մաս 13
-հայրիկ շտապ իջիր ներքև ես քեզ այնտեղ կսպասեմ _ ասաց փոքրը, և շտապեց սենյակից դուրս։
Հայրը և մայրը անհանգիստ հագան իրենց շորերը։Բայց հայրը այնքան էլ իրեն լավ չէր զգում։Սանան դա նկատեց և մոտեցավ Յուկիին։Յուկին մի փոքր զարմացավ, բայց երբ Սանան իրեն նստեցրեց անկողնուն, և կքանստեց իր առջև Յուկիի համար ամեն ինչ պարզ դարձավ։Սանան հասկացավ, որ մինետի միջոցով կարող է հանգստացնել ամուսնուն։
Չիմիմը անհանգիստ կանգնած էր։Նա այդքան էլ լացկան չէր բայց այսօր արցունքներին ազատություն էր տվել։Հայացքը դարձրեց ժամացույցին 23։30, դրանից էլ ավելի տխրեց։Նա հիմա ցանկանում էր ամեն գնով գտնել Թեին, և փրկել հոր ձեռքերից։
Սեղանին դրված էր տորթը դեռ չէր փչել, հյուրերը եկել ու գնացել էին ընտանիքի վեճից։
Մոտեցավ տորթին, մոմերը դրված էին կողքին։Միացրեց, և բարձրաձայն երազանք պահեց, նրան մեկե լսող չկար։
-ՑԱՆԿԱՆՈՒՄ ԵՄ ԱՅՍ ՏԱՐԵԴԱՐՁԻՍ ՆՄԱՆ ԵՐԲԵՔ ՏԱՐԴԱՐՁ ՉՈՒՆԵՆԱՄ,ՕՐԸ ՇՈՒՏ ԱՎԱՐՏՎԻ, ԱՏՈՒՄ ԵՄ ԱՅՍ ՕՐԸ _ նորից արցունքների կաթիլներ, նորից ու նորից։
Մոտեցավ և կծեց տորթի եզրը, եվ հասկացավ, որ հայրը մեջքի ետևում է։Միանգամից շրջվեց, հայրը դեռ չէր տեսել որդու արցունքները։
-տղաս ի՞նչ է պատահել, լավ չես զգում քեզ _ իրեն այսօրվա դեպքից վատ զգալով ասաց հայրը։
-Ո՛չ, ինձ հետ ամեն ինչ կարգին է.... Թեն _ հայրը սկսում է և՛ վախենալ, և՛ զայրանալ - տանը չէ պատուհանից դուրս է եկել։
-Ա՜խ, Աստված իմ այդ տղան ինձ ուզում է սպանել, նորից գնացել է ակումբ, նորից խմած եմ գտնելու, կամ թմրադեղեր եմ գտնելու գրպանից... ես սպանելու եմ այդ տղային, նա իմ ձեռքով է գնալու _ Յուկիի ոտքերը թուլացավ, և ընկավ հատակին, գլուխը վերցրեց ձեռքերի մեջ։
Մինը մոտեցավ հորը օգնեց, որ բարձրանա։
-հայրիկ պետք է գտնենք հյոնին, երևի նեղացել է մեզանից _ հորը նստեցրեց առաջին հանդիպող աթողին։
-ա՛յդ թմրամոլն է նեղացել, ա՛յո գտնեմ, ու կմոռանա տանից դուրս գալն ինչ է, կա՛մ հաց ուտելն ինչ է _ ու այո, այսօր Թեն անցավ թույլատրելի սահմանը։
Չիմինը աչքերը լայն բացեց, բայց այս անգամ անզոր էր։Թեն անխտիր պետք է ստանար իր պատիժը։Մինը դա ուզեր թե ոչ։
-հայրիկ, կարո՞ղ եմ քեզ հետ գալ։
-ուր ակումբ, լա՜վ ժամանակ չկա գնում ենք, բայց մեքենայից դուրս չգաս։
-լավ հայրիկ _ վերարկուն գցեց ուսերին, Սանան կանգնած նայում էր թե ինչպես է ընտանիքը քանդվում։Ու նա ինքը հասկանում էր, որ ոչինչ չի կարող անել։
Յուկին և Մինը նստեցին մեքենան, և շարժվեցին Թեի սիրելի ակումբներից մեկը։Հայրը վարում էր այնքան արագ, որ նունիսկ հասցրեց նկարվեր արագաչափի տակ։Բայց և ԹՔԱԾ։
