{18/?}
Չոնգուկը արդեն վաղուց հասկացել էր,թե իրեն ինչ է սպասվում,նա անգամ հաշտվել էր այդ մտքի հետ,դրա համար ամուր սեղմեց ատամները,որպեսզի ձայն չհանի,ինչով կկարողանա ավելի զայրացնել Յունգիին։
Հոսոկը մթագնած հայացքով նայում էր իր կողքին պառկած տղային,իսկ հետո արագ պտտվելով իր ոտքերի արանքում տեղավորեց Չոնգուկին,և սկսեց համբուրել նրա կուրծքը'կծելով ու ձգելով մաշկը։Նամջունը,ով դեռ կառավարում էր իր մարմինը միայն հետևում էր այդ տեսարանին,բայց շուտով նույնպես միացավ Հոսոկին,համբուրելով Չոնի շուրթերը ու կծելով քաշում էր դրանք հերթականությամբ,իսկ Չոնգուկը չէր պատասխանում,նա ուղղակի լուռ պառկած և դատարկ հայացքով նայում էր վերև, ինչ-որ կետի,որը երևում էր միայն իրեն և հետաքրքիր էր միայն իրեն։
Հոսոկը արագ սկսեց քանդել Չոնգուկի հագի միակ հագուստը,իսկ հետո ազատվեց սեփականից,քանի որ մարմինը ամեն շարժման հետ ավելի ու ավելի էր այրվում,ինչից նրանք շատ մեծ ցավային ալիքով էին պատվում,նա նաև օգնեց Նամջունին,ում մատները դողում էին,և ինչից նա չէր կարողանում տաբատի հախից գալ։Նամջունին ու Հոսոկին չէր հետաքրքրում,որ Չոնգուկը անգամ գրգռված վիճակում չի գտնվում,այդ պահին կրքով մթագնած ուղեղը միայն մի ցանկություն ուներ'ազատվել ծանր և քաշող զգացումից օրգանում,ինչի համար առանց Չոնգուկին նախապատրաստելու Հոսոկը միանգամից փորձեց մտնել նրա մեջ,բայց շուտով կտրտվող շնչառությամբ դուրս եկավ։Չոնգուկի ներսում շատ նեղ էր,ինչը ցավոտ էր ոչ միայն Չոնի համար,այլ նաև Հոսոկի։Այո,Չոնգուկի մկանները ձգվեցին,նրա ատամները մխրճվել էին շուրթի և այտի մեջ,այն գրեթե ամբողջությամբ կծելով ու կտրելով,որպեսզի նա զսպի դուրս շտապող գոռոցը,սակայն դրա փոխարեն նրա ծնոտից սկսեց արյան բարակ շիթ ծորալ,որը Նամջունը անգիտակցաբար սկսեց լիզել ու համբուրել Չոնի ցավից տնքացող և դողացող շուրթը այն ավելի խորը ծծելով և արյունը կուլ տալով։
Նրանց թուքը անգամ սկսեց խառնվել,երբ Նամջունը օգտվելով Չոնգուկի մի պահ բացվող ատամնաշարից,ներս մտցրեց իր լեզուն,սկսելով ուսումնասիրել նրա բերանի խորությունը։Հոսոկը,ով արդեն կարծես թե կորցնում էր համբերությունը վեր կացավ,մոտեցավ Չոնգուկի երեսին և բռնեց վերջինիս մազերից,որպեսզի նա նստած դիրք ընդունի,և երբ հասավ իր ուզածին,Չոնգուկի դեմքին մոտեցրեց արյամբ լի օրգանը,որի անգամ երակներն էին ուռել։
Չոնգուկը մի պահ նայեց նրան,հետո բացեց բերանը,իսկ աչքերը փակեց,որպեսզի այդ տեսարանը երբեք չմտապահի,իսկ Հոսոկը օգտվելով դրանից ներս մտցրեց օրգանը և հետ ու առաջ շարժումներով ավելի ու ավելի խորը սկսեց թափանցել նրա բերանի խոռոչ,հասնելով կոկորդին։Չոնգուկը զսպում էր սրտխառնոցը և խեղդվում էր սեփական թքից,երբ հերթական անգամ օրգանը չափից դուրս խորն էր գնում,իսկ Նամջունը օգտվելով դրանից սկսեց ինքն իրեն և Չոնգուկին ինքնաբավարարել ձեռքի վերև-ներքև շարժման միջոցով,ինչը Չոնգուկին մի փոքր,բայց ամեն դեպքում շեղում էր կոկորդի ցավից։
Յունգին նստած մյուս անկյունում ժպիտով հետևում էր այդ տեսարանին,իսկ հետո մի պահ վեր կացավ,դուրս եկավ սենյակից,և վայրկյաններ անց ներս մտավ ձեռքում մի ինչ-որ ապակյա շիշ պահելով։
-Հեյ,կենդանինե՜ր,-բարձր դիմեց նրանց Յունգին,-Ես այստեղ մի նվեր ունեմ ձեզ,-Նա ցույց տվեց փոշոտ շիշը,և սկսեց մոտենալ նրանց,-մինչ դուք այստեղ հաճույք կստանաք,այդպես էլ լինի,ես կօգնեմ ձեզ նրան նախապատրաստել,-Նա այնպես էր խոսում,ասես մեծ զիջման և ինքնազոհության էր գնում։
Հոսոկն ու Նամջունը շարունակում էին ինքնաբավարարմամբ զբաղվել,քանի որ ուղեղը այդ պահին նրանց իսպառ լքել էր,այդ իսկ պատճառով Յունգին հանգիստ մոտեցավ Չոնգուկին և նրա ոտքերը մի կողմ տեղավորելով մի թեթև հրեց վերջինիս կոնքերից,որպեսզի նա բարձրացնի հետանցքը,իսկ երբ նա ստիպված դա արեց(քանի որ Յունգին թեթև շշնջաց,որ հակառակ դեպքում շիշը կկոտրի և դրա ապակիներով նույնը կանի),ապա Յունգին ուղղակի այն ներս մտցրեց ,առանց մաքրելու,կամ հիգիենայի մասին մտածելու։
Չոնգուկը մի պահ անգամ ծնոտը սեղմեց,ինչի համար Հոսոկը նրան ապտակեց,որպեսզի վերջինս հետ քաշի ատամները։
Յունգին սկսեց շիշը շարժել,իսկ Չոնգուկը ստիպված էր չափից դուրս անհարմար դիրքով քարանալ,որպեսզի նախ չխեղդվի,իսկ հետո նաև կարողանա բարձր դիրք ունենալ,որպեսզի Յունգին իր սպառնալիքը չիրականացնի։
Մի քանի շարժում անելուց հետո Յունգին այն ավելի խորը մտցրեց,լսելով,որ այս անգամ Չոնգուկը արդեն չի դիմանում և սկսում է գոռալ(չնայած,որ Հոսոկի օրգանը դեռ իր բերանում էր,ինչից վերջինիս մարմնով հաճելի վիբրացիա անցավ և նա ավելի խորը մտնելով ավարտեց Չոնգուկի կոկորդում,ստիպելով,որ վերջինս ամբողջը կուլ տա),այդ ընթացքում ավարտեց նաև Նամջունը,և նրանք սկսեցին ծանր շնչել։
Յունգին գոհ նայում էր այդ տեսարանին,և արդեն սկսեց հանել արյունոտ տարան,այն դեն նետելով։
-Դե ինչ շներ,բազմացման սեզոնը համարում եմ բացված,-Նա խելագարի նման սկսեց ծիծաղել ու հետ կանգնեց,-Խնդրեմ,հոշոտեք։
Հոսոկը և Նամջունը ասես հրամանին էին սպասում հաջորդ էտապին հասնելու համար։Նրանք երկուսն էլ փորձեցին տեղավորվել Չոնգուկի ոտքերի արանքում,բայց հասկանալով,որ դա աբսուրդ է,որոշեցին հերթափոխով անել դա։Առաջինը եկավ Հոսոկը,ով միայն հայացք գցելով կարմրած մկաններին միանգամից գրգռվեց։Իսկ Նամջունը սկսեց օգտվել Չոնգուկի մինետի ծառայություններից,մինչ Չոնը փորձում էր հազալ,որպեսզի կոկորդի ցավն անցնի։
Հոսոկը ներս մտավ,և միանգամից հպվեց նյարդերի կույտին, ինչ-որ հաճելի հոսանք ուղարկելով զգայարաններով մեկ,ինչից Չոնի օրգանը հետաքրքրված սկսեց "շարժվել"։
Չոնգուկը այդ պահին զզվում էր սեփական մարմնից,ու անգամ զարմանում,որ դեռ կարողանում է ինչ-որ բան զգալ։