մաս4
Ջիմինը եկավ և վերցրեց պայուսակը իսկ հետո արագ դուրս եկավ դպրոցից քայլում էր և մտածում
*Ինչ վատն են բոլորը ,ոչ մեկ չի հասկանում նրանց , ախր նրանք էլ են մարդ , նրանք էլ ապրելու իրավունք ունեն*
Երբ մի պահ մտքերից դուրս եկավ նկատեց թե ինչպես էր արցունքի մեկ կաթիլ սահում այտի վրայով ,արագ մաքրեց որ ոչ ոք չտեսնի և քայլեց դեպի տուն,եղբայրը այս ժամին տանը չէր լինում, հասավ տուն և արագ բարձրացավ սենյակ դուռը փակեց և մի անգամից ընկավ մահճակալին , արցունքների լճերը սկսեցի հոսել վարար գետի պես,նա ինքն էլ չգիտեր ինչն էր այդքան ցավում, միգուցե նրանից էր որ եղբորը իրենից շատ է սիրում։Եղբոր մասին մտքերով էլ քնեց։
/////
Յունգի մոտ
Նրան դպրոց ճանապարհելուց հետո գնացել էր իր մանկատուն երկար ժամանակ էր անցել այդ օրից այսօր որոշել էր գնալ այնտեղ և տեսնել, երեխաներին նրանց համար գնել էր խաղալիքներ և շոկոլադ ։
Հասավ տեղ , ավտոմեքենան կայանեց և գնաց ներս, երեխաները վազեցին նրա մոտ գրկեցին նրան, նա նույնպես բոլորին գրկեց և նրանց հանձնեց նվերները։
Նրան մոտեցավ դաստիրակը ։
-տղաս փոխվել ես,-տարիքով կին էր , երկար ժամանակ է ինչ աշխատում է այստեղ, ընտանիքը նրան լքել է , երբ Յունը փոքր էր Նանին(կնոջ այդպես էին դիմում)միշտ նրա կողքին էր օգնում էր ամեն հարցում.
Յունգին մոտեցավ և նրան ամուր գրկեց
-Նանի դու իմ միակ ընտանիքն էիր , շնորհակալություն որ ինձ պահել ես,-Յունը հեկեկում էր ինչպես փոքր ժամանակ կնոջ գրկում։
-իմ տղան, ինչպիսի արքայազն է դարձել։
Երկար իրար հետ զրուցելուց հետո, Յունը հաջողություն մաղթելով բոլորին շտապեց տուն։
Կներեք որ ուշ-ուշ եմ տեղադրում ,այսօրվանից ավելի ակտիվ կլինեմ, շնորհակալություն 💗