"Արդյոք պետք էիր" 🔞🔞🔞

-ի՞նչն է քեզ այդքան տանջում, մի գուցե չես ցանկանում ինձ հետ գալ _ ճանապարհից աչք չկտելով։
Մինը ոչինչ չպատասխանեց, նույնիսկ չլսեց ալֆային։
Չոնը դրանից մի փոքր փոխեց տրամադրությունը, բայց դա անքան էլ ցույց չտվեց։
Երկար ճանապարհ գնալուց հետո ալֆան մեքենան կայանեց մի աննկարագրելի այգու դիմաց։
-իջիր _ նա նույնպես դուրս եկավ։
Չիմինը հետևեց ալֆային։
Բացեց դուռը, դա հին ժամանակների պալատի էր նման։
Մինը բերանը լայն բացած նայում էր, զմայլվում այգու թանկարժեք գեղեցկությամբ։
Երբ դուռը բացվեց երևաց անծայրածիր լաբիրնթոսը։Ամեն ինչ համադրված էր կանաչի և մանուշակագույնի մեջ։Դրախտային գեղեցկություն, ապշելու բան է։Կենտրոնում կար աստիճաններ որով երբ բարձրանաք վերև ընթրիքի սեղան կտեսնեք , դա ամբողջովին մտության մեջ էր։Այգին փակուղու մեջ էր, միայն մտնողներին էր հայտնի այդ գեղեցկությունը։
- ափշելու բան է նախկինում երբեք այստեղ չեմ եղել _ այնքան լայն էր ժպտում։
- պարզ է, որ չես լինի _ շրջվեց և մոտեցավ մի յուրահատուկ, տարբերվող ծաղիկի։
- ինչու՞ _ մոտեցավ ալֆային։
- այս դրախտային այգին հայրս է ինձ նվիրել, սրա մասին ոչ ոք չգիտի _ կքանստեց, այնպես նուրբ էր շոյում ծաղիկին, որ մի պահ նույնիսկ օմեգան խանդեց, նա ցակացավ լինել ծաղկի փոխարեն։
- Օ՜՜՜, ես էլ երրորդն եմ։
- այո, հետաքրքրություն է առաջացրել քեզ մուտ այս ծաղիկը _ ծաղիկը գտնվում էր աքվարյումի մեջ, արմատները հողով ծածկված։
- երևում է թանկ է քեզ համար _ նա նույնպես կքանստեց։
- ճիշտ է, այս ծաղիկը իմ երջանկության ծաղիկն է, պապիկիցս մնացած միակ հուշն է, ժամանակին այս ծաղիկից միայն պապս էր ցանում, իսկ նրա մահվանից հետո, ոչ ոք չեր խնամել ծաղիկները, բոլորը թառամել էին միայն այս մեկ էր մնացել, այն էլ վատ վիճակում, աշխարհում չկա նրանից, միայն մեկ հատ է այն էլ ինձ մոտ, ես մտածեցի, որ այս ծաղիկին կսազի էստեթիկ այգին, ու թե ինչու՞ երջանկության ծաղիկը, որովհետև չի թոռոմում եթե չկպչենք նրան այս ծաղիկը իմ երջանկությունն է _ հայացքը ծաղիկից չէր կտրում։

- պարզ է, այդեն արևը իր տեղը զիջել է լուսնին, չգնանք այտեղից _ բարձրացավ տեղից։
- երևի, գիտես Չիմին ամեն անգամ երբ գալիս եմ այստեղ կտրվում եմ ամեն տեսակի խնդրից, դեռ վաղ հասակից երբ տխրում, նեղանում, կամ ցրվել էի ուզում այստեղ էի գալիս, կիսվում էի ծաղիկիս հետ _ չէր ցանկանում բարձրանալ տեղից։
- Չոնգուկ ես պահանջում եմ, որ ինձ էլի բերես այստեղ - շրթունքները հավաքեց։
- կբերեմ, միայն թե այդպես մի պահիր քեզ _ բարձրացավ տեղից։
- իսկ ինչպե՞ս եմ պահում _ մի ունքը բարձրացրեց վերև։
- երեխայի նման _ լայն ժպտաց։
- ........... _ հալեցնող հայացքվ նայեց։
- լավ այդպես մի նայիր _ ձեռքը տարավ գրպանը, և հանեց երկու զույգ բանալիներ։
- սա այգու բանալին է, երկրորդը կտամ քեզ, եթե ցանկանաս այցելիր, բայց թող լինի սա մեր փոքրիկ գաղտնիքը - Մինի ձեռքից բռնեց, և բանալին տեղավորեց ափի մեջ։Մինը Գուկի այս քնքշությունը ևս մեկ անգամ զգալու համար պատրաստ էր ամեն ինչի։
- լավ _ բանալին էր ուսումնասիրում։
- Մինիիիի, միայն ծաղիկին չմոտենաս, լա՞վ _ տխուր հայացքով։
- ոչ չեմ մոտենա _ բարձր ծիծաղեց, իսկապես նա կտրվեց ամենից, մոռացել էր բոլորի մասին, միայն ապրում է հենց այդ վարկյանով։
Դուրս եկան այգուց, չմոռանալով փակել այգու դուռը նստեցին մեքենան։
- արի  այսօրվա էքրկուրսիան ավարտենք իմ տանը _ մեքենան միացրեց։
- ի՞նչ, ոչ Չոնգու ես...._ նորից Գուկը փակեց տղայի բերանը։
- ինչքան կեղտոտ մտքեր ունես, ես այդպիսի բան չեմ մտածում բայց դու ինձ դրթում ես դրան, ես քեզ ուզում եմ ծանոթացնել իմ շան հետ, կարճ ասած, ցույց տամ շանս քեզ _ բերանը ազատեց ձեռքից բայց դեռ առաջ էր եկել, նրանց մեջ քիչ տարածություն կար։
- ե..ս. դ..եե արդեն ու..շշշ է _ այդ վիճակից կմկմում էր։
Ալֆան քմծիծաղելով ավելի մոտեցավ, իրեն դա դուր էր գալիս։
- Չ.ոնգուկ հհհ..եռու գն...ա _ խորհը շունչ քաշեց, սիրտը այնքան արագ էր զարկում։Լռության մեջ կլսվեր նրա սրտի արագ մեղեդիների ձայնը։
- իմ փոքրիկը իրեն կառավարել չի կարողանում _ շոյեց վերջինիս այտը։
- հեռ..ու գնա _ շփոթվել էր, նրան դա դուր էր գալիս բայց գիտակցությունը նրան խանգառում էր պահը վայելել, ընկնել սիրելիի գիրկը։
- լավ, բայց բաց թողնել ո՜՜չ _ մեկ համբույր թողեց դիմացինի այտին, և հետ նստեց։
Մինը հանկարծակի եկավ, ձեռքը դրեց սրտին և հենվեց նստատեղին, արդեն աչքի զգալի դարձավ նրա կարմիր այտերը, գլուխը կախել էր, և նույնիսկ չէր համարձակվում նայել լայն ժպտացող իրենից գոհ ալֆային։

☆☆☆

Թեն ազատություն զգաց, վերջապես ալֆան գնաց, տունը իր տրամադրության տակ էր։Բարձրացավ իր տեղից և շրջեց տնով, բավականին անծայրածիր տուն էր, երկրորդ հարկի աջամասյա վերջին սենյակից լսվեց լացի ձայն։Օմեգան մի պահ վախեցավ հետո հասկացավ, որ պետք է տեսնի ով է, ի՞նչ է Յունգին նրանից բացի ուրիշին է գերի վերցրել։Ակամայից ինքն էլ ծիծաղեց մտքերից։
Շատ էր մոտեցել դռանը համարձակություն հավաքեց և բացեց, բացվեց տեսադաշտը՝ Սիման էր,խխ իրերն էր հավաքում պարզ է ինչու։
Սիման շրջվեց և համարձակ նայեց համակրելի տղայի աչքերին։
- ի՞նչ է պատահել Թե, ինչ-որ բան ես ցանկանում _ լացակումաց ասաց աղջնակը։
- ի՞նչ է եղել ինչու՞ ես լացում _ մոտեցավ աղջնակին։
- ոչինչ չի պատահել, այօր վերջին օրս է այս տանը _ մատներով սրբեց արցունկոտված աչքերը։
- նունա մի արտասվիր _ գիրկն առավ աղջնակի փոքրիկ մարմինը։
- Թե՜՜՜ ես չեմ մոռանա քեզ _ նա նույնպես պինդ գրկեց։
- նունա ես այս տանը ոչ ոք եմ, ես ոչնչով չեմ կարող օգնել քեզ, ներիր _ տղայի աչքերի թափվեց աղի արցունքները։
- հանգստացիր Թե _ տղայի դեմքը վերցրեց ձեռքերի մեջ - այս տանը կանոնները ուրիշ են, ամեն մի մանրուքի համար պադժվում են, կամ հեռացվում, Յունգիի հետ կոմֆլիկտների մեջ մի մտիր որ կարողանս գոյատևել, հուսամ մենք կհանդիպենք _ համբուրեց Թեի այտը և դռան փակվելու հետ անհետացավ։
Թեն աչքերը մաքրեց և դուրս եկավ սենյակից, քայլեց դեպի խոհանոց։Վերցրեց բաժակով ջուրը խմեց, և որոշեց ֆիլմ դիտել։Սառնարանը բացեց, մեկ շիշ գարեջուր վերցրեց, դարակներում նաև բլիթներ գտավ ։Դրանք վերցրեց և շտապեց հեռուստացույցի դիմաց։Նա և Մինը մի ընդանուր սովորություն ունեն, երկուսն էլ ֆիլմերի սիրահար են, դեռ մանկուց միմյանց հետ էին ֆիլմ դիտում։
Միացրեց իր սիրելի ֆիլմը (դուք ինքներտ ընտրեք ֆիլմի անունը, հեղինակը չի կողմնորոշվում, )
Գարեջուրը բացեց, իսկ բլիթները դրեց կողքին։

Շարունակելի՝ ողջյուննե՜ր, ինչպե՞ս եք, ես նույնպես, հաջորդը ավելի հոթ է լինելու,
Կսպասեմ կարծիքներիիիի 💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