մաս 6
Յունգին նույնպես հոգնել էր, բայց աշխատասենյակում գործերը խառնվել էին, պետք է աներ իր կամոք թե առանց։Աշխատասենյակը գտնվում էր առաջին հարկում։Իջավ ներքև, մտավ սենյակ նստեց աթոռին, աչք անցկացրեց փաստաթղթերին։Մի քանի հարցեր կար, որ պետք է գրասենյակում պարզեր։Դրա համար դեռ կհասցնի գնալ, հիմա պետք է կենտրոնանալ և սուգել փաստաթղթերի ճշգրտությունը, համապատասխան ստորագրությունը դնելով։
Երկար ժամանակ է ինչ աշխատում էր, նայեց ժամացույցին 03։50 էր զարմանալի չէր նրա համար, բայց և հերիք է այսօրվա համար։Դուրս եկավ աշխատասենյակից գնաց խոհանոց ջուր խմելու, ավարտելուց հետո բարձրացավ երկրորդ հարկ, մտավ Թեի սենյակ եթե կարելի էր այդպես անվանել, ի զարմանս իրեն Թեհյոնը արթուն էր։Սառած աչքերով նայում է առաստաղին, նույնիսկ չնկատեց ևս մեկի ներկայությունը սենյակում։
-ինչու՞ քնած չես _ դա անքան էլ չէր հետաքրքրում իրեն, բայց համենայնդեպս հարցրեց։Յունգին հենվել էր դռանը։
Թեն հայացքը շրջեց և անտարբեր հայացքով նայրեց Յունին։
-խոսելը մոռացե՞լ ես, ինչ է _ օ՜օօ Յունգին սկսում է բարկանալ, դա բավականին վատ կանրադառնա Թեի համար։
Թեն ոչինչ չասելով գլխի տակ գտնվող բարձը իրեն հարմար տեղավորեց և գլուխը դրեց վրան՝ խորը, ծանր, մահացու, շուչ քաշեց։
-գիտես ինչպես ես հատուցելու սրա համար _ դուրս եկավ սենյակից, և հետևից ուժգին փակեց դուռը։Իսկ Թեն դռան ձայնից աչքերը ուժգին փակեց։Սրտի թռթիռով սպասելով, թե ինչ է լինելու հետո։Ա՜խ այդ 《հետոն》որից կախված է ամեն ինչ և ոչինչ, խափեություն։
☆☆☆
Չիմինը նստած խմում է իր բաղձալի գարեջուրը։Աոռան գեղեցիկ է, բարձր երաժշտություն, պարող մարդիկ, գեղեցիկ դեմքեր, և տարօրինակ հայացք իրեն ուղղված։Շրջվեց և պատասխան նայեց Գուկի աչքերին։Բայց Գուկը հայացքը թեքեց դեպ ընկերները։
Չիմինը փորձում է ամեն գնով չչարաշահել գարեջրի օգտագործումը, բայց դե թուլություն ունի։
Մինին մոտեցավ դասընկերներից մեկը Հանը։Նա համարվում էր դպրոցի կուռքը, ցանկալի տղամարդ էր յուրաքանչյուր սեռի կողքին, առանց բացառության։
-դեմ չես չէ՞, որ կիսեմ մենակությունտ _ գինին ձեռքին նստեց Մինի կողքին։
-դե ես միայնակ չեմ, բայց դեմ չեմ լինի _ անկեղծաբար գեղեցիկ ժպտաց։
-հաճախ ժպտա այն քեզ ավելի է գեղեցկացնում _ ավելի մոտ նստեց Մինին։
Դրանք չէին կարող վրիպել Գուկի աչքերից, համբերություը հատվեց և մոտեցավ նրանց։
-Հան դուրս արի խոսելու բան կա _ կագնելով Հանի առջև բարկացած նայեց Մինին, հետո Հանին։
-խնդիրներ ունես ինձ հետ _ կագնելով Գուկի առջև արտաբերեց Հանը։
-դուրս արի կիմանաս _ նա դուրս եկավ ամառանոցից։
-Հան մի գնա պետք չէ _ մի փոքր անհանգիստ ասաց Մինը։
-ամեն ինչ կարգին է _ նա ևս դուրս եկավ բակ։
Առանձնատան հետնամասում կագնած էր Գուկը։Ոչ շատ երկար փնտրելուց հետո գտավ Հանին։
-ինչ է պատահել, ինչու՞ ես կանչել _ ձեռքերը գրպանը դնելով ասաց Հանը։
-հիմա կիմանաս _ բռունցք արեց և ձախ ձեռքով հարվածեց Հանի այտին, ևս մեկ հարված քթին։Հանը հավասարակշռությունը կորցնելով ընկավ գետնին։Քթից հոսում էր արյունը։
-Հա՜ն _ ոչ շատ հեռավորության լսվեց Մինի անհանգիստ ձայնը։
Գուկը շրջվեց վազեց դեպի Մինը ձեռքը բռնեց, և առաջ շարժվեց, Մինին իր հետ տանելով մեքենան։
Մեքենային հենեց Մինին և բարկացած խոսեց։
-եթե ևս մեկ անգամ մտքովտ անցկացնես շփվել Հանի կամ նրա նմանների հետ, կսպանեմ քեզ _ ձեռքը բավակաին ցավոտ էր սեղմում։
-Հանը վիրավոր է պետք է օգնեմ նրան, իսկ ինչ վերաբերում է խոսելուն՝ ես ում հետ ուզեմ կխոսեմ, դա քեզ չի վերաբերում _ իր համառության աստիճանից անցնելով ասաց Մինը։
Մինը փորձեց ազատվել բայց ընդհանրապես չստացվեց։
-ուրեմն այո ինձ չի վերաբերում _ մեքենայի դուրը բացեց և բռնի ուժով Չիմին տեղավորեց մեքենան, ինքին էլ նստեց իր տեղում։
-գրողի տարած Չոնգուկ ի՞նչ ես անում, բաց արա դուռը _ ձեռքերով հարվածում էր և Գուկին, և մեքենայի ապակուն։
Չոնը շարժիչը միացրեց և վարեց մեքենայի մինչև վեջին արագությամբ։Չիմինը վախենում էր արագությունից։
-Չոնգուկ կանգնեցրա մեքենան _ ոչ մի արդյունք - խնդրում եմ կանգնեցրա _ անհանգստությունը պատեց Մինին որին հաջորդեց ուշագնածություը։
-Մինի՞, ի՞նչ պատահեց _ կագնեցրեց մեքենան, և ձեռքով բռնեց Մինի գլուխը որպեսզի չհարվածի դիմապակուն։Դուրս եկավ մեքենայից Մինին գրկեց և նստեցրեց հետևի նստատեղին, ամրագոտիները գցեց հետագա գլխացավանքից ազատվելու համար։Նստեց իր տեղում և վարեց իր ամառանոց։
☆☆☆
Յունի առանձնատանը տիրում է արտասովոր լռություն։Տան տերը այս ժամին կա՛մ չէր լինում տանը, կա՛մ իր ընկերների հետ լավ ժամանակ էր անցկացնում։Ինչ խոսք այսօր, և միշտ այսպես բացառություն է տիրելու իր տանը։
Յունի զարդուցիչը համապատասխան դրված ժամին միանում է' աղմուկով։Մեր քնկոտ Յունգին աչքերը տրորելով արթնանում է, հայհոյելով աղմուկ առաջացնող զարդուցիչին։ Բարձրանում է անկողնուց և անջատում զարդուցիչը։Իջնում է խոհանոց, սպասուհիներին կարգադրում, որ սեղան գցեն։Իսկ ինքը բարձրանում է սենյակ զգեստափոխվելու։Ընտրեց ամենից գեղեցիկ կոստյումը, կապեց ժամացույցը, որը նոր էր գնել, մազերը հարդարեց, ամեն մասնիկին ուշադրություն դարձնելով։Շլացուցիչ տեսք ուներ, խոսքերն ուղակի ավելորդ է։
Կարծես Յունը մոռացել է, որ իր տանը գտնվում է օտար անձ, որը դեռ քնած է։Այո Թեն գիշեը չի կարողացել ոտքի ցավից քնել, դե իսկ առավոտյան մի փոքր ցավը մեղմել էր, այդպիսով թույլ էր տվել մի փոքր հանգստանալ, քնի միջոցով։Յունը իջավ ներքև, նախաճաշը պատրաստ է, ինչպես կարգադրել էր։Նախաճաշեց և շտապեց աշխատանքի։
☆☆☆
Հասնելով ամառանոց Գուկը դուրս եկավ մեքենայից, Մինին գրկեց ամառանոցի դուռը մի կերպ իր բանալիով բացեց։Գրկած Մինին բարձրացրեց իր սենյակ, փորձեց պարկեցնել բայց Մինը բռնել էր իր օձիքից և անուղակիորեն բաց թողնել չէր ցանկանում։Մի կերպ պարկեցրեց, ծածկեց ծածկոցով։Չիմինը նման էր քնած հրեշտակի, ում հենց նոր փրկեցին հրեշի ճիրաններից։Գուկը դեռ մի քիչ էլ հետազոտեց դեմքը, փորձելով հիշել ամեն մի դիմագիծ, միմիկա, մասնիկ։Նստեց Չիմի դիմաց գտնվող աթոռին, և շարունակեց զննողական հայացքը։Մինչև չնկատելով էլ քնեց հենց աթոռին։
ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼԻ' ԱՅՍ ԱՆԳԱՄ ՄԻ ՓՈՔՐ ՔԻՉ ՍՏԱՑՎԵՑ, ԿՆԵՐԵՔ ԲԱՅՑ ԶԲԱՂՎԱԾ ԵՄ🙂🙂
ԿՓՈՐՁԵՄ ՄՅՈՒՍ ՄԱՍԸ ԵՐԿԱՐ ԳՐԵԼ👐