****
Բարձր խլացնող երաժշտություն գինովցած տղամարդիք, պարող աղջիկներ, մի փոքր կասկածելի է ասածս։Զանազան դեմքեր, մթագնած ուղեղ, և Թե։Թե ով ծխում էր, ով խմում էր բավականին թանկարժեք վիսկի։Թե ով ցանկանում էր մենակ մնալ։Նա նույնիսկ չի հիշում երբ սիրեց դա։
Թեն լավ գիտեր, որ հիմա հայրը իրեն է փնտրում։Ու Աստված գիտի, որ գիտի ինչ կանի։Դրանից Թեն ավելի է ծիծաղում։Նա թույլ է տվել, որ ադրենալինը իրեն տիրանա։
Թեն ծխում էր երբ զգաց ինչ-որ մեկի ձեռքը իր ուսին։Շրջվեց և տեսավ սպիտամաշք մի տղայի, ով ուներ նուրբ դիմագծեր, փոքրիկ քիթ, գայթակղիչ շրթունքներ։
Նա կարծես իդեալ լիներ, յուրաքանչյուր ոքի համար։Բայց Թեն վախեցավ, կարծես տղան ոչ լավ մտքերով է մոտեցել իրեն։
-փոքրիկս չես ցանկանում մենակությունտ կիսես ինձնո՞վ _ ցինիկ քմծիծաղ, նրա ցանկալի շուրթերին։
Թեն անծանոթի ձեռքը իջեցրեց իր ուսից։Շրջվեց նայեց իր դիմացը։
-ՈՉ _հակիրճ պատասխան։
-իսկ ես չհարցրի _ նստեց Թեի կողքին գտնվող աթոռին։
-լա՜վ ինչպես կցանկանաք _ տեղից վեր կացավ որպիսի գնա, բայց երկու ձեռքեր իրեն հետ նստեցրեց, իր տեղը։
-հե՜յ, ես չասեցի, որ ազատ ես _ դեռ ձեռքը բռնել էր, ու սեղմում էր։
-գիտեք ձեր տրամադրությունը չունեմ, մի կողմ գնացեք _ Թեն հիմա կյանքից հոգնածի ձայնով էր խոսում։Որը պարզ երևում էր միմիկաներից։
-միայն մի գիշեր _ լկտի տոնով ասաց անծանոթը։
-ես քո իմացածներից չեմ, ես գեյ չեմ բաց թող ձեռքս _ արդեն անհանգիստ տոնով ասաց Թեն։
-Օ՜ ցավում եմ, ուրեմն հաճույք կստանամ միայն ես, դու լավիկն ես կցանկանայ քեզ հաճույք պատճառել, ա՜յն էլ ինքտ չցանկացար _ քմծիծաղ, լկտի տոն, այն ինչ հասցրեց ցույց տալ երիտասարդը իր մեջ։
-եթե հենց հիմա բաց չես թողել կգոռամ։
-իսկ ում ես սպասում, բարձր երաժշտության տակ ձայնտ էլ չի լսվի _ նորից անմարդկային ծիծաղ։
Անծանոթը բռնեց Թեի ձեռքից, և բարձրացրեց, ստիպողաբար դուրս հանեց ակումբից։Թեն արդեն ազատություն տվեց արցունքներին, նա հիմա տագնապի մեջ էր։Մարմինը ամբողջովին դողում էր։
-ու՞ր եք ինձ տանում, կանգնեցրեք մեքենան _ լաց էր լինում, անծանոթը արագ էր վարում մեքենան։
-քեզանից շատ ժամանակ չեմ խլի, միայն մեկ գիշեր _ նորից նույն սարսափեցնող տողերը, երանի էր տալիս, որ տանից դուրս չգար, որ չմտներ պատահական ակումբ, որ չհանդիպեր նրան, ով պատրաստ է դիմացինի կյանքը խորտակել առանց ինչ-որ բան մտածելու։
****
Հայրը արդեն երեք ակումբ և մեկ բառ էր մտել։Բայց չկար Թեն կարծես փոշիացել էր, կամ մեկը լավ մաքրել էր հետքերը։
-հայրիկ այտեղ էլ չկար _ անհանգիստ ասաց փոքրը, հոր մեքենան նստելուց հետո։
