/Дууссан/ Мөсөн хатан-2 [Дэггүй гүнж]

Хуримын хамгийн гол хэсэг дуусаж биднийг эхнэр нөхөр болсон хэмээн ертөнц даяар зарлалаа. Тэхёнд эхнэрээ үнсэж болно гэж хэлэхэд тэр намайг үнссэнгүй өөдөөс хараад зогсоод байв. Хүмүүс хүлээгээд байдаг би ч бас тэрүүхэндээ бага зэрэг хүлээгээд байдаг бүр үнсдэггүй шүү яаж тэнэгтээд байгааг нь ойлгох юм алга аргаа барахдаа шүдээ зуун түүнрүү инээмсэглээд "юу хийгээд байгаа юм бэ? үнсэхгүй юм уу?" гэж шивнэхэд тэр над уруу инээмсэглэн "чи үнэхээр үнсүүлмээр байна уу?" гэдэг байгаа би ч ямар тэнэг юмаа яриад байгааг нь ойлгохгүй "хурим дээрээ үнсэхгүй арай хэтэр ч байгаа юм биш үү" гэж хэлж дуусаагүй байтал бэлхүүсээр минь гараа оруулан өөртөө наагаад уруул дээр минь үнслээ. Гариг ертөнц даяар бидэнд баяр хүргэж алга ташилт баярын солиут буудуулна. Мэдээж хуримын чухал хэсэг дууссан тул түүнээс холдох гэтэл тэр надаас уруулаа салгасангүй.

Саяхан л үнсэхгүй маяглаад байсан юм байж одоо болохоор олдсон ганц боломж гэж байгаа юм шиг л уруулыг минь тавихгүй улам хүчтэй үнссээр.

Гэтэл аавын минь "хараа ч ээ эхнэрээ болгосон биш ганц охиныг минь идлээ, ямар аймаар үнсдэг юм бэ??" гэх өгүүлбэр чихэнд сонсогдон өөрийн эрхгүй инээд хүрнэ хажуугаас нь ээж "за хэнд хамаатай юм хосууд үнсэлдэж байхад" гэх тэдний сэтгэлд дотно инээд хүргэм хэрүүл сонсогдсоор.

Тэхён надаас уруулаа холдуулаад: энэ бидний анхны үнсэлт Би: юу яриад тэнэгтээд байгаа юм өмнө зөндөө л удаа үнсэж байсан биз дээ мангар юм шиг энэ олон хүний өмнө ийм удаан үнсээд байх даа яадаг байна аа гэсээр түүнрүү ичсэн байдалтай харахад тэр нөгөө л нэг өмнөх шиг ээ байдгаараа ярзайсаар "өмнөх үнсэлтүүд чинь дандаа би хүсээд чи хүсдэггүй байсан байхгүй юу харин энэ үнсэлт бол бидний бие биеэ үнсэхийг хэн хэн нь хүсээд үнссэн үнсэлт, тийм болохоор л бидний анхны үнсэлт" гэж чихэнд минь шивнэлээ.

Хамгийн гол ажиллаа дууссан тул Аргустин даяар аялан ард түмэнтэйгээ хамтдаа мэндчилэх ёстой байв. Тиймээс бид Мазотины шидэт луун сүйх тэргээр Аргустин даяар нисэж ард түмэнтэйгээ мэндчиллээ. Аргустин маш том гариг болохоор хэдий хурдтай нисэж байгаа ч гэсэн бүтэн өдөржин нисэж байж томоохон хотуудыг дуусгаад хуримын үдэшлэг буюу хүлээн авалт болж байгаа Каролины их ордонд очлоо. Энэ ордон бол их оддын баяр зохион байгуулагддаг ертөнц дээрх хамгийн том хоёр ордны нэг юм /нөгөө нь мэдээж Мазотинд байгаа/. Гаднаас нь харахад ордон тийм ч том харагдахгүй Аргустины төв талбайд байрлах дундаж хэмжээний ордон харин дотроо бол хэдэн сая зочин хүлээн авар чадалтай аварга том ордон билээ. Шидийн хүчээр түүний гаднаас нь жижиг юм шиг харагдуулдаг юм.

