4-р бүлэг ~ 5-р хэсэг
†††††
Газраар ор засан хамтдаа хэвтээд
Amber: хэзээ сургуульдаа орох гэж байна
Би: өвлийн амралтын дараа
Amber: ашгүйдээ, ганцаараа тэр өрөөнд байхгүйнээ, үнэндээ би их айдаг байлаа
Би: гэхдээ чи ганцаараа л унтах байхдаа
Amber: яагаад ???
Би: би эрэгтэйчүүдийн сургуульд сурна
Amber: за битгий тэнэгтээд бай
Би: нээрэн би тоглоогүй байна
Amber: о.О чи галзуурчихаа юу? энд хэдэн сар байхдаа ганцаардаад галзуурчихаа юу? айн
Би: юу үхсэний чинь галзуурах эв эрүүл байна
Amber: ядаж яагаад ингэж шийдсэн учрыг чинь би мэдэж болох уу?
Би: *санаа алдах* за за битгий намайг өрөвдөөд байгаарай гэж хэлэн дахиад нэг санаа алдчихаад бүх зүйлийг түүнд ярьж эхэллээ...
~~~
Яг одоогоос 5 сарын өмнөөс бүх зүйлийг мэдэж авсан юм. Жэксон бид 2 нэг л тохиромжгүй болж тэр надаас зайгаа барих болсон... найз нар луу нь залгаж тэрэнтэй уулзах боловч тэр яг л хэвээрэй нэг өдөр Жэксоны өрөөний хамтрагч болох Жэйбигээс гуйн тэдний байр луу орхоор болсон юм.
–
Өдөржингөө хичээлдээ анхаарч чадалгүй суусаар нэг мэдхэд хичээл тарах болчиж, байрандаа очиж хувцасаа солиод ЖэйБитэй тохирсон газраа очоод хүлээж байтал удсан ч үгүй ЖэйБи гарч ирэн бид 2 байрны хаалгаар шагайхад ашгүй жижүүр нь алга би аль хурданаараа гүйгээд бид 2 давхарт гарч ирэн Жэксон болон ЖэйБи өрөөнд орж ирхэд Жэксон өрөөндөө байсангүй
Би: Жэксон байхгүй байна
ЖэйБи: түрүүн байсандаа, хайчдаг байнаа
Би:
ЖэйБи: тэгхээр СэИ-яа ингье би гараад Жэксонг олоод ирье тэр хооронд тэр хананы шүүгээнд байж бай, салхи оруулагчтай болхоор хэн орж ирж байгаа бас агаар орно
Би: яах гэж тиймээ орхын
ЖэйБи: намайг гарсан хойгуур жижүүр орж ирвэл яах юм 2лаа будаа болно шдээ
Би: аан тийм юм байна
Би шүгээнд орон ЖэйБи хаалгыг нь хаагаад гараад явчихлаа юмыг яаж мэдхэв гэж бодоод утасныыхаа дууг хаагаад сууж байтал Жэксон ороод ирэв би баярлан шүгээний хаалгыг түлхэх гэтэл араас нь өнөөх Марк гэгч залуу ороод ирэх нь тэр...
Би гархаа азнан, тэднийг ажиглалаа Жэксон хөмсөгөө зангидан ийш тийшээ харж байтал Марк орон дээрээс босон Жэксонг араас нь тэвэрчихлээ
Би: WTF О.о
Яг энэ өдрөөс эхлэж тархин доторхи минь ямар ч замбраагүй болчихсон, тэгсэн ч нэг л зүйлийг мэдэж байсан юм Жэксонг алдсан ч эрэгтэй хүнд алдаж чадахгүй ямар ч хамаагүй аргаар тэрнийг өөрийнхөө дэргэд үлдээхийг хүссэн ч бас бүтэлгүйтсэн
ЖэйБи надад туслаж байсан уу эсүүл албаар намайг зовохыг хүссэн үү мэдэхгүй ч хичээл дээр байж байтал бүгдээрээ хамтдаа байна чи хүрээд ир гэж зурвас бичиж хичээлээ таслан байж очход Жэксон бас л надаас цэрвэж намайг байхгүй юм шиг аашласан, хоолны газраас гараад явж байтал найз нар нь ятгасаар Жэксон дуртай дургүй намайг хүргэж өгхөөр манай байр луу алхаж байхдаа л Жэксонгийн сэтгэл хөрсөнг мэдэрсэн хэдий миний хайр халуунаар төөнөөж байсан хангалттай байгаагүй
Бид чимээгүй явсаар байрны гадна ирхэд
Жэксон: би дотогшоо орж болох уу?
