մաս 11
-Թեին իջեցրա նկուղ։
-լավ տեր ինչպես կհրամայեք _ դուրս եկավ աշխատասենյակից, բարձրացավ Թեի սենյակ, եթե կարելի էր այդպես անվանել, Թեն դեռ նույն դիրքով պարկած էր, աշխատողը մոտեցավ անկողնուն, և զննողական հայացքով նայեց Թեին։
Թեն միանգամից չհասկացավ թե ինչ է պատահել, միայն անհասկանալի հայացքով նայում էր աշխատողի հետագա քայլերին։
-ինչ է պատահե՞լ, ինչու՞ եք եկել _ մի կերպ արտաբերեց Թեն։
-ՏԵՐԸ հրամայել է ձեզ իջեցնեմ նկուղ։
-Ո՜Չ, ԽՆԴՐՈՒՄ ԵՄ, ՄԻ՛ ՏԱՐԵՔ ԻՆՁ ԱՅՆՏԵՂ, ԵՐևԻ ԴՈՒՔ ՁԵՐ ԱՆԻԾՎԱԾ "ՏԻՐՈՋԸ" ՉԷՔ ՃԱՆԱՉՈՒՄ, ՆԱ ԻՆՁ ԿՍՊԱՆԻ, ՆԱ ԻՆՁ ՎԵՐՋԻՆ ԱՆԲԱՐՈՅԱԿԱՆԻ ՏԵՂ Է ԴՐԵԼ, ԽՆԴՐՈՒՄ ԵՄ ՕԳՆԵՔ, ՆԱՅԵՔ ՄԱՐՄԻՆՍ _ ցույց տվեց կապտուկները - ԱՅՆ ՆՄԱՆ ՉԷ ՀՆԻՆ, ԵՍ ՀԻՄԱ ՆՈՒՅՆԻՍԿ ՉԳԻՏԵՄ ԴՈՒՐՍ ԿԳԱՄ ԱՅԴ "ՍԱՏԱՆԱՅԻ ՏԱՐԱԾ ՆԿՈՒՂԻՑ, ԹԵ ՍՏԻՊՎԱԾ ԿԼԻՆԵՔ ՄԱՐՄԻՆՍ ԹԱՔՑՆԵ՞Լ"........_ Արցունքներով ողողված աչքերով, սրտի խորը բացվածքով, կյանքի դառնությունը սրտին, վերջին ուժերով խոսեց Թեն։
-Ես ոչնչով օգնել չեմ կարող _ Թեն հիմա միայն հասկացավ, որ գործ ունի Յունգիի հավատարիմ աշխատողի հետ, ով նման է էությամբ տիրոջը, նա անսիրտ է նույնիսկ Թեի այդ ողորմելի խոսքերը նրա մոտ գթություն չառաջացրին։
Ա՜խխ Թեն իր վերջին հույսը թաղեց արցունքների տակ, հիմա միայն իրեն մնում է սպասել.....հույսով սպասել։
☆☆☆
Առավոտյան։
Արևի շողերը տարածվել են սենյակում, անկողնում պարկած տղան, ով ամբողջ գիշեր աչք չի փակել, հիմա որոշել է երկար բացակայությունից հետո վերադառնա իր ամենօրյա դպրոցը։
Ժամը մոտ 05։34 էր։Անկողնուց բարձրացավ, և միանգամից մտավ լոգարան։Լոգանք ընդունելուց հետո հագավ դպրոցական հագուստը։ Անքնությունից աչքերը կորցրել էր իր ամենօրյա փայլը, հանգստացնող քսուկը քսեց դեմքին, և վարսերը ուշադրությամբ՝ ամեն մի դետալին նայելով հարդարեց, վերջաբանը եղավ սիրելի օծանելիքը ցանելը, նա հիմա ունել կատարյալ, օրինակելի, պատշաճ տեսք։հաելու մեջ իրեն նայեց, հիացավ տեսքով և դուրս եկավ տանից։Չնախաճաշեց, չէր ցանկանում երևալ մոր աչքին, չէր ցանկանում տեսնել մորը այդ սարսափ վիճակում։Նա եթե նույնիսկ կատարյալ է հագնվել, պատրաստվել ինչպես երբևէ, նրա հոգում դեռ նույն խառնաշփոթն է։Միայն մի միտք է իրեն տանջում։
<"ՈՒ՞Ր Է ԱՆՀԵՏԱՑԵԼ ԹԵՆ">։
Նա այս անգամ վաղ գնաց դպրոց, իրեն հարկավոր է մենակությունը, նա դեռ ցանկանում է մտածել եղբոր անսպասելի անհետացման մասին։
☆☆☆
Գուկը ինչպես միշտ մտնում է դասարան համոզված լինելով, որ միայնակ է լինելու։Բայց մեծ զարմանք է իրեն պատում, երբ տեսնում է Չիմինին իր տեղում նստած։Չիմինը այնքան էր խորացել մտքերի մեջ, որ նույնիսկ չի նկատել իրեն մոտեցող տղային։Գուկը քայլերով մոտեցավ Չիմինի սեղանին և նստեց դրա վրա։Մինը տղայի ակտիվ շարժից հետ եկավ, և ափշած, անհասկանալի հայացքով նայեց Գուկին։
-Փոքրիկս, ինչու՞ դպրոց չէիր գալիս, _ Մինի այտը շոյելով ասաց Գուկը։
-այդպես էի ուզում_Գուկի ձեռքը այտից հեռացնելով ասաց Մինը։
-դա համարում ես բավարարող պատասխա՞ն _ Մինի մազերը դեմքից հեռացրեց։
-քեզ ինչ, ինչու՞ ես խառնվում, քեզ չվերաբերող տարացքներ մի մտիր, ի վերջո իջիր սեղանից ու հեռացիր գրողի ծոցը _ բարկացած հայացքով, գոռում էր Մինը։
-ի՞նչ, տեսնում եմ համարձակությունդ գլուխ է բարձրացել, ոչինչ դա ինձ թող, իսկ ինչ վերաբերում է ձայնիդ տոնին
մմմմմ՜ աշխատի՛ր ինձ հետ խոսելուց ցածրացնես _ վերջին ցինիկության աստիճանով, որից Չիմինի սիրտը ուղակի խառնում էր։
-Չոն գրողի տարած Չոնգուկ, ում տեղն ես դրել քեզ, ինչ-ով ես ինձ սպառնում, նույնիսկ մոռացել ես, որ մենք նուն սեռ ենք, ֆուուու, եթե ևս մեկ անգամ կրկնես այդ բառերը երդվում եմ կսպանեմ քեզ, ամեն ինչի գնով, իսկ հիմա ազատի՛ր ճանապարհս _ Չիմինը հիմա վայրի գազանից էր գիշատիչի էր նման, բայց դեռ Գուկը չէր շարժվել իր տեղից, երբ դասարան մտավ աշակերտներից մեկը։Չիմինը հրեց Գուկին իր ճանապարհից, և դուրս եկավ դասարանից։Չոնգուկը քմծիծաղեց, և նստեց իր տեղում։
☆☆☆
Թեն աչքերը բացեց և ի՞նչ, կապված էր ինչ-որ անհասկանալի ձողից։Մթություն էր, բայց մասամփ երևում էր տեղայնքը։ նրան ծանոթ թվաց տարածքը կարծես գտնվում է նկուղում։Փորձեց շարժվել կամ ազատվելու փորձեր անել բայց ապարդյուն։Լսվեց նկուղին մոտեցող ոտնաձայներ, ինչքան մոտենում էր ոտնաձայները, այդքան Թեն ավելի էր սարսափում, բացվեց դուռը մթության մեջ այնքան էլ չերևաց մտնողի դեմքը։Թեն առանց թերթելու նայում էր հետաքրքրված չնայած, որ համոզված էր ով է։Բայց երբ մտնողը միացրեց լամպը, միանգամից լուսավորվեց տարածքը և երևաց մտնողի դեմքը, այո Թեն ճիշտ էր կռահել դա ՄԻՆ ՅՈՒՆԳԻՆ էր։
-Օ՜ վանդակում փակված թռչնակ, երկա՞ր եմ սպասեցրել քեզ _ աթոռը բերցրեց, և նստեց Թեի դիմաց։
-ինչու՞ ես ինձ բերել նկուղ, ի՞նչ է արդեն անկողնում չես բավարարվում _ Թեն այս պատասխանից հետո, ստացավ Յունի ձեռքից լռեցնող ապտակ։
-դե լա՜վ թռչնակս, այսքան անհամբեր մի եղիր, ամեն ինչ թող լինի իր ժամանակին _ Յունի այս խոսքերը, Թեի ներաշխարհում տակնու վրա արեց գիտակցողականությունը։
-ինչեր ես խոսու՞մ, չեմ հասկանում _ անհասկանալի հայացք ուղղված Յունին։
Յունը լայն ժպիտով բարձրացավ, և մոտեցավ Թեին։Քիթը մոտեցրեց դիմացինի պարանոցին։
-Օ՜ իմ թռչնակ քեզից գալիս է 《քաղցր շոկոլադի》 անմահական բույրը, ես այն ցանկանում եմ հավերժ զգալ _ մեղմ ձայնով ասաց Յունը։
-հոռու գնա՜, և արձակիր կապերս _ համառ, կտրուկ, արագ ասաց Թեն։
-Սպասի՛ր _ ձեռքերով բռնեց Թեի պարանոցից - Գիտես այսօրվանից մեռած ես համարվելու _ Թեի սիրտը չափից արագ էր բաբախում։
Ո՛չ նրա համար, որ վախենում է։
Ո՛չ նրա համար, որ չի ցանկանում "մահը"։
Այլ նրա համար, որ չհասցրեց վերջին անգամ գրկել ծնողներին, չհասցրեց ասել, որ սիրում է, չհասցրեց գրկել եղբորը և ասել, որ պաշտում է նրան։
-Հանգստացիր թռչնակս ես դա ինկատի չունեի _ մինչ դեռ ցինիկ հայացքով, և զզվելի ձայնով էր խոսում իսկ հիմա միանգամից լրջացավ։ - Ծնողներտ քեզ գտնելու համար ոստիկանության հայտարարություն են տվել, ու հիմա իրավիճակը փրկելու համար դու ինքնասպանություն կգործես, լավ հորինվածք է չէ, բոլորը կգիտենան թե մեռել ես, իսկ դու այստեղ մինչև կյանքիտ վերջ կտանջվես_ ......ծիծաղ.......սարսափ հիշեցնող անմարդկային ձայնով։
Վերջ ամենին վերջ , Թեն հիմա ավելի է սարսափում, և մեկտեղ ատում Մին Յունգիին։Նա զգաց մի տարօրինակ բան իր մեջ կատարվող, ինչ-որ բան կոտրվեց, ինչ-որ մարդկային բան, որը դարձավ անմնարդկային։Դա իր մեջ մնացած վերջին զգացմունքն էր 《ՀՈՒՅՍԸ》 գրողը տանի դրանից սարսափելի բան, ոչ չկա, նույնիսկ երբ ինքնասպանություն ես գործում՝ դեռ կա այդ հույսը, որ կապրես, որ կլինի մեկը ով կմտածի քո պակասի մասին։
Թեն հիմա միայն հեկեկում էր, նա այսպես կոտրված երբեք չէր եղել նույնիսկ այն սատանայի տարած գիշեր։
-Ոչ, ստում ես չի կարող նման բան պատահել, չի կարող, սպանիր ինձ, և վերջ, իմ կյանքը արդեն դժողքի ես վերածել, սպանիր արդեն խնդրում եմ, գիտեմ քեզ համար դա դժվար չէ, ուրեմն մի հապաղիր դա անելու _ նորից հեկեկոցներ, այս անգամ ողջ կոկորդում գտնվող անվնաս ձայնալարերով։
-քեզ թվում է չեմ կարող բեմադրել դա, ինձ ընդամենը պետք է քո այրանը համապատասխանող ինչ-որ տղա վերջ, և ընդամենը գումար։
Իսկ ինչ վերաբերում է սպանելուն, ես դեռ հաճույքս չեմ ստացել քեզնից։Այնպես որ չերազես։
-իսկ հիմա խոսքերիտ պատիժը ստանալու ժամանակն է ...........
Ո՜ղջյուններ ամենահետաքրքիր հետևորդներին, սպասված մասը էջում է, ձեզ բարի ընթերցում, իսկ ինձ բարի գիշեր։⛼⛼⛼⛼⛼
Հ.Գ.- ձեզ նույնպես։