մաս 10
Օդանավակայան բազմահազար մարդիկ, սպասողական հայացքներ, երեխաներ, բարձր անհասկանալի խլացնող աղմուկ, և տղա ով՝ կագնած էր տխուր, անելանելի հայացքով։
Ինքնաթիռը իջավ ներքև, կայանեց իր տեղում։Հավաքվածները ովքեր սպասում էին իրենք հարազատին մոտեցան, իսկ Մինը գլուխը կորցրած առաջ գնաց գտնելու ծնողներին, նա հիմա իրեն միայնակ էր զգում, ուներ այդ գրողի տարած օգնության կարիքը։Վազեց և ընկավ մոր գիրկը, մայրը անկախ իրենից արտասվեց, թեև ով լիներ իր փոխարեն, որ չարտասվեր։Մինը մոր գրկից դուրս եկավ գրկեց հորը և շարժվեցին տուն։
Օդանավակայանում լուռ էին դրսում նույնպես չխոսեցին, չնայած արցունքները մի կերպ էին զսպում։
Տուն հասնելուն պես ճամպրուկները տեղադրեցին իրեն սենյակում, և գնացին խոհանոց Մինը այնտեղ էր նստած։Չիմինը մտքերի մեջ խորացված, նույնիսկ չէր նկատել ծնողներին։Մայրը նստեց իր կողքին իսկ հայրը դիմացը։Նրանց ակտիվ շարժից Մինը ուշքի եկավ։
-սուրճ կխմե՞ք _հարցը ուղված էր ծնողներին։
-ես կեփեմ դու նստիր _ ասաց մայրը, բարձրացավ, և ինքը սկսեց եփել։
-ամբողջ գիշեր չես քնե՞լ _ ասաց հայրը
-ոչ Թեին եմ ման եկել _ աչքերը տրորելով ասաց Մինը։
-տղաս, գունատ տեսք ունես, լավ կլինի գնաս քնես _ սսւրճը բաժակների մեջ լցնելով, ասաց մայրը։
-մայրիկ ի՞նչ է կատարվում, իմ մասին ինչու՞ եք մտածում, Թեի մասին չէք հարցնում, _ բարկացած ասաց Մինը։
-հանգստացիր որդիս, մենք հասկանում ենք հոգեվիճակտ, և ցանկացանք մի փոքր չխոսել դրա մասին մինչ քո հանգստանալը _ մի փոքր ձայնը մեղմացնելով, որը նման էր արտասվելու, ասաց մայրը։
-մայրիկ հասկացիր, Թեն չկա, երկու օր է չեմ կարողանում գտնել, տանը նույնիսկ չգիտեմ երբ է եղել, փնտրել եմ ամեն հնարավորին տեղ, նրա սիրելի վայրերը, այգիները, նույնիսկ այն սատանայի տարած բարձրահարկ շենքի տանիք էլ եմ գնացել.....չեմ գտնում, գնացել է կամ.........չէ չգիտեմ _ հուսահատված արտասունքներով ողողված աչքերով ասաց Մինը։
Մայրը մոտեցավ, և գրկեց տղային, նա նույնպես արտասվում էր։Իսկ հայրը մի կերպ էր իրեն զսպում, որ չլացեր։
-պատրաստվեք գնում ենք, _ միանգամից, անսպասելի արտահայտվեց հայրը։
Չիմինը և մայրը ապշած հայացքները բարձրացրեցին՝ նայեցին հորը։
-ուր ենք գնում _ հարցական նայեց մայրը ամուսնուն։
-ոստիկանություն։
Երկուսն էլ հասկացան ինչ էր ցանկանում հայրը անել։Չիմինը բարձրացավ իր սենյակ հագուտափոխվելու։Իսկ մայրը, և հայրը սպասեցին խոհանոցում որդուն։
☆☆☆
Չոնը դուրս եկավ դասարանից, նա մտածում էր թե ինչու՞ Չիմինը դպրոց չի եկել, գուցե ինքն է մեղավոր։Նրանց վերջին հանդիպման ժամանակ ավելորդություններ է թույլ տվել իրեն։ Կամ Չիմինը չի ցանկանում շբվել իր հետ։
-ինչ է կատարվում իմ հետ, մի թե անհանգստանու՞մ եմ, ինձ չեմ հասկանում _ տարօրինակ մտքերով քայլում էր, երբ դիմացը դուրս եկավ Լիսան։Փորձեց ճանապարը փոխել, բայց ապարդյուն նորից դիմացը դուրս եկավ։Նա այնքան բարկացած էր, որ չայեց թե դիմացինը ինչ սեռի ներկայացուցիչ է։ Բռուցքով հավքեց լիսայի շորերից, և հրեց դիմացի պատին։
