մաս 34
Թեհյոնը աչքերը բացելուն պես նկատեց կողքին Յունգիի ակնհայտ բացակայությունը, երկար չպահանջվեց հիշելու համար թե ուր է գնացել։Մի քանի պտույտ անկողնում կատարելուց հետո իրեն մի կերպ հատակին գցեց։Ցավոտ էր ինչ խոսք, բայց այս քնկոտին միակ արթնացնելու ձևն է։Դեռ մանկուց նրան և Չիմինին մայրը մի կերպ էր գցում հատակին նրան համալսարան, իսկ Չիմինին դպրոց ուղարկելու համար։
Թեհյոնը մի քանի րոպե մարզանքից հետո իջավ խոհանոց նախաճաշելու համար։
☆☆☆
-Չոնգուկ վեր կա՛ց _ լսվեց տղամարդու խռպոտ ձայն։
Չոնգուկը միանգամից աչքերը բացեց բայց հաջորդ վարկյանին փոշմանեց արթնանալու համար դիմացը՝ տեսնելով ծնողներին։Հայացքը իջեցրեց վար կողքին պարկած դեռևս քնած տղային։Ձեռքը կամաց հանեց պարանոցից, ծնողների ոչինչ չհասկացող հայացքների շուրջ դուրս եկավ սենյակից նրանց էլ դուրս հանելով։
-ի՞նչ է կատարվու՞մ եստեղ _ հոր հայացքը ու կոշտ տոնը Չոնը երբեք չէր տեսել, ճիշտ է հայրը շատ է բարկանում բայց այս անգամը տարբերվում է։
-հայրիկ ես... նա իմ ընկերն է _ մի կերպ արտահայտվեց Չոնը։
-ընկե՞ր, լավ բացատրիր քո ընկեր ասվածը _ այս անգամ խոսեց իր հերթին բարկացած մայրը։
-ես գիտեմ, որ դուք չեք ընդունի իմ որոշումը...
-կարճ կապի՛ր
-ես սիրում եմ նրան _ դեռ չեր ավարտել երբ այտին ստացավ հոր կողմից ապտակ, կինը վախենալով ամուսնու հետագա քայլերից կանգնեց ամուսնու դիմաց։Չոնի այտին ակնհայը հոր ձեռքի հետքը տպվեց։
-չես ամաչու՞մ տղա՛, ինչ է՞, մենք քեզ ինչ-որ հարցում աչքաթող ենք արել, պարզից էլ պարզ է որ այո ... անամո՛թ _ մոր խոսքերը այնքան արագորեն էին դիպչում Չոնի սրտին։
-մայիկ խնդրում եմ _ աչքերում համաքվեց արցունքները, ձեռքը դրեց այտին։
-լռի՛ր ձայնտ լսել անգամ չեմ ուզում ցանկանում ես, որ մյուս այտիդ էլ իմ կողմից հարված ստանաս ։
-ես միշտ հպարտացել եմ քեզնով, իսկ հիմա զզվելս գալիս է։
Չիմինը վաղուց էր ձայներից արթնացել իսկ երբ հարվածեցին սիրելիին դա ուղակի անտանելի էր իր համար ուզում էր վայրկյաններ շուտ նետվեր գիրկը և թույլ չտար, որ եսպես վարվեին Չոնի հետ։
-լսի՛ր տղա դու ունես ընդամենը մեկ հնարավորություն տուն վերադառնալու, կա՛մ հենց հիմա իրերտ հավաքում ես մեզ հետ տուն վերադառնալու համար, կա՛մ մնում ես եստեղ մոռանալով մեզ։
-իմ որոշումը չի փոխվում։
-դու մեզ համար մեռած ես, ու չհամարձակվես մտածել, որ ինձնից այլևս ֆինանսական օգնություն կստանաս _ բռնեց կնոջ ձեռքը, դուրս գնացին։
☆☆☆
-պորոն Մին ամեն ինչ պատրաստ է՞ _ խոսեց սեղանի դիմաց նստած Նամջունը։
-այո Ջուն ամեն ինչ պատրաստ է, հենց այսօր կսպանեն Դահյոին։
-եթե միայն օգնության կարիք լինի գիտես կողքիդ կանգնած եմ։
-ամեն ինչ գնում է ճիշտ իր հերթականության սխալվել չեմ կարող, հե՜յ Ջուն աղջիկտ ինչպե՞ս է։
-մեծանում է, շատ չարաճճի է դարձել _ վարկյանական ժպիտ հայտնվեց շուրթերին։
-այսօր քեզ շուտ եմ ազատում աշխատանքից _ Ջունը շուրհակալությունից հետո ցանկանում էր դուրս գալ բայց Յունգիի ձայնը կանգնեցրեց նրան - ընտանիքիտ հետ լավ ժամանակ կանցկացնես _ Ջունը թույլ քմծիծաղեց և դուրս եկավ։
Յունգին էլ պատրաստվեց դուրս գալու համար։
☆☆☆
Չիմինը սենյակից փոքր քայլերով դուրս եկավ դիմացը կանգնած էր սառը հայացքով քարացած տղան։
-խմել եմ ուզում _ ձայնը չափազանց անսպասելի էր։
-Գուկ գիտես մտածում եմ ...
-չհասկացար խմիչք բեր _ Չիմինը պտտվեց գնալու նպատակով բայց հեց այդ վարկյանին երկու ձեռքեր հետևից ամուր գրկեցին իրեն։Գուկը ամեն ինչ մոռանալով բարձրաձայն արտասվում էր, Չիմինի սիրտը ուղակիորեն մասերի էր բաժանվում Գուկին այս վիճակում տեսնելով։
-ներիր ինձ, որ կոպիտ խոսեցի _ Չիմինը շրջվեց բթամատերով մաքրեց տղայի արցունքները։
-եթե շարունակես լացել ես էլ կլացեմ, գիտեմ չես ուզում արցունքներս տեսնել, եթե ուզում ես խմել, ես կբերեմ խմիչք ավելին մենք միասին կխմենք _ Չոնգուկը մոտեցավ և իր շուրթերով ծածքեց դիմացինի հաստլիկ շուրթերը։....
Շարունակելի՝ բարի ուշ երեկո սիրելիներսսսսս
"մեկնաբանություն թողնելը, չմոռանաս" 👐