თავი 5
აი უკვე თეჰიონის კარების წინ ვდგავარ კარს ნენსი მიღებს
-შემოდი
-თეჰიონი სადა?
-სააბაზანოში, მალე ჩამოვა წამოდი მამანდე რამე კინო ავარჩიოთ და ვუყუროთ.
ნენსი ტელევიზორთან მივიდა და კინოს ძებნა დაიწყო თან მე მეკითხებოდა ნაყურები მქონდა თუ არა, ზემოდან თეჰიონმა ნენსის დაუძახაა.
-ნენნსს ოთახში მაისური დამრჩა და მომაწოდე!!
ნენსი: სანა მიდი რა! მე მანამდე ვიპოვი რამეს
ზევით ავედი თეჰიონის ოთახიდან მაისური ავიღე და სააბაზანოსკენ წავედი, დავაკაკუნე.
-შემოდი
-ჩაცმული ხარ არ მინდა ფსიქიკა დავიზიანო..
-კიი შემო!
სააბაზანოს კარებს ვაღებ და თეჰიონს მაისურს ვაწვდი, მაგრამ ადგილზევე ვშრება რა მეგონა ამ ღლაპს თუ ესეთი პრესი აქ და ესე სექსუალურად გამოიყურება სველ თმაში.
-მეე..ისაა...გამომართვი კაცო!
-მადლობა
-მალე ჩამოდი!
-კარგიი
სააბაზანოდან გამოევდი და მძიმედ ამოვისუნთქე ნენსისთან ჩავედი.
-რა მოხდა? სახეზე ფერი არ გადევს.
-შენი ძმა ვნახე უმაისუროდ და სველ თმაში ფერი მედება შენი აზრით?
-ოხხ მილიარდჯერ მყავს ეგრე ნანახი.
-ხოო ნენსი შენ გკიდია მე კიდე ყოვედღე ვერ ვხედავს ნახევრად შიშველ ბიჭებს.
-ოხხ და ჯიმინი?
-ჯიმინი ჩემი ძმაა
-იგივე შემიძლია ვთქვა თეჰიონზეც ჩემი ძმაა და არაფერი განსაკუთრებული.
ამ დროისთვის თეჰიონიც ჩამოვიდა.
-აბა აარჩიეთ?
-კი
მოკლედ დავიწყეთ ყურება და ვერც კი შვეამჩნიე ბოლოსთვის როგორ ჩამეძინა.
-ნენს
-რა?
-ჩაეძინა...
-გიზიარებ შენი ასაყვანია!
-კი მარა და სად დავაწვინოთ აქ რო დავტოვოთ არაა ლამაზი, ჩემთან რო წავიყვანო მე აქ მომიწევს ძილი და არ მევასება ეს სავარძელი ზურგს მტკენს, შენთან კიდე არ გამოვა კიდევ სრუტუნებ.
-ხოდა ერთად დაიძინეთ🤷♀️
-ნენსიი!! ხუმრობის დრო არაა!
-არ ვხუმრობ.
-კაი ხო ჯანდაბას! მაგრამ ეტყვი რო შენი იდეა იყო!
ხელში ამიყვანა და მის ოთახში დამაწვინა,გვერდით მომიწვა,დილით კი ჩახუტებულებმა გავიღვიძეთ.
-ნენსიი რას მეხუტები მცხელა..
-დარწმუნებული ხარ რო ნენსი ვარ?
თვალები ვჭყიტე
-თეჰიონ?!?!
-დილა მშვიდობის.
-ერთ საწოლში რას ვშვებით?!?!
-რავიცი გვეძინა
-და მეტი არაფერი?
-ხო და მეტი არაფერი.
-დივანზე ვერ დაიძინე?! გამისკდა გული!
-ეეე ამას უყურე ერთი რაა! ბოდიშით!
-არაუშავს
-მეწყინაა რაა!
-მერე მე რა გიყო?
-მეწყინა თქო ბოდიში მჭირდება!
-აჰაა
ლოყაზე კოცნას ვაპირებდი და ამ იდიოტმა თავი მოატრიალა და მოკლედ აცდა ლოყას და ტუჩებში ვაკოცე...
-არ გაპატიებ....
თეჰიონი ლიგინიდან მომენტარულად ადგა და კარებთან დადგა
-ჰეჰჰეჰეჰ მოდი აბა!
-იდიოტი ხარ!!
-ვიცი
-ნენსიიი!!!!!_მოვრთე ვითომ ღრიალი და წუწუნი დავიწყე
-რაა?
-შენმა იდიოტმა ძმამ პირველი კოცნა მომპარა!!!
