"Արդյոք պետք էիր" 🔞🔞🔞

Գուկը կնգնած էր իր տեղում, իր հետ խոսակիցները նստել էին բայց նա կարծես ցանկանում էր խաղ խաղալ։
-Չոնգուկ նստիր այսօր կարևոր քննարկելու բան ունենք _ մատյանը վերցրեց ձեռքը - բացակա ինչպես տեսնում եմ չունենք _ բոլորին զննեց։
-տիկին Լի ես չգիտեյ որ տեսողության հետ խնդիրներ ունեք, ես դասարանում չեմ _ ցինիկ ծիծաղ։
-ինչ ինկատի՞ ունես _ մի հոնքը բարձրացրեց վերև։
-ինկատի ունեմ _ մոտեցավ ուսուցչուհու սեղանին, ձեռքերը դրեց վրան և մի փոքր կռացավ - ինձ բացակա դրեք, ես դուրս եմ գալիս դասարանից _ ուղղեց դպրոցական հագուստը։
-ո՛չ մի դեպքում, ո՛չ այսօր, կարևոր քննարկելու հարց ունենեք, ենպես որ նստի՛ր տեղումդ _ խոսում էր հանգիստ, հայացքը ուցված էր ներքև մատյանին։
-ինչ է՞, սիրում ե՞ք, որ ամեն ինչ երկու անգամ ասեմ, լավ եթե չէք ցանկանում բացակաս կարող եք դնել ինձ համար միևնույնն է _ հպարտ կեցվածք ընդունեց։(Իդեպ կանգնած էր ելքից ոչ հեռու)։Ձեռքերը ծալեց կրծքին։
-Չոնգուկա՜, նստիր 10 րոպե ոչ ավել հայտարարությունս անեմ ու կարող ես արդեն հեռանալ, բայց այ գրիչիս լիցքավորումը շատ է բացակատ չեմ կարող չդնել _ վերջին նախադասությունը ասաց Գուկի աչքերի մեջ նայելով։
Չոնգուկը մատների հետ խաղալով և սուլելով մոտեցավ նստարանին։Նայեց սկզբում Փաքին ով անորոշության էր նայում, և հետո Լիսային ով թեթև շրթունքը կծեց։
Նստեց իր տեղում։
-լավ, ճիշտ է Չոնգուկը մեզանից շատ ժամանակ խլեց, բայց ես մինչ նրա ավարտելը լրացրեցի մատյանը։
-հետո էլ դժգոհում եք, եթե ես չխոսեյ նստածները ձանձրույթից մտքում ինչ ասես որ չէին ասելու, կամ հավանական է որ կքնեին _ նրա խոսքերից բոլորը ծիծաղեցին։
-Չոնգուկ մատյանը լրացրել եմ, կարիք չկա խոսելու, իսկ դուք մի մոռացեք որ ես բժիշկ չեմ, ձեր փչացած ատամները նկատելի մի դարձրեք _ նա անքան հանգիստ էր խոսում։Բոլորը կարծում էին որ նրան բարկացնել չի ստացվի, նրա ձայնը երբեք այս դպրոցում բղավելով չի լսվել թեպետ 15 տարի աշխատում է այս դպրոցում։
-ինչևէ ցանկանում էի տեղեկացնել ձեզ, որ վերջին զանգի համար արդեն պետք է քննարկումներ անենք, ես ձեր տեքստերը կփոխանցեմ ավագին, Չիմինին նա կփոխանցի, և նաև ավելացնեմ ձեզ քիչ է մնացել ավարտելուն պետք է ջանք ու եռանդ չխնայեք սսվորելու համար, Չիմին _ հայացքը դարձրեց Մինի վրա - նույնիկ դու վերջերս կորցրել ես նախանձելի ակտիվությունտ _ Մինը պատասխան չտվեց, նա նույնիսկ չէր լսում , նայում էր դիմացը գտնվող սպիտակ պատին։
- Չիմին չես լսում, Չիմիննննն _ բարձր բղավեց, դրանից Մինը վեր թռավ կարծես քնածին արթնացնեին։
-լսում եմ _ նայեց անմեղ հայացքով ուսուցչուհուն։
-Չիմին դու ոչինչ չե՞ս լսել _ մի փոքր բարկացած ասաց ուսուցիչը, կարծես Մինի մոտ ստացվեց իր մոտ արթնացնել զայրութը, իսկ թե ինչ կլինի զարյացած Լիի հետ ոչ ոք չգիտի։
-ինչ պեստ է լսեի _ նա իսկապես ոչինչ չի լսել։
-Չիմին քեզ ինչ է եղել, բոլորտ այսօր վատ երազ ե՞ք տեսել, Չիմին դուրս գնա, լվացվի՛ր քեզ կարքի հրավիրի, հուսամ դասընկերներտ ճշգրիտ կփոխանցեն ասածներս _ նա այս օրը բացառություն արեց և զարյացավ - եթե վաղվանից եսպես մահացած վիճակով մտնեք դպրոց ապա ես կհանձնեմ մեկ ուրիշին դասղեկությունս _ Չիմինը դուրս եկավ դասարանից։
-տիկին Լի ավարտվեց 10 րոպեն, ստիպված եմ ձեր կարգադրությամբ հեռանալ _ ժամացուցին նայելով ասաց Գուկը։
-Չոնգուկ վաղվանից սկսվում են քննություններին պատրաստվելը, ու դու փորձի՛ր ներկա չլինել, իսկ հիմա հեռացի՛ր _ այս անգամ բարձր տոնով ասեց, բայց աչքերում հանգստություն էր, դրանից և՛ դիմացինները վախենում էին և՛ հանգստանում։
-ինչպես կհրամայեք, օրիրորդ աշշշ, կներեք տիկին Լի _ դուրս եկավ դասարանից։
-ինչ ասաց _ Գուկի հետևից գրիչ նետեց, բայց չկպավ Գուկը դուրս էր եկել, - հիմարի մեկը։
-իսկ եթե Չոնը այստեղ լիներ կասեիք այդ արտահայտությունը _ հետաքրքրված հարցրեց Լիսան։
-քեզ ինչ պատահեց աղջիկ, բացում եք գրքերը, բոլորն են իրենց չափը անցել։Լիսա դիմացտ ուսուցչուհի է, առաջին դասարանից մինչև տասնմեկերորդ դասարան դաստիրակված երեխաներ էիք։Իսկ վերջին տարին ուզում եք ամեն ինչ փչացնեք նոր ավարտել։Ավագը եթե իրեն չի կարողանում դրսևորել, ձեզանից էլ ի՞նչ սպասեմ։Լավ մնաց ընդամենը մեկ ամիս եղեք պարկեշտ աշակերտ և հեռացեք _ լիսան ասես կրակի վրա բենզին լցներ։

