"Արդյոք պետք էիր" 🔞🔞🔞

Ինչպես կարելի է չասել թե ինչ սարսափ է մենակությունը, բայց և մեկտեղ հաճելի։Երբ չես լսում դիմացինիդ դատարկ ու բութ կարծիքը  քո՝  շրջապատիտ մասին։Չես տեսնում քեզ համար ձանձրալի, անգետ դեմքերը։Որոնցում ի հայտ դրված է տիրոջը պատկանող բնավորությունը։Միգուցե երբեք չպատկերացնեիր, որ մի օր քեզ հարազատ մի էակը, ում համար կյանքտ կտաիր, քեզ ետևից ոսոխի պես կհարվածեր։Գիտե՞ք ինչ, այդ հարվածը տարբերվում է իր վատ կողմերով։《Կյանքի վայելչությունը՝ երբեք քեզ հեշտությամբ չի տրվի, դու դա պետք է ինքտ վաստակես》։

Մինը և Թեն նստած են տաք վառարանի առջև, և քննարկում են զանազան հարցեր։Թեն պատմում է իր մասին, ինչպես է անցկացրել ԱՄՆ-ում։Իսկ Մինը պատմում է դպրոցում, տանը, ընկերների հետ անցկացրած զվարճալի իրադարձությունները։
դե իհարկե Չիմը չի պատմել Գուկի մասին, կամ ի՞նչպես պետք է ներկայացեր։ Թեն վաղուց էր ավարտել դպրոցը, կարելի է եզրակացնել, որ Մինից մեծ է։
-Չիմին, վաղը դպրոց ես գնալու՞, թե..,  ինձ հետ գիշերը դուրս ես գալիու ժամանակ անցքացնելու՞ _ նա ցանկանում էր պատասխան ստանալ երկրորդ տարբերակի համար, խելահեղություն ։
-դե իհարկե կցանկանայի քեզ հետ դուրս գալ զվարճանալու, բայց ինչ խոսք ես արդեմ հրավեր եմ ստացել _  ասաց Մինը մի փոխր խառնված։
-եղբա՞յր, միայն չասես որ աղջկա հետ ժամադրության ես _ ցինիկ քմծիծաղը չէր պակասում Թեի դեմքից։
-վատ չէր լինի՝ բայց ոչ, ծնունդ է _  Մինը դեռ չէր մոռացել, որ պետք է Գուկի սիրտը շահի, որ գա Լիսայի ծնունդին, նա ծանր փուլի առաջ է կագնել։Ներկա աշխարհ բերեց Թեի  երկար մատների ճտացնելը։
-հյոն ինչի՞ մասին ես այդքան մտածում, այսօր ինչ-որ մտախոհ չե՞ս _հարցական հայացք ուղղած Մինին։
-դասերի հետ կապված են չես մոռանում չէ, որ այս տարի ավարտում եմ դպրոցը, առջևում դեռ բարդ քնություններն են _ Մինը այնպես ներկայացրեց, որ չհավատալը նման էր անհնարին։
-դե լավ հյոն մի մտածիր այդքան, դու գերազանց ես սովորում ինչու՞ ես մտածում, ինչը դու գիտես դա են հարցնելու, հյո՜ն, բայց ես մի բան եմ մտածել _ անսպասելի էր Մինի համար, նաև հետաքրքիր։
-ի՞նչ է պատահել Թե, ի՞նչ ես մտածել _ Մինը անհամբերությունից արդեն խելագառվում է։
-Դե հյոն եթե քննության ժամանակ անհանգստանաս համոզված եմ ուշագնաց կլինես, դա կանխելու համար ես նախորոք շտապօգնություն կկանչեմ _ բարձր ծիծաղելով տեղից վեր կացավ և փախչեց խոհանոց։
Իսկ այ Մինը վայրի գազանի պես ընկավ Թեի հետևից, բայց Թեն ճիշտ էր ասել Մինը երբ անհանգստանում է ուշագնաց է լինում։Դա հոգեբանական վերլուծություն է, երբ քո մեջ չես կարողանում կառավարել հուզմունքտ, արդյունքում կա՛մ սրտխառնոց է լիում, կա՛մ ուժեղ գլխապտույտ, և ինչպես մեր հերոսի մոտ՝ ուշագնացություն։
Մինը արագ վազեց և բռնեց Թեին։Տանը խառնաշփոթ էր տիրում, իսկ մեր հերոսները հիմա ննջասենյակն են տակնուվրա անում, բարձերով հարվածելով մեկը մյուսին։
-լա՜վ հյոն, ես հոգնեցի ժամը գիշերվա 01։30 է քնի՛ր, որ վաղը շուտ արթնանաս գնաս դպրոց _ նրանք մոտ 3 ժամ ժվարճացել են, իհարկե, պետք է հոգնեին։
-ճիշտ ես ասում, վաղը պետք է վաղ արթնանամ _ բարձը ձեռքից գցեց - և այո, գիտե՞ս որն է քո ննջասենյակը, հիշու՞մ ես _ ծիծաղելով ասաց Մինը։
-ընդհանրապես ծիծաղելու չէր Փաք _ վրցրեց ականջակալները և դուրս եկավ եղբոր ննջասենյակից։
Մինը որոշ չափով կարգի բերեց ննջարանը, սպիտակեղենը փոխեց, պարկեց քնելու։
-հիմա էլ այս մի խնդիրը, ինչպե՞ս եմ խոսելու Չոնգուկի հետ, ախխ~ իսկ եթե չլսի՞, խոսք եմ տվել Լիսային, համենայնդեպս պետք է փորձել _ Մինը միշտ մտախոհ է քանի, որ իր կայնքում գոյություն ունի "Չոնգուկ" անունը, հարցը փակված է։

