Κεφάλαιο 17
Με κοίταξε με ένα στραβό χαμόγελο και πήγε να φτιάξει τους καφέδες. Μετά από λίγο μου έδωσε το καφέ και τον δωκίμασα.
- απαίσιος!
- ευχαριστώ.
- χωρίς πλάκα είναι απαίσιος. Σκέτο τον έκανες;
- ναι. Γιατί σκέτο δε το πίνεις;
- όχι!
- α συγγνώμη. Σκέφτηκα ότι θα ταίριαζε με το χαρακτήρα σου. Πικρός.
- άντε στο διάολο!
Άρχισε να γελάει.
- έλα πλάκα κάνω. Ο δικός μου ήταν ο σκέτος.
- χα χα χα. Πολύ αστείο δε με βλέπεις; Κλαίω.
- μα το βλέπω.
"Έτσι είσαι; Θα σου πω εγώ." Πήρα το ταμπάσκο από το ντουλάπι και έριξα κάμποσες σταγόνες στο ζαμπόν και του το έδωσα. Μετά από λίγο σηκώθηκε γρήγορα να πάει να πιει νερό ενώ εγώ είχα ξεραθεί στα γέλια. Όταν συνήλθε στάθηκε δίπλα μου.
- εμένα δε θα μου τα κάνεις αυτά.
- α μπα; Δε τρως μαζί τα μπάσκο; Σόρι νόμιζα ότι ταίριαζε με το πως σε φαντάζεσαι. Καυτό.
- ναι γέλα εσύ. Θα το πληρώσεις αυτό.
- χαχα! Α ναι; Πώς;
Είπα και με σήκωσε από τη καρέκλα και με ανέβασε στο τραπέζι. Με κοίταξε λίγα δευτερόλεπτα στα μάτια και ένωσε τα χείλη μου με τα δικά του. Στην αρχή ανταποκρίθηκα αλλά μετά τον έσπρωξα και του έδωσα ένα χαστούκι.
- είσαι μαλάκας.
- και δε τελειώσαμε ακόμα.
Είπε και πήγε να πετάξει το τοστ.
- έλα κάτσε φαε. Μόνο σε εκείνο το σημείο είχε.
- ναι. Βλάκας είναι.
- αλήθεια λέω.
- ωραία. Τότε φάε εσύ πρώτη.
Μου είπε και δάγκωσα μια μπουκιά από το τοστ του.
- εντάξει τώρα; Στο είπα ότι μόνο σε εκείνο το σημείο είχε.
Του είπα και έκατσε να συνεχίσει το φαΐ του. Μέχρι τις έξι είχαμε φάε. Πήγα να ανέβω στο δωμάτιό μου.
- που πας;
- στο δωμάτιό μου; Ίσως.
- α... δε θα κάτσεις λίγο ακόμα;
- μαζί σου; Είσαι σίγουρος για αυτό;
- όχι αλλά θα το ρισκάρω.
Είπε και κάτσαμε στο σαλόνι. Πήγαμε για άλλη μια φορά όλοι μαζί σχολείο και μόλις χτύπησε το κουδούνι πήγε ο καθένας στη τάξη του.
Έφτασε δεύτερη ώρα. Ένοιωσα το λαιμό μου σα να έχει ξεραθεί. Έβγαλα και ύπια λίγο νερό. Το μετάνιωσα πάρα πολύ πικρά. Άρχισα να καίγομαι ΠΟΛΎ. Σηκώθηκα και έτρεξα στη τουαλέτα χωρίς να ζητήσω άδεια από το καθηγητή. Πήγα γρήγορα και ξέπλυνα το στόμα μου. Το πάνω χείλος μου είχε κοκκινίσει γύρω γύρω. Πήγα να βγω από τη τουαλέτα και τον είδα μπροστά μου. Με έπιασε από το χέρι.
- σου είπα να μη τα βάζεις μαζί μου.
Είπε ο Άλεξ ενώ η έκφραση του πρόδιδε ότι γελούσε πριν. Του έδωσα ένα δυνατό χαστούκι χωρίς να ελέγχω τη δύναμή μου και του έκανε σημάδι.
- είσαι ο πιο μαλάκας που έχω γνωρίσει. Ηλίθιε!
- το ξέρω μου το είπες και το πρωί. Δε χρειάζονταν το χαστούκι.
