27
-Չիմին...խնդրում եմ լսիր՛ ինձ...
-Այդ դու ինձ լսի՛ր, մեր մեջ ամեն ինչ վերջացած է, ես չեմ ուզում դառնալ քո ձեռքին խաղալիք, որ ամեն անգամ ինձ խանդելիս մահվան դուռը հասցնես, հասկանում ես՞։
-Ոչ՛, Չիմին,-Յունը արագ բռնում է տղայի ձեռքերը ու չափից դուրս մոտ նստում նրան,-ի՞նչ ես ասում, ես առանց քեզ չեմ ապրի հասկանու՞մ ես, մենք պարզապես չենք կարող բաժանվել, ես խոստանում եմ սա այլևս չի կրկնվի։
-Յունգի՛, վերջ տու՛ր, ասացի չեմ ուզում քեզ տեսնել, ես ատում եմ քեզ։
Բառերը իսկապես խորը ազդում են Յունի ներաշխարհի վրա, նրա մոտ հիստերիա է սկսվում.
-Ա՛խ չես ուզում ուրեմն հա՞, ատում ես հա՞, ուշադիր ինձ լսի՛ր,-սեղմում է տղայի ձեռքը,-դու կմնաս ինձ հետ, ուզում ես դա, թե ոչ, հասկացա՛ր, դու կգաս ինձ հետ, մենք հենց այսօր մեկնում ենք Ճապոնիա,-աչքերը մոտեցնում է տղայի երեսին ու սպառնալից արտաբերում,-հավե՛րժ։
-Ի՞նչ, ես չեմ գա, բաց թո՛ղ, հասկացիր ես քեզ այլևս չեմ սիրում Յունգի՛։
-Ուրեմն կստիպեմ, որ նորից սիրես,-բղավում է Յունը։
Չիմինը ոչինչ չի պատասխանում, նրա աչքերի մեջ հավաքվում են արցունքները ու չկարողանալով հանդուրժել դրանց առատությանը նա սկսում է լուռ արտասվել։
Յունգին դուրս է գալիս հիվանդասենյակից ու թողնում նրան մենակ։
***
-Ներեցեք բժիշկ, կարո՞ղ ենք խոսել։
-Օ՜ այո, իհարկե, համեցեք պարոն Մին, լսում եմ,-քաղաքավարի պատասխանում է Ջինը ու թեթև խոնարհվելով առաջարկում տղային աթոռ։
-Ես ուզում եմ Չիմինին տեղափոխել Ճապոնիա, հասկանում եք՞ ես այնտեղ անհետաձգելի գործեր ունեմ, իսկ նրան այստեղ թողնել չեմ կարող,-խորամանկ ստում է Յունը։
-Պարոն Մին դա հնարավոր կլինի միայն այն դեպքում, եթե նրան տեղափոխեք մեծ զգուշությամբ ու անձնական ինքնաթիռով։
-Դա խնդիր չէ, իհարկե, ամեն ինչ կարվի ինչպես հարկն է բժիշկ։
-Շատ լա՛վ, երբ էք պատրաստվում տեղափոխվե՞լ։
-Այսօր երեկոյան։
-Այդ դեպքում ես կզգուշացնեմ, որ նրան ինչպես հարկն է նախապատրաստեն, որպեսզի ճանապարհը վատ ազդեցություն չունենա ինքնազգացողության վրա։
-Շնորհակալություն,-կարճ արտասանում է Յունը ու դուրս է գալիս։
Դռների մոտ կանգնած է Նամջունը, ով առիթը բաց չի թողնում Յունի դուրս գալուց հետո ներս խուժել Ջինի աշխատասենյակ։
***
Ջոնգկուկը նստած հյուրասենյակում մտքերով խորասուզված գինի է խմում, նա մտածում է Թեի մասին և թե ինչպես է նորից նրա սիրտը շահելու, երբ այդ պահին լսվում է դռան ձայնը։
Սպասուհին ուղեկցում է Թեին հյուրասենյակ.
-Ես արդեն անհանգստանում էի, ներս ա՛րի,-վեր է կենում Գուկը ու մոտենում Թեին։
-Ես շատ ժամանակ չունեմ,-կոպիտ արտասանում է նա ու նստում մոտակա բազմոցին,-որտե՞ղ է եղբայրս։
-Լսի՛ր, այսօր առավոտյան Յունը զանգեց ու ասաց, որ քեզ փոխանցեմ այն որ Չիմինը Յունի հետ միասին մեկնել է երկրից, բայց կոնկրետ ո՞ւր չգիտեմ, միայն ցանկացել է, որպեսզի դու իմանաս ու հանգիստ լինես։
-Ի՞նչպես է իմ եղբայրն առանց ինձ հրաժեշտ տալու մեկնել, ո՛չ դա հնարավոր չէ։
-Թեե...լսի՛ր,-մոտենում է նրան ու նստում կողքին,-նրանք երջանիկ են ուղղակի փորձիր հասկանալ, նաև չէր խանգարի նրանցից օրինակ վերցնել։
-Ի՞նչ։
-Այո,-մոտենում է նրա շուրթերին Գուկը,
ու փորձում համբուրել,-ասա՛, չես՞ կարոտել ինձ։
-Բաց թո՛ղ,-կամաց փորձում է դուրս գալ նրա գրկից, բայց նրա մոտ դա վատ է ստացվում, Գուկը հպվում է նրա շուրթերին ու սկսում շոյել տղային, լսելով Թեի հևոցները։
-Ես դեռ քեզ ձեռք չեմ տվել, իսկ դու արդեն հալվում ես իմ գրկում,-համբույրի միջից ժպտալով շշնջում է Գուկը։
-Գու՛կ, թո՜ղ....,-շարունակում է հևել։
Խնդրանքները անօգուտ են, որովհետև Գուկն արդեն ձեռքով թափանցել է նրա բլուզից ներս ու հիմա շոյում է Թեի կրծքավանդակը։
-Իսկ ես քեզ շա՜տ եմ կարոտել,-նորից ժպիտով շարունակում է ծծել նրա հյութեղ շուրթերը Գուկը։
-Ա՜հ, մմ՜մա՜ահ՜հհ, հե՜յ, վերջ տո՛ւր, խուտուտ ես տալիս,-Թեն շարունակում է դիմադրել։
Գուկը կտրուկ հանում է նրա հագից իրեն վաղուց խանգարող բլուզը ու շուրթերով հպվում նրա պարանոցին, անվերջ ծծելով ու համբուրելով այն։ Թեն չնայած դիմադրում է, բայց մարմնի ողջ գոյությամբ ցանկանում է նրան ու դա զգալ կարելի է նրա տաբատի մեջ արթնացած օրգանից։
Գուկը դա արդեն նկատել է։ Նա շարունակում է տղային համբուրել ավելի պահանջկոտ՝ զգուգահեռ հանելով նրանց երկուսի հագուստը։
Թեն այլևս չի դիմադրում, նա կարոտել է Գուկին և դա կարելի է կարդալ նրա հաճույքից վառվող աչքերում, այժմ նա մոռացել է ամեն պատճառ Գուկից նեղանալու ու վայելում է տղայի ամեն մի շոյանքը, ամեն մի համբույրը, այն ամենն ինչ անում է տղան։
Շուտով նրանք այս նույն բազմոցին պառկած լրիվ մերկ են։ Երկուսն էլ տնքում են, երկուսն էլ որքան հնարավոր է բարձր(😏հեղինակը շատ խորը երևակայություն ունի, այո՛)։
Տղան բռնել է Թեի մազերից ու կրքոտ սեղմում է նրան իր օրգանի վրա, դուրս հանելով տղայից իր վերջին շունչը։ Նա շարունակում է արագացնել տեմպը, երբ Թեն արդեն հաճույքից ճչում է։
Դռան մյուս կողմում կանգնած են տան երկու սպասուհիները ու սարսափած նայում են այս անսովոր տեսարանին։ Նրանք իրենց պարոնին առաջին անգամ են տղայի հետ հարաբերվելուց տեսնում, քանի որ Գուկը բազմիցս է տուն աղջիկներ բերել, բայց սա ինչ֊որ նոր ու անսովոր իրավիճակ է։ Նրանք շփոթված նայում են իրար ու կարմրում, հետո հեռանում։
Հյուրասենյակում դեռ շատ երկար է լսվում այս երկուսի կրքոտ ձայները։ Գուկը տղային տանջում է մի քանի ժամ շարունակ, որից հետո երկուսն էլ բարձր ճիչով սերմնազատվում են։
Թեն դեռ չի հասցրել ուշքի գալ, երբ զգում է տղայի մարմինը պինդ գգված իրեն, Գուկը շարունակում է հևել նրա պարանոցին շշնջալով.
-Ների՛ր ինձ, ամեն ինչի համար, ա՛րի ուղղակի երջանիկ լինենք, լա՞վ, Թեե, ես սիրում եմ քեզ։
-Հյ՜ոն, դու ինձ ների՛ր, ես հիմարի մեկն եմ, չեմ կարող ապրել առանց քեզ,-նա իր բարակ մատներով շոյում է Գուկի մազերը ու համբուրում ճակատը։
Զույգը իհարկե երկար պառկած կմնար այսպես գրկախառնված, եթե Թեհյոնի հեռախոսի զանգը չխանգարեր նրանց........
Ողջույն իմ սպասելուց մի գուցե հոգնած փիսիկներ, լա՞վ էք, վստահ եմ որ հիանալի։
Ահա և նոր գլուխը, ուղղակի վայելեք, հաճելի երեկո...😋😊😊😊😊🤗🤗🤗🤗