Би: О.о аан болно өнөөдөр амбер байхгүй байгаа
Жэксон: аан
Манай байрны жижүүр их зөөлөн бас залуусийг ойлгодог хүн болохоор бид санаа зоволтгүй дотогш ороод миний өрөөнд орж ирхэд Жэксон орон дээр суун орон дээр байсан номыг эргүүлэж байх хооронд би түүнд жүүс хийж өгөөд хажууд нь суутал тэр миний нүд рүү харан ямар нэгэнюм хэлэх гэж байгааг би зөнгөөрөө мэдэрлээ гэхдээ сайн зүйл лав биш
Жэксон: СэИяа гэж хэлхэд нь би түүнийй уруул дээр шуналтай нь аргагүй үнсээд
Би: юу ч битгий хэл,,, гэж хэлэн гарыг нь аван хөхөн дээрээ тавиад
Би: чи хүрч үзэхсэн гэдэг байсан тийм биздээ *инээх*
Би Жэксонг түлхэн орон дээр хэвтүүлэн өөрөө дээрээс нь гаран гарыг нь цамцан дотуураа оруулхад тэр дургүйцэлгүй хөхнөөс минь базлахад нь доод уруулаа хазан нүдээ аничихлаа
Саяханыг хүртэл тэр дургүйцээгүй байж гэнэт хөхийг минь базлахаа болиод
Жэксон: СэИ уучлаарай гэж хэлэн нүдээ аничихлаа, би нүдээ нээн
Би: энэ чиний хариулт уу?
Жэксон:
Би: *инээх* өөрийгөө өрөвдчихлөө
Түүний дээрээс босоод
Би: чи одоо явдаа, чи бид 2т яриад байх юм үлдээгүй бололтой
Тэр юу ч хэлэлгүйгээр өрөөнөөс гараад явчих нь тэр. Хамаг итгэл найдвал минь мөхөж тэр миний залуу , миний Жэксон байхаа больсонг мэдэрч орон дотроо хичнээн олон шөнийг уйлж өнгөрөөсөнг би өөрөө ч мэдэхгүй.
Дахиж түүнийг гэхээ больж түүнийг мартхаар шийдэн ЖэйБитэй үерхэсэн ч бас л бүтэлгүйтсэн. Уул нь хайраас авсан шархыг хайр эдгээдэг гэдэгч өөрийнхөө мэдэрсэн тэр их зовлон шаналал , уур уцаараа ЖэйБид гаргаж өөрийгөө ч тэрнийг зовоосоор хэнд ч мэдэхгүйгээр энд ирсэн нь энэ
~~~
Найздаа энэ бүхэнг ярьсан сэтгэл онгойх шиг л болоод явчихлаа, нэг сайхан санаа алдаад Amber-луу хархад тэрний нүдэнд нулимс цийлэгнэчихсэн сууж байх нь тэр
Би: хөөё мангараа хэн чамайг уйл гэсийн
Amber: хэн тэнэг гэж чи л тэнэг байх, ийм хэцүү байхад хэнд ч хэлэхгүй дотроо хадаглаад мангар хүүхэн гэж хэлэн нусаа татан намайг тэврээд авав... Amber намайг тэвэртэл тэвчиж байсан нулимсаа асгаруулан уйлж эхлэх нь тэр... хэрвээ бид 2 байрандаа уйлсан бол байрныхан сэртэл уйлсан байх ашгүй аав ээж 2 маань хажууд нь буудалцаан болж байсан ч сэрхээргүй унтдаг нь амар юм болох шиг боллоо...
Amber: аав ээж 2 чинь сэрэхгүй байгаа
Би: санаа зоволтгүйээ, би боддог л доо аав ээж 2г унтаж байхад нь хажууд нь дайн болж байсан ч сэрэхгүй байх
Amber: амар юмаа, тэгээд тэр хараал идсэн сургууль руу орж яах гэж байгаан
Би: Жэксон эрэгтэй хүнд дурласан бол би эрэгтэй болж түүний сэтгэлийг өөртөө дахин дурлуулна дараа нь намайг гэж мэдээд над дээр буцаад ирнэ
Amber: эргэж ирэхгүй бол яах уу?
Би: тэгүүл би жинхнээсээ бууж өгнө Жэксоний амьдралаас өөрөө алга болно гэж бодож байна
Amber: тэгээд одоо юу хийх үү?
Би: өөөх гош чи чинь тэнэг юм уу? Би яг одоо эрэгтэй болох хэрэгтэй байна
Гаднаасаа чам шиг харагдхад хангалттай
Amber: тэгүүл хийх ажил маш их байна, маргааш Сөүл явах уу?
Би: за
Өглөөний цайгаа уучихаад хувцасаа баглан, Amber-тэй хамт галт тэргэнд суун Сөүлд ирэн өндөр өсгийт, богино банзал, бариун цамцаа тайлж хөх хэсгээ даавуугаар боож хавтгайлаад эрэгтэй хүний өргөн цамц өргөн өмд пүүк авч өмсөөд хүн багатай сургуулиас хол байрлах үсчинд ирж ирэн өгзөг шүргэж байсан урт үсээ халмиг эрэгтэй хүний засалтаар засаад өөрийгөө хараад таньсангүй
Зузаан энгэсэн, контор, урт хиймэл сормуусаа авч хаяхад л шал өөр хүн болчиж хэн ч харсан жижигхэн биетэй залуу шиг харагдаж байв
Amber: пүүү чи чинь будгаар амьдардаг байжээ
Би: -_- өөр юу гэмээр байна
Amber: гэхдээ надаас өөр хүн чамайг танихгүй байхаа за байр луугаа явье
Би: намайг оруулахгүй шдээ
Amber: зүгээрээ зохицуулнааа гэж хэлэн намайг хүзүүдэн бид 2 байрныхаа зүг алхаж байтал бидний өөдөөс Югём, бэмбэм, Ёнжэ гараад ирэх нь тэр
Сандарсандаа тэдэн лүү нуруугаа харуулан эргэж хараад зогстол Amber намайг нудран
Amber: мангараа эргэж хараад зогс
Би: би сандраад байнаа
Amber: битгий азаартаад бай гэж хэлхэд нь би эргэж харан буцаж эргэж хараад зогсож байтал нөгөө 3 чинь бид 2 дээр ирээд
–
Югём: сайн уу?
Amber: сайн
Югём: СэИгээс сураг байна уу? Аав ээж нь утсаа авахгүй үнэхээр санаа зовж байна шүү
Amber: би ч гэсэн санаа зовж л байна
Ёнжэ: нэг л санаа зовсон юм шиг харагдахгүй л байна даа
Amber: чи намайг мэдэхгүй шдээ, би СэИг алга болсоноос хойш их эмзэг болсон шдээ шөнө болгон дэрийг нь тэвэрч уйлна аймшигийн кино үзэж байгаад СэИг бодвол шууд уйлна, хажуугаар зөрсөн болгон СэИ болж харагдана
Сайн хар л даа, нүдэн доогуур хөх туяа татаад би бас аймар турчихсан байгааздээ
Бэмбэм: ээээээээввв та 2 арай лесби байсым биш биздээ яриаг чинь сонссон чинь нэг тийм ягаан өнгө харагдаад явчихлаа шүү
Amber: -_- үхмээр байна уу?
Бэмбэм: хаха нэмж хэлхэд чи бүр улам таргалчиж
Amber: -_-
Югём: за тэр яахав энэ хэн бэ?
Amber: аан танилц миний багын найз мммм нөгөө хэн билээ чиний нэр чинь?
Би: *сандрах* СэХо
Бэмбэм: СэХо ямар дүфф нэртэй юм бэ?
Би: аан хаха харин би ч гэсэн нэрэндээ дургүй л дээ
Amber: манай найз эрэгтэй шүү *худлаа инээх*
Ёнжэ: гэхдээ ямар намхан юм бэ?
Би: биеийн тамиртаа муу л даа
Югём: тэгүүл аргагүй аргагүй, Amber чи арай байр луугаа авч орох гэж байгаам биш биз дээ
Amber: тэгнэ шдээ өөр яах билээ аан тийн манай найз танай сургуульд сурна шдээ
Ёнжэ: өө тэгүүл бид нар аваад явье, сайхан найзууд болноо гэж хэлэн намайг хүзүүдэн байр луугаа чирч эхлэхэд нь сандран Amber руу хичнээн сарвагнасан ч ямар нэмэр байсангүй
Amber над руу инээмсэглэн гараа даллаж дараа нь амжилт хүсэх нь тэр би зөрүүлэн Amber луу нудраг гаргаж дараа нь _I_
Amber: -_-
—MN4EVER—
![MANIAC [Complete]](https://watt-pad.ru/media/stories-1/cb25/cb25fddee1e065227fa1a04ef41e5743.jpg)