մաս 32
Տղան արթնացավ միայն առավոտյան, ծակող արևը պատուհանից ներս նետվեց հիշեցնելով իր մասին։Երկու անգամ թարթեց աչքերը, նստեց անկողնուն շուրջը փնտրում է ալֆային։
Անհանգստացած բարձրացավ անկողնուց դուրս եկավ սենյակից աստիճաններով իջավ ներքև վազելով մտավ խոհանոց բարձր գոչելով "Յունգի՜"։
Յունգին ով սփասքն էր լանում Թեհյոնի գոռոցներից արագ շրջվեց նրա ձեռքում գտնվող փրփուրապատ ափսեն ձեռքից ընկավ հատակին և կոտրվեց ....
Երկու տղաները երկար իրար նայեցին որից հետո Յունգիի դեքին կես քմծիծաղատիպ ժպիտ հայտնվեց որը ասում էր՝ "ախ այս անուղղելին" Թեհյոնը ընդունեց մեղավոր հայացք։Յունգին կքանստեց հավաքելու նպատակով
-ըը՜ գիտես ես իսկապես չէի ուզում վախեցնել։
-ինչ ես անում եստե՞ղ։
-քեզ էի փնտրում։
-ինչ է կորածի տպավորություն եմ թողել։ _ ծիծաղեց
-իսկ դու ի՞նչ ես անում եստեղ։
-նախաճաշ պատրաստեցի իսկ հետո սփասքն էի ուզում լվանալ, բավարարված ե՞ս _ հավաքած կտորները գցեց աղբամանը։
-ես ուզում եմ հասկանալ թե ի՞նչ ես անում խոհանոցում, հասկացիր նկատի ունեմ աշխատողներդ որտե՞ղ են։
-այսօր ազատել եմ _ նա միշտ կարճ, համառոտ պատասխան էր տալիս բայց ոչ օմեգայի համար։
-ինչու՞։
-շատ հարցեր ես տալիս, նստի՛ր ընթրելու _ ցույց տվեց սեղանը որը այս ժամանակահատվածում պատրաստել էր։
Թեհյոնը դեմքը ծամածռելով նստեց աթոռին։
-ախորժելի է բուրում։
Յունգին էլ նստեց նրա կողքին ընթրելու։Յունգին Իտալիական խոհանոցի մեծ սիրահար է այդ իսկ պատճառով սեղանին կարելի էր տեսնել այդ ոճի ուտեստներ։
☆☆☆
Չոնը առավոտ արթնացավ գլխացավի ապտակ հասցնող ցավից, երկար այդ վիճակով պառկած մնաց։
Երբ արդեն աշխատեց ուղեղը՝ դժվարությամբ, մասամբ դեպքերը աչքի առջև եկան։Սենյակն էր ուսումնասիրում հասկանալու համար թե որտեղ է սիրելին։Բարձրացավ անկողնուց և առաջին բանը, որ արեց լագարանում նայելն էր։Այն ի՞նչը, որ իրեն ցավ կպատճառեր դիմացն էր, անգիտակից վիճակում հատակին ընկած օմեգան։Ոտքերը նրանից առաջ ընկան, վազեց տղայի մոտ դեմքը վերցրեց ձեռքերի մեջ պարանոցից սրտի զարկը ստուգեց բավականին թույլ էր։Ճակատը այրվում էր, իսկ մարմինը սառույց էր դարձել։Չոնի աչքերից հոսեց արցունքները, գրկեց տղայի անգիտակից մարմինը և տեղափոխեց անկողին։Ժամանակ չկորցնելով տաք հագուստ հագցրեց,
ծածկոցներ գցեց տղայի վրան։Այլ ընտրանք չունենալով զանգահարեց ընտանեկան բժշկին խնդրելով միայն շտապ հասնել։
Կես ժամ հետո եկավ բժիշկը պատշաճ հագնված պայուսակը ձեռքին, տարեց տղամարդ է մոտ 53 տարեկան, իր գործում լավագույնն է, եսպես ասած իրենից լավագույնը չի լինում։Տղային զննելուց հետո Չոնին նախատեց (հետքերից կարելի էր հասկանալ ինչի հետևանքով է այս օրը ընկել) և դուրս հանեց սենյակից։
☆☆☆
-Յունգի դու ասել էիր, որ իմ կյանք հնի նման կլինի, կարո՞ղ ենք այսօր գնալ բարձր շենքի տանիք երկար ժամանակ է չեմ եղել շենքի տանիքում։
-պետք է մտածեմ _ երկար ժամանակ ձայն չէր հանում։
Նրանք գտնվում են ընթրիքից հետո բազմոցին նստած հաղորդում էին դիտում, որը ընդհատեց Թեհյոնը։
-միայն մի պայմանով, պետք է նստես գրկումս ու համբուրես ինձ _ ձեռքերը ազատեց իրարից հասկացնելով, որ սպասում է։
Թեհյոնը առանց ավելորդության նստեց ալֆայի գիրկը, գլուխը իջեցրեց ներքև թույլ բայց տաք համբույր թողեց շուրթերին։Յունգին աչքերը փակ վայելում էր, մի քանի րոպե հետո Թեն խորացնելով համբյուրը Յունգիին կտրեց հանգստի աշխարհից և ստիպեց պատասխանել համբույրին։
☆☆☆
Երկար տառապյալ րոպեներ էին, որը Չոնի համար դարեր թվացին։Անհամբերությունից դրդված շտապ ներս մտավ։ Դեմքը պայծառացավ երբ տղային արթուն տեսավ, իսկ բժիշկը արդեն ավարտել էր գործը։
-Չոնգուկ այդքան անհամբեր չեն լինում _ պայուսակը վերցրեց ձեռքը։
-տղան թույլ է խնամք է պետք _ խոսքը ավարտելուց հետո դուրս եկավ սենյակից։Քաղաքավարությունից ելնելով Չոնը մինչև բակ ճանապարհեց բժշկին, դրսում նույնպես ստացավ ամոթանք և նախատինք։Փոքր քայլերով ներս մտավ, համաձարկությունը չէր հերիքում, որ բարձրանար սիրելիի մոտ։
Նախ մտավ խոհանոց թեյ պատրաստեց դրեց սկուտեղի վրա կողքին էլ նրբերշիկներ, տարեց սենյակ։
Ներս մտավ սենյակ, Չիմինը անկողնում աչքերը փակ պարկած էր ....
Շարունակելի՝ բարի երեկո սիրելիներս, ինչպես ե՞ք 🤔