Κεφάλαιο 15
- κυρία μπορώ να πάω λίγο τουαλέτα;
Ρώτησα τη καθηγήτρια. Το μάθημα της ιστορίας είχε γίνει ανυπόφορο. Αφού με άφησε βγήκα πήγα τουαλέτα κατευθείαν. Δε πρόλαβα να στρίψω για τις γυναικείες τουαλέτες και ένοιωσα κάποιον να με τραβάει (είναι δίπλα οι δύο τουαλέτες btw)
- όταν σε ρωτάω κάτι θα απαντάς. Δε θα με γράφεις.
Είπε ο Άλεξ απειλητικά ενώ με είχε στριμώξει στο τοίχο. Σοβαρά. Πως ήξερε πότε θα βγω;
- α μπα; Δε θα μου πεις εσύ τι να κάνω!
- α ναι ε;
- ΝΑΙ!
Είπα και πριν προλάβω να δω δύο δευτερόλεπτα την αντίδρασή του ένωσε τα χείλη του με τα δικά μου. Μα τι κάθομαι; Πάω καλά; Με φιλάει ο χειρότερος ο εχθρός μου και κάθομαι; Τον έσπρωξα.
- θα λέω και θα κάνω ότι γουστάρω το κατάλαβες; Δε θα έρθεις εσύ να μου πεις τι να κάνω.
‘Ήταν το μόνο πράγμα που μου βγήκε να πω μετά από εκείνο το φιλί. Απλά με κοιτούσε με ένα βλέμμα όλο νεύρα αλλά και σα να ήθελε να μου κάτι αλλά δε μπορούσε. Τον άφησα να με κοιτάει και πήγα στη τουαλέτα. Κάθισα και χάζευα για κάνα πεντάλεπτο στη τουαλέτα μέχρι που για κάποιο λόγο άρχισε να μυρίζει τσιγάρο. Βγήκα από τη τουαλέτα και μία καθηγήτρια ήθελε να μου μιλήσει. “τι φάση; Τι έκανα τώρα;” Άρχισε να μου λέει ότι είναι σημαντικό να τηρούμε τους κανόνες του σχολείου και μου είπε ότι στο διάλειμμα να πάω στο γραφείο. Έτσι κι έκανα. Μόλις χτύπησε πήγα στο γραφείο.
- λοιπόν Ιωάννου ομολογώ πως αυτό δε το περίμενα ποτέ από εσένα.
- ποιο πράγμα;
- έλα τώρα. Ξέρω πολύ καλά ότι καταλαβαίνεις τι εννοώ.
- όχι κύριε.
- για το ότι καπνίζεις.
- τι; Κύριε αλήθεια σας το ορκίζομαι δεν έχω πιάσει ποτέ στη ζωή μου τσιγάρο.
Χτύπησε η πόρτα και εμφανίστηκε ο Άλεξ. Τέλεια. Καμία ακόμα ευχάριστη έκπληξη; Μέσα στην ειρωνεία.
- κύριε πρέπει να σας πω κάτι σημμαντικό.
- όχι τώρα Αλέξανδρε. Έλα μετά
- όχι. Δε φεύγω αν δε με ακούσετε. Είναι σημαντηκό σας λέω.
- ωραία μου λες μετά. Άντε τώρα.
- εγώ κάπνιζα στις τουαλέτες!
- τι;;;
Είπα και τον κοίταξα. Κατέβασε το βλέμμα του.
- μάλιστα. Δανάη για πέρασε λίγο έξω να πω δύο πράγματα με τον Αλέξανδρο σε πρακαλώ.
Alex's pov
Τη στρίμωξα στις τουαλέτες και τη φίλησα. Φυσικά και αντέδρασε. Με έσπρωξε και μπήκε στις τουαλέτες. Μετά από λίγο μπήκα και εγώ αλλά μάλλον δε με είδε. Άναψα ένα τσιγάρο. Δε ξέρω γιατί. Ασυναίσθητα. Ίσως και από το άγχος που είχα εκείνη τη στιγμη. Το αισθανόμουν ότι το είχα ανάγκη. Μετά από λίγο βγήκε και βγήκα και εγώ αλλά δεν ήταν πουθενά. Πήγα έξω και πήρα τη μηχανή. Πήγα στους τοίχους πάλι. Εκεί ήταν και η Ελισάβετ οπότε δεν ήμουν και εντελώς μόνος μου. Όταν γύρισα στο σχολείο κάτι αγόρια μου είπα ότι πιάσανε τη Δανάη να καπνίζει στις τουαλέτες και έτρεξα κατευθείαν στο γραφείο. Έδιωξε τη Δανάη για λίγο γιατί ήθελε να μου μιλήσει.
- λοιπόν Αλέξανδρε. Θα σου κάνω μια ερώτηση όπου θέλω και μια σαφή και σοβαρή απάντηση.
Ποοοο ρε φίλε πως το μισω το Αλέξανδρος… δεν απάντησα.
- τι έκανες με τη Δανάη στις τουαλέτες;
- όχι κύριε! Αλήθεια σας ορκίζομαι δε κάναμε κάτι.
- λυπάμαι αλλά αδυνατώ να σε πιστέψω, ύστερα από τις τόσες φορές που έχει γίνει οτιδήποτε με εσένα.
- κύριε αλήθεια. Άμα θέλετε φωνάξτε τη και πείτε της ότι σας είπα ότι κάναμε κάτι.
- δε μπορώ να πω ψέματα σε μαθητή μου και το ξέρεις.
- α δηλαδή προτιμάτε να δώσετε μια αποβολή τζάμπα σε παιδί που δε την αξίζει και δεν έχει κάνει τίποτα.
Πήρε μία βαθιά ανάσα και τη φώναξε μέσα. “Ωχ. Την έβαψα τώρα”
- λοιπόν Δανάη. Τι κάνατε στις τουαλέτες με τον Αλέξανδρο;
- τίποτα. Αλήθεια. Δεν είχα ιδέα ότι ήταν μαζί μου.
- ο Αλέξανδρος όμως άλλα μου είπε.
Το βλέμμα της στην αρχή ήταν έκπληκτο μέχρι που με κοίταξε με θυμό και τόσα νεύρα. Χωρίς να αφήσει ένα δευτερόλεπτο ακόμα να περάσει σήκωσε το χέρι της και μου έδωσε ένα δυνατό χαστούκι.
- πόσο μαλάκας παίζει να είσαι; Σου εξήγησα ότι σε μισώ και έρχεσαι και λες τώρα ότι πήγα και μαζί σου αντί να πεις ότι απλά τσακωνόμσταν για άλλη μια φορά; Τουλάχιστον τότε θα την ευχαριστιόμουν την αποβολή.
- δεν…
- Ιωάννου αρκετά. Εκείνος προσπάθησε να μου εξηγήσει ότι δε συνέβη τίποτα εγώ δε τον πίστεψα. Τέλος πάντων… δύο μέρες αποβολή.
- όχι κύριε! Μη του δώσετε τόσες πολλές μέρες.
Την κοίταξα έκπληκτος. Τώρα θα με υποστηρίξει; Ακούστηκε το κουδούνι για μέσα και ο διευθυντής προσπάθησε να της εξηγήσει γιατί μου έδωσε τόσες μέρες.
- Αλέξανδρε έχεις παραβιάσει δύο βασικούς κανόνες του σχολείου το ξέρεις;
- μάλιστα.
- δυστυχώς δε μπορώ να μη σου δώσω έστω και μια μέρα αποβολή όπως λέει και η Δανάη.
- το ξέρω. Το καταλαβαίνω.
- αν και δε πιστεύω ότι τσακονόσασταν… πηγαίνετε στις τάξεις σας και περάστε ξανά στο διάλειμμα.
Είπε και βγήκαμε.
Danae's pov
Με το που βγήκαμε από το γραφείο σταθήκαμε για λίγο απ’ έξω.
- συγγνώμη.
- γιατί το έκανες αυτό;
- γιατί έπρεπε να πω την αλήθεια.
- ποια αλήθεια; Ότι έφταιγες εσύ
- μα αυτή είναι η αλήθεια. Σε ακολούθησα αλλά δε με είδες. Μπήκα σε μια τουαλέτα μέχρι να βγεις. Που να φανταζόμουν ότι θα εμπλεκες εσύ;
Τον αγκάλιασα. Πάλι αυτή η παράξενη αίσθηση. Μα τι κάνω; Κάποτε τον μισούσα.
- σου χρωστάω τότε ένα ευχαριστώ που με ξεμπέρδεψες… κάπως. Δε περίμενα να το κάνεις ποτέ αυτό.
- δεν έκανα τίποτα.
Πήγαμε ο καθένας στη τάξη του και στο άλλο διάλειμμα ξανά πήγαμε εκεί και αυτή τη φορά ήταν και ο Νίκος.
- Δανάη; Τι κάνεις εδώ;
- εσύ τι κάνεις εδώ
- έλα παιδιά ηρεμήστε. Νίκο μια καθηγήτρια είδε την αδερφή σου να καπνίζει στη τουαλέτα και ο συμμαθητής σου ισχυρίζεται ότι εκείνος το έκανε.
- Η Δανάη δε θα το έκανε ποτέ.
- άρα η αδερφή σου ήταν με τον Αλέξανδρο στη τουαλέτα.
- τσακωνόματσαν
- Πάλι;
Είπε ο Νίκος με αγανάκτηση.
- πάλι; Άρα ήταν αλήθεια ότι τσακωνόσασταν.
- μα ναι κύριε. Σας εξηγήσαμε.
- μάλιστα.
- συγγνώμη. Εσύ πως συναντήθηκες με τη Δανάη;
- θα σου πω μετά.
- γιατί κύριε Κατσιότη;
- γιατί ο Νίκος ξέρει. Γι αυτό.
- έτσι και υποψιαστώ τίποτα με εσάς τους δύο θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα.
- ποιους δύο; Τη Δανάη και τον Αλεξ; Χαχαχαχα!!! Πολύ καλό κύριε. Αυτοί όλη την ώρα παίζουν ξύλο. Κοιτάξτε κάτι μελανιές. Μακάρι να παιζόνταν. Καλα που λέει ο λόγος.
Είπε και κοίταξε τον Αλεξ.
- μάλιστα. Αυτό που σας λέω ισχύει. Και Αλέξανδρε έχεις μια μέρα αποβολή.
Δε μίλησε. Βγήκαμε από γραφείο και κάναμε διάλειμμα όλοι μαζί, όσο είχε απομείνει.
Μετά η μέρα κύλησε κανονικά. Το μάθημα το μάθημα συνεχίστηκε νορμάλ, όσο νορμάλ γινόταν, και επιτέλους σχολάσαμε. Το απόγευμα κλασικά ήρθε ο Αλεξ στο σπίτι και για άλλη μια φορά έκατσαν στο playstation και μιλούσαν για γκόμενες. Πως του έχω βαρεθεί. Βασικά όχι. Ο Νίκος μου είναι τέλειος. Ο Αλεξ είναι ο πιο μαλάκας. Μια χαρά ήμασταν και οι δύο πριν τον γνωρίσουμε.
Ανέβηκα το δωμάτιό μου και πήρα τηλέφωνο την Ιωάννα, που τελικά δε θα πηγαίναμε για ψώνια, να μιλήσουμε μέχρι το βράδυ. Όλη τη μέρα εκεί την έβγαλα. Να κάθομαι να μιλάω με την Ιωάννα και φυσικά για άλλη μια φορά η συζήτηση πήγε στον Άλεξ. Τι ήθελα και της το είπα; Σε ησυχία δε θα με αφήσει τώρα. Η μια δε με αφήνει σε ησυχία η άλλη πηγαίνει μαζί του. Ναι! Για τη Χλόη λέω. Ακόμα δε το έχω ξεχάσει αυτό.
Το βράδυ όταν ήμουν σίγουρη ότι ο Νίκος κοιμόνταν κατέβηκα στο σαλόνι και πήγα να δω ταινία. Μου άρεσε να είναι όλοι για ύπνο και να πηγαίνω να τη βγάζω εκεί. Ήμουν στα μισά της ταινίας όταν κάποιος ήταν από πίσω μου.
******************
Δε μπορείτε να πείτε δεν άργησα και πολυ. Κι άλλες εκπλήξεις από τον Αλεξ. Κάτι δε πάει καλά με εκείνο. Ηταν κάπως περίεργο κεφάλαιο. Το βγάλαμε όλο στο γραφειο. Για να δουμε και τι θα γίνει στο σπίτι...
Και κάτι άσχετο που ξανά είπα και στο άλλο βιβλίο. Από Δευτέρα θα ανεβαίνουν κεφάλαια μια φορά τη βδομάδα λόγο σχολείου😒. Θα προσπαθω για περισσότερο αλλά δε νομίζω...