-սրանից հետո, եթե ինձ տեսնես գլխակոր ճանապարհտ կփոխես, եթե դիմացս նորից ես դուրս եկել երդվում եմ կսպանեմ _ բարկացած ասաց Չոնը։
-բաց թող, ես ընդամենը ցանկանում էի հասկանալ թե ինչպե՞ս է տրամադրությունդ _ անմեղ բայց, և սատանայական հայացքով ասաց Լիսան։
-ես քեզ ասացի _ բաց թողեց աղջկա հագուստը, և հեռացավ դասարան։
-մեկա սրանց համար հետո անկողնում ես ներեղություն խնդրելու _ քմծիծաղելով գնաց ընկերուհիների մոտ։
☆☆☆
-մոտ քանի ժամ չէք տեսել Կիմ Թեյհոնին _ հարցրեց որոնման բաժնի աշխատողներից այսօրվա հերթապահը։
-հարցն այն է պարոն, որ ժամ չէ այլ օր _ առաջինը խոսեց Մինը։
-ինձ կարող եք դիմել Կիմ Սումին, քանի օր է բացակայել տանից _ խոսքը ավարտեց և իր թղթապանակում կազմված հարցեր լրացրեց։
-երկու _ կարճ պատասխանեց Մինը։
-պարզ է, իսկ ի՞նչ պայմաններում է գնացել տանից, ճիշտ հասկացեք ես ի նկատի ունեմ վեճ կամ խոսաքցություն եղել է տանը, որը կարող էր տղային դուր չգալ, և հանդիսանար տանից գնալու պատճառ։
-ոչ պարոն Սումին, ես և կինս Կորեայում չենք ապրում ամերիկայում տուն ունեք, Թեհյոնին երեք օր առաջ էինք ուղարկել Կորեա _ ուղված հարցին պատասխանեց հայրը։
-իսկ որդիներդ կարող է վիճել են _ Չիմինի աչքերի մեջ նայելով ասաց Սումինը։
-մենք չենք վիճել, ես նույնիսկ տանը չեմ եղել, այդ օրը խնջույքի էի հրավիրված։
-լավ նկար կարող եք տալ։
-այո _ մայրը՝ որ ամբողջ ընթացքում լուռ նստել էր արցունքները իր մեջ խեղդելով, վերցրեց պայուսակը բացեց և հանեց Թեի նկարը, տվեց ոստիկանին։
-մենք կփորձենք ամեն հնարավորին ձևով գտնել ձեր որդուն, համացանցով կտարածենք նկարը, իսկ գտնելու դեպքում միանգամից կզգուշացնենք _ որպես վերջաբան ավարտեց խոսքը այնպես՝ ինչպես միշտ են ավարտում։Կարճ ասած, փորձեց հույս տալ։
-լավ, շնորհակալություն _ ասաց հայրը և դուրս եկան ոստիկանությունից։
Նստեցին առաջինը հանդիպող տաքսին և շարժվեցին տուն։Ճանապարհին լուռ էին, իսկ տուն հասնելուն պես միանգամից Մինը բարձրացավ իր ննջասենյակ։Պարկեց անկողնուն և քիչ անց քնեց։
☆☆☆
Յունգին բարձրացավ Թեի վրա, և սկսեց շոյել դեմքը։Թեն աչքերը փակում է նա գիտի իրեն ինչ սարսափ է սպասում։Յունգին հարձակվեց պարանոցի վրա, և սկսեց համբուրել, կծել, այդպես համբուրելով իջավ ներքև։Որովայնի վրա թողնելով կապտամանուշակագույն հետքեր, Թեն փորձում էր դիմադրել բայց այնքան էլ իր մոտ չէր ստացվում։
Միանգամից Թեին պտտեց, և իր անդամին հրեց նրա մեջ։Թեն անսպասելի հարձակումից բարձր գոռաց, և փորձեց մի կերպ անհնարինը դարձնել հնարավոր։Յունգին մեծ արագությամբ շարժվում էր, դրա հետ մեկտեղ լիզում էր Թեի մեջքը, ուսերը։Իսկ Թեն ցավից բռնում էր սփրոցը, ճանկռոտում։Յունգին՝ իր օրգանը հրում էր խորը։
Յունգիի հեռախոսին զանգ եկավ, առաջին զանգին ուշադրություն չդարձրեց, բայց երբ երկրորդը եկավ...