ნენსი: თეჰიონ მერამდენე გოგოს პარავ პირველ კოცნას?!
-პირველი კოცნაოო? რა უწყინარი ხარ სანა გული ამიჩუყდება!
-ნაგავიი ხარ თეჰიონ!!! არ გამეკაროო დეგენერატო იდიოტოო!!!
-კაი დაწყნარდი და ბოდიშიი არ მინდოდა...
ვისაუზმეთ და სკოლაში წავედით და ისევ გაკვეთილები, შესვენებაზე ჯიმინი უნდა მეპოვა იმიტომ რომ დღეს ის დიდებული დღეა როცა მამინაცვალი უნდა გავიცნო ჩემი გათვლებით ჯიმინს ახლა სპორტული აქტივობის გაკვეთილი უნდა ჰქონდეს და მეც ეზოში ჩავედი.
-ჯიმინ!!!_ჩემკენ წამოვიდა_იმ კაცს დღეს უნდა შევხვდეთ? და აუცილებელია რო მეც ვიყო?
-არა ვერ ახერხებს საქმეები გამოუჩნდათ
-ოჰ ღმერთოო რა სამწუხაროააა აწიი როგორრ დავიძინებ ღამე!! როგორ მინდოდა მისი ნახვა!
-მოეშვი მაგ სარკაზმს.
-მეც მიყვარხარ!_ხელი დავუქნიე და კლასს დავუბრუნდი, თეჰიონს ერთი ორი ცივი მზერა ვესროლე დილით მომხდარის გამო, თვითონ კი ამაზე უბრალოდ იცინოდა, გაკვეთილების შემდეგ ჯიმინს დაველოდე.
ნენსი:არ მოდიხარ?
მე:ჯიმინს ველოდები მეზარება მარტო წასვლა.
თეჰიონი:ნენს წავედით ხო ხედავ რო ძამიკოს ელოდება!
მე:წადი ნენსი თორემ შენი ძამიკო ეკლებზეა სახლში უნდა!
თე:სანა!
-რა გინდა იდიოტო?
-მაპატიე!_და კოცნა გამომიგზავნა
-აუუ გადი რა!
და მისტერ ჯემენშე გამოვიდა ყველაზე არასჭირო მომენტში.
ჯიმინი:გაბრაზებს?_თეჰიონს გახედა რომელიც იკრიჭებოდა.
მე:არა თამაში გვაქვს ესეთი, ვის უფრო მალე მოეშლება ნერვები.
-როგორი ინტელექტუალური თამაშია.
-ძალიან.
სახლამდე მივედით დედა არ იყო ვისადილეთ და მისაღებში დავჯექით ცოტა ხანში ჯიმინს ბემიმ დაურეკა
აი ისიც
ბემი

ჯიმინი:ბემმმ როგორ ხარ?
-ჯიმინაააა მომენატრეე!!!
-მეც ბემ, სკოლაში როგორაა საქმეები?
-კარგადაა ყველაფერი, ჯიმინ მენატრებიი!!!!
-მეც შენ ჩახუტება მომენატრა!!!
ამათ საცოდავობას ვერ გავუძელი, რო კითხო შესვენება აიღეს და ისევ ისე ესიყვარულდბინ ერთურთს, სულ ასე არიან ერთმანეთს მიტირიან მაგრამ ვერაფერს შვებიან რომ ერთად იყვნენ. სახლიდან გამოვედი და თეჰიონს დავურეკე იმიტომ რომ ნენსი არ მპასუხობდა.
-თეჰიონ!
-გისმენ?
-არ გინდა გავისეირნოთ სადმე?
-რაო წყენამ გადაგიარა?
-რა წყენა?
-არაფერი დაიკიდე.
-არა არა მაიცა ახ შე ჩათლახო! გამახსენდა ხოო რა დებილი ვარ როგორ დაგირეკე საერთოდ, ნენსის ბრალია არ მპასუხობდა და სულ გადამავიწყდა!
-ნუ ეხა რახანც დამირეკე გავიდეთ სადმე მე შენ და ნენსი, კაი ბარი ვიცი
-სად აქვს შენს დას ტელეფონი?
-არ ვიცი გამოსული ვარ ქალაქში.
-კარგი ზუსტი მისამართი მომწერე და მოვალ
-კარგი მეც დავურეკავ ნენსის რომ მოვიდეს
-ან ჩავალ და ნენსისთან ერთად მოვალ
-არა სანამ ის გაემზადება დაღამდება მე კიდე მარტო ხომ არ ვიქნები მოდი ეგრევე.
-კარგი.
ტელეფონი ჯიბეში ჩავიცურე და გაჩერებისკენ წავედი.
