9 부 - Part 9
——————————————————————————————————————————
// ՍԵՆՅԱԿՈՒՄ //
Ռոքսին ընկած էր հենց դռան առաջ, իսկ տիկին Մինան սենյակի դուռը բացելով, մթության պատճառով ոչինչ չտեսնելով ոտքը դրեց Ռոքսիի վրա։
- Արա դե պապապռծում չկա՞ քեզնից արա, - գժված Ռոքսին վեր կացավ ու մթության մեջ իրար վրա նայելով 2ով ճչացին։
- Մա՞մ, - լսվեց Թեհյոնի ձայնը։
- Ա՜խ, պոչկես, - ձեռքը դրել է մեջքին Ռոքսին։
- Խեղճ կնիկը դևա տեսել, - Յունգին քանդվում է ծիծաղից։
- Մամ, Ռոքսի, լա՞վ եք, - հարցրեց Լիլիան, իսկ Վիկան սենյակի լույսը վառելով սկսեց ծիծաղել։
Ռոքսին նյադայնացավ։ Տիկին Մինայի հագից հանեց հողաթափն ու հարձակվեց Յունգիի վրա։ Իսկ Յունգին դեռ ծիծաղում է ու հողաթափով հարվածներ ստանում։
- Ամեն բան կարգին է, ուղղակի վեր թռանք, - բացատրեց տիկին Մինան։
- Ասեեեեեեենք, - ՉոնԳուկը ծիծաղում է։
- Ախխ, մի խփի, - ձեռքերով գլուխը պահում է Յունգին։
- Ինչ բոց են բայց, - ծիծաղում է Վիկան նայելով Ռոքսիին ու Յունգիին։
- Խեղճ ախպերս, - ծիծաղում է Թեհյոնը։
- Ռոքսի բավ է, - ծիծաղում է Լիլիան։
- Արաաաաաաաաաաա զզվցրեեեեեեեեեեեեց, - վերջում մի հատ էլ հարվածեց ու հողաթափը հետ տալով տիկնոջն ասաց, - կներեք․․․
- Դու քո մասին մտածի Թեհյոն գլխիդ գալիքը չգիտես, - ծիծաղեց վերջինիս ապագա կինը։
- Սարսափ եմ ապրում քեզանից, - ուղղվեց Յունգին։
- Սիրում եմ, որ ինձնից վախում են, - Ռոքսիի աչքերում կարծես դևի լույսեր շողան։
- Ես, թե՞ դու, - հարցրեց Թեհյոնը Վիկային, - գնա՞նք քնենք։
- Քնե՞ք, - հարցրեց տիկին Մինան ու սկսեց ծիծաղել։
- Աաաաաաաաաաաաաա Մինա ծյա մի ասա, - ՉոնԳուկը գոռգռալով ծիծաղում է։
- Ես ընդհանուրն էի ասում մամ․․․ Ու վափշե գնա քնի ուշա։
- Մաաաաաաամ, - ծիծաղում է Լիլիան։
- Մի ղժժացեք, - մանյակի դեմք ընդունեց Վիկան։
- Լավ էկեք դուրս գանք ես մարդու սենյակից։ Մինա ծյա չգիտեի, որ քո սենյակնա ներող կըլնես։
- Նորմալա, ուղղակի սովորիր, որ անկողնուն են քնում, ոչ թե հատակին, այն էլ գեղեցիկ ու կարճ շրջազգեստով․․․
Տիկին Մինան գլխով արեց։ Թեհյոնը համբուրեց մորն ու բոլորով դուրս եկան սենյակից։
- Ուրեմն լսեք, - սկսեց Թեհյոնը։
- Հը, - թոփալ-թոփալ քայլում է Ռոքսին։
ՉոնԳուկն ականջը դեմ արեց ընկերոջը։
- Ես ու ՎիԳան իմ սենյակում ենք քնում։ Ռոքսին ուրդե ուզի։ Լիլիան իրա։ ՉոնԳուկ դու կքնես են մյուս ծայրի սենյակում, ԼիլիԳի սենյակի կողերը չֆռֆռաս։ Յունգին էլ ուրդե կուզի կքնի։
- Թեհյոն -․- , - թարս նայեց եղբորը։
- Ես կարամ միջանցքում էլ քնեմ։ Լիշբը ընգնելու տեղ ըլնի անջատվեմ, - Ռոքսին ծիծաղելով մտավ Լիլիայի կողքի սենյակը։
- Նենց չէր էթալու էի միանգամից Լիլիկի մոտ քնեի, - մանյակի դեմքով նայեց ընկերոջը ՉոնԳուկը։
- Վե՞րջ։ Կարա՞նք գնանք քնելու, - հարցրեց Վիկան։
- Բարի Կշեր ձեզ, - համբուրեց Լիլիայի ճակատն ու գնաց ամենածայրի սենյակ։
***
Արդեն 1 տարի է անցել, Թեհյոնենց հարսանիքն էլ է։ Հարսանիքին Ռոքսին ներկա չգտնվեց, որովհետև Կորեայում չէր։ Նա միայնակ պտտվում էր իր սիրած քաղաքներով ու ուսումնասիրում դրանք։ Շատ բաներ են փոխվել մեր հերոսների կյանքում։ Դե արդեն նշեցինք, որ Թեհյոնն ու Վիկան ամուսնացել են, սակայն դեռ չեն առանձնացել։ ՉոնԳուկն ու Լիլիան արդեն նշանադրվել են։ Իսկ Յունգին BigHit ընկերության լսումներն է անցել ու արդեն գրեթե մի տարի է ինչ ռեպ է գրում ու կարդում։ Մի քանի երգերով նույնիսկ տեսահոլովակներ ունի։ Այդքան ժամանակ հանդիպել է ընկերներին Թեհյոնենց հարսանիքին, ՉոնԳուկենց նշանադրությանն ու սեպտեմբերին էլ Թեհյոնի ու ՉոնԳուկի հետ հեղինակային ռեպ են գրել։ Կարելի է ասել նա շատ զբաղված է իր կարիերայով:
Սակայն ամբողջ տարվա ընթացքում 6ից ոչ ոք մյուսից չի հեռվացել։ Ռոքսին իր խոստումը կատարեց․ նա Յունգիի համար մեկ հեյթերն է։ Միշտ վատ մեկնաբանություններ է թողնում Յունգիի գրառումների տակ, իհարկե նրանք դա կատակի են վերածում։ Բազմաթիվ ֆեյսթայմեր Փարիզից մինչ Սեուլ, Լոնդոնից, Նյու Յորքի Բրուքլինից, Հռոմից, Պեկինից, Տոկիոյից, Մադրիդից, Կալիֆորնիայից։
2017թ․ հոկտեմբերի 28։ Ռոքսին հրավիրել էր իր ընկերներին իր 21 ամյակին, դեռ 1 տարի առաջ։ Նա շատ է փոխվել, նույնիսկ անճանաչելի դարձել։ Նա նորից Սեուլի այն նույն հանրակացարանն է վարձել։ Քաղցրավենիքներ է շարում սեղանին, մինչ կգան ընկերները։
Ահա և լսվեց դռան զանգի ձայնը։ Ռոքսին մի անգամից վազեց դեպի դուռն ու ճչալով թռավ նրանց 5ի գիրկը։
- Արա մրսում ենք ես պաձեստը, էկեք ներսը կշարունակենք էլի, - բլբլաց Թեհյոնը գրկախառնության միջից։
- Մազերը ինչ անսովոր են ու սիրուն, - ասաց Վիկան ու բոլորով գնացին ներս։
- Հա չէ, - Լիլիան նվերը տվեց Ռոքսիին, - ծնունդդ շնորհավոր, - համբուրեց ընկերուհու այտը։
- Գերանդի դեմքը լքելա իրան, - ծիծաղում է ՉոնԳուկը, - սաղ մազերի գույնիցա, - ՉոնԳուկը Ռոքսիին ականջօղեր նվիրեց փոքր գերանդիներեվ։
- Աաաա ճիշտա, - ծիծաղեց Վիկան, - հա նվերդ էլ վերցրու, - ամուր գրկեց ընկերուհուն ու նվերը տվեց, - շնորհավոր դև ջան։
- Շնորհավոր ցավդ տանեմ։ Սենց սիրուն ես էլ չներկես, - Թեհյոնն էլ գրկեց Ռոքսիին ու նվիրեց հեռախոսի պատյան նորից գերանդիով։
- Ես էլ ձեզ նվերներ ունեմ, - ծիծաղում է Ռոