կդիմես _ ծիծաղեցին։
-ներիր արջուկ պետք է գնամ։
-արի գրկեմ քեզ, երևի էլ չհանդիպենք _ բացեց ձեռքերը Թեն եկավ և փաթաթվեց արջուկին։
-հաջողություն Լիա _ ձեռքով արեց և զգույշ դուրս եկավ։
Աստիճաններով իջավ ներքև Յունգիի հայացքի ուղորդությամբ, և՛ բարկացած էր նայում և՛ զարմացած։
Թեն ժպում էր, մեկին ում նոր վերջին բառերով նստացնում էր հիմա լայն ժպտում է։Յունգին ու Նամջունը միմյանց հետ էին զրուցում, իսկ կանայք իրար։
-ժամանակն է գնալու, հուսամ հասկացար ինչ եմ անելու _ Յունգին ասաց Նամջունին։
-լավ պարոն Յունգի շնորհակալ եմ հրավերը չմերժելու համար, ձեր գործերին հաջողություն, _ բաժակները իրար խփեցին վերջին անգամ և դուրս եկան։
Բիննան նորից նրանց հետ էր։
-Վուք դուրս արի մեքենայից, ես ցանկանում եմ վարել մեքենաս _ ասաց Յունգին պատուհանից։
Վուքը բացեց դուռը բանալիները հանձնեց իրենց տիրոջը, և նստեց նրանց հետևից եկող մեքենան։Թեհյոնը նստեց Յունգիի կողքին՝ դիմացը, իսկ Բիննան հետևում։
-ինչու՞ այդքան ուշ եկար լոգարանից _ վարելու հետ մեկտեղ ասաց Յունգին։
-դա քեզ չի վերաբերում _ հայացքը պատուհանին էր, իսկ տոնը բավականին սառը՝ կոպիտ։
Բիննան ցնցվեց, այս աշխարհում կա մեկը ով Մին Յունգիին այսպես պատասխանի՞, ո՞վ է նա Յունգիի համար։
Մեքենայից էլ ոչ մի ձայն դուրս չեկավ, դա նաև շատ վախեցնող էր։ Եթե միայն Թեն իմանար ինչպես է հատուցելու խոսքերի դիմաց երբեք չէր ասի այդ բառերը։

☆☆☆

-Չոնգուկ գեղեցիկ է չէ _ Մինը ցույց տվեց կանաչապատ այգին։
-ըհմ _ թավ ձայնով։
Չիմինը շրջվեց սիրելիի կողմը և բեմքը առավ ձեռքերի մեջ։
-ինչը այն չէ՞, ինչու՞ ես մեկ ինձ հետ մեղմ, մեկ կոպիտ ...
-ինչու՞ ես ինձ անվանս երկար տարբերակով դիմում _ զայրացած աչքերով։
-դու բոլորին արքելել ես քեզ դիմեն կարճ տարբերակով _ ձեռքեր դժգքհ իջեցրեց։
-դու բոլորի մեջ չես մտնում, ես ցանկանում եմ լսել դա _ գրկեց Մինի իրանից։
-Գ.. _ Գուկը իր ձեռքը դրեց Մինի բերանին։
-ոչ հիմա երբ ժամանակը գա կասես _ կարմրացրեց դիմացինին։
-հերիք է խոսես ավելի լավ է քայլես _ նախատեց տղային։
-ինչի՞ վատ է ինձ հետ զբոսնելը _ մի հոնքը բարձրացրեց վերև։
-իհարկե ոչ, բայց այսօր մի փոքր հոգնել եմ _ մռութները կախեց։
-բայց դա քո գաղափարն էր քայլելով տուն գալը _ ձեռքը դրեց կողքից հավասար եկող տղայի ուսին, և իրեն ավելի մոտեցրեց։
-լավ մռութներտ մի կախիր արդեն հասանք։
Նրանք գնում էին Գուկի տուն, որի մասին ոչ ոք չգիտեր։
-ըհմ, սա էլ իմ տունը _ ցույց տվեց ոչ այդքան մեծ, բայց բավականին շքեղ տունը, նրանց ինչների էր պետք մեծ առանձնատու՞ն, եթե նույնիսկ մի օր պետք եկավ, դա ընդամենը ժամանակի հարց է։
Բանալիով բացեց դուռը և հրեց այն, Մինը կողքին կանգնած էր, միանգամից շրջվեց բռնեց տղայի ձեռքից և իրեն մոտեցրեց հպվեց շուրթերին, հետույքից գրկեց և բարձրացրե վերև, Մինը գրկեց ոտքով իր կոնքերից ներս մտան թաց համբույրներով։Գուկը մեկ ձեռքով բռնեց տղայի հետույքից իսկ մյուսով ուժեղ հրեց դուռը որից արագ փակվեց այն։Մինը աչքերը փակել և վայելում էր, Գուկը տղային ձեռքերով հրում էր իրեն։Մինը հաճույքից համբույի միջից տնքոց հանեց։Գուկը երկար չսպասեցնելու համար տղային տարեց հենց առաջին պատահած սենյակը։
Միանգամից գցեց անկողնուն, ցանկանում էր կախվել վերևում բայց լսեց Մինի թույլ ձայնը, որը նման էր հևոցի։
-ոչ հ..իմա Չ..ոնգուկ _ ձեռքով իրենց մեջ տարածություն թողեց։
-ես ոչ մի խնդիր չեմ տեսնում, այսօր իմ ձեռքից չես պրծնի _ կախվեց վերևում, և սկսեց համբուրել։Մինին դուր էր գալիս համբույրը, բայց նա չէր ցանկանում շարունակել, գիտեր ինչ է հաջորդելու դրան։
Հրում էր տղային բայց ապարդյուն, Չոնը որպես պատիժ կծեց տղայի վերին շրթունքը, Մինը իր մեջ ուժ գտավ և հրեց տղային իր վրայից, Չոնը ընկավ հատակին։
-ինչ է հիմա բռնաբարելու ես, չես հասկանում հոգնած եմ չեմ ցանկանում _ մի քիչ էլ և նա լաց կլիներ։
-ներիր չափս անցա _ բարձրացավ հատակից նստեց տղայի կողքին։
-ցույց տուր ինձ իմ սենյակը _ չէր նայում տղայի աչքերին։
-չեմ հասկանում։
-ինչ կար չհասկանալու, ես ուզում եմ առանձին ինձ սենյակ տաս։
-ո՛չ քնիր այստեղ ես քեզ չեմ կպնի _ ոտքերը ծալլեց անկողնուն հասկացնելով, որ չի պատրաստվում շարժվել տեղից։
-ուրեմն այդպե՞ս, լավ ես ինքս կգտնեմ _ բարձրացավ տեղից և սենյակից դուրս եկավ։
-ու գտի՛ր _ գոռաց, որ տղան լավ լսի։
մի քանի րոպե այդպես նստեց՝ մտածում էր, որ Մինը կփոշմանի, կգա, բայց իրեն հանգստացնելով պարկեց անկողնուն։