- οοοοχι. Αυτό ήταν γιατί μ έκανες ρεζίλι σε όλη μου τη τάξη! Βλάκα.
- σου άξιζε όμως. Και δε σου έβαλα και ταμπάσκο. Φαντάσου πόσο κάηκα εγώ.
- ναι καλά. Μου το ανταπέδωσες όταν με φίλησες στη κουζίνα. Πίστεψέ με. Χειρότερο από αυτό δεν ύπάρχει... σοβαρά τώρα τι είχες βάλει στο μπουκάλι;
- τσίλι. Πήγα και έτριψα τσίλι πάνω στο στόμιο ώστε όταν το βάλεις στο στόμα σου να καείς. Μη ξαναπιείς.
- είσαι πολύ μαλάκας. Εγώ τουλάχιστον δε σου έβαλα σε όλο το τοστ.
- ναι αλλά μου έβαλες ταμπάσκο. Ποιος ξέρει πόσες σταγόνες παίζει να μου έβαλες;
- 8-10 σταγόνες.
- πας καλά; Για αυτό κόντεψα να πάθω αφυδάτωση.
- να μάθεις να μου λες τέτοιες μαλακίες. Εσύ ξεκίνησες αν θυμάσαι καλά. Εσύ μου έδωσες πρώτος το καφέ. Οπότε τώρα σκάσε.
- εγώ το καφέ στον έδωσα για πλάκα.
- ναι και για να πετάξεις το υπονοούμενο ότι είμαι ξινή.
- πικρή. Αλλά ναι. Και για αυτό.
- ε και εγώ χρησιμοποίησα το ταμπάσκο για να σου δείξω πως νομίζεις ότι είσαι.
- και να μια ευκαιρία να σου δείξω ότι όντως είμαι καυτός.
- έτσι νόμιζε. Ζήσε στο συννεφάκι σου.
- εκεί ζω, αφού είμαι θεός.
- ναι. Πρόσεχε μη σκοντάψεις όμως και ξανά πέσεις γιατί θα ασχημήνεις κι άλλο και μετά δε θα σε θέλει καμία. Όχι τίποτα άλλο. Θα μείνεις και χαζός.
Είπα και έφυγα ενώ εκείνος με κάρφωνε με το βλέμμα του. Δεν έδωσα σημασία. Απλά πήγα στη τάξη μου και εξήγησα στο καθηγητή τι συνέβη και συνεχίσαμε το μάθημα. Φυσικά στην αρχή δε με πίστεψε αλλά μετά κατάλαβε πως έλεγα αλήθεια αφού μύρισε το μπουκάλι, το οποίο είχε αρχίσει να μυρίζει πιο έντονα το τσίλι.
Όλη την υπόλοιπη μερα δε του ξαναμίλησα, στο σχολείο. Γιατί φυσικά ΠΆΛΙ, ΓΙΑ ΆΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΆ θα ερχόταν στο σπίτι μας. Βέβαια αυτή τη φορά δεν ήρθε μόνος. Κουβάλισε και γκόμενα μαζί. Ούτε ξέρω ποια ήταν. Δε την είχα ξαναδεί ποτέ. Κατέβηκα στη κουζίνα και μόλις μπήκα στο σαλόνι άρχισε να τη φιλάει. "ααααα... δε θα τα πάμε καθόλου καλά..." πήρα κάτι πατατάκια χωρίς καν να τους κοιτάξω και ανέβηκα τρέχοντας στο δωμάτιό μου. Μετά από λίγο ξανά κατέβηκα και κάθισα δίπλα στο Νίκο.
- Νίκο μου...θέλω μια χάρη...
- τι;
- μήπως έχεις το τηλέφωνο του Γιάννη;
Με το που το άκουσε αυτό ο Αλεξ σταμάτησε να φιλάει τη χαζογκόμενά του και μας κοίταξε με μισό μάτι.
- ναι στο κινητό μου είναι. άνοιξε και παρ' το.
Μου είπε και έκανα. Αν΄τεγραψα γρήγορα το τηλέφωνό του και ανέβηκα πάνω. Ο Άλεξ δεν είχε πάρει τα μάτια του από πάνω μου. Τι κόλλημα έχει τέλος πάντων; Έκλεισα τη πόρτα και τον κάλεσα
- παρακαλώ.
