մաս 15
-Չոնհու՝ կանչի՛ր այստեղ ընտանեկան բժշկիս _ ասաց Յունգին բավականին անհանգիստ։
-լավ տեր ինչպես կհրամայեք _ արագ իջավ ներքև զանգահարելու ընտանեկան բժշկին։
Յունգին սենյակով անց ու դարձ էր անում, հաճախակի նայում էր Թեին, ով միայն տնքում էր ցավից։Մոտեցավ անկողնում պարկած հրեշտակին, համբուրեց ճակատը, և ինչ-որ բան զգաց։
Օ՜ այս հարվածին Յունը չի դիմանա, Թեն ջերմում էր։Յունը ավելի ու ավելի իրեն վատ զգաց չէ, որ սա իր անմիտ արաքի հետևանքն է։Դեռ շրթունքներով հպված էր Թեին երբ դռան թակոց լսվեց, միանգամից շրջվեց, բժիշկն էր։Առանց ինչ-որ ավելորդությունների դիրքը փոխեց, մոտեցավ բժիշքին։
-բժիշկ նա է հիվանդը _ մատնաացույց արեց անկողնում ցավից տնքացող Թեին - այնպես արեք, որ վաղը արթնանա, և ոչ մի ցավ չզգա ես գիտեմ դուք դա կարող եք _ բժիշքը ակնոցների մեջից նայեց տղային, և հետո Յունգիին։
-քո ձեռքի գործն է՞ _ անհարմար նայեց Յունին։
-դա ձեզ չի վերաբերվում, ձեր գործը Թեին փրկելն է ուրեմն արեք դա առանց հարցերի _ կոպտեց բժշկին։
-լավ, կփորձեմ ամեն հնարավորին ձևով օգնել երիտասարդին _ առաջ գնաց, և պայուսակը դրեց Թեի կողքին գտնվող փոքրիկ սեղանին - Յունգի այս անգամ պնդաճակատությունտ առաջ մի բեր, և դուրս արի՛, հայրիկիտ ժամանակ էլ մնացիր ի՞նչ բերեց _ Յունգին ոչինչ չասաց միայն գլխակոր հեռացավ։
☆☆☆
Բարձր խլացնող երաժշտություն, ալկոհոլի սրտխառնոց առաջացնող հոտ, իրենց կորցրած ամբոխ՝ ովքեր պարում էին պարասրահում, հարբած տղաների, և կանանց խումբ։
Չիմինը նստած էր ձախակողմյան հատվածում, միայնակ նստած էր։Խմում էր թքած ունենալով ներկաների վրա։Նա ցանկանում էր իր ցավը տխրությունը թաղել իր պատվիրած թանկարժեք վիսկիի մեջ։
Նա շատ էր սխալվում, ինչ խոսք դա միայն այսօր կհանգստացնի իրեն, բայց վաղը նա նորից կփորձի այս ճիրանների մեջ հանգստություն գտնել։Վերցրել էր բաժակը, մեկ կում վերցրեց բերանը, բաժակը ձեռքը վերցնելով սկսեց մատներով խաղալ եզրի հետ, և մտքերով գնալ հեռու։
Ակումբում էր գտնվում նաև Չոնը, դե իր սիրելի ակումբն է, հաճախակի ընկերների հետ գալիս են մինչև հոգու խորհքը զվարճանում, և աստված գիտի տուն հասնում են թե՞ ոչ։
Այո, և հենց այդ խումբը Գուկի խումբն էր, նա նստած էր իր մշտական տեղում, սեղանին դրաված էր տարբեր տարիքային, և գնային ալկոհոլներ։Բայց Գուկը խնում էր 50 տարի հեցված գինի։խմիչքը անմահական բույր ուներ, և նա իրեն թույլ էր տալիս այդպիսի ճոխություն, այո եթե նա իրեն թույլ չտա ապա Ո՞Վ։
Գուկի գրկում կար 19 տարեկան աղջնակ, ով հագել էր սպիտակ ատլասե շորիկ, որը ոչինչ չէր փակում, ուսերը բաց էր, չափազանց կարճ էր, նույնիսկ կարելի է ասել մերկ էր։Իր տարիքի համեմատ ուներ շատ դաջվածքներ, օձ, կարիճ, գալը, վիշապ, որը շորիկի պատճառով լավ երևում էր , նա նման էր կենդանաբանական այգու։
Գուկի գրկում իրեն աշխույժ էր պահում, իսկ Գուկը շոյում էր աղջնակի կլորիկ սպիտակ, ինչու՞ ոչ չափազանց սեքսուալ ազդրերը։
Աղջնակը խմում էր զովացնող ալկոհոլային հյութը, և կրքոտ հայացքով նայում Գուկին։Իսկ Գուկի անբաժան ընկերը նրան հրահրում է հիմա բոլորի աչքի առաջ վերցնել աղջնակին, և սեղմել այսքան ցանկանալի լինելու համար։Հայացքը դարձնում է վրցում գինով լի բաժակը, և մոտեցնում շուրթերին, հենց այդ վարկյանին նկատում է դասընկերոջը խմելիս։Քմծիծաղ է տալիս, և ավելի ուշադիր հետևում տղային։Մինը միատոն խմում էր, և նույն դեմքով նայում անորոշ կետի։
-ի՞նչ է կատարվում, գրողը տանի _ մտքում արտաբերեց, տարորինակ հայացքով։
Աղջկան հրեց գրկից գցեց հատակին իսկ վերջինս բարկացած սարսափելի հայաց նետեց Գուկի վրա։Իսկ Գուկը ընդանրապես չնայեց նրա վրա կարծես գրկից աղբ նետած լիներ, և դա այդպես է։
Աղջնակը դժգոհ դեմքով նստեց իր տեղում, և ըմպելիքը ձեռքին սկսեց զննել Գուկին։
Չիմինը խմում էր իր վիսկին երբ զգաց մեկի ներկայությությունը իր կողքին։Շրջվեց Չոնգուկն էր, սկզբում զարմացավ բայց երբ հիշեց Գուկի աննկարագրելի ներկան, զարմանալի հայացքը միանգամից անհետացավ։
-Օ՜ ի՞նչ մեծ պատիվ է ձեզ այստեղ տեսնելը պարոն Փաք _ իր ձեռքի բաժակից, որը իր հետ էր վերցրել մեկ կում արեց։
-Չոնգուկ գնա զվարճանքդ շարունակի՛ր, այսօր դեմքդ տեսնել չեմ ցանկանում _ աչքերը պտտացրեց, և շրջեց հայացքը պարասրահ։
-դե լավ Մինի այստեղ առաջին անգամ ես այսքան փնթի տրամադրությունով մի նստի՛ր _ երեխայի նման նվնվաց։
-Չոնգուկի՜՜, գնա գրողի ծոցը _ առհամարանքով ասաց Մինը։
-Մինի՜ իսկ եթե ես քո ծոցն եմ ուզում գամ _ լկտի հայացքով նայեց Մինին։
-Չոնգուկ նյարդերիս վրա ազդում ես, այստեղ էլ հանգիստ չունեցա _ բարկանալով ասաց, և ձեռքը բարձրացրեց կանչեց մատուցողին։
-Ի՞նչ ես անում _ հարցական ասաց Գուկը։
Մատուցողը մոտեցավ տուփիկը ձեռքին, Մինը գումարը դրեց և ցանկանում էր դուրս գալ բայց Գուկը ձեռքը բռնեց։
-Չես լսում, ի՞նչ ես անում _ բավականին ուժեղ էր սեղմում ձեռքը։
-ի՞նչ է չես տեսնում, ուշ է ցանկանում եմ տուն գնալ։
-ես ինքս քեզ կտանեմ _ առանց պատասխան լսելու ըկերների հետ զվարճանքը նետեց մի կողմ, դա Գուկը ոչ մեկի համար չէր անի, բայց պարզվում է Մինը բոլորից վեր է։ Դուրս հանեց ակումբից, և նստեցրեց իր մեքենան։
-Ու՞ր ես ինձ տանում _ հարցական ասաց Մինը։
-եթե խելոք պահես քեզ քո տուն, իսկ եթե ոչ ավելի հաճելի վայր _ լկտի հայացքով նայեց Մինին, և լիզեց իր շուրթերը։
-Չոնգուկ այսօր նյարդեր չունեմ պատասխանելու, հիշեցրու մի ուրիշ օր պատասխանդ կտամ _ հայացքը դարձրեց պատուհանին, նայում էր պատկերներին, որ մեքենայի արագության տակ վարկյանական անհետանում էր։Արցունքի մեկ կաթիլ նորից վար ընկավ, կարոտել էր Թեին մահու չափ։
Մտության մեջ չէր երևում Մինի արցունքները, բայց հեկեկոցները չէր կարող թաքցնել, երբեմն էլ խորհը շունչ էր քաշում։
Գուկը մեքենան կայանեց ճանապարհից դուրս հարմար վարյում։Միացրեց մեքենայում գտնվող լույսը, որը կարծես վերնամասից կախված լույս լիներ։
Շրջեց Մինի դեմքը իրեն, և նկատետ աչքերի տակ գոյացվան հեղուկները։
Անհանգստացավ, երեսը առավ իր ձեռքերի մեջ, բթամատերով մաքրեց արցունքները։
-Չիմինա՜ եթե ես եմ մեղավոր _ դադար տվեց շունչ քաշեց, և շարունակեց - Ո՛չ արդեն վստահ եմ, որ ես չեմ մեղավոր դրանց գոյացման համար, դու քո անձնական կյանքում խնդիրներ ունե՞ս, ես նկատել եմ, քո հաճախակի բացակայությունները, իսկ հիմա արտասվում ես _ համարձակ ասաց Գուկը։
-Դու կապ չունես, ես ընտանիքումս կորուստ ունեմ _ նա ինքը չգիտի թե ինչու՞ կիսվեց բայց, որ հիմա չի զղջում դրա համար դա անժխտելի փաստ է։
-Իսկ կարող եմ իմանալ ո՞վ _ հետաքրքրված։
-եղբայրս _ կոկորդում հավաքված կծիկը կուլ տվեց և խորը շունչ քաշեց։
-պարզ է իսկ ի՞նչ պայմաններում, կներես եթե ցավեցնում եմ _ իրեն մեղավոր հայացքով ասաց Գուկը։
-մեքենայի անսարքության _ ձայնը արդեն դողում էր, էլ չդիմացավ և հենաց Գուկի դիմաց բարձր ձայնով արտասվեց։Իրեն հարմար առիթ էր պետք հոգում կուտակված լճից ազատվելու համար։
-Հանգստացիր փոքրիկսս _ գիրկն առավ, և սկսեց շոյել մեջքը հանգստացնելու համար։
Եվ իսկապես.....
Շարունակելի՝ բարի լույս բոլորիդ, և հաճելի ընթերցում ⛅⛅⛅։