Եղիր իմը հավերժ

Գեղեցիկ է աշխարհում ամեն բան երբ գտնվում ես սիրելի գրկում, զգում նրա բույրը  , կարողանում ես շոշափել նրա մարմնի ամեն մի մասնիկը, բայց ոչ այս տղայի համար ով երբեք սեր չի ստացել իր սիրելից։
Տղայի անունը Հոսոկ է, գեղեցիկ, բարձրահասակ , ազդեցիկ ընտանիքի զավակ, ով արդեն երկու տարի է ինչ սիրում է Պակ ընտանիքի կրտսեր անդամին, նա մեկ  տարի մեծ է Չիմինից , բայց համարձակությունը թույլ չի տալիս մոտենալ նրան և խոստովանել զգացմունքները,բայց դա անհնար էլ չէ երբ ունես ընկերներ ովքեր սեփական երջանկությանդ համար պատրաստեն ամեն ինչի։

-Հոսոկ այդքան մի տխրիր մենք քեզ կօգնենք,-խոսակցությունը սկսեց Ջինը , ով տանել չէր կարողանում տղայի այդ վիճակը,-անգամ կարող ենք առևանգել,-քմծիծաղ,-ինչ կասես Ջուն
-կարծում եմ լավ կլինի ուղակի մտերմանալ նրա հետ իսկ եթե չստացվի նոր կդիմենք ծայրահեղ քայլերի։
-ես մի միտք ունեմ,-վերջապես մտածմունքներից դուրս գալով ասաց Հոբին և մի սուր հայացք գցեց ընկերների կողմը։
-լսում ենք,-պատասխանեց մեծը ով փորձում էր օգտակար խորհուրդներ տալ ընկերոջը։
-ես նրան դասերից հետո կհրավիրեմ սրճարան, կնստենք , կզրուցենք, այնքան մինչև զգացմունքներս փոխադարձ լինի,-քմծիծաղ
-լավ միտք է ,-ասեց Ջինը մեծ ոգեւորությամբ։
////
Ջիմինը քնից արթնացել էր , աչքերը բացելուն պես սկսել էր զննել քնած եղբորը ում վրա ընկել էր լուսնի թույլ լույսը , ավելի գեղեցիկ և հստակ ընդգծելով տղայի դեմքը։
Մի փոքր էլ զննելուց հետո վեր կացավ,գիշերվա ժամը երեքն էր ոչինչ չուտելու պատճառով սովածացել էր , այդ իսկ պատճառով միանգամից վեր կացավ և գնաց խոհանոց,սկսեց ինչ որ բան փնտրել սառնարանում բայց պատրաստի ոչինչ չգտնելով սկսեց ինքը պատրաստել։
Յունգին արթնացել էր դեռ այն ժամանակ երբ փոքրը նրան էր զննում բայց պահը չփչացնելու համար քնած էր ձևացել, տղայի գնալուց հետո մի փոքր էլ էր պարկած մնացել, իսկ հետո իջել ներքև,եղբայրը հաճույքով կիմչի էր պատրաստում միաժամանակ խուլ մեղեդիներ շշնջալով ։
-հեյ փոքրիկ սոված ես,-ձայն տվեց Յունգին ում ձայնը Չիմինին շփոթեցրեց, այնքան անսպասելի էր որ տղան անգամ կարմրեց հանկարծակիությունից։
-այո,մտածեցի ինչ որ բան պատրաստել,-դեմքը թաքցնելով ասաց Չիմինը։
-իսկ օգնություն պետք է,-աթոռին հարմար տեղավորվել ասաց Յունը
-ըհմ,-Չիմինը այնպես ասաց որ այն Յունի ականջին տնքոց թված, ախ եթե Ջիմինը իմանար թե Յունը ինչի միջով է անցնում իրեն զսպելու համար, նման բան չէր ասի։
Յունը միշտ ուզեցել է տեսնել Ջիմինին իր ներքևում, բայց միայն պատկերացնել կարող էր, Չիմինը ձայնը խելքահան էր անում, անգամ նրա բույրը որը հեռավորությունից կարելի էր զգալ,օհ Յունը շատ երկար է համբերում։
Վերջապես Կիմչին պատրաստ էր Պակ եղբայրները նստել էին սեղանի մոտ դեմ դիմաց , Յունը Չիմինին էր զննում աչքը մեկ րոպե անգամ նրանից չկտրելով , իսկ Չիմինը փորձում էր չնայել իր Հյոնին , այտերին կարելի էր նկատել վարդագույն երանգը որը առաջացել էր Յունի ակնապիշ նայելու հետևանքով,լռության մեջ էլ վերջացրին ուտելը և սկսեցին իրար օգնելով հավաքել։
Վերջապես Չիմինը ուժ հավագելով ասաց,-եղբայր արի միասին ֆիլմ դիտենք։
-լավ դու հավաքիր ես մի բան կմիացնեմ։
Յունը գիտեր որ Չիմինը դեռ մանկուց վախենում է սարսափ ֆիլմերից , բայց  դրեց, երբ Չիմինը տեսավ մարմնով սարսուռ անցավ , եղբորը չանհանգստացնելու համար համաձայնվեց նայել։
Ամեն բան լավ էր մինչ այն պահը երբ սկսեց սարսափելի մասը , Չիմինը աչքերը փակել էր ու ամուր գրկել իր Հյոնին,իսկ Յունգին միայն ուրախ էր դրա համար և էլ ավելի ամուր էր գրկում փոքրին։
Ֆիլմը դեռ չէր ավարտվել , բայց Յունը իր կրծքին կանոնավոր շնչառություն զգաց գլուխը թեքելով տեսավ փոքրին գլուխը իրեն հենած քնել էր։
Բարձրացրեց նրան ձեռքերի վրա և տարավ սենյակ, ծածկեց նրան և պարկեց կողքին։

Այս անգամ մի փոքր ավելի երկար ստացվեց, խնդրում եմ կարծիքներ թողեք, որպեսզի հասկանամ արժե շարունակել թե ոչ։🦋🌼