თავი 19
ქმედება დავიწყე ნენსის უკვე ეძინა ამიტომაც არ გამომადგებოდა ჩემი მიზანი იმ ძუკნას ბოლო დომენდე შეურაწყოფა!ჯიმინთან და ლისასთან მივედი ამ გოგოზე ინფორმაცია ავიღე ლისასგან და როგორც ყველა დანარჩენ გოგოს მასაც მოსწონს თეჰიონი მისი დაქალის ტელეფონი ვიგდე ხელთ არაფერი არ იყო აქ ძნელი რადგან ნახევარი ფართი ძილში იყო გართული, ლისას მობილური მივეცი,მათი ჩათი გახსნა და პატარა სცენასთან მივიდა
ლისა:ჰეი ვისაც გძინავთ და ვისაც არ გძინავთ,მოკლედ იცით ხომ ვინაა მთავარი ძუკნა ამ ფართიზე რათმქაუნდა ჯოე!!!ხომ აი ისიც (ლისამ თითი მას მიუშვირა)ჰმმ მოდით ვნახოთ რა სურს ჯოეს თეჰიონთან ალბათ ბევრს არ გვევასება ეს გოგო!
ჯოე წამოდგა და ლისასკენ წავიდა ამ საღამოს ქუსლები არ უნდა ჩაგეცვა პატარავ ფეხი წამოვუდე და ამხელა ინტელიგენციის წინ ავლეწე ყველა იცინოდა
ლისა:ღმერთო! კარგი გავაგრძელოთ! მოკლედ ჯოე თავის დაქალს წერს ასეთ რამეს:ჯეს ხვალ როგორც იქნა ვნახავ თეს ვერ წარმოიდგენ როგორ მინდა რომ იქვე რომელიმე ოთახში..ამ სიტყვას არ წავიკითხავ მეუხერხულება მოკლედ ჯოეს ძალიან უნდა რომ ჩვენმა თემ მას სიამოვნება მიანიჭოს!
-ლალისა მანობან!
-გისმენთ ლი ჯოე?
-ამას არ გაპტიებ,თეჰიონ!!
აცრემლიანებული ჯოე თეჰიონისკენ მიტრიალდა და ჩახუტებას აპირებდა თეჰიონმა მას ხელი კრა
თე:მეკაიფები სერიოზულად გინდოდა რომ ჩვენ ეს გვქონოდა ფუუ რა ამაზრზენი ხარ ბავშვობიდან ერთად მოვდივართ ფაქტიურად და ხარ ჩემთვის!!!
ლისა სცენიდან ჩამოვიდა ჯოე ჩვენთვის უცნობ მიმართულებით წავიდა ჩვენმა ტრიომ კი ერთმანეთის ქება დაიწყო ჯიმინს საქები არაფერი ქონდა მარა მაინც.
10 წუთში თეჰიონი მოგვიახლოვდა
თე:რატომ ქენით ეს?
ლისა:მოდი მე დავიწყებ,თეჰიონ ამაზრზენი საქციელი ჩაიდინე იცი?!გოგოსთან ერთად მოდიხარ რომელიც შენი შეყავრებულის სტატუს ატარებს და შენ ამდროს სხვა ნაშას ეფერები კერავ და რავიცი რას აღარ შვები მიპასუხე გსიამოვმებს ეს გოგოების გულის ტკენა თუ რა? წინა წელსაც რამდენჯერ დამამცირე ასე,რამდენჯერ გამოგყევი რომ შენი სტატუსი არ შერცხვენილიყო და ახლა იგივეს აკეთებ?!
ლისას და ჩიმს გარეთ გასვლა ვხოვე
თე:მიდი დამტუქსე შენც
მე:აბა თავზე ხელის გადასმის ღირსი ხარ?იცი თავს როგორ დამცირებულად და არარაობად ვგრძნობ გეგონება თოჯინა ვიყო,არ გრცხვენია მაინც ეუბნები რომ დასავით არის შენთვის ამ დროს კი ფეხებზე ეფათურები!!!!
-მთვრალი ვიყავი სანაა!!
-მკიდია რა იყავი, დავიტანჯე და დავიღალე, რატომ აკეთებ ამას რატომ აყვარებ გოგოებს თავს რომ შემდეგ გული ატკინო?! იცი როგორ თავდავიწყებით მიყვარხარ?! შენ კიდე ამას ვერ ხვდები და ყველანაირად გულს მტკენ! იქნება ეს ლისასთან ფლირტი თუ უბრალო გოგოზე ლაპარაკი, იცი საერთოდ რა ძნელია როდესაც საყვარელ ადამიანზე ეჭვიანობ?, როდესაც ხედავ რომ ის სხვასთან უფრო ბედნიერია, დღეს რომ მთხოვე აქ მოსვლა ჩემზე ბედნიერი არავინ იყო!! დარეკვის მომენტიდან მუცელში გამუდმებით პეპლებს ვგრძნობდი მაგრამ იმ საქციელით ყველაფერი მოკალი, ყველა და ყველაფერი მოკალი, რატომ ხარ ესეთი ?!როგორ ახერხებ საერთოდ ამას და როგორ აყვარებ ადამიანს თავს?! შენ გგონია ის ბიჭები რომლებზეც გეუბნებოდი მომწონან თქო სიმართლე იყო? არა შენს გასაღიზიანებლად მქონდა ეს ყველაფერი მოფიქრებული, მეგონა რამე რეაქცია გექნებოდა იტყოდი რამე ცუდს, შენ კი უბრალოდ დებილივით ააა,, ვაა,, მაგრია,,ჰოომ,, და ასე შემდეგ!
-რა ვქნა ესეთი ვარ!
-არა თეჰიონ არ ხარ,რატომ იკეთებ ამ ნიღაბს?! რატომ არ შეგიძლია იყო ნამდვილი მე, რატომ აიძულებ ხალხს იფიქროს ცუდი შენზე? რატომ? რატომ მაბრმავებ მეც? რატომ არ ხარ ისეთი როგორც სახლში?!ისეთივე მოსიყვარულე, პირდაპირი, გულწრფელი, მხიარული და მზრუნველი. რატომ არ ხარ ის თეჰიონი რომელიც უნდა იყო?! რატომ იკეთებ ამ ნიღაბს რატომმ!!
ჩემი ნივთები ავიღე და გარეთ გავედი აქვე ჯიმინი და ლისა იდგნენ.
ლისა:რა გატირებს?! რამე ისეთი გითხრა?!
-არაფერი წავიდეთ გთხოვთ!
-წამოდი ჩემი მეგობარი წაგვიყვანს
ლისასთან ერთად მანქანისკენ წავედი
ჯიმინი კი თეჰინთან დარჩა
ჯიმინი:აი იცი ეხა როგორ მინდა გცემო მაგრამ საკუთარ დას ვცემ პატივს!
-მიმიშვი გთხოვ უნდა ვუთხრა რაღაც!
-მილიარდჯერ მყავდი გაფრთხილებული რომ გული არ გეტკინა მისთვის! გგონია არ ვიცი მისი გრძნობების შესახებ?!გგონია ადვილია ატანა როცა შენი და უპასუხო სიყვარულით იტანჯება მითუმედეს ესეთ ასაკში ყველაფრის პრობლემა საკუთარი თავი რო გგონია შენ კიდე აქ გაურკვევლობაში ამყოფებ! თეჰიონ მისი პირველი სიყვარული ხარ და ასე ექცევი არც კი გრცხვენია?! თითქოს ორი სხვა და სხვა ადამიანი ხარ და რატომ შვები ამას?
სანა:ჯიმინ წამოდი გთხოვ!
ჯიმინი:იფიქრე საკუთარ საქციელზე და იმაზე თუ რა ხარ და ვინ ხარ!
ჯიმინი მანქანაში დაბრუნდა და სახლისაკენ წავედით მთელი გზა სლუკუნსა და ტირილში გავატარე ესე ძალიან ალბათ იმ ღამის შემდეგ არ მიტირია რაც მამა
გარდაიცვალა, მანქანაში ჩამეძინა და ჯიმინს მოუწია ჩემი აყვანა.
მე:ჩიიმ
-დაიძინე ოთახში აგიყვან
-ხვალ 3 წელი ხდება...
-ვიცი სანა
-იცი როგორ ვერ გიტან,რატომ დამსვი საჭესთან?
-სანა რაც მოხდა იმას ვეღარ შეცვლი
-გამაღვიძე ხვალ უჩემოდ არ
წახვიდეთ!
-უშენოდ როგორ წავალთ.
ოთახში დამტოვა და ისევ ზლუქუნი და ცრემლების ღვრა დავიწყე, ერთი რამ რაც გულს მიხარებდა ის იყო რომ მამას ოცნება კორეაში დაკრძალვა ძლივს ძლივობით მაგრამ ავასრულეთ, მამას ბიზნესი მთლიანად გავაკოტრეთ მაგრამ მისი ოცნება მაინც ახდა (ყველაფერი რაც იმ ღამეს მოხდა იყო შეცდომა... ჩემი შეცდომა და სხვა არავისი, აქ ჩამოსვლაც შეცდომაა, იმ იდიოტის შეყვარებაც შეცდომაა)