☆☆☆

Առավոտյան։ Չիմինին արթնացնում է Թեն։Ինչ լավ է Մինի համար, որ գոյություն ունի իր միակ փրկիչը՝ Թեն, եթե նա չլիներ այս անգամ էլի Մինը կուշանար դպրոցից, դա մի կողմ, խոստումը չէր կարողանա կատարել։Թեհյոնը ինքը նույնիսկ չգիտի ինչից փրկեց եղբորը։
-հյոն ինձ թվում էր թե մոռացել ես սովորությունդ, տարիները անցնում են բայց դու նույնն ես մնում, հե՛յ արթնացիր _ ասաց Թեն խռպոտ քմծիծաղով։
-իսկ ես մտածում էի, նույն դառը սուրճն ես մնացել, բայց առաջնթացում կա _ անկողնուց թռավ, բառից բուն իմաստով -ապրես եղբայրիկ _ համբուրեց եղբոր ճակատը ու նայեց ժամին դեռ երկար կարող է պատրաստվել, մտավ սենյակի լոգարան։
-նա ցնորվել է՞ _ գլուխը քորելով, հեռացավ Թեն։
Չիմինը պատրաստվեց, իր տեսքը կատարյալ էր, իհարկե զգեստը չէ, որ պետք է գեղեցկացնի մարդուն, բայց Չիմինի մոտ և՛ զգեստն է իրեն գեղեցկացնում, և՛ ինքը զգեստին։Դուրս գնալուց առաջ տեղեկացրեց Թեն և նաև ասաց, որ կարող է ուշանալ, դասերը ավարտելուց հետո պետք է գնան Լիսայի ամառանոց, Լիսան ինքն էր տեղեկացրել։
-հյոն կատարյալ տեսք ունես _ շողշողուն աչքերով նայեց Մինին - լավ գնա բայց շատ չուշանաս, որ ես գամ արդեն տանը լինես _ ասաց Թեն։
-լա՜վ, բայց ինքտ չուշանաս, և այո ակումբ չգնաս, հուսով եմ չես մոռացել չէ անցած անգամ ինչ եղավ           _ նայելով Թեի աչքերին ասաց Մինը։
-մի՛ հիշեցրու, դա դեպք էր եղավ, դու չես շտապում, գնա դպրոց _ Թեն հարցը գեղեցիկ շրջանցեց։
-այո՜, այո՜, դուրս եմ գալիս..... _ դուրս եկավ, և նորից ներս մտավ - հյո՜ն, ինչ կլինի եթե քո մեքենայով ինձ տանես դպրոց _ Մինը նվնվում է փոքր երեխայի պես։
-չգիտեմ ինչի՞ եմ համաձայնվում բայց այո _ աչքերը պտտացնելով ասաց Թեն։
Նստեցին մեքենան և շարժվեցին դպրոց, Թեն վարում էր միջին արագությամբ։