- γεια σου Γιάννη. Η Δανάη είμαι.
- Α! Γεια σου Δανάη. Τι κάνεις;
- καλά είμαι εσύ;
- μια χαρά. Πες μου.
- θέλω μία χάρη...
Ο Γιάννης μου χρωστάει πολλά. Τον έχω ξεμπλέξει από χιλιάδες πράγματα. Πριν τον Άλεξ ήταν και αυτός λίγο στη παρέα μας. Και επαναλαμβάνω. ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΛΕΞ. Άλλο ένα πράγμα που κατέστρεψε.
- εδώ είμαι για να σου κάνω ότι χάρη θες.
- ωραία. Άκου. Αύριο μετά το σχολείο μπορείς να έρθεις από το σπίτι;
- ναι φυσικά.
- έχω να σου πω πολλά.
Εκείνη τη στιγμή μπήκε μέσα ο Αλεξ απότομ.α
- Γιάννη σε κλείνω γιατί έχω θέμα. Θα σου πω αύριο τι έχασες.
- οκ. Τα λέμε.
- Bye!
Έκλεισα το τηλέφωνο και τον κοίταξα με νεύρα.
- στη ζούγκλα μεγάλωσες; Μάθε να χτυπάς επιτέλους!
- μπορεί να άλλαζα.
Έκανε με γυναικεία φωνή για να με κοροϊδέψει
- τι θες;
- τι σχέση έχεις εσύ με το Γιάννη;
- ότι σχέση θέλω. Γιατί τι σε νοιάζει.
- δεν είπα ότι με νοιάζει. Απλά... είχα κι εγώ το τηλέφωνό του.
- ναι αλλά ο Νίκος θα μου το έδεινε χωρίς αντάλαγμα.
- ούτε εγώ θα σου ζητούσα αντάλαγμα.
- ναι δε σε ξέρω. Σήμερα σε γνώρισα.
Ακούστηκε η φωνή του Νίκου που με φώναζε και τον άφησα μόνο του στο δωμάτιό μου και κατέβηκα. Σίγουρα είχε νευριάσει.
- το βρήκες το τηλέφωνο του Γιάννη;
- ναι. Α! Δε πειράζει να έρθει αύριο από 'δω έτσι; Όχι. Ωραία.
- μόνη σου ρωτάς, μόνη σου απαντάς... τέλος πάντων. Δε πειράζει ας έρθει.
Τον αγκάλιασα και πήγα πάλι στο δωμάτιό μου. Ο Άλεξ είχε ήδη κατέβει κάτω ευτυχώς. Άνοιξα τη πόρτα και μαι λεκάνη με νερό έπεσε πάνω μου. Κατέβηκα κάτω έξαλλη και τον είδα να φιλάει την άλλη ενώ δε μπορούσε να κρύψει το γέλιο του, πράγμα που με νευρίαζε ακόμα περισσότερο. Του έδωσα μια πολύ δυνατή στη πλάτη που τον έκανε να αναστενάξει και γύρισε να με κοιτάξει.
- κάνε τη διαθήκη σου.
Δε μίλησε. Δε περίμενα καν απάντηση. Απλά γέλασε και εγώ του έδωσα ένα αρκετά γερό χαστούκι και ανέβηκα στο δωμάτιό μου. Η άλλη εντωμεταξύ με κοιτούσε άφωνη. Πόσο βλαμμένη παίζει να είναι; Αλλά τι ρωτάω; Σα τη Ζωή θα είναι και αυτή. Μόνο κάτι τέτοιες πέφτουν με αυτές τι μαλακίες που λέει.
Για όλη την υπόλοιπη μέρα δεν έκανα τίποτα άλλο εκτός από το να κάθομαι στο PC.
**********************
Τι μου κάνετε? ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΠΡΌΣΩΠΟ!! Τι έχουμε εδώ; Ανοιχτοί λογαριασμοί με το Γιάννη και τη Δανάη. Τι θέλει να του ζητήσει τέλος πάντων... αλλά και ο Αλεξ με γκόμενα αλλά και ζηλιάρης? Τελικά ίσως και να μην είναι όπως τα περιμέναμε τα πράγματα... *η φωτο δεν είναι τόσο πολυ σχετική αλλά υγεία😂*
Υ.Γ. Καινούργιο κεφάλαιο κάθε Σάββατο η Κυριακή!!