մաս 31
Երեկոն բավականաչափ թեժացել էր,սեղաններին տեղ-տեղ երևում էին գինու լրացած շշերը։
Կարելի է ասել բոլորը պարում էին, միայն մի քանի խումբ բազմություն էր դեռ նստած խմում, զրույցի հետ մեկտեղ։
Յունգին մինչ այս հատվածը սպասում էր, մինչև ինքն էլ չհասկացավ ինչպես խմիչքը իր չափից անցավ, աչքերով զննում էր խենթ մի երիտասարդի ով երեխայի նման պարում էր, անտեսելով շրջապատում կատավելիքները։
Յունգին վերջին կումը վերցրեց բերանը, մատուցողը ով կանգնած էր բառի մոտ լարված սպասում էր Յունգիի հաջորդ բաժակին, չէ որ՝ իրեն կարգադրվել էր լավ նայել այդ պարոնին, ձեռքերի հրահանգները ուշանում էին իսկ պարոնի հայացքը սրահում պարողների մոտ էր կարելի է ենթադրել, որ Յունգին այդքանով այսօր սահմանափակվում է, զարմանալի է ինչ խոսք։
Տղան բարձրացավ տեղից աչքերով փնտրեց իր որսը, փոքր քայլերով ետևից մոտեցավ օմեգային։
Երբ բավականաչափ մոտ էին ալֆան ամուր ձեռքերով գրկեց տղային որովայինց՝ հրեց դեպի իրեն։Թեհյոնը անսպասելի հրումից գլուխը շրջեց տեսնելու համար "ո՞վ է"։
Երկու զույգ աչքեր որոնք հոշոտում էին իր մարմինը և ստիպում բոլոր անգամներից բարձր ճչալ։Դիմացինի աչքերում միայն ցանկությունն էր եռում, որը նրան վախեցնող էր թվում։
Սրահում պարողները թքած ունեին թե ինչ է կատարվում իրենցից մի քանի քայլ այլ կողմ, նրանք միայն բարձր ձայներով հանում էին իրենց մեջ կուտակված էներգիան։
Ալֆան մոտեցավ օմեգայի պարանոցին և թույլ շնչեց դրա վրա, թուլացման հանգեցնելով օմեգային։
Թեհյոնը ձեռքը դրեց իր վորովայնին գտնվող ձեռքին։
Կրքերը բարձրացան գաթնակետին, Թեհյոնը շրջվեց և հպվեց արդեն իրեն համոզած շուրթերին, համբույրը չափից շատ բուռն էր։Նրանք հիմա շատ էին վախենում մի ավելորդ, անփույթ քայլ կատարելուց, որը կփչացնի պահը։Համբույրից կտրվելով Յունգին բռնեց տղայի ձեռքը և նրան տարեց մոտակա լոգարանը՝ պարզ է ինչու։
☆☆☆
-Չոն չես հասկանու՞մ, ինձ լավ չեմ զգում _ Գուկը նույնիսկ չլսեց նրան, միայն շարունակեց համբուրել պարանոցը։
-խնդրում եմ այսօր չէ _ Գուկը ձեռքը իջեցրեց, սեղմեց օմեգայի հետույքը հասկացնելով որ լռի։
-ուզում ես մեռնե՞մ, հեռու՛ գնա՛ _ հերեց Չոնին ուսերից։Վերջինս բարկացած հայացքով դուրս եկավ սենյակից դուռը ետևից ուժեղ փակելով։
Չիմինը իրեն մի կերպ հարմարեցրեց անկողնուն, իսկապես լավ չէր զգում իրեն "ինչու՞ տղան չհասկացավ դա" մտքերից մեկ կաթիլ արցունք գլորեց այտերի վրայով։Գլուխը սարսափելի ցավում էր, իսկ տղայի համբույներից սիրտը նույնպես խառնեց, ոչ թե նրա համար, որ չի սիրում ալֆային, կամ իրեն դուր չէր գալիս դա, այլ պարզապես սարսափելի վատ վիճակում է, գուցե և ջերմում է նաև։Գույնը նման չէր հնին սփրտնել էր, մարմինը սառել էր, միակ փրկությունը վերմակի տակ մտնելն էր։Մի քանի ժամ տանջվելուց հետո դժվարությամբ բայց քնեց։