-փոքրիկս ինչ-որ մեկը ջանասիրաբար ուզում է փրկել քեզ _ ասաց, և բարձր տնքոցով, խորը սեղմումով ավարտեց Թեի մեջքին։
Յունգին թուլացրեց իրեն, և մարմնով ընկավ Թեի վրա։Ականջին մեղմ բայց և խորտակող, խլացնող ձայնով ասաց։
-անկողնում՝ մի ուրիշ աշխարհ ես տեղափոխում ինձ _ լեզվով լիզեց Թեի ականջի հետին մասը։Իսկ ձեռքով շոշեց մարմինը։
Թեին թվաց թե այդ պահին քամի անցավ իր միջով, ստացված իրավիճակից նույնիսկ չգիտակցեց ինչ է կատարվում շաջապատող աշխարհում։
Յունգին բարձրացավ նրա վրայից, և վերցրեց հեռախոսը։Նրան զանգահարողը նրա անվտանգության աշխատողներից գլխավորն էր։
-ինչ է պատահե՞լ։
-Տեր (ինչպես կարկադրված էր դիմելաձև՝ բոլորի համար) համացանցով որոնվողների ցուցակում ձեր տանը գտնվող տղայի նկարն եմ գտել։
-ախ՜խ լավ, ուղարկիր իմ համակարգչին, _ հայացք գցեց անշարժացած տղայի վրա, քմծիծաղեց։
Եվս մեկ անգամ մոտ գնաց Թեի ականջին՝
-խաղը սկսված է փոքրիկս_ կարելի է հասկանալ, ամեն ինչ գնում է Յունի ճիշտ հաշվարկած ծրագրով։
Թեն ճիշտ է ուժ չուներ հարցեր տալու կամ շարժվելու, բայց նրան այդ խոսքերը վախեցրին, ի՞նչ ինկատի ունի 《խաղը սկսված է》, ի՞նչ է նշանակում այս գրողի տարած նախադասությունը, կամ ո՞վ էր զանգահարողը, ու՞ր գնաց Յունը, ի՞նչ պետք է ուղարկեն համակարգչին։Հարցեր-հարցեր, և միայն հարցեր առանց իրենց տրամաբանական պատասխաների։Թեն եթե մինև այսօր ցանկանում էր մահանալ, հիմա ցանկանում է ամեն գնով իմանալ իրեն տանջող հարցերի պատասխանը։Ընդամենը երկու րոպե, և ամեն ինչ վերավեց իրական ՔԱՈՍԻ։
Յունգին աստիճաններով իջավ ներքև իր աշխատասենյակ։Նստեց աթոռին, միացրեց համակարգիչը էկրանին միանգամից բացվեց աշխատողի ուղարկած տեսանյութը։Միացրեց լուրջ հայքով սկսեց դիտել տեսանյութը, երբ արդեն հասել էր Թեի նկարին կանգնեցրեց, և մտքում իր ծրագիրը վերհիշեց։Յունգին այս իր քայլերով շատ հեռուն է արդեն գնացել։Վերցրեց հեռախոսը զանգեց Թեին հսկող ծառային, ինչպես կանվաներ նա, միանգամից պատասխանեց...
-Թեին իջեցրա նկուղ։
-լավ տեր ինչպես կհրամայեք........
Շարունակելի' կարծիքներ եմ ցանկանում տեսնել այս մասի վերաբերյալ 🤔։
Կներեք, այս ուշ ժամին տեղադրելու համար։🙂