☆☆☆

Գիշեր էր ժամը մոտ 4։23 անձրևը չէր ավարտվում, իսկ քամին տարօրինակ ձայներ էր ներս բերել, բայց դա ամենասարսափելին չէր ամպրոպը չէր դադարում և շատ վախեցնող էր։
Մինը մանկուց սարսափում էր դրա ձայնից, և այդպիսի օրերին քնում է իր մեծ հյոնի գրկում։Գրողը տանի այսօր միայնակ է, մի երկար բլուզ գցեց հագը և վազեց Չոնի սենյակ։
Դուռը բացելուն պես ամպրոպը ձայնով գոռաց, վազեց մոռանալով ամեն ինչ ընկավ Չոնի գիրկը։Չոնը վախեցած բարձրացավ իսկ Մինը փաթաթվեց տղայի վզից։Չոնը տեսնելով տղայի վիճակը գրկեց պինդ և սկսեց հանգստացնելու համար գլուխը շոյել։
-ինչ է պատահել իմ Մինի։
-Գուկի խնդրում եմ ինձ մենակ չթողնես _ նա նույնիսկ չէր պատրաստվում դուրս գալ տղայի գրկից։
-դու գնացիր ես չէյ էլ պատրաստվում թողնել։
-լավ իսկ ինչն է պատառը որ եկար, բան է պատահել _ նա անհանգստանում է ԻՐ տղայի համար։
-այն ամպրոպը, ես վախենում եմ դրա կոշտ ձայնից _ մատով ցույց էր տալիս նրանց հենց դիմաց գտնվող պատուհանիը և նախատում ամպրոպին, նա հիմա այնքան նման է փոքրիկի ով իր հորը պատմում է իր վախի՝ ամպրոպի մասին։
-ախխ, սիրելիս դու հիմա գտնվում ես իմ գրկում ես քեզ ամեն ինչից կպաշպանեմ ...
-նույնիսկ ամպրոպից _ գլուխը հանեց թակստոցից, որը հանդիսանում էր Չոնի կրծքերը։
-նույնիսկ ամպրեպից _ հաստատեց Գուկը, երկուսն էլ ծիծաղեցին։
Չիմինը հիմա միայն նոր գիտակցեց ու՞ր է նստած և ինչ վիծակով։Միանգամից այտերը կարմիր երանգ ստացան, լոլիկից էլ կարմիր, նորից ամոթից գլուխը մտցրեց իր թակստոցի մեջ։
Գուկը այնքան բարձր ծիծաղեց, որ նույնիսկ երևի հարևանները էլ լսեցին։
-մմմմ, փոքրիկս հիմա դու ես եկել հայրիկի մոտ _ դադար - նույնիսկ չկարծես, որ քեզ երկրորդ անգամ բաց կթողնեմ, երկրորդ անգամ այրել իմ բարեկամին և թողնել գնալ, սիրելիս դա պատժի է արժանի։
Ձեռքը դրեց տղայի հետույքին ....

Շարունակելի՝ ⏳ երկար ժամանակ է ինչ այսքան երկար մաս չեմ հրապարակել ու դա բավականին զայրացնող էր։
Դե իսկ այսօր չափս անցա ( ի նկատի ունեմ երկար մաս արեցի 👅👁) վայելեք չմոռանալով կարծիք գրելու մասին
ТИ ПРОСТО НЕОПИСУЕМО ХОРОШ ⌛