Աչքերը բացեց մի քանի ժամ հետո, գլխի վերին մասում սուր ցավ զգալուց։Սկզբում կամաց բարձրացավ անկողնուց գլխացավի դեղ փնտրելու միտումով, միանգամից աչքերի դիմաց սևացավ, նա որպեսզի չընկնի բռնեց կողքին հարակից պահարանից, մի քանի վարկյան և ամեն ինչ կարգավորվեց։
Կամաց քայլերով առաջ գնաց դուռը բացեց, մի քանի քայլ կատարեց դեպի խոհանոց տանող ճանապարհը, գուցե ենտեղ ինչ-որ բան գտնի բայց դրա փոխարեն կենտրոնում տեսավ բազմոցին նստած չորս շիշ գարեջուրը դատարկած տղային, ով անցել էր հինգերորդին։Ամեն ինչ մի կողմ նետելով դանդաղ մոտեցավ տղային՝կանգնեց կողքին։
Մի քանի րոպե ոչ մեկ չխոսեց, որից հետո Չոնը բռնեց տղայի ձեռքը և գցեց գիրկը։
-այդքան զզվել եմ, որ չես ցանկանում ինձ _ թավ ձայով գոչեց տղան։
-ոչ սիրելիս հասկացիր ես ինձ լավ չեմ զգում։
-եթե լավ չես զգում ուրեմն ինչ ես անում եստեղ, ստու՞մ ես ինձ _ ձայնից զգացվում էր, որ չափը անցել է։
-ես եկել եմ, որ դեղ վերցնեմ։
-նորից ստում ես, փաստորեն զզվում ես ինձնից _ բթամատով շոյեց դիմացինի շուրթերը։
-բբ...աց թող _ տղայի աչքերը այնքան վախեցնող էին, որ Չիմինին թվում էր թե կսպանի իրեն։
-լսիր երևի մոռացել ես դիրքերդ, ինձ հետ դեռ ոչ ոք չէր համարձակվել այդպես խոսել, իսկ ստել ո՛չ,... ուզում ես մեռի մեկե ստանալու եմ քեզ, թեկուզ դրան անվանես բռնաբարություն _ տղային գրկեց բարձրացավ տեղից և ուղղությունը ուղղեց դեպի ննջասենյակ։Չիմինը զարմացել էր նա իսկապես իր ճանաչած Չոնն է թեեեե՞ ,ով է նա։Ձեռքերով շարունակ հրում էր ուսերից մինչ ինքն էր հասկացավ որ անկողնում պարկած է մերկ։Նա այնքան թույլ էր պաշպանողական ինչ-որ բան անելու համար, այդ իսկ պատճառով առանց դիմադրության Չոնը մերկացրեց տղային(նույնն էլ արեց և իր հետ)։
Օմեգային շրջեց դեպի որովայնի նա էլ նստեց տղայի հետույքին, վար իջնելով համբուրեց ցցված ողերը, Չիմինը վարկայնը-վարկյանի քրտնում էր, տհաճ էր իրեն ամենը։Չոնգուկը առանց ավելորդության խորը հրեց օրգանը դեպի տղայի նեղ հետնանցք։Արագությունը բավարարում էր իր հաճույքը, լկտի հաճոյախոսություններ անելով, իսկ Չիմինը սավանը ձեռքը վերցրած գլուխը մահճակալի մեջ խրած գոռում էր։
☆☆☆
Թեհյոնը պատին հրված տնքում էր ալֆայի գայթակղիչ համբյուրներից, ալֆան ձեռքերով հրում էր նրան պատին, նրանք համբուրում էին միմյանց դեմքի ամեն մի մասնիկ։
Համբույրը թաց էր լեզուները միախառնվել էին, նրանք փորձում էին մեկը մյուսի համը, Յունգին բարձրացրեց Թեհյոնի աջ ոտքը, հագուստի վրայից պարզ երևում էր արթնացած առնանդամը։
-զգայուն ես սիրելիսսս՜ _ տաբադի վրայից շոյեց առնանդամը։
-խմած ե՞ս _ բարձր հառանչանքով հարցրեց Թեհյոնը։