Бүжгийн заал дүүрэн ертөнцийн өнцөг булан бүрээс ирсэн хаан хатад, шидтэн шулам, аварга биетүүд хоорондоо яриа дэлгэн дарс шимэн зогсох ба Тэхён бид хоёрыг бүжиг эхлүүлэхийг хүлээж байгаа нь тодорхой. Бид танхимын голоор алхахад бүгд бидэнд хүндэтгэл үзүүлэн бөхийн мэндчилж байв.

Тэхён гараас минь хөтлөн явсаар бүжгийн талбайн гол ирэн хийл төгөлдөр хуураар эгшиглэн намуухан бөгөөд тансаг аялгуун дунд бидний анхны бүжиг эхэллээ. Эхний хэдэн минут бүгд биднийг харан зогсож байгаад нэг нэгээр нэмэгдсээр нэг л мэдэхэд бүжгийн талбай хосуудаар дүүрсэн байв. Намуухан эгшиглэх аян дээр зөөлөн найган бүжиглэнэ. Яг ийм үед чөлөөтэй байх гээд ч чадахгүй юм байна лээ, өөрийн эрхгүй бүрэлдэн тогтсон энэ романтик байдал биднийг дунд хэзээ ч байгаагүй ичингүйрэх, догдлох тэр мэдрэмжийг бий болгох шиг. Тэхён бид хоёр юм ярьсангүй зүгээр л хааяа нэг бие биерүүгээ харан инээмсэглээд бусад үед нь харцаа буруулах боловч зүрхний цохилт үл мэдэгдэх таталцлын хүчийг хэн хэн минь тод мэдэрч байв.

Тэхён эхлэн ам нээв: чи үнэхээр үзэсгэлэнтэй харагдаж байна

Би: чи ч гэсэн хамаагүй царайлаг болчихсон юм шиг өнөөдөр ер нь бол дажгүй шүү хэхэ

Тэхён: тийм үү баярлалаа хэхэ

Яагаад ч юм бид юм яръя гэсэн ч цаанаасаа болж өгөхгүй нэг тийм догдолсон хачин байдалтай байсаар. Нэлээд хэдэн бүжиг өнгөрөөлөө. Гэтэл Тэхён гэнэт намайг өөртөө илүү чанга наан тэврээд "чи ч гэсэн над шиг догдолж байгаа биз дээ? яг одоо би үнэхээр их сандарч догдолж байгаа ч гэсэн үнэхээр их жаргалтай байна" гэж хэлээд уруул дээр минь үнслээ. Энэ олон сая хүний дунд ийм эрх чөлөөтэй үнсүүлэх энэ мөчид л би сая нэг Тэхёны эхнэр болсон гэдгээ хүлээн зөвшөөрөх шиг, гэхдээ энэ миний төсөөлж байснаас ч хамаагүй илүү таатай мэдрэмж байв.

Тэхён-с уруулаа салгаад: би ч гэсэн догдолж байна, бас сайхан байна гэж хэлэхэд Тэхён "энэ яг л зүүд шиг санагдаад байх юм, зүүд биш байгаасай" гэсээр намайг тэвэрлээ.

Би түүнийг улам чанга тэврээд: зүүд биш ээ Ха хүргээн хаха, аав тэндээс биднийг харж байгаа томоотой байгаарай гэж шивнээд нүдээ ирмэлээ.

Тэхён өөдөөс нүдээ ирмээд: мэдээж эхнэр минь хихи ^_^  гоё сонсогдож байна шүү Бид хоёр нэлээд удаан бүжиглэсэн тул өөрийн эрхгүй хөл чилээд ядраад байсан болохоор бүжгийн талбайгаас гаран зочдыг суухад зориулан бэлдсэн буйдангуудын нэг дээр суун ойр зуурын юм ярина.

Тэхён: ханиа

Би: юу яриад мангартаад байгаа юм *ичих*

Тэхён хошуугаа бага зэрэг унжуулаад: хань юм чинь хань л гэнэ биз дээ, одоо угийн гэрлэсэн юм чинь ханиа гэж дуудаж байвал ямар байна?

Би: мм наадах чинь жоохон хөгшин сонсогдоод байна, хүүхэдтэй болоод хөгширсөн хойно оо л ханиа гэж дуудна болж байна уу?

Тэхён : мм болох л юм тэгээд хэн гэж дуудах болж байна аа?? хайраа гэх үү? Би: ммм *бодох* наадах чинь арай нялуун байна аа

Тэхёны царай барайн хошуугаа унжуулаад: тэгээд нэрээрээ дуудах болж байна уу?

Би: үгүй ээ, харин би чамайг "Уба" гэж дуудаж байвал ямар байна угийн чи надаас зөндөө ах юм чинь харин чи намайг яаж дуудах аа өөрөө мэд Тэхён: мм *бодох* тэгвэл би чамайг миний бяцхан аа гэж байвал яаж байна Би: юу вэ?? яагаад бяцхан гэж?? би тийм жижиг биетэй биш ш дээ *хошуугаа унжуулах*

Тэхён: үгүй чи жижигхэн биетэй ш дээ, гэхдээ жижиг биед учир байгаа юм биш чи чинь угийн төрөөд удаагүй байгаа жоохон охин ш дээ 5 нас ч хүрээгүй юм байж

Би: 0.О яг ш дээ, тэгсэн ч гэсэн миний оюун ухаан аль хэдийн насанд хүрсэн -_-

Тэхён: тэрийг мэдэж байна л даа тэгсэн ч гэсэн чи миний бяцхан аа

Би: үгүй шүү -_- Нам Тэхён санах ч хэрэггүй намайг тэгж дуудах юм бол би шууд чамаас саллаа -,-

Тэхён: хаха ойлголоо том хадагтай тэгвэл би чамайг хайраа л гэж дуудаж байя, чамд нялуун санагддаг болохоор Уба гэж дууд харин надад таалагдаж байгаа болохоор Хайраа гэж байя болж байна уу?

Би: үгүй ээ -,-

Тэхён: тийм ээ

Би: үгүй ээ

Тэхён: тийм ээ

Би: үгүй ээ

Тэхён: тийм гэж хэлээрэй үгүй бол чамайг яг одоо гижигдэнэ шүү *devil smile*

Би: тэгсэн ч гэсэн үгүй -,- /гуйж байна гижигдэх л биш шүү , би үнэхээр гижигтэй бараг энэ дэлхийн хамгийн гижигтэй хүн байх/

Тэхён: чи л өөрөө хэлсэн шүү гэсээр гараас минь татан өөртөө ойртуулаад нүүрээрээ хүзүү нүүр хаа тааралдсан газраа эрвэгнүүлж энд тэндгүй зөөлөн үнсэх нь ёстой намайг алах гэж байлаа, гижиг хүрнэ гэдэг үг ч энд багадах байх би бүр тэсэж чадахгүй тэрүүгээр нэг орилно "ААА БОЛИОЧ ДЭЭ ХАХА ТЭХЁН ХАХА БУУЖ ӨГЛӨӨ ХАХА ХАХА ЗӨВШӨӨРЧ БАЙНА" гэж хэлж дуусаагүй байтал аав хажууд ирчихсэн

их л чухал царайтай "Ха хүргээн та өдрөөс хойш охиныг минь улаан цайм эцэг нь хараад зогсож байхад л бараг идчих гээд байх юм, тэгж их идмээр байгаа бол ядаж хуримын анхны шөнөө болохыг хүлээх хэрэгтэй биз дээ тэртээ тэргүй та хоёрыг бие биеэ ид гээд хайрын ордныг зассан байгаа, өөрөө арай л тэвчээргүй байгаа юм биш үү?" гэж их л чухал царайтай хэлэхэд Тэхён сандран босоод "уучлаарай ааваа" гээд түүний өмнө бөхийлөө. Гэтэл ээж Тэхёныг түшин босгоод "зүгээр дээ хүүхдүүдээ өнөөдөр та хоёрын баяр болохоор хүссэн зүйлээ хийж болно, та хоёрыгоо ийм сайхан аз жаргалтай байгааг харах сайхан байна аав нь зүгээр л Инжиг харамладаг зангаараа маяглаж байгаа юм түүнээс биш энд байгаа хүмүүсээс хамгийн их баярлаж байгаа нь аав нь шүү дээ" гэж хэлээд Тэхён бид хоёрыг тэвэрлээ.

Аав амандаа: тэвчээргүй гэдэг нь миний бяцхан охиныг бүр уруу татаж байх шив гэж үглэж байтал "Тийм л юм бол яах гэж гэрлүүлсэн юм нялх охиноо өлгийдөөд эрхлүүлээд байж байхгүй" гэж Тэхёны аавын өгүүлбэр биднийг бүгдийг нь зог тусгалаа.

Тэхёны аав үнэхээр аймаар хүн шиг байсан түүнийг гадаад төрхийг нь харахад л сүрдмээр хүн шүү дээ би санаа зовон яахаа мэдэхгүй зогсож байтал Тэхён "аав та одоо юу яриад байгаа юм? " гэж бага зэрэг хөмсгөө зангидан хэллээ.

Ээж, Тэхёны ээж, би Тэхён гээд л бүгд хоёр аав минь муудалцаад ямар нэг тэнэг юм болох вий гэж бодон айж сандарч байв. Гэтэл манай аав нөгөө л нэг хэрүүлч төрхөө гаргасаар хамраа дээш өргөсөөр "тийм л байсан юм бол анхнаасаа яах гэж миний охиныг гуйсан юм, та нар хүчээр шахуу авсан биз дээ, хурим хийхгүй бол дайн тулаан болно гэж байж авсан санагдах юм гэсээр Тэхёны аав уруу хошуугаа унжуулан муухай харлаа".

Одоо ч хэрэг мандсан яах вэ гэж бодон сандарч байв. Тэхёны аав шиг аймаар хүн яг одоо дайн эхлүүлсэн ч чадах байх. Гэтэл бүх хүнийг гайхшруулсан үйлдэл хийлээ.

Тэхёны аав яг манай аав шиг хамраа дээш өргөн хэрүүлч царай гаргаад: хүү минь хүсээд байсан болохоор л хийсэн юм, түүнээс биш танай эрх шар охиныг чинь хэзээ ч гуйхгүй байсан миний хүү ч гэсэн дөнгөж хэдхэн тэр бум жил болж байгаа нялх амьтан тийм байхад чи яагаад өөрийн охиноо загнахгүй байж миний нялх хүүг загнаад байгаа юм гэж хэлэхэд манай аав мөчөөгөө өгсөнгүй "тийм л нялх юм бол тэр нялх хүүгээ өлгийдөөд гэртэй эрхлүүлээд явж байх чинь яасан юм?" гэж яг Тэхёны аавын асуусан асуултыг асуулаа.

Тэхёны аав бас л мөчөөгөө өгсөнгүй, манай аав л ийм хэрүүлч эгдүүтэй юм байх гэсэн чинь Тэхёны аав бас ийм байна гэж огт санасангүй шүү хэхэ, яагаад ч юм тэр хоёр шал өөр царай шал өөр өндөртэй хэрнээ яагаад ч юм яг адилхан инээдтэй өхөөрдөм харагдаад байх юм.

Тэр хоёрын хэрүүл энэ хүрээд дууссангүй бүр сүүлдээ миний охин илүү хөөрхөн миний хүү илүү хөөрхөн гэж хэрэлдээд эхлэх нь тэр. Би бүр айх биш харин ч инээд хүрэн зогсоно харин Тэхён хүмүүсээс бага зэрэг санаа зовсон бололтой өөрсдийгөө тойруулан чимээ сонсогдохгүй шидэт үл үзэгдэх хана босголоо.

Тэхёны аав: тэгвэл миний хүү чиний охиноос илүү эгдүүтэй

Аав: ХА ХА миний охиныг эгдүүгээрээ гүйцэх хүн энэ ертөнцөд нэг ч байхгүй

Тэхёны аав: үгүй л дээ~~~ гэтэл Тэхёны ээж аавынх нь чихнээс зулгаагаад одоо хангалттай алдарт эцгүүд минь гэхэд ээж ч бас аавын чихнээс татан "та хоёр хэдэн настай болоод хүүхдүүдийнхээ өмнө ийм зан гаргадаг байна аа" гэсээр тэднийг чирэн цааш явлаа.

Тэхёны аав, манай аав: ЯА Л ДА ЯА ӨВДӨЖ БАЙНА гэж орилж байснаа хоёулаа гэнэт бидэн рүү хараад хоёр хуруугаараа нүдрүүгээ зааснаа эргээд бид хоёр уруу заан: БИД ТА ХОЁРЫГ АЖИГЛАЖ БАЙГАА ШҮҮ гэв.

Бид2: за 0.О

Хуримын үдэшлэг нэг иймэрхүү паянтай өнгөрлөө харин бид одоо хайрын цэцэрлэгээр дайрч гэгээн хайрын модонд хайрын галаа асаах ёстой. Хайрын цэцэрлэгт ирэхэд аль хэдийн шөнө болсон байв.

/гэгээн хайрын мод/

Гэвч хоёр гаригийн шидтэнүүдийн галактикт цацсан шидэт тоосонцрын ачаар бүх зүйл гайхалтай гялалзан харагдаж байлаа.

Биднийг гэгээн хайрын модонд очиход хамгаалагч Урса биднийг угтан авч модон дотор оруулаад хэрхэн хайрын галаа асаахыг зааж өгөөд гарлаа. Бид хоёр түүний хэлсэн ёсоор хайрын галыг асаалаа гэвч тэр модон дотор асах хэдэн мянган гал шиг тод сайн асахгүй байв. Мэдээж бидний урам бага зэрэг хугарсан. Уруу царайлах намайг Тэхён аргадан "бид чинь хүчээр гэрлэсэн шүү дээ тиймээс бидний хайр одоохондоо энд байгаа бусад хосынх шиг болж амжаагүй байх тэгээд л бага зэрэг бүдэг асаад байгаа байх, цаг хугацаа өнгөрөх тусам би лав чамдаа улам их дурласаар байх болно тийм болохоор цаг хугацаа он жил өнгөрөх тусам бидний хайрын гал улам тод асах болно оо, би чамд амлаж байна" гэж хэлээд уруул дээр минь үнслээ. Би ч түүний өөдөөс үнсэн хэсэг үнсэлтийн дараа бие биеэсээ холдон хайрын галаа харвал түрүүний байснаас хамаагүй тод болсон байлаа.

Бид2: 0.О ХӨӨХ ҮНЭН ЮМ БАЙНА *тэврэлдэх*

Би: чиний хэлсэн бүгд үнэн юм байна цаг хугацаа өнгөрөх тусам улам тод болно бас бид бие биедээ илүү их дурлах байх гэж хэлэхэд Тэхён "тийм шүү" гээд уруул дээр минь дахин нэг зөөлөн үнслээ.

Хайрын галаа амжилттай асаасан болохоор сарны төгөл рүү явж хайрын ордонд анхны шөнө өө өнгөрөөхөөр ёстой. Сарны төгөлд ирэхэд биднийг шөнийн харанхуй тэнгэр, энд тэндгүй модноос ургасан үзэсгэлэнт сарууд угтлаа.

сарны төгөл

Энд яагаад шөнө болж байгаа вэ гэвэл сарны төгөлд хайрын ордон бий харин хайрын ордонд хосууд анхны шөнөө өнгөрөөдөг, анхны шөнө- энэ бол шөнө байх гэсэн утга тиймээс их оддын баяр болж байх үед ертөнц даяар өдөр болж байхад сарны төглийн энэ хэсэгхэн газарт шөнө болж байдаг юм.

Тэхён бид хоёр сарны төглөөр хөтлөлцөн алхсаар хайрын ордонд ирэхэд аль хэдийн бидэнд зориулан гайхалтай орчинг бүрдүүлсэн байлаа.Сарны бүдэг гэрэл өрөөг багахан гэрэлтүүлэх боловч бүх зүйл хангалттай сайн харагдаж байлаа. Өрөөний голд байрлан дөрвөн талдаа хөшигтэй том орон дээр бид гаран суулаа. Энд бүх зүйл чив чимээгүй амьсгалах дуу хүртэл чихэнд хадам чанга сонсогдоно.Энэ чимээгүй зураглалд гол хүн нь Тэхён бололтой тэр бол зураач харин би түүний бүтэн шөнөжин зурах уран зураг нь, Тэхёны гар мөрөөр минь зөөлөн гүйсээр даашинзыг минь удаанаар тайлж үлдсэн хувцасыг ч бас нэг нэгээр нь тайллаа. Аль хэдийн нүцгэрэн үлдсэн миний бие дээр сарны гэрэл бүдэгхэн тусах нь зураачид минь таалагдаж байгаа бололтой инээмсэглэн намайг дээрээс доош таалан ширтээд уран зургаа эхлүүлэн уруулыг минь шунаглан озлоо.