մաս 20
Աշխատողները վաղուց տուն էին գնացել, այս ժամին տանը միայն լինում էր Սիմուն, ինչպես ալֆան է ասել պետքի համար է, այն էլ ալֆայի թեթև ձեռքով հեռացվեց։Առանձնատանը հիմա հեռուստացույցի ձայնից բացի լսվում էր օմեգայի թույլ հևոցները։Կարելի է նաև ասել, որ գարեջուրը արդեն կես էր գցել։Իսկ բլիթները վաղուց էր ավարտել, նա սիրում է գարեջուրը վայելել առանց ինչ-որ կողմնակի համերի։Ամեն ինչ լավ էր գնում մինչայն պահը երբ սկսեցին ինտիմ տեսարանները, որից Թեի բարեկամը միանգամից հիշեցրեց իր գոյության մասին, օրգանը քարի նման կանգնել էր, հենց այդ վարկյանին ուսին զգում է ինչ-որ մեկի ձեռքը, այո դա ալֆայի ձեռքն էր ով տուն մտնելուն պես հեռուստացույցի ձայները լսելով գնացել էր ձայնի ուղղությամբ, տեսել էր օմեգայի 18+ ֆիլմը, և քմծիծաղելով առաջ գնացել մինչ հասել է նրա մոտ։
-Ե...ս _ կմկմաց օմեգան։
-շշշշշ _ ցուցամատը դրեց շուրթերին։
Օմեգան ենպիսի հայացքով էր նայում ալֆային, որից ուղակիորեն կարելի էր հալվել։
-ես ուզում եմ քեզ փոքրիկ _ շոյեց օմեգայի այտը։
Թեն ոչինչ չպատասխանեց, կարելի է ասել դրանով թույլ տվեց ալֆային անել իր մտքինը։
Ալֆան գլուխը իջեցրեց, ենպես որ նրա և օմեգայի միջև քիչ տարածություն էր մնացել։Յունգին թույլ շնչեց օմեգայի շուրթերին, ձեռքը այտին հպելով անցկացրեց խիտ շոկոլադի բույր հիշեցնող մազերի մեջ։Օմեգայի գլուխը իրեն մոտեցրեց, շուրթերը միմյանց հպվեցին թույլ բայց և պահանջկոտ, կրքոտ։Հիմա մինչև իրենց հոգու խորքը կիրք էր պատել բայց հավաքվել ամենազգալի վայրում։Օմեգան բարձրացավ բազմոցին նրանք համբույրից չէին կտրվում։Օմեգան իր ոտքերով փաթաթվեց ալֆայի կոնքերից։Յունգին ձեռքը դրեց օմեգայի հետույքին և բարձրացրեց ննջարան։
Նրանք հիմա գտնվում են ննջասենյակում։Մինչ հասնելը համբույրները չէր դադարել։Յունգին օմեգային պառկացրեց անկողնուն, ինքն էլ կախվեց վերևում։Շուրթերից իջավ ներքև և համբուրեց պարանոցը կարմրակապտագույն հետքեր թողնելով այնտեղ։Օմեգան հևում էր ալֆայի տակ, ալֆան դանդաղ արձակեց օմեգայի վերնաշապիկը։Վիրակապերը արդեն հանել էր Թեն, վերքերը արդեն այնքան էլ չէին երևում։Կտրվեց շուրթերից, սկսեց արձակել օմեգայի գոտին,հետո տաբատը հանելու ընթացքում վարտիքը նույնպես հանվեց, ալֆան իր գործերը այնքան արագ էր անում։Նույնը արեց իր հետ , նրանք հիմա լրիվ մերկ են։
Օմեգան մի փոքր վախեցած նայում էր ալֆային։
-մի վախեցիր որղակի վայելիր պահը _ կախվեց օմեգայի վերևում։
Համբույրը դարձավ ավելի թաց, օմեգան ձեռքերը անցկացրեց տղայի մազերի մեջ։Նրանք այնքան ցանկանում էին միմյանց, կարևոր չէ գրողը տանի որ վաղը հնարավոր է փոշմանեն իրենց արածի համար։
Ալֆան համբույրներով իջավ ներքև, համբուրում էր կրծքերը և նաև կծում ցավալի հատվածը։Ալֆան հարմար դիրք ընդունեց տղայի ոտքերի արանքում հայացքը դարձրեց, դարակներում ինչ-որ բան էր փնտրում։Օմեգան դժգոհ հայացքով նայեց ալֆային։
Ալֆան դարակից վերցրեց քսուկ, մատներին քսեց։Սկզբում երկուսը, ևս ավելացրեց մեկը։Օմեգայի աչքերում նկատելի դարձան արցունքները։Ալֆան իր երկար մատներով սրբեց այտից արցունքները։Դեռ չէր շաժում մատները, սպասում էր մինչև տղան հարմարվի։
