Սեքս ու Ոչ Մի Պարտավորություն

Արևը գլորվելով ընկավ պատուհանից ներս: Երկու հոգի պառկած էին մահճակալին' նույն դիրքով,  որով պառկել էին:

Եվգենյայի աչքերի վրա ընկած արևը ստիպեց նրան արթնանալ: Աչքերը բացելով նա շփոթվեց' իր սենյակում չարթնանալով: Հետո նա զգաց արամի ձեռքը նրա որովայնին:

Հիմա պատկերացրեց համաշխարհային պատմության մեջ ամենա հանգիստ, անշարժ ու անշունչ շրջվելը: Մոտավորապես հենց այդպես էլ նա շրջվեց դեպի Արամը' դեպքով: Նա հանգիստ քնած էր: Եվգենյան նայում էր նրա փակ աչքերին ու հաստատ ուզում էր հասկանալ, արդյոք նրան արթնացրել է: Դրանք չէին շարժվում: Եվգենյայի ուշադրությունը գրավեցին նրա թարթիչների:

Այդքան գեղեցիկ թարթիչներ ու երկար ու սև...

Նրա մոտ ցանկություն առաջացավ դրանց դիպչել ու նա դա փորձեց անել:

Ցուցամատը մոտեցրեց նրա ձախ աչքին ու նուրբ կպավ Արամի թարթիչների ծայրերին:

Այդ հպումից Արամը ժպտաց, նա արթուն էր:

-Ի՞նչ ես անում:

-Ոչինչ:

Տղան բացեց աչքերը, խորը շունչ քաշեց ու երկու ձեռքով գրկեց նրան' իրեն մոտեցնելով:

-Ասում ես' ոչի՞նչ:Արի քեզ անգործ չթողնենք:

Նա համբուրեց Եվգենյային, իսկ աղջիկը չէր կարողանում շարժվել, Արամը անշարժացրել էր նրան:

Նա փորձեց ազատվել նրա ձեռքերից, բայց ոչ այնքան հաջող փորձերից հետո: Մի քանի րոպե հետո Եվգենյան մեկ կտրուկ շարժումով նստեց Արամի որովայնի վրա ու նա ստիպված բաց թողեց:

Նրանք ժպտում էին իրար, երբ Եվգենյան դանդաղ կռացավ ու նորից համբուրեց նրան:

-Ծնունդդ շնորհավոր, սիրունս :

-Շնորհակալ եմ, սիրունս :

-Դու ինձ ձե՞ռք ես քևառնում:

-Ես ածականներ չեմ սիրում:

-Իսկ, ինչո՞ւ չէիր ասում:

-Չէի ուզում քեզ նեղացնել:

Արամը համբուրեց նրա ճակատը:

-Իսկ եթե ճիշտ ասենք, դա այնքան էլ ածական չէ: Ես ուղղակի փաստն եմ արձանագրում

-Այո, չէ՞ որ դու փաստաբան ես,-ժպտալով ասաց Եվգենյան:

-Ես քեզ համար անակնկալ ունեմ, բայց դրա համար մենք պետք է վերադառնանք ջրվեժի մոտ:

-Ի՞նչ անակնկալ:

-Այս ամենի իմաստ այն է, որ դու չիմանաս, հիմա ուզում ես որ ասե՞մ:

-Լավ, մի ասա: Գնամ լոգանք ընդունելու,-Արամի վրայից վեր կենալով ասաց Եվգենյան:

-Դե, գնացինք, հետո էլ պիտի ճանապարհ ընկնենք տուն: Մենա՞կ ես ուզում լոգանք ընդունել,-հարցական ժպտալով ասաց Արամը:

-Դու այլ առաջարկ ունե՞ս:

-Նույնիսկ երկուսը:

Արամը մոտեցավ նրան, համբուրեց շուրթերը, հետո պարանոցը: Հանեց Եվգենյայի շապիկն ու կրծկալը: Աղջիկն էլ իր հերթին հանեց նրա վերնաշապիկը: Նրան դանդաղ քայլերով ու համբուրվելով ուղղվեցին դեպի լոգարան:

Արամի մարմնինը ամբողջովին կպած էր Եվգենյային: Նրանք չէին դադարում համբուրվելը, բայց պետք էր դադար տալ ցնցուղի միացնելու համար: Բայց մինչ լոգասենյակ մտնելը Արամը հանեց իր և աղջկա մնացած հագուստը:

Ջրի տակ նրանք ամենաշատն էին սիրում դրանով զբաղվել: Սեքսը առանձնակի հաճույք էր ջրի թեթև հարվածներ տակ:

Տղան նուրբ շոյում էր նրա մեջքը, պարանոցը, ձեռքերը: Մեկ-մեկ ուժեղ սեղմում էր նրա հետույքը ու դա միայն ուժեղացնում էր ցանկաությունը: Նրանք երկուսը արդեն պատրաստ էին, բայց հանկարծ Արամը գրկում է նրան ու տանում սենյակ:

Նա աղջկան դնում է մահճակալին ու ծնկի գալիս նրա ոտքերի առաջ:

Համբուրում է նրա ծնկները, հետո ազդրերը, հետո...Եվգենյան արդեն չէր դիմանում, նա պատրաստ էր: Բայց Արամը նրա ոտքերի արանքում էր, համբուրում էր ու նույնիսկ կծում:

-Արամ, խնդրում եմ...,-ուժեղ հոգոց հանելով ասաց նա:

Այդ ժամանակ տղան գլուխը բարձրացրեց, նստեց նրա վրա, համբուրեց ու մի դանդաղ, առանց շտապելու'կարծես ամենը զգալու համար, նա արդեն նրանում էր: Եվգենյան չդիմացավ ու այնքան ուժեղ գոռաց, որ ինքն էլ վախեցավ իր ձայնից: Նրանք ամեն դեպքում հյուրանոցում էին: Արամը շարժվում ու միաժամանակ համբուրում էր նրան: Այնուհետև նա աստիճանաբար սկսեց արագացնել շարժումները:

Արամը կախեց գլուխը, նա ծանր էր շնչում: Եվգենյան իր տեղը չէր գտնում, նրա մարմինը անխնա շարժվում էր տղայի շարժումներից: Մի քանի վայրկյան և նրանք միասին հասնում են օրգազմի գագաթնակետին :

Արամը թուլանում և ընկնում է Եվգենյայի կողքին:

-Քեզ հետ, կարծես ամեն անգամը առաջինը լինի,-շունչը տեղը բերելուց հետո ասաց աղջիկը:

-Միշտ ցանկանում եմ քեզ մաքսիմալ երջանկացնել, մանավանդ այսօր: Գնա՞նք:

-Սպասիր հինգ րոպե հանգստանամ, ուժերս քամեցիր:

Արամը խորամանկ ժպտաց:

-Եվ շատ ուրախ եմ դրա համար: Ու չասես, որ դու չէ :

-Ես ասացի, որ ուրա՞խ չեմ...

-Դու չէիր կարող դա ասել, ես տեսնում էի, թե դու ինչպես ես ներսից պայթում իմ ներքևում:

Եվգենյան կարմրեց, նա դեռ կարմրում էր այդքան անգամներից հետո:

-Գնալու ժամանակն է,-ասաց աղջիկը և կտրուկ թռավ մահճակալի վրայից:

Արամը նույնպես ցանկեց,  գրկեց նրան ու նրանք երկուսով ընկան մահճակալին, Արամը' վերևից : Նա կծեց ներքևի շրթունքը եւ Եվգենյայի աչքերին նայելով ասաց.

-Դու ամաչո՞ւմ ես, երբ ես սեքսից եմ խոսում:

-Ոչ,-գլուխը նրանից թեքելով ասաց Եվգենյան:

-Դու ամաչում ես,-նրա ականջին մոտենալով ասաց Արամը,-եւ գիտես ինչ, դա ինձ դուր է գալիս,-այս խոսքերի վրա աղջիկը ժպտաց,-լավ, գնալու ժամանակն է,-նրա վրայից բարձրանալով ասաց Արամը:

Նրանք սկսեցին հագնվել, արդեն պատրաստվում էին դուրս գալ:

-Դու կարո՞ղ ես ավելի շուտ դուրս գնալ,-ասաց Արամը:

-Ինչո՞ւ:

-Ուղղակի:

Եվգենյան տարօրինակ հայացքով նայեց նրան, բայց արեց այն, ինչ Արամը ասաց նրան:

-Լավ:

Եվգենյան դուրս գնաց, Արամը ինչ-որ բան ստուգեց գրպանում, նայեց ինչ-որ բանի' հմայված աչքերով ու դուրս եկավ: