HE'S FROM THE 80'S BUT I'M 90'S BITCH [Complete]

Таби: үнэндээ Хёнми болон Хёнмигийн ээжийг зөндөө санасан ... гэж хэлээд утсаа харуулаад

Энэ зургийг харсан ч нэмэргүй болхоор нь шууд хүрээд ирсэн гэж хэлээд инээмсэглэхэд нь хацар халуун дүүгэж эхлэх нь тэр ...

Би нүдээ анин амьсгаагаа түгжин дотроо 1-ээс 10 хүртэл тоолж байтал ах урд ирж суугаад намайг сэгсрээд

Таби: ЯА НАМИ чи намайг ганц бие аав болгох гээ юу? гэж хэлхэд нь амьсгаагаа түгжихээ болиход тэр

Таби: зайрмаг идэх үү? Би толгойгоо дохиод бид гал тогооны ширээн дээр суун би зайрмаг харин ах шар айрагны шимэн ууж байлаа ...

Таби: чи ууж үзмээр байна уу?

Би: муухай байхдаа

Таби: эхлээд муухай байж байгаад дараа нь уумаар санагданаа гэж хэлээд шилэн аяганд бага зэргийг хийж өгөх нь тэр ...

хэсэг хугацааны дараа

Нами шар айрагны амтанд орчихсон байх нь тэр ... Сынхёнаас шар айраг нэхэж өгөхгүй болхоор нь хөргөгч рүү дайрч Нами түүний үгэнд орохгүй байсан тул Сынхён түүний мөрөө давуулан үүрхэд Намигийн дөрвөн мөч сарвагнаж НАДАД ШАР АЙРАГ өг гэж чангаар орилож биеээ сэгсчиж байсан нь Сынхёныг шатаар гархад төвөгтэй болгож байлаа ...

Сынхён арай хийх түүнийг өрөөндөө оруулж ирэн орон дээр хэвтүүлэхэд түүний нүд аль хэдийнээ анилдаж хэдхэд минутийн дараа зүүдний ертөнцөдөө очход бэлэн болсон байв.

Төд удалгүй Сынхён түүнийг хархад тэр аль хэдийнээ унтчихсан байхыг хараад Нами руу ойртсоор сайтар харж байлаа. Улаан бутарсан хацар нь түүнийг улам эгдүүтэй харагдуулж байх тэр ...

Сынхён гэнэт ичиж түүнээс холдож доод давхарын буйдан дээр хэвтэж байтал Намигийн утас ширээн дээр байхыг хараад өөрийг нь утсан дээрээ юу гэж хадгалдаг болхыг шалгах гэж утсаа гаргаж ирэн залгахад ●ω● ЭГДҮҮТЭЙ ҮРЧЛЭЭС гэж хадгалсан байлаа ... Сынхён өхөөрдөж нэг хэсэгтээ л улаан бутран сууж байснаа өөрийнөө утсыг гаргаж ирэн хархад Сынхён Намиг МАНГАС гэж хадгалсанаа хараад төсөөлөн бодно ...

Төсөөлөл version 1:

Нами: ахаа утсаа өгч байгаач

Таби: яах гэж байгаа юм

Нами: зүгээр өгч бай л даа гэж хэлхэд Сынхён утсаа өгтөл удалгүй утас дугарч Нами уурлан Сынхён руу харснаа

Нами: АХАА та арай ч дээ , МАНГАС гэнээ. Мангастай хамт амьдрах шалтгаан байхгүй гэж бодож байна гэж нүдэндээ нулимстай хэлээд өрөө рүүгээ ороод төд удалгүй цүнхтэй хувцасаа чирч Хёнми болон Сынми 2ыг тэвэрчихсэн гарч ирэх нь тэр ...

Таби: Үгүй ээ Нами би тайлбарлье

Нами: Би ямар ч тайлбар сонсмооргүй байна

Таби: тэгвэл ядаж Хёнми Сынми 2ын нэгийг үлдээх хэрэгтэй биз дээ ...

Нами: бүдүүлэг үрчлээс гэж хэлээд нүүрэн дундуур нь цохиод авав ...

—–

Таби: Намид тийм зан байхгүй тэр хичнээн уурласан ч намайг цохихгүй бас Хёнми Сынми 2ын нэгийг заавал үлдээх байсан аль эсвэл ингэж магадгүй

Төсөөлөл version 2:

Нами: ахаа утсаа өгч байгаач

Таби: яах гэж байгаа юм

Нами: зүгээр өгч бай л даа гэж хэлхэд Сынхён утсаа өгтөл удалгүй утас дугарч Нами уурлан Сынхён руу харснаа

Нами: АХАА та арай ч дээ , МАНГАС гэнээ. Энэ бол хүний нэр хүндэд нөлөөлсөн хэрэг тийм учраас би хуулийн дагууд таныг шүүхэд дуудаж нэр хүндээ сэргээлгэж , маш их хэмжээний мөнгө бас зайрмагны үйлдвэр байгуулж өгхийг шаардах болно!!!!!!!!!!

—–

Таби: яг ийм зүйл болно , маш их хэмжээний мөнгө алдхаасаа өмнө гэж хэлээд гар утасан дээр хичээнгүйлэн бичиж арилгаж бодсоор бараг 30 минут зарцуулан ●ω● CHOCO ICE-CREAM гэж өөрчлөн хадгалаад буйдан дээр толгойгоо салаавчлан инээмсэглэн хэвтэнэ ...

~~~~~

Намигийн төгсөлтийн шалгалт эхлэж Сынхёныг гэртээ ирхэд хичээнгүйлэн хичээлээ хийж байх нь тэр ... Энэ бол маш ховор тохиолдол бөгөөд Сынхёныг орж ирхэд хоол ч халааж өгсөнгүй. Хичээлээ хийсэн чигтээ

Нами: хоол бэлэн байгаа шөлөө бага зэрэг халаагаад идчихээрэй гэж хэлхэд нь Сынхён гайхан хувцасаа солиод хоолоо идчихээд түүний хажууд суугаад

Таби: юуг ингэтлээ хийгээд байгаан

Нами: математик ... ахаа та хичээлдээ хэр сайн байсан бэ?

Таби: мэдээж би хичээлдээ сайн байсан. Миний духыг харж байна уу? ийм том болхоор хичээлдээ сайн байдаг юм шдээ

Нами: сонин юмдаа манай ангид таниас том толгойтой хүүхэд байдаг хэрнээ надаас муу сурдаг шдээ

Тэгвэл ахаа надад мөнгө өгөөч

Таби: -.- яах гэж бас л хэрэггүй зүйлд мөнгө үрэх гэж байна уу?

Нами: духаа сунгуулье

Таби: -__________________-

Нами: битгий ийм царай гарга л даа ... Та тэгвэл миний математикт туслахгүй биз

Таби: алив өгдөө хараадхье гэж хэлхэд Нами дэвтэрээ Сынхёны урд тавиад Сынхёнд наалдан суух нь тэр ...

Сынхёнд энэ байдал хүндээр тусаж анхаарал нь бодлогонд биш хажууд нь наалдах Намид төвлөрч байв. Өөрийгөө хүчлэн дэвтэр лүү хархад Нами Сынхёныг даган дэвтэр лүү харах бөгөөд илүү наалдаж байлаа ... Сынхёны хүйтэн хөлс цувж харандаагаа ч барих чадалгүй болтлоо сандарч байв.

Сынхён дэвтэрийг ширээний нөгөө булан лүү шидээд , газраас босон

Таби: би ахлах ангиа төгсөөд хэдэн жил болж байгаа билээ дээ яаж энийг чинь бодож чаддаг юм ...

Нами: юунд нь уурладаг байнаа -.- чадахгүй гэлл хэлчих юман дээр чинь гэж хэлээд дэвтэрээ аваад хичээлээ хийх гэж байтал хонх дугарах сонсогдож Нами босох гэтэл Сынхён түүнээс түрүүлж хөдлөн хаалга руу очиж хаалгаа нээж өгөх нь тэр ...

Хаалганы цаанаас Жиди ууттай зүйл барьчихсан орж ирхэд Намигийн нүд сэргэн

Нами: ЖИДИ АХАА

Таби: дүлийрэх нь байна -_-

Жиди: за амьдрал хэр байна даа гэж хэлэн дотогш орж ууттай зүйлээ гал тогооны ширээн дээр тавихад

Таби: яахав дээ байж л байна. Хичээлийг нь хийлгээл

Нами: -_- ганц бодлого бодоод өгөхгүй байж гэж хэлээд гал тогоонд орж ирэн ууттай зүйлийг гаргаж ширээн дээр тавихад ховор төрлийн вино , жимс амттангууд байх нь тэр ... Жиди Сынхён 2 ширээнд сууж Нами жимс арилган тэдний өмнө тавиж дараа нь 3 хундага авч ирхэд Сынхёны царай хувиран

Таби: яахлээрээ 3 байдаг юм. Чи арай уух гэж байгаам биү биз

Нами: би яахлээрээ ууж болдоггүй юм. Энэ чинь зүгээр л жимсний амииай гэсэн ч би 3 сарын дараа 18 хүрнэ

Жиди: Нами уу болноо зүгээр наашаа суу

Таби: дараа нь бүх хариуцлагаа чи өөрөө үүрнэ шүү

Жиди: тэгэх болхоор санаа зовохгүй байж болно. Нами Сынхёны хажууд суухад Жиди энгэрийнхээ халааснаас дугтуй гаргаж ирэн тэдний өмнө тавиад

Жиди: энэ манай хамтлагын зүгээр өгч байгаа хуримын бэлэг. Бал сараараа явдаггүй хос гэж юу байхав Францад 2 хонох тасалбар , зочид буудал зугаалга гээд бүх зүйл нь багтчихсан байгаа гэж хэлхэд нь Намигийн нүдэнд нулимс цийлэгнэн

Нами: Жиди ахаа

Таби: дуугай бай!!!! гэж хэлээд Нами руу муухай хархад Нами бүх нулимсаа дотогшоо залгиад биеээ барин суух нь тэр ...

Хэсэг хугацааны дараа

Өмнөх явдал ахин давтагдах байх гэж айж байсан ч Нами зүгээр улаачихсан сууж байлаа. Чив чимээгүй ...

Сынхён гайхаж бас баярлан байтал Нами ширээн дээр унаад өгхөд нь Сынхён хуруугаа түүнд хүргэн түлхэхэд тэр толгойгоо ширээнээс холдуулан Сынхён руу харж байснаа чангаар уйлан

Нами: ҮРЧЛЭЭТЭЙ АХ НАДАД ШЭЭС УУЛГАСАН

Таби: АЙН хэн шээс уулгасан гээд байгаа юм

Жиди: юун шээс вэ? чи арай

Таби: хөөё чи юугаа бодоод байгаа юм -.-

Жиди: ямар ч байсан би дээшээ гаргаад тайвшруулаадхье гэж хэлээд Намиг мөрөөр нь тэврэн түүнийг дээшээ авч явах нь тэр ... Нилээн удасны эцэст Жиди бууж ирэн Сынхёнд өөр нэг дугтуйтай бичиг өгөөд

Жиди: наад зарлан чинь дахиад л ирлээ. Хэзээ ирхээ болих юм болдоо ...

Таби: Ян захирал зохицуулна биз энэ удаагийхийг

Жиди: тийм дээ за за би явлаа гэж хэлээд үүдэнд очиж гутлаа өмсөөд гарах гэснээ болиод

Жиди: чи нээрэн Намид юу уулгацан юм бэ? түрүүнээс хойш л надад шээс уулгасан гэж үглээд байсан

Таби: шар айраг өгснөөс өөр юм өгөөгүй. Сэрхээр нь болгож өгөхө мэдээд авчте гэж шүдээ зуун хэлхэд Жиди инээмсэглэхэд

Таби: ЯА наад инээмсэглэглэл чинь юу вэ?

Жиди: Баяртай Бүдүүлэг үрчлээсээ

Таби: -.-

Сынхён дээшээ Намигийн унтаж байгаа өрөөнд орж түүний хажууд зогсонгоо өнөөх зарлангаа харчихаад Нами руу бага багаар дөхөн духан дээр үнсчихээд

Таби: Энэ хүүхэд байхгүй тэнд ч уйтгартай байна байх даа

—MN4EVER—