MANIAC [Complete]

† † † † †

Жэксон: СэИяа зүгээр үү? Ууж чаддаггүй байж яагаад???

Би: шалтгаан нь ердөө л чи шүү дээ гэж хэлэн түүн лүү  хархад тэр уруул дээр минь үнсэн орон дээр хэвтүүлээд өөрийнхөө цамцыг тайлан хүзүү цээжийг минь шунаглан үнсэж даашинзыг минь урах нь холгүй тайлж шидлээд шилэн трикон, дотоож 2-ыг давхараар нь тайлхад би түүний өмнө нүцгэрч, нүцгэн биеийг минь хараад улам шунал сэрэл нь хөдөлсөн Жэксон өмднийхөө тэлээг мултлаж товчийг нь тайлхад нь би Жэксонгийн өмдийг хөлөөрөө доошлуулан дараа нь хөлөөрөө гэдсийг нь ороон өөртөө ойртуулан түүний уруулыг озон үнсэхэд энэ хугацаанд биеэнд минь дутагдаад байсан тэр зүйлийг олж авсан мэт болж Жэксон хөлийг минь дэлгэн удалгүй өнөөхөө оруулахдаа гуянаас минь базхад би өөрийн эрхгүй дуу алдчихлаа. Жэксон уруулан дээр минь үнсэж зогсолтгүй нэгэн хэмнэлээр хөдлөнө түүний нааш цааш хөдлөх хөдөлгөөнөөс таашаал аван гишхэд Жэксон хэн нэгэн сонсох вий гэхээс айсан бололтой уруулан дээр минь байн байн үнсэнэ, үнэндээ хөгжимийн чимээнд хэн ч биднийг сонсож чадахгүй бас бүгд халамцуу биднийг анхаарах сөхөөгүй байгаа байх гэхдээ нэг л хүн намайг хаа сайгүй хайж байгаа байх...

Хэтэрхий чанга хөгжимөөс болж бид бие биенийхээ амьсгаадхыг ч сонсож чадахгүй байгаа ч тэр зогссонгүй би ч зогсоосой гэж хүссэнгүй. Нэг гараа түүний хөлөрсөн биеээр гүйлгэж нөгөө гараараа хүзүүгээр нь тэврэн түүнийг илүү хүчтэй хийх санал тавихад тэр ч татгалзсангүй, тэр илүү эрч хүчтэйгээр эхлэж байтал хөгжим дугархаа больж, хэн нэгэн хаалга нүдэж эхлэх нь тэр. Бид амьсгаагаа түгжиж гадаах ярианд анхаарлаа төвлөрүүллээ

Тэднийг яриаг сонсход 2лаа миний танидаг хүмүүс байв

__: ЭНД ХҮН БАЙНА УУ?

Хэн нэгэн бидний байгаа өрөөний гадна гүйж ирэн хаалга нүдсэн хүнд хандан

__: хөөе Жэксон Марк хаана байгаа юм

Жэксон: мэдэхгүй энэ өрөөнд байгаа юм болов уу? Түрүүнээс хойш хайгаад олсонгүй, СэИг олсон уу?

ЖэйБи: энэ байшинд л байгаа юм шиг байна гархыг нь харсан хүн алга... Арай Марк СэИ 2 ???

Жэксон: чи СэИг мэддэггүй юм байна Сэи хэзээ ч Маркийг сонирхохгүй

ЖэйБи: за ямар ч байсан бууцгаая бусдынхаа санааг зовоогоод яахав, асуувал нэг юм зохиогоод хэлчээрэй гэж ярилцсаар холдсоор холдсоор явцгаагаад өгчихлөө

Сая юу болсонг бодон хэвтэнэ... Жэксон ЖэйБи гадаа байсан тэгхээр энэ хэн байж таарах уу?

Уусан архи гарч байгаа бололтой аманд гашуун амтагдаж таазан дах гэрлийн бүрхүүлүүд нийлэлдэн нэг болж түүний амьсгаадах эвдэрсэн чихэвчээр дуу сонсох шиг сонсогдож байсан бол одоо л яг хажууд байгаа мэт сонсогдож эхлэж байлаа...

Новш гэж чи хэн бэ?

Ядарчихсан хэвтэж байгаа тэр хүнийг хөл гараараа зэрэг түлхэхэд тэр орноос уначих нь тэр. Орны даавуугаар биеээ ороон түүн лүү хархад

ЧӨТГӨР АЛГАД... ЧИ гэж чангаар орилоход тэр долоовор хуруугаа уруулан дээрээ аван ЧШШ гэж хэлхэд нь би амаа даран , нүдээ аниад

Би: чи ядаж хувцасаа өмсөж болох уу гэж шивнэх төдийгөөр хэлхэд

Марк: түрүүнжингаа...

Би: ЧИМЭЭГҮЙ БАЙ

Марк: ЧШШ

Би нүдээ анисан чигтээ зөөлөн дэрэн дээр арагшаагаа унахад чихэнд тэрний хувцасаа өмсөх сонсогдож удсан ч үгүй тэр хажууд ирэн

Марк: май, хувцасаа өмсөхгүй юм уу?