-եթե նույնիսկ խմած եմ գիտակցում եմ ինչ եմ ուզում _ լիզել դիմացի շուրթերը։
-իսկ եթե վաղը ասես, որ չես գիտակցել ինչ ես անում _ խոսքը այնքան ցածրաձայն էր, որ լսելը թվում էր անհնարին բայց համենայնդեպս Յունգին լսեց։
-չեմ ասի _ հեռվացավ տղայից, հայացքով զննում էր տղային, մի քանի րոպե և Թեի օգնությամբ մերկացավ և նաև մերկացրեց տղային։
-պատրաստ ես _ Թեհյոնը վստահ գլխով համաձայնության նշան ցույց տվեց։
Յունգին բարձրացրեց տղայի ոտքը և դանդաղ հրեց նրա մեջ առնանդամը։
Հենց այդ վարկյանին լսվեցին դռան անհանգիստ թակոցներ։Մի պահ երկուսը կանգնեցին, դռանը նայելուց հետո նայեցին իրար։
-ինչ ենք անելու՞ ահհ՜՜ _ ցածրաձայն, բայց տնքոցը ոչ դա չստացվեց։
-միայն մի փոքր կամաց _ դռան հետևից լսվում էր տղամարդու ձայն որին էլ ուշադրություն չդարձրին։
Թեհյոնը մոռացել էր Յունգիի ասածը և ձայնը ինչքան հերիքում էր գոռում էր։Յունգիին դա ավելի էր դուր գալիս կապ չունի, որ դիրքը այդքան էլ հարմար չէ, կարևորը այս երկուսը հիմա իրենց լավ են զգում միասին։Յունգին դուրս էր գալիս և մեծ ուժով խորհը հրում դեպի տղայի թույլ կետը՝ նյարդայի կծիկը, իսկ օմեգան դրանից թուլանում էր և խնդրում էր նորից նույնը կրկներ։
-Յյյյունգի եես ավարտու՜մ եմ _ հառաչելով ասաց Թեհյոնը, ալֆան մեկ լրիվ եզրափակիչ շարժում արեց և դուրս եկավ տղայի միջից։Թեհյոնը ավարտեց Յունգիի ափի մեջ։
Թեհյոնը կքանստեց տղայի դիմաց և առնանդամը վերցրեց բերանը, ալֆայի շունչը կտրվեց, մի քանի ևս շարժումներ և Յունգին նույնպես ավարտեց, բավականություն ստացած երկուսն էլ նստեցին հատակին։Շնչառությունն էին ցանկանում կարգավորել
-ինձ դուր եկավ։
-ինձ նույնպես։
Երկուսն էլ լայն ժպտացին թքած ունենալով, որ մի տաս հոգի է ինչ երկու ժամ կլինի ինչ կոտրում են դուռը, գժվել են։
☆☆☆
Շարժվելու հետ մեկտեղ Չոնը հարվածում էր Չիմինի հետույքին։Եվս քսան րոպե և դադարեցրեց շարժվելը, պտտեց քրտինքի մեջ կորած տղային իր ձեռքով դնչից սեղմեց որից օմեգան բերանը բացեց, վարկյանը չկորցնելով Չոնը օրգանը հրեց դեպի տղայի բերանի խոռոչ։Մինը չկարողանալով շնչել կծեց ալֆայի առնանդամը, Գուկը ցավից դուրս բերեց օրգանը մեկ ուժեղ ապտակ հասցրեց տղայի այտին և նորի ներս հրեց խոռոչ, Չիմինը ստիպված եղավ կատարել Չոնի ցանկուցյունը, րոպեներ անց ալֆան ավարտեց և բարձրացավ տղայի վրայից պառկեց անկողնուն և քնեց։Չիմինը մեծ դժվարությամբ բարձրացավ որովայնի սառը ցավերով, նրա մարմնի տաքությամբ իրեն գցեց լոգարան, մի կերպ ընկավ վանայի կողղքին, վիրավորանքը չափից մեծ էր, բայց հիմա նա նույնիսկ դա չէր կարողանում հասկանալ հենց եդտեղ էլ չգիտակցելով քնեց....
Շարունակելի՝ ինքս էլ ուզում եմ ակտիվ լինել՝ մեծ մասերով, բայց դասերը թույլ չեն տալիս,
կարծիքների եմ սպասում... բարի քուն։