10
֊Ինձ թվում է Թեի կյանքում ինչ֊որ մեկն է հայտնվել։
֊Ըհըմ, շատ է փայլում, այնպես չէ։
Ծիծաղեցին։
Եղանակը պարզ էր, ցուրտ էր, բայց երկուսից ոչ մեկն էլ դա չէր նկատում։
֊Չոնգուկ,֊օմեգան կանգնեց ու նայեց դիմացինին,֊ներիր,֊Չոնն ուզում էր խոսել, բայց օմեգան թույլ չտվեց,֊չէ սպասիր...իրոք ներիր, գիտեմ, որ հաճախ...միշտ, ինձ հիմարի պես եմ պահել, գիտեմ, որ նեղացրել եմ, չնայած դրան արժանի չես...
֊Ես հասկանում եմ Չիմ,֊բռնեց օմագայի ձեռքերը, վերջինս կարմրեց,֊գիտեմ պատճառը ու գիտեմ նաև, թե ինչքան դժվար է քեզ ինձ ընդունել, մեկ֊մեկ ինքս էլ եմ կասկածում, արդյոք ճիշտ եմ անում, արդյոք իմ քայլերով էլ ավելի չեմ հեռվացնում քեզ, բայց չանել չեմ կարողանում,֊ժպտաց ու մի քայլ մոտեցավ օմեգային,֊արդեն կախվածություն ունեմ ձեզնից հասկանո՞ւմ ես, առանց Մինգիի չեմ էլ պատկերացնում օրս, առանց խոժոռ հայացքիդ օրս ավելի խոժոռ է անցնում,֊ծիծաղեցին,֊դու ինձ դուր ես գալիս, ավելին, քան դուր ես գալիս Չիմ...
֊Խնդրում եմ այնպես արա, որ չհիասթափվեմ Չոնգուկ...
Ալֆան քարացավ։
֊Այսինքն...ուզում ես ասել...
֊Ուզում եմ ասել, որ քեզ չեմ հասկանում, քանի որ շուրջդ այնքան գեղեցիկ օմեգաներ կան,իսկ դու ժպտում ես միայն մեզ տեսնելիս, բայց նաև հասկանում եմ, որ եթե հանկարծ ժպտաս որևէ ուրիշ օմեգայի...
֊Երբեք,֊շունչը կտրում էր,֊երբեք լսո՞ւմ ես։
Մոտ քաշեց ու համբուրեց, քանի որ արդեն դիմանալ չէր լինում։Մինգամից թաց ու կրքոտ, առանց մտածելու, թե դիմացինը սխալ կհասկանա։
Երբ Չոնի շուրթերը ամբողջ դեմքը ուսումնասիրելուց հետո հայտնվեցին օմեֆայի պարանոցին, Չիմն աչքերը փակ շշնջաց։
֊Ի՞նչ ես կարծում Թեն կկարողանա՞ մեկ գիշեր պահել Մինգիին։
֊Հմմ, ըհմ...
Չիմը ծիծաղեց։
Երբ Չոնի տուն մտան, երկուսն էլ միանգամից հպվեցին իրար ու սկսեցին մեկը մյուսին մերկացնել։ Ալֆայի տունն ավելի փոքր էր, քան Թեինը, բայց ավելի հարմարավետ էր ու օմեգայի ճաշակին համապատասխան։
Ալֆան օմեգային իր սենյակ տարավ ու երկուսով հայտնվեցին անկողնում։ Չոնը համբուրում էր Չիմինի մարմնի ամեն մի սանտիմետրը, լիզում ու հետքեր էր թողնում։ Երբ հասավ փորին, Չիմինը ձեռքերով փակեց ներքևի հատվածն ու կարմրելով շշնջաց.
֊Այդտեղ...սպի կա, Մինգիի ծնվելուց հետո է մնացել, ներիր...
֊Հեյ...,֊Չոնը զարմացած նայեց օմեգային,֊ինչի՞ համար ես ներեղություն խնդրում,֊ օմեգայի ձեռքերը մի կողմ տարավ ու ժպտաց, սպին փոքր էր, բայց լավ տեսանելի, մատները սահեցրեց դրա վրայով, ինչից էլ օմեգան փշաքաղվեց,֊դու գեղեցիկ ես, ինչպիսին էլ լինես, ինչպիսին էլ որոշես լինել, դու գեղեցիկ ես, ինձ հանդիպած ամենագեղեցիկ օմեգան, ում ուզում եմ ժամերով սիրել...,֊խոսում էր շոյում, համբուրում,֊ չես էլ պատկերացնի, թե ինչքան եմ երազել սրա մասին, օր չկար, որ առանց քո մասին մտածելու քնեի։
֊Չեմ էլ ուզում պատկերացնել, թե ինչեր ես պատկերացրել ու արել միայնակ ժամանակ,֊նստեց ու իր առաջ ծնկի եկած ալֆայի պնդացած օրգանը ձեռքն առավ։
֊Հմմ,֊քմծիծաղեց,֊կարող եմ ցույց տալ, բայց մեկ օրվա մեջ չեմ հասցնի։
Հոգոց հանեց ու գլուխը հետ գցեց։
֊Անհամբեր կսպասեմ մնացած օրերին,֊ժպտաց ու լիզեց օրգանի գլխիկը։
֊Այ դու...
Այլևս բառեր պետք չէին, Չոնը հասավ իր ուզածին, իսկ Չիմինը վերջին մի քանի ամիսների ընթացքում առաջին անգամ իրեն ցանկալի ու երջանիկ զգաց։