☆☆☆Լիսա☆☆☆

Լիսան այսօր ապահովվում է իր կատարյալ, գայթակդիչ, ցանկալի տեսքը։Դե պարզ է այսօր իր օրն է, պետք է տարբերվող տեսք ունենա բոլորից։
-այսօր ճիշտ ժամանակն է, որ վարվեմ ճշգրիտ, պետք է ցանկալի լինեմ Գուկի համար, իսկ այն խղճուկ Չիմինին կօգտակործեմ _ բարձր սարսափ հիշեցնելով ծիծաղեց - այդ Մինը չգիտի, որ ես գիտեմ իր զգացմունքների մասի, ինձ համար խելագառվում է, բայց ես դա իրենից չեմ ուզում իր խղճուկ <սերը>, ինձ Գուկի սերն է պետք _ իջավ ներքև որպեսզի համոզվի, որ ամեն ինչ հավուր պատշաճի է, համոզվեց դրավում և ուղևորվեց դպրոց։

☆☆☆

Չիմինը հասնելով դպրոց միանգամից բարձրանում է իր դասարան։Մտնելով ներս տեսնում է Գուկին ուսուցչի աթոռին նստած, ձեռքին հեռախոս, որով խաղում էր Մինին անհասկանալի խաղ։Առաջ է գնում տեղաորվում։Գուկը դեռ իրեն ուշադրություն չի դարձրել, իհարկե նկատել է բայց դեռ չի խոսում։
Չիմինը երկար նայեց Գուկին, իսկ վերջինս կտրվելով  հեռախոսից հայացքը բարձրացրեց և պատասխան նայեց Մինին։
-ես հասկանում եմ, որ քեզ ուշադրություն չեմ դարձնում և դու զգում ես իմ պակասը բայց _ Գուկի խոսքին խանգառից Մինինը։
-Չոնգուկ ես ուզում եմ քեզ ասել, որ գաս Լիսայի ծննդին _ ասաց Մինը։
-Իսկ իմ օգուտը այդտեղ ո՞րը կլինի _ ձեռքերը խաչեց թևի տակ։
-ի՞նչ օգուտի մասին է խոսքը գնում, ես ընդամենը ուզում եմ, որ Լիսան երջանիկ լինի,  իսկ դա կարող է լինել քո շնորհիվ _ անմեղ հայացք ընդունեց Մինը։
-մմմ՜, լավ ես կգամ, բայց դու մի օր կհատուցես _ մի քիչ մոտեցավ դեմքով Մինին։
-լա..վ _ շեղ հայացք և շրջվեց գրքերը հանեց, դասարան մտավ Լիսան։
-բարև ձեզ տղաներ, ինչպե՞ս է տեսքս _ շորորալով մտավ դասարան և խոսեց։
-գեղեցիկ
-սարսափելի
Միաժամանակ արտաբերեցին իրարից բավականին տարբերվող կարծիքներ։
Լիսան քթի տակ ինչ-որ անհասկանալի բաներ խոսելով նստեց տեղում։
-Չիմին կշջվես _ ասաց Լիսան հետաքրքրություն առաջացնելով նաև Գուկի մոտ։
-Չիմին Գուկի հետ խոսել ես, կգա՞ _ անհամբեր և անհանգստացած ասաց Լիսա։
-հանգիստ եղիր կգա _ կեղծ ժպիտ նկարելով դեմքին ասաց Չիմինը։
-դու յուրահատուկ ես Մին _ ձեռքը դրեց Մինի ուսին։
-դու նույնպես _ թույլ ծիծաղ - և այո տեսքտ կատարյալ է։
-քոնը ավելի _ ասաց Լիսան։
Մինը շրջվեց, ճիշտ է Չոնը ցույց չէր տալիս բայց նա ամբողջը լսեց։Բայց և իր համար մեկ էր կարևորը, որ Մինը իր ցանկությունը կկատարի։Լիսայի շնորհիվ, թե՞ մեկ ուրիշի, դա իրեն չի հետաքրքրում կարևորը եղելությունն է վառ ներկան, որ իր առջևում է։