Օմեգան հարմարվելով, արդեն սկսեց ինքը շարժվել։Յունգին քմծիծաղ տվեց և արագ շարժեց մատները։
-աա..հհ մմմմ՜՜՜։
Ալֆան հասկանում էր, որ օմեգան դրանով չի բավարարվի, բայց նա ցանկանում էր որ տղան ինքը խնդրի։
-ահհհ~ Յունգի խնդրում եմ, ես ուզում եմ դա _ փնթփնթաց տղան։
-ի՞նչ է, մոռացե՞լ ես դիմելաձևը _ մատները հանեց հետանցքից, դժգոհություն պատճառելով տղային։
-ՏԵ՜Ր, խնդրում եմ շարունակի՛ր _ նա հիմա այնքան է ցածրացել։
Ալֆան օրգանը առավ ձեռքը և հրեց օմեգայի մեջ։
-մմմմմմ՜ _ խռպոտ ձայնով։
-աահհ, ավելի արագ _ կծեց շուրթերը։
-փոքրիկ մի ասա այնպիսի բաներ որոնց տակից չես կարող դուրս գալ _ ավելացրեց արագությանը, նրանք այնքան նուրբ, քնքշությամբ էին վարվում , նրանք իսկապես սիրեցին միմյանց, իսկ հետոն թող կորչի գրողի ծոցում։
Ալֆան շարժվելուն հետ մեկտեղ շոյում էր տղայի օրգանը։Հաճույքը տիրել էր ննջասենյակում, անանուխի և քաղցր շոկոլադի հոտը միախառնվել էր, սենյակի ամեն անկյունում, այդ հոտն էր որը տղաներին խելքահան էր անում։Մի քանի ժամ հետո ալֆան դուրս եկավ օմեգայի միջից։
Ուշադիր նայում էր տղայի օրգանին, օմեգան ոչինչ չէր հասկանում, մի խելահեղություն ծագեց մտքում, վերցրեց տղայի օրգանը բերանը։
Թեի շունչը կտրվեց, սկզբում զարմացած նայեց ալֆայի իսկ հետո պահը վայելեց։Ձեռքը իջեցրեց ալֆայի մազերի մեջ։Ալֆան օրգանը ամբողջովի տեղավորել էր բերանում։Այս հաճույքը հիմա կհասկանա միայն օմեգան։
-աաաաահհհհհհ _ բարձր հառաչանքով ավարտեց ալֆայի բերանում, վերջինս ոչինչ չարտահայտող հայացքով կուլ տվեց հեղուկը։
-ինչ խոսք, համեղ ես _ հարմար դիրքավորվեց անկողնուն, օմեգան հասկացավ ալֆայի պահվածքը , մի փոքր դժվարությամբ բայց բարձրացավ, տեղավորվեց ալֆայի ոտքերի արանքում և գլուխը կախելով վերցրեց տղայի օրգանը բերանում, ալֆան գլուխը ետ գցեց, նույն գործողությունը կատարեց և նա։
-մմմմ՜՜ աաախխխ կատարյալ ես անկողնում _ խորհը շունչ քաշելով ավարտեց օմեգայի բերանում։Թեն կուլ տվեց և իրեն նետեց մահճակալին։Նրանք չէին կարողանում կառավարել իրենց շնչառությունը։Թեն սպասում էր, որ Յունգին նրան հրելու և գցելու է գետնին ասելով, որ "բավարարողների տեղը գետնին է" բայց ընդհակառակը Յունգին գիրկն առավ օմեգային և ծածկոցով ծածքեց նրանց։Ամենը այնքան գեղեցիկ էր որ նկարագրելը այնքան անիմաստ կթվար։Իսկ առավոտյան թե ինչ կլինի հիմա նրանք չեն ցանկանում իմանալ։Պահ, հաճույք, վայելք։
☆☆☆
Մեքենան կանգնեց շքեղ առանձնատան դիմաց, պարիսպապատ էր իսկ Չիմինը շտապ ցանկանում էր տեսնել ամբողջ տան տարածքը։
Երկուսով դուրս եկան մեքենայից, երբ դռնից ներս մտան լուսային զարդարվածություն, այգու լայն տարածքով։
-Մինի այդպես չտեսի պես մի նայիր թեչե ներս չեմ թողնի _ երեխայական ծիծաղ։
-Չոնգուկի գնա գրողի ծոցը, այնքան գեղեցիկ է ամենը _ սիրահարի հայացքով նայում էր այգուն։
-ներս մտնենք թե քեզ այստեղ ավելի է դուր գալիս։
-ներս մտնենք _ Գուկը իրեն մոտ էր, իսկ նա շրջեց գլուխը դեպի տղան, միմյանց շատ մոտ էին կանգնել, բայց պահը փրկելու համար Չոնգուկը առաջ գնաց դեպի տուն, Մինն էլ հետևեց ալֆային։
Ներս մտան, մայրը դուրս եկավ նրանց դիմաց։
-բարև ձեզ _ լայն ժպիտով ասաց մայրը։
-մայրիկ ծանոթացիր Չիմինն է ընկերս։
-ուրախ եմ տղաս, ի՞նչ կցանկանաք։
-ոչինչ, մամ որտեղ է Բամը _ մի հոնքը բարձրացրեց վերև։
-քո սենյակում, ինչ գնացել ես քո կարոտից գնում է սենյակդ, այտ ամառանոցը ես այրելու եմ, իսկ ինչ ես մտածու՞մ մենք ինչպես ենք կարոտդ առնելու, ես և հայրդ թոռ ենք ուզում, ի՞նչ է որ ամուսնանաս կնոջդ և երեխայիդ էլի ամառանոց ես տանելու՞ _ նախատեց մայրը։
- դե՜ լավ մայրիկ, ես հիմա տանն եմ _ մոտեցավ և գրկեց մորը, համբուրեց այտը։
-մենք բարձրանանք իմ սենյակ։
-լավ, եթե ինչ-որ բան ցանկանաք կասեք _ գնաց խոհանոց։
Ալֆան բռնեց օմեգայի ձեռքից և բարձրացրեց աստիճաններով երկրորդ հարկ իր սենյակը։
-Չիմինաա՜՜ ինչ-որ բան է եղել _ նա նկատել էր տղայի դեմքի արտահայտությունը։
-ոչինչ _ նուրբ ձայնով։
Հասան սենյակի մոտ, Գուկը բացեց դուռը Բամը մահճակալին պարկած էր կարելի է ասել քնած էր։
- Բա՜մ _ Գուկի ասելուց անցավ մեկ վարկյան և Բամը հայտնվեց կողքին։
- իմ տղան ինչպե՞ս է _ կքանստեց և սկսեց խաղալ շան հետ։
- Չիմին ինչի՞ չես մոտենում _ նայում էր դռան կողքին կանգնած լուրջ տղային։
-իսկ եթե կծի։
-եթե իմ հետ ես ներս մտել ուրեմն չի կծի _ Մինը փոքր քայլերով մոտեցավ շանը, կքանստեց շան դիմաց։
Ինչ խոսք Բամին դուր եկավ Չիմինը, երկար խաղացին։Իսկ վերջում Բամը դուրս եկավ սենյակից, թողնելով տղաներին սենյակում։
Գուկը Բամի հետևից մոտեցավ և դուռը բանալիով փակեց, ծանոթ իրավիճակ է նրանց մոտ։
-ինչու՞ փակեցիր դուռը _ զարմացած ասած օմեգան։
-մենք խոսքլու բան ունենք _ կանգնեց Չիմինի կողքին սենյակի մեջտեղում։
-Չիմին ես ճիշտ եմ դու նեղվեցիր, որ մայրս ասաց պետք է կին ու երեխա ունենամ _ ձեռքը մոտեցրեց դիմացինի այտին։
-ոչ _ ժխտեց օմեգան։
-մի ստիր, ես տեսա հայացքդ նրա խոսքերից հետո, մի մտածիր դա ժամանակավոր է նրանք կսովորեն, իսկ եթե չհաշտվեն ես քեզ մենակ չեմ թողնի _ մոտեցավ տղայի շուրթերին և իրենով ծածքեց։Համբույրը մեղմ էր, կարծես չէին ցանկանում բացի համբույրից զգալ ինչ-որ բան։Մինը պատասխանեց, Գուկը աչքերը փակել և վայելում էր դիմացինի քաղցր հաստլիկ շուրթերը։ Համբույրի հետ մեկտեղ ցած ընքավ օմեգայի աչքից արցունքները։
-ես հասկանում եմ ինչ ես զգում, բայց կարիքը չկա լացելու ես միշտ կողքիդ կլինեմ նույնիսկ երբ, որ "ամբողջ աշխարհը դեմ լինի քեզ" _ կարճ համբույր թողեց շուրթերին։
-իսկ հիմա ես ցանկանում եմ որ կողքիս լինես _ օմեգան սկզբում չհասկացավ ինչ է ուզում ալֆան դրանով ասել, բայց գործողություններից մի փոքր ապշեց։Ալֆան նրան գցեց անկողնուն իսկ ինքը ընկավ վրան և աչքերը փակեց։
-ինչ ես անու՞մ, մայրդ տանն է _ խոսում էր իսկ նրան լսող չկար, կամ կար բայց պատասխանող չկար։
-ուղակի քնի մեկե ես այսօր քեզ բաց չեմ թողնի _ վերջ էլ նրանից ոչ մի ձայն չլսվեց։
Մինը մի քիչ փնթփնթաց, բայց տեսնելով, որ իրեն լսող չկա հոգնեց և քնեց։
Շարունակելի ՝ երկաաաարր մասսսսս, սպասում եմ կարծիքներիննննն 💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙։