𝚘𝚗𝚕𝚒𝚗𝚎 𝙱𝚘𝚢𝚜😈💦

ჯონგუკი სარკის წინ იდგა და თავის ანარეკლს უმზერდა. ფიქრობდა, თუ დღეს თავს ხელში ვერ აიყვანდა, ყველა გეგმა, ერთი ხელის მოსმით ჩაეყრებოდა წყალში. რთულია თავზე კონტროლის მოპოვება, როდესაც პირისპირ გიწევს მთელი ხუთი საათი გაატარო ადამიანთან, რომელმაც ცხოვრება გაგინადგურა. მაგრამ რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანისთვის, რაც მისთვის თითქმის სიცოცხლის წყაროს წარმოადგენდს, ნამდვილად ღირს.

ჯონგუკს თითქმის Მთელი ღამე თვალი არ მოუხუჭავს, ერთსა და იმავე გეგმას თავში ხარშავდა, უნდოდა ყველაფერი ზედმიწევნით და სწორად გაეკეთებინა. თუნდაც მცირედი დეტალის გაფუჭებასაც კი ვერ აპატიებდა საკუთარ თავს.

,, იქნებ ჯუნი მართალია და ეს ყველაფერი ზედმეტად დიდი საბრთხის წინაშე დამაყენებს?...
   არა! უკვე როდესაც, სულ ცოტაღა დამრჩა იმისათვის, რომ ის რაც მეკუთვნოდა უკან დავიბრუნო, თანახმა ვარ ჩემი კარიერის დასასრულს თვალებში ჩავხედო!"_ფიქრობდა გუკი, თუმცა გონს ჯიბიდან ვიბრირების შეგრძნებამ მოიყვანა.
მობილური ამოიღო, სადაც შეტყობინების სახით, კომპანია რომელთანაც სულ რამდენიმე დღის წინ გააფორმა ხელშეკრულება, აცნობებდა, რომ დანიშნულების ადგილას 1 საათზე გამოცხადებულიყო.
  
შეტყობინების წაკითხვის შემდეგ მაჯის საათს დახედა, რომელიც პირველის ნახევარს უჩვენებდა. წინ კიდევ ნახევარი საათი ჰქონდა, თუმცა რახან უკვე ყველანაირად მზად იყო გადაწყვიტა ადრე გასულიყო, გზად კი ყავისთვის შეივლიდა კაფეში.

༆𝚓𝚞𝚗𝚐𝚔𝚘𝚘𝚔༆☟︎︎︎

______________

ოცი წუთის შემდეგ, ჯონგუკი ყავით ხელში უკვე კომპანიის წინ იდგა რომელიც j.i.p entertainment - ის სახელით იყო ცნობილი. ირგვლივ თავი უკვე მოყრილი ჰქონდათ სხვადასხვა დასახელების არხის ჟურნალისტებს, რომლებიც ელოდა რაც შეიძლება მალე აეღოთ ინტერვიუ ცნობილი მოდელებისგან.

მართალია მას პირბადე ეკეთა თუმცა, მაინც დიდი იყო ალბათობა, რომელიმე მათგანს ის ამოეცნო. ამიტომ სწრაფი ნაბიჯებით შევიდა შენობაში, უკანა შესასვლელიდან.

გზად მას ახალგაზრდა გოგო შეეგება, რომელიც სიმაღლით მასზე ოდნავ დაბალი და გამხდარი იყო.

- მოგესალმებით_ თავაზიანად დაუკრა გოგონამ თავი_ თქვენ ალბათ ჯეონ ჯონგუკი ხართ?

- დიახ, მე ვარ_ ასევე დაუკრა თავი გუკმაც.

- კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება, მოხარული ვართ ყველა, რომ ჩვენი კომპანიის შემოთავაზებას დასთანხმდით. სიმართლე გითხრათ არ ველოდი თუ დაგვთანხმდებოდით._უხერხულად გაუღიმა მან.

- სიმართლე გითხრათ თავიდან არ ვაპირებდი, თუმცა შემდეგ გეგმები შემეცვალა, ამიტომ მეც მოხარული ვარ დღეიდან თქვენს კომპანიასთან თანამშრომლობით._ასევე გაუღუმა გუკმაც._ თქვენ ალბათ ბატონი ჩენის მდივანი ბრძანდებით, არა?

- დიახ, დიახ სულ დამავიწყდა თავის წარგდენა_დაბნეულად გაუღიმა მან, შემდეგ კი მარჯვენა ხელი გაუწოდა_ მე პაკ ნინა ვარ

- სასიამოვნო_ საპასუხოდ გაუწოდა ხელი გუკმაც.

დანარჩენი გზა ფოტოსტუდიისაკენ უმნიშვნელო თემებზე საუბრით განაგრძეს. იქ მისულებს კი მხოლოდ მომსახურე პერსონალი დახვდათ.

- როგორც ჩანს ჩვენი გადამღები ჯგუფი და მოდელები აგვიანებს_ საათს დახედა მენეჯერმა.

- როგორც ვიცი ფოტოსესია პირველ საათზეა ჰომ?

- დიახ, თუმცა უკვე ხუთი წუთი აკლია და აქ ჩვენს გარდა ჯერ კიდევ არავინაა.

მენეჯერმა ჯიბიდან მობილური ამოიღო და საჭირო ნომერზე დარეკა.

- მაპატიეთ ბატონო ჯონგუკ, გავარკვევ რაშია საქმე და მალე დავბრუნდები

და გოგონა სწრაფი ნაბიჯებით ამოეფარა კედელს.

ჯონგუკს კი ამ დროს მობილურზე ისევ ესემესი მიუვიდა.

როდესაც დახედა თუ ვისგან იყო, თითქმის შეუმჩნეველმა ღიმილმა გადაჰკრა ტუჩებზე

"არ ველოდი თუ ამდენი დღის გასვლის შემდეგ გავახსენდებოდი"...

__________________

სორიიით ასეთ მომენტზე რომ გავწყვიტე მაგრამ შემდეგ თავში აუცილებლად რაღაც დიდს და განსაკუთრებულს ვიხილავთ😁🤭