☆☆☆

Դասերը անցան ոչ յուրահատուկ։Ավարտին բոլորը ուղորդվեցին Լիսայի ամառանոց։Ոմանք իրենց սեփական մեքենայով, ովանք ընկերների, իսկ այ Մինը կագնած էր դպրոցի առջև և սպասում էր մոտեցող տաքսիներին։Նրա դիմաց կագնեց սև, իրեն ծանոթ մեքենա։Դե իրեն ծանոթ կլիներ, իր մղձավանջի մեքենան էր։
-նստի՛ր, առանց հարցեր տալու, և այո սա իմ ցանկությունն է _ դիմապակին իջեցրեց ձեռքը գցեց պատուհանից դուրս և արտաբերեց Գուկը։
-բայց
-նստի՛ր
Միաժամանակ խոսեցին, և Մինը չցանկանալով գնաց և նստեց Գուկի մեքենան, և իր կողքին։
Գուկը վարում էր միջին արագությամբ։
Ճանապարհն անցան լուռ, միայն Գուկն էր երբեմն տարօրինակ հայացքով նայում Մինին։Երբեմն էլ քմծիծաղ տալիս, Մինը ցանկանում է որ շուտ ավարտվի այս գրողի տարած ճանապարհը, և մի վարկյան առաջ դուրս գա մեքենայից։Իհարկե մեքենայում տիրում էր բարձրակարք աոռա, բայց Գուկի պահվածքից հետո ամեն ինչ մղձավանջի էր վերածվում։հասնելուն պես Չիմը միանգամից դուրս եկավ մեքենայից, իսկ Գուկի դեմքին նորից առաջացավ այդ վայրենի ծիծաղը։ Նա էլ ներս մտավ։

☆☆☆

Թեհյոնը կցանկանար, որ եղբոր հետ զբոսանքի դուրս գար, պատմելու դեռ շատ բաներ կային։ Բայց դե երևի՞ մի ուրիշ անգամ, երևի՞։Սառը քմծիծաղ, որը առաջացավ մենակության մի մասնիկի մեջ։նստեց մոտակա նստարանին, ամեն գնով փորձում էր զսպել կոկորդում հավաքված արցունքի լիճը։Նա ինքը զգում էր, որ մի օր կխորտակվի լճի մեջ։Իր կյանքի անցած ճանապարհի դժվարությունը հայտնի էր միայն իրեն։Երբ դու ես կյանքից ողորմություն խնդրում, դա սարսափ է, որը տեղի է ունենում հենց քո առջև։ Նկարագրություններս Թեի անցած ճանապարհի մի մասն է ։
-արդեն վաղ է պետք է գնամ տուն, Մինն էլ արդեն եկած կլինի _ տեղից վեր կացավ,  քայլում էր մայթերով։Պետք է մայթը շրջանցեր և դուրս գար փողոց, նույնիսկ չէր նկատել արագ ընթացող մեքենան, քիչ էր մնում ընկներ մեքենայի տակ, բայց մեքենան նրանից ոչ շատ հեռավորության արգելակեց։
-  հե՜յ տղա կույր ես ի՞նչ է _ երկար նայեց դիմացինի աչքերին ծանոթ էր այնքան - ա՜՜խխ..., փոքրի՞կ, ես չէի մտածի, որ քեզ այսքան հեշտությամբ, և պատահական կգտնեմ _ միանգամից առաջ գնաց և գրկեց Թեին նստեցրեց մեքենան։
Այսքան ժամանակ դեռ Թեն չէր բացել աչքերը, մտությունից, և նաև ոտքի ցավից։(ընկել էր գետնին և ոտքը ոլորել)
-ի՞նչ եք ուզում _ բացեց աչքերը՝ անկարագրելի վախ ու տագնապ շրջապատեց նրան։Հինը և նորը խառնվեց մտքերում, իսկ սիրտը նոր բացված թաց վերքի պես ոռնում էր։
-ես գիտեի, որ կճանաչես լավ է, որ չես մոռացել, ժամանակն է ավարտելու կիսատ մնացած գործս _ դե պարզ էր որ, Յունգին արբած է, նաև՝ մի քանի չափաբաժին էլ կա օրգանիզմում։
-բաց թող ի՞նչ ես ուզում, կյանքս խորտակել ես հիմա էլ եկել ես հին վերքերը թարմացնելու _ ձեռքերով սկսեց հարվածել Յունգիին, իսկ վերջինս, ուժեղ ապտակ հասցրեց դիմացինի այտին։
-չափտ ճանաչի՛ր գրողի տարած Թեհյոն, ուժերտ խնայիր մեզ դեռ լավ օրեր են սպասվում, _ անմարդկային ծիծաղեց, որից Թեն կցկվեց և աղոթեց, որ էլի մեկը իրեն փրկի այս սադիստից։Բայց ոչ միշտ են խնդրանքներդ կատարվում, բայց Թեն բացառություն է քանի, որ նրան ոչ ոք չի լսում։
Հասան Յունի առաձնատուն(Յունգին միայնակ էր ապրում, ծնողներին վաղուց էին սպանել)
Յունգին եկավ բացեց Թեի դուռը և հրամայեց ինչպես սեփական ստրուկին։
-իջի՛ր իսկ եթե ոչ ինքս քեզ կիջեցնեմ, բայց վատ եղանակով _ ահաբեկող տոնով ասաց Յունգին։
Թեն առանց ավելորդությունների փորձեց վեր կենալ, բայց ոտքի ցավը հիշեցրեց իր գոյության մասին։Խորը տնքոց հանեց, բարձրացավ և անկախ իրենից ընկավ Յունգիի վրա, իսկ վերջինս հրեց նրան։Թեն ընկավ գետնին թարմացնելով ոտքի վերքերը։
-ահ՜հհ ախխխ _ բարձրաձայն տնքում էր Թեն։
-վեր կաց, հիմարի մեկը _ տեսնելով որ արձագանք չկա, ինքը գրկեց և բարձրացրեց առանձնատուն։
Թեին գրկի մեջ տարավ նկուղ, որտեղ այնքան էլ պայմանները լավ չէին։Աշխատողներին հրամայեց, որ վիրակապեն Թեի վերքերը, իսկ հաց կտան իր կարգադրությամբ։Թեն վախից, անելանելի իրավիճակից կուչ էր եկել նկուղում գտնվող հնամաշ անկողնու վրա։
Ներս մտան աշխատողները։
-տղաս մեզ տերը կարգադրել է, որ ոտքդ մշակենք _ մոտեցավ աշխատողը Թեին, առաջին օգնության պարագաները ձեռքին։
Իսկ Թեն ցավից չէր գիտակցում ի՞նչ է կատարվում, շրջապատող աշխարհում։Երևի հետաքրքիր չէր, կամ էլ սարսափեցնող։
Աշխատողը մի փոքր վերև բարձրացրեց Թեի տաբատը, վերքը գտնվում էր վարին հատվածում այդքան էլ խորը չէր ի ուրախություն աշխատողին, որովհետև պետք կգար բժիշկ։Արեց անհրաժեշտ մշակումը, ցավազրկող հաբեր տվեց։Իսկ Թեն այդ ամենից հետո անուշ, անմեղ երեխայի պես քուն մտավ։
-չգիտեմ նույնիսկ ինչի՞ համար ես այստեղ, բայց որ քեզ այս տանը լավ օրեր չեն սպասում, դա հաստատ _ եթե միայն աշխատողը պատկերացներ, որ իր տերը դռան հետևում կագնած լսել է ամեն ինչ վստա եմ, որ չէր ասի այս ամենը։
-իսկ երբվանից եմ քեզ թույլ տվել, որ մտածես այս տան ելք ու մուտք անող անդամի մասին, _ Յունգին հանգիստ էր խոսում, որը առավել էր անհանգստացնում աշխատողին։
-մաքրվի՛ր աչքիցս, և այո եթե ևս մեկ վրիպում կատարես միանգամից կհեռացվես _ բարկացած ասաց Յունգին։
Աշխատողը գլխակոր հեռացավ սենյակից։Թողնելով Թեին ու Յունգիին միայնակ։
-քնի՜ր փոքրիկս, այսօր քեզ համար բավականին լավ անցավ, ես կապահովվեմ վատ օրերտ, _ քմծիծաղով դուրս եկավ սենյակից։Իսկ Թեն դեռ հաբերի ազդեցության տակ քնած էր։

Շարունակելի՝ ասեմ որ արդեն սկսվում են  Թեգի 18+ մասերը դրա համար կխնդրամ փոքրերին այս մասից հետո ուղակի չկարդան.🙄
💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙💙