"Արդյոք պետք էիր" 🔞🔞🔞

!!նյարդերից թույլ  մարդկաց պահանջում եմ չընթերցել , պարունակում է ոչ կոռեքտ արտահայտություններ, դաժան տեսարաններ!!

Նորից արցունքներ, նորից ցավ նորից ու նորից։Ամեն ինչ արդեն դարձել է վատ մի երազ, Թեն արդեն հոգնել է ամենինչից, նրա վատ երազը վատ ձևով իրականանում է։
-հերիք է լացես, դա քեզ չի օգնի _ նորից, ծիծաղ։
Թեն էլ չեր խոսում, ոչ էլ լացում էր, նա կարծես դարձել է անշունչ առարկա։
-լա՜վ,լա՜վ,լա՜վ, տեսնում եմ արդեն հոգնեցիր այս վիճակից, փոքրիկս ես նույնպես, առաջարկում եմ անցնենք օրվա ավելի հաճելի մասին ,_ Յունգին կորեց Թեի տեսադաշտից։Նա գնաց Թեի հետնամաս,(Չենք մոռանում, որ նա կապված էր) Թեն էլ չկարողացավ տեսնել Յունին։Դա կարծես Թեին ավել անհանգստացրեց, բայց լսում էր ձայներ։Յունգին ինչ-որ բան էր փնտրում, կամ գտել էր։Ամեն ինչ ավելի քան տարօրինակ էր։
-Դե լավ, փոքրիկս այդքան հետաքրքրասերը մի եղիր, ամեն ինչ իր ճիշտ ժամանակին _ ասաց Յունգին մոտենալով։
Թեն լսում էր իրեն փոքրիկ քայլերով մոտեցող ՀՐԵՇԻՆ։
Թեի սիրտը տագնապի զգացողությունից դուրս է թռչում։Եթե տարացքում բացարձակ լռություն լիներ ապա կլսվեր զարկի ձայնը։
Յունգին մոտեցավ, և նստեց դիմացի աթոռին։Զննողական հայացքով նայեց Թեին, կածես ցանկանում էր ամեն մասնիկ մտապահել։
Թեն աչքերը փակել էր։Յունգին մոտեցավ և համբուրեց Թեի աչքերը,
հետո փոքրիկ քիթը, հետո նրբագեղ այտերը, լայն ճակատը, մի պահ դադար տվեց, շունչ քաշեց այնպես, որ Թեի ամբողջ մարմինը սառը քամի պատեց։
Նորից հարձակվեց, բայց այս անգամ կծեց դունչը։Անմարդկային ցավ, որը զգաց Թեն։Ատամների տեղից հոսում էր արյունը, դառնաղի արցունք հոսեց Թեի աչքից։
Յունը նորից դադար տվեց, և հարձահվեց վեջին դետալի վրա, որը շրթերն էին։Զգույշ մոտեցավ, մեկ համբույր թողեց ու հեռացավ։Ձեռքը առաջ մեկնեց, և արձակեց վենաշապիկի կոճակները։
Մեկ, երկու, երեք, վարկյան և Թեի մերկ սլացիկ մարմինը բացված էր Յունի առջև։
-անբիծ, սլացիկ մարմին, կատարյալ է այո՜, _ մոտեցավ ականջին, այդ հպումից Թեի շունչը կտրվեց - դու ինքդ ես կատարյալ _ ձեռքերը մոտեցրեց և շոյեց Թեի կրծքերը։Իսկ հետո իր երկար մատներով սեղմեց կուրծքը։
Նորից հեռվացավ, հետո գնաց նույն սեղանի մոտ, այսինքն կորեց Թեի տեսադաշտից։
Թեն մի փոքր հանգստացավ երբ տեսադաշտում չզգաց Յունին ներկայություն, բայց նա չգիտեր թե իրեն ինչ է սպասվում։
Յունգին նորից հայտնվեց։Ցինիկ հայացքով, և տարորինակ ժպիտով նայում էր Թեին։Թեի աչքերը դեռ փակ էր։
-Ես գիտեմ, որ աչքերտ փակել ես, բայց սրանով ավելի գեղեցիկ ես _ մոտեցավ, և կտորով փակեց աչքերը։Թեն իսկապես ստացավ գայթակղիչ տեսք։

☆☆☆

Չիմինը ինչպես միշտ, դպրոցից տուն էր գնում։Բայց այս անգամվանը տարբերցում էր բոլոր անգամներից։Նա ուներ վատ տրամադրություն, չէր ժպտում, նա հիմա նման էր ողջ դիակի, ով չուներ ոչ մեկի։
Ինչևէ քայլում էր, անիծելով այս երկար ճանապարհը։
Հասնելով տուն լսում է բարձր ձայն, որը նման էր լացի, նրա մոտ իրական տագնապ սկսեց։Բացեց դուռը ներս մտավ, մայրը հատակին էր ընկել, և արտասվում էր։Չիմինը մոտեցավ մորը։
-Մայրի՞կ, ինչ է պատահե՞լ, ինչու՞ ես արտասվում _ փորձեց օգնել մորը։
-......_միայն արտասվում էր։
-հայրիկ դու ասա _ հարց ուղղված բազմոցին նստած Յուկիին։Ով սառած հայացքով նայում էր անորոշ ուղության։
-ի՞նչ է կատարվում, գրողը տանի, մեկտ կբացատրեք _ իր ափերից դուրս գալով ասաց Մինը։
-Ոստիկանն էր զանգահարել _ Մինը սկսեց պատկերացնել ինչի մասին է խոսքը գնում - ասաց, որ Թեն հենց այդ գիշեր զանգահարել է տաքսի ծառայություն պատվիրել նստել է մեքենան։Ճանապարհին ինչ-որ խնդիր է եղել մեքենայի հետ և ի՞նչ- ի՞նչ հանգամանքներով ընկել է "ձորը", Չիմինա՜ Թեն մահացել է, քո Թեն մահացել է _ ասաց հայրը վերջին շնչով, և գլուխը առավ ձեռքերի մեջ։
-լա՜վ դե, կատակներ մի արեք, ինչպես կարղ էր իմ Թեն մահացած լինել, մայրիկ ասա՛, որ հայրիկը ստում է, խնդրում եմ ես առանց Թեի չեմ կարող ապրել, ես առանց Թեի կարծես ձուկը առանց ջրի, ես կմեռնեմ առանց նրա _ դիմացի փոքրիկ սեղանի ամբողջ պարողությունը շրջեց հատակին։
-Ո՛Չ ՈՐԴԻՍ, ԽՈՍՏԱՑԻ՛Ր ԽՆԴՐՈՒՄ ԵՄ, ԽՈՍՏԱՑԻ՛Ր, ՈՐ ԻՆՁ ՈՒ ՀՈՐՏ ՄԵՆԱԿ ՉԵՍ ԹՈՂՆԻ, ԵԹԵ ՔԵԶ ԷԼ Ի՞ՆՉ-ՈՐ ԲԱՆ ՊԱՏԱՀԵՑ ԻՄԱՑԻՐ ՈՐ ՔՈ ՀԵՏևԻՑ ԵՍ ՆՈՒՅՆՊԵՍ ԿԳԱՄ _ ցավ, միայն մեծ ցավով և ափսոսանքով է դուրս բերում այս խոսքերը մայրը։
-Մայրիկ դա սուտ է կեղծիք, Թեն գնացել էր զբոսնելու, ու ինձ չի թվում որ տաքսի կպատվիրեր, այստեղ ինչ-որ բայն այն չէ _ անց ու դարձ անելով ասաց Մինը։
-Մինի այդպիսի հայտարություն մի արա մայրդ այստեղ է, դա իսկապես այդպես է եղել _ հարցական հայացք և դողացող շրթունքներ։
-դե չգիտեմ, բայց.... _ չշարունակեց, հայրը հասկացրեց, որ մորը ճանապահի իր սենյակ։
Այդպես էլ արեց, բայց դե մայրը ցանկանում էր խոսաքցությանը մասնակից լինել, չենք մոռանում Մինի մասնագիտությունն է համոզելը։
Իջավ աստիճաններով, աջակողմյան հատվածուն նստած էր հայրը նույն սառը հայացքով, մոտեցավ նստեց հոր կողքին։
-եթե Մինի վստահ չես կարող ես չշարունակել, գիտես ինչ եթե վստահ եղար ես պետք է իմ ուժերը գործադրեմ, տղայիս գտնելու համար _ խոսում էր սառը, խիստ տոնով, և նայում էր մի կետի։
-հայիկ, ես չգիտեմ, մի թե զբոսնելու տաքսիով կգնար, կամ ինչպե՞ս են հասել ձորի կողմ, ամեն ինչ կարծես մեկը անփույթ սարքած լինեի  _ նրանք չգիտեն, որ այս ամենի հեղինակը Մին Յունգին է, անփութությունը և Յունգին բարեկամներ չեն, նա իր գործը իդեալական է կատարում։
-որդիս ես կմտածեմ խոսքերիտ շուրջ, ես կխոսեմ քննիչի հետ պարզելու թե ի՞նչ հանգամանքներով են այդ ամենը պարզել։Իսկ հիմա գնամ պարկեմ, գլուխս տրաքում է, Մինի՜ չլացես կքնես առավոտյան դասի ես _ տեղից բարձրացավ, և առաջացավ աստիճաններով երկրորդ հարկ ձախակողմյան առաջին դուռը։
Մինը տանը մնալ ուղակի կամ անուղակի չցանկացավ, այստեղ ամեն ինչ Թեին է հիշեցնում ԻՐ Թեին։
Բարձրացավ իր սենյակ, լողացավ, հագուստափոխվեց, կապեց սիրելի ժամացույցը և զգուշորեն իջավ ներքև, չեր ցանկանում ծնողներին արթնասնել։
Որոշեց ոտքով գնա, դրսում մեղմ քամի էր խաղում, երկինքը պարզ էր, արևը արդեն մայր էր մտել, ամեն ինչ խաղաղ էր։Իսկ իր հոգու խորքում ամեն ինչ քանդվում էր, փոթորիկի էր վերածվել, այսօրվա երկնքի խաղաղությունը և իր ներսի փոթորիկը։Մեկ դաղնալից արցունք գլորվեց աչքից, արագ մաքրեց և շարուակեց ճանապարհը դեպի հեռուն։

☆☆☆

Նորից հեռացավ։Կարծես խաղ էր սկսել, Թեն ոչինչ չէր հասկանում։
Նորից հայտնվեց այս անգամ ձեռքում մոմ և կրակայրիչ։Թեն դա չէր տեսնում բայց զգում էր նրա ներկայությունը։
-"ՎԱՆԴԱԿՈՒՄ ՓԱԿՎԱԾ ԹՌՉՆԱԿ" սկսվեց խաղը _ նորից անմարդկային ծիծաղ, և հետո լրջացավ։
Կրակայրիչը վառեց, ձայնից Թեն հասկացավ ինչ կա ձեռքում, և այո Յունը հենց դրա համար արեց։
-կարծում ես ցանկանում եմ քեզ ողջ-ողջ այրել, դե լավ ես այդքան էլ վատը չեմ _ լուրջ, բայց և քմծիծաղը դեմքին։
Վերցրեց մոմը, և մոտեցրեց Թեի ամրակազմ մարմնին, կրակայրիչը միացրեց, և պահեց մոմի վարնամասում։
Մեկ...երկու...երեք...մոմը հալվեց, և հեղուկի նման գոյացավ Թեի կրծքի վրա։Թեն այնպիսի մի ճչոց հանեց, որ ամբողջ առանձնատնով մեկ լսելի դարձավ ձայնը։
Յունգին ձեռքը հեռացրեց թողնելով, որ չորանա հեղուկ դարձած մոմը։
Թեն չէր խնդրում, որ դադարեցնի միայն լաց էր լինում, և գոռում ցավից։
Յունը այս անգամ պահեց Թեի մյուս կրծքին։Հեղուկը այրում էր և հետզհետե հեղուկանման իջնում ներքև։Թեն ցավից արդեն ուշագնաց էր լինում, դա տեսնելուց Յունգին, մոմը մի կողմ գցեց, և կրակայրիչը պահեց կրծքերի վրա չորացած մոմերին։Մոմերը նորից հալվեցին, և կրկնապատկվեց Թեի ցավը, հեղուկները գլորվելով իջնում էին ներքև։Յունը կրակայրիչը նույնպես ձեռքից հեռացրեց։Վերցրեց դանակը, որ վաղուց պատրացտել էր, սուր ծայրով սկսեց հեռացնել մոմը։Նախորդ ցավերի համեմատ սա անչնչին ցավ էր, Թեի մարմինը կարծես թմրել էր նա չէր ընկալում ՑԱՎ ասվածը։Հանելու ընթացքում մի քանի բացվածք արեց մարմնում, որից առատ հոսում էր արյունը։Երբ հանեց աջակողմյան կրծքի գնդիկաձև մոմը որը կրկին չորացել էր։մոմը խրվել էր մարմնի մեջ և թողել իր տեղը մարմնում, նույն էր մյուս կրծում։Ամեն ինչ ավելի սարսափելի էր քան կարող էր ինչ-որ մեկը ներկայացնել։Յունգին մոտեցավ, և լիզելով շոյեց այրված տեղում։Որպես մեղքերի թողություն։Թեն ստացել էր լուրջ այրվածք։Յունգին դուրս գնաց նկուղից իր սենյակ լվացվելու համար։Սառը ջուրը միացրեց, և կամաց-կամաց եկավ երկնքից մեր աշխարհ։Պարզ էր թե ի՞նչն էր բանը։Նա մինչ նկուղ մտնելը հոգացել էր չափաբաժնի կարքը։
Հենց այդ վայրկյանին մտավ նկուղ, և երբ Թեին ցավից տնքալուց տեսավ մի ինչ-որ տարօրինակ զգացմուն զգաց։Կարծես մի երկու րոպե առաջ նա չէր այս, օրի հասցրել տղային։
-Թե՜ _ գոչեց, և մեծ քայլերով մոտեցավ տղային, աչքերի կապը արձակեց, շրջանցեց հետ, և արձակեց Թեի ձեռքեր։Թեն հավասարակշռությունը կորցրեց, արդեն պետք է ընկներ բայց Յունգին ճիշտ ժամանակին հայտնվեց, և Թեն ընկավ իր գիրկը։Թեն հարուցինացյաների մեջ էր, նույնիսկ աչքերը չէր կարողանում բացել։
-իմ Թե, դեմացիր խնդրում եմ ես քեզ կփրկեմ _ գիրկն առավ Թեին, և արագ քայլերով հասցրեց իր սենյակ։
Միանգամից Թեի նշանակած պահակին, նույն ինքը Չուհուին կանչեց իր մոտ և ասաց։Յունգին Թեի վիճակը տեսնելով անհանգստանում էր։Չէ որ դա իր պատճառում է եղել։
-Չոնհու կանչի՛ր այստեղ....

Շարունակելի՝ ողջյուններ բոլորիդ, ձեզ բարի ընթերցում և ինձ գեղեցիկ մենկաբանություն😉։