☆☆☆

Յունգին աստիճաններով իջավ ներքև, մտավ խոհանոց խոհարարը ճաշ էր պատրաստում։
-Սիմու չես ավարտել դեռ _ կես բարկացած ասաց Յունը։
-տեր, ընդամենը հինգ րոպե և ամեն ինչ պատրաստ կլինի _ նա հմուտ խոհարար էր, խոհանոցի հետ կապված իր խոսքին կարելի է հավատալ։
-Սիմու երբ ավարտես, կբարձրանաս և կկանչես Թեհյոնին ներքև _ նստեց քառակուսի սեղանի ծայրին իր աթոռին։
-լ..ավ տեր։
-ինձ համար սուրճ պատրաստի՛ր _ Սիմուն գլխով համաձայնության նշան արեց։

☆☆☆

Թեն Յունի սենյակում մահճակալին նստած ոտքերը ծալլած, մտածում է, "հարմարվել է ինչ է", նույնիսկ ինքը ծիծաղեց իր ասածից։Ի՞նչ կարող է անել, որ չհարմարվի։
Հայացքը իջեցրեց ներքև, արյուն էր գալիս կապված վերքից, իր ձեռքի գործն է։Կտորը հեռացրեց բաց վերքից, ավելի հորդառատ սկսեց հոսել արյունը։
-գրողը տանի սա էր մնում ինձ պակաս _ իր կողքին կար առաջին օգնության արկղիկը, որը բժիշկն էր այդտեղ դրել ծանոթ լինելով Յունի բնավորության հետ։Առաջացավ վերցրեց, մոտեցավ հայելուն նայեց մարմնին, մարմինը վերքերի կույտ էր դարձել։Այրվածքը խորացել էր
-ինչու՞.....

Շարունակելի՝ դե տեսեք ես ակտիվ եմ իսկ դուք ոչ, կարծում եմ անարդար է, ինչևէ կսպասեմ կարծիքների։