Тэрний хоолойг сонсохоос ч дургүй хүрч, хурдан чанга хөгжим эгшиглээсэй гэж бодон түүн лүү хүссэнээрээ орилж цохихыг хүсэж байлаа

Түүний хамаж авч ирсэн хувцасаа өмсөөд, орны хажууд тайлсан гутлаа өмсөөд

Би: энд болсон зүйлийг хэн нэгэнд ам алдах юм бол хүчирхийлсэн хэргээр шоронд хийнэ шүү гэж хэлэн гарах гэтэл

Марк: байж байгаараа гэж хэлхэд нь би яагаад ч юм цааш алхаж чадсангүй... тэр надад дөхөж ирэн даашинзны минь цахилгаанийг татаж өгөөд

Марк: баригдахгүйн тулд алдаа гаргахгүй байх хэрэгтэй биздээ

Би: тэнэг амьтан гэж хэлэн тэр өрөөний хаалгыг саван гарч ирэн , шатаар доош буун хүмүүс дундуур явсаар байшингаас гарч ирэн алхаж байтал ЖэйБи гарч ирэн гараас барин

ЖэйБи: хаана байж байгаад ирж байгаан

Би: энэ байшинд л байсан шдээ

ЖэйБи: хаа сайгүй булан тохой бүрийг шалгасан байгаагүй

Би: би тагтан дээр байж байсан надад энд байх таалагдахгүй байна

ЖэйБи: ойлголоо явцгаая би хүргээд өгье

Бид явсаар манай байрны гадна ирэх хүртэл тэрэн лүү харсангүй, ЖэйБигийн нүд рүү харах эрх надад байхгүй шүү дээ, чимээгүй тэрний машинаас буун байр луугаа орж ирхэд жижүүр оруулахгүй гэж уурлана,  би ч орхыг нээх хүсээгүй болохоор байрнаас гарч явсаар ганц олдсон 24 цагийн халуун усны газар орж ирэн хувцасаа болин бүлээн шүршүүрэн доор зогсон биеээ хичнээн угаасан энэ бие минь аль хэдийн бузарлагдчихсан мэт санагдана

Тэрний гар хүрсэн газар болгон том хар томбо болчихсон мэт төсөөглөгдөж биеээ улаатал нь үрсэн ч тэр хар толбо үл арилана, хэн ч намайг сонсохгүй болохоор шүршүүрэн доор чангаар уйлж сэтгэлээ тайвшрууллаа

Яагаад ийм их ганцаардал мэдрэгдээд байгаа юм бол...? найзууд бас найз залуу байна гэтэл яагаад би ганцаардаад байгаа юм бэ? Пак СэИ хэзээ ийм болчихсон юм бол хэзээнээс

—

Тэр бараан өдрөөс хойш 7 хоног өнгөрсөн ч мартагдсангүй, гайхалтай сайхан байсныг нь эс тооцвол бүгд огуудас хүргэм аймшигтай

ЖэйБигээс зугтаад 7 хоног өнгөрчиж, хэн нэгэн намайг зовооно би зөрүүлээд хэн нэгнийг зовооно юу хийвэл энэ бүхэн цэгцрэхийг мэдэхгүй юм бас ойлгохгүй юм...

Өвлийн амралт эхлэхэд 3 сар гаран дутуу ч гэсэн би төрсөн газартаа очхоор шийдсэн юм чөлөө болон бусад бүх юмаа хөөцөлдөөд болчихсон хамгийн сүүлийн алхамаа хийхээр Жэксон болон ЖэйБигийн сургуулийн наана тэрнийг хүлээн зогсоход хажуугаар өнгөрсөн хөвгүүд гайхан харцгааж байв... ашгүй эхнээсээ тэд гарч ирэж байна

Хамгийн эхэнд Марк Жэксон 2 гарч ирэн Жэксон намайг хараагүй мэт чанх урагшаагаа харна харин өнөөх Марк намайг харсаар хажуугаар өнгөрхийг би хараагүй ч мэдэрсэн юм

Бах нь ханасан байхдаа гэж бодон тэр 2г өнгөртөл газар шагайн зогсож байтал ЖэйБи над дээр ирэн

ЖэйБи: юу хийж яваан

Би: чамтай уулзах гээд

ЖэйБи: чамайг намайг хаячихсан юм байх л гэж бодсон

Би: *инээх* хоол идэх үү? Амттан идэх үү? Би дайлье

ЖэйБи: хоо нээрэн үү?

Би: мхн,

ЖэйБи хархад тэр үнэхээр их баярласан харагдаж, сургуулиас гарч ирсэн найз нар луугаа даллан

ЖэйБи: ТА НАР ЯВЖ БАЙ

Би: завгүй байсан юм уу?

ЖэйБи: үгүй ээ, ер нь завгүй байсан ч чамд зав гаргана

Өдрөөс орой хүртэл түүнтэй зугаалж инээмсэглэхийг нь харж инээхийг хүсээгүй ч хүчээр инээмсэглэж байгаа төрхөө түүнд харуулна... ЖэйБид сайн биш хэрнээ л түүний зовж шаналхыг хархыг хүссэнгүй...

Тэр намайг байр луу хүргэж өгөн салахдаа хацар дээр минь үнсчихээд гүйгээд явчих нь тэр. Хүүхэд шиг гэдэг нь

Өрөөндөө орж ирэн багласан хувцасаа аван Amber-тэй салх ёс хийж байхад л тэр уйлагнан

Amber: жинхнээсээ явах гэж байгаа юм уу?

Би: мхн

Amber: яагаад надаас болоод уу?

Би: үгүй ээ, зүгээр тийшээ явмаар санагдаад өвлийн амралтын дараа хүрээд ирнээ санаа зоволтгүй харин миний явсанг хэнд ч хэлж болохгүй шүү за

Amber: би хэндээ л хэлэв гэж...? Жэксоноос болсон уу?

Би: тэрэнтэй ямар ч хамаагүй ээ

Amber: за за тэгвэл ч яахав , ийм орой яаж явах гэж байна

Би: такси дуудчихсан бас гал тэрэгнийхээ тасалбарыг авчихсан

Amber: Пак СэИ ч мундаг юм аа

Би: за явлаа, хүсвэл өвлийн амралтаараа ирээрэй

Amber: за гэж хэлэн чанга тэврэн намайг гаргаж өгөхдөө нүдээ нулимстай хоцорлоо

Өөрийнхөө төрсөн нутгийн талаар бага зэрэг ярих хэрэгтэй байх, ПаЖү гэх жижигхэн хотод төрсөн манай хот 9 сумтай Сөүлээр ярьвал дүүрэг юм. манайх тэндээ л гайгүй баяндаа ордог айл болохоор Сөүлээр ярьвал манайх баячуулийн суманд амьдардаг тэндээ л ганнам юмуу даа

***

Хүйтэн нилээн орсны хойно энд ирсэн харин одоо цас ороод өвөл эхлэчиж, том том цас хаялан цаанаа л сайхан санагдаж байна

Анх ирхэд яагаад ирсэн тухай ээж аав шалгаасаар би худлаа хэлж амыг дарж өвлийн амралтын үеээр Сөүр рүү буцхаар болсон

Amber-тэй хааяа нэг  ярьж Сөүлийн сонин хачингаас сонсож бас тэрнийг ятгасаар удахгүй буюу маргааш тэр маань энд ирхээр болсон

Би Amber-гээ ирэх гэж байгааг далимдуулан өөрийнхөө өрөөг цэвэрлэж идэх дуртай амттан , хачируудыг нь бэлдэж дуусаад амрангаа утсан дээрхи Amber-тэй авхуулсан зургаа үзэж байтал Жэксонтой авхуулсан зурагнууд эхнээсээ гараад ирэх нь тэр

Хүсээгүй байхад л нулимс урсана, тэр үед л би тэрнийг ямар их санаж байгаагаа мэдсэн юм гэнэт уянгын дуу сонсож түүнтэй байсан өдрүүдээ дурсаж ганцаараа инээж эхлэв... хүнд ингэтлээ дурлах гэж

Ингэс тэгсээр унтаж хүсэн хүлээсэн өдөр буюу Amber маань ирэх цаг дөхсөөр л... 16 цагт гал тэрэгээр ирэх байсан болохоор 30 минутийн өмнө гэрээсээ гаран гал тэрэгний буудал руу алхан шинэхэн орсон цасан дээр гишгэсээр гал тэрэгний буудал дээр ирхэд

5 минутийн дараа 55-р чиглэлийн гал тэрэг ирэх тул та бүхэн шар шугамны цаана зогсоно уу?

Халаасандаа гараа хийн ороолтоороо нүүрээ баглан гал тэрэн ирэх зүг рүү ширтэн байтал хөх өнгийн гал тэрэг ирж зогсоод Amber маань гарч ирхэд нь бид бие биенийгээ харан орилолдож бас тэврэлдэнэ. Хажуунаас харсан хүнд бол би удаан уулзаагүй хайртай залуутайгаа уулзаж байгаа мэт харагдаж байгаа байх... хэн ч Amber-ийг маань эмэгтэй гэж харахгүй байх

Amber-ийг гэртээ авч ирэн хоолоор дайлан, орой аав ээж ажлаасаа ирж 4лээ буу халан инээлдэнэ , Amber маань угаасаа хөгжилтэй хүн болохоор аав ээж 2той яриа нилээд тэр оройг их л хөгжилтэй өнгөрүүллээ...

Газраар ор засан хамтдаа хэвтээд

Amber: хэзээ сургуульдаа орох гэж байна

Би: өвлийн амралтын дараа

Amber: ашгүйдээ, ганцаараа тэр өрөөнд байхгүйнээ, үнэндээ би их айдаг байлаа

Би: гэхдээ чи ганцаараа л унтах байхдаа

Amber: яагаад ???

Би: би эрэгтэйчүүдийн сургуульд сурна

Amber: за битгий тэнэгтээд бай

Би: нээрэн би тоглоогүй байна

Amber: о.О

—MN4EVER—