-Ոչ, կարծես փոշիացած լինի, չեմ կարողանում գտնել _ վարում էր մեքենան, վեջին իրեն հայտնի ակումբը, որտեղ քչերն են գնում։Պարզ է ինչու։
-Չիմին մեքենայից դուրս չգաս _ նորից կրկնեց հայրը։
-հայրիկ ասել եմ, որ դուրս չեմ գա, մի կրկնիր ամեն իջնելուց _ մի փոքր տոնը բարձրացնելով ասաց փոքրը։
Հայրը ոչինչ չասաց միայն դուռը ետևից փակեց և անհետացավ ներս մտնելով։
****
Անծանոթը կանգնեց ինչ-որ հյուրանոցի առջև։Իջավ և Թեին էլ ստիպեց իջնել։
Հյուրանոցում անծանոթը վաղուց ուներ իրեն պատկանող համարը։Թեի հետ մտան վերելակ, Թեն ոտքով, ձեռքով, խփում էր անծանոթի կրծքավանդակին։
Կանգնեց վերելակը, անծանոթը Թեի հրելով հասցրեց 301 համարի դիմաց, որը ամենաբարձրակարգ համարն էր հյուրանոցի։
ԻՐ քարթով բացեց դուռը, ներս հրեց Թեին։Թեն այդ անսպասելի հրոցից, ընկավ հատակին։Անծանոթը դուռը փակեց, բայց ոչ բանալիով, ով պետք է գար։
Թեին գրկեց գցեց անկողնուն, բարձրացավ վրան և սկսեց համբուրել։Համբուրում էր կոպիտ, պահանջկոտ, տեղ-տեղ նաև կծելով շուրթերը։
-խնդրում եմ բաց թող, ցավեցնում ես մի՛ արա՛ _ համբույրի միջից լացակումած ասում էր Թեն։
-մենք նոր ենք սկսում _ համբույրից կտրվելով ասաց անծանոթը, և շոյեց Թեի դեմքը։
-գիտես ի՞նչ եմ ասում, ես այդպես էլ չիմացա անունտ, ասա՛ _ կտուկ վախեցնող տոնով։
-..............
-ինչ է՞, չես լսու՞մ _ բռնեց և ավելի վեր քաշեց մազերից։
-Թ...թ...ե _ մի կերպ։
-ուրեմն Թե այո, լավ ես ուզում եմ իմ անունն էլ իմանաս՝ ՅՈՒՆԳԻ, իսկ հիմա անցնենք բուն գոծին։
Նորից համբուրեց, բայց այս անգամ կրքոտ, բայց և ցավեցնելով, նա ինչպես ասել էր միայն Մին Յունգին էր հաճույք ստանում։Յունգին Թեի գոտին արձակեց։Իսկ Թեն ոտքով փորձում է հարվածել, բայց Յունը նստեց իր վրա, ենպես որ Թեն հայտնվեց իր վոտքերի արանքում։Նարից համբույր։Թեն արդեն հույսը կորցրել էր, որ իրեն կարող էր մեկը օգնել։
Հարված.............., ինչ֊որ մեկը հարվածեց Յունի գլխին։Յունը ընկավ անկողնուն։Բացվեց տեսարանը, և ի՞նչ, հայրը ձեռքին ծաղկաման։Յուկին մոտեցավ, և գրկեց Թեն, ով կարծես մազապուրծ եղած կատուն շնից փրկված։Թեն հոր գրկում հանգստացավ։Հայրը գրկեց, և դուրս բերեց հյուրանոցից։Նստեցրեց մեքենաի հետևի մասը, Չիմինը դիմացից գնաց հետևը եղբոր կողքին և գրկեց։
-ի՞նչ է պատահել _ անհանգստացած ասաց Չիմինը։
-ամեն ինչ անցյալում է, գնացինք տուն _ շրջվեց հայրը և ժպտաց գնացին տուն։
Ֆլեշբեքի ավարտ
Շարունակելի՝ ադմինը այսօր ունի բարձր տրամադրություն, դրա համար ունեցանք երկար մասեր, և կխնդրեմ կարդացողները թողնեն, իրենց գոյությունը ապացուցող կածիք, կամ աստղիկ, լավ օր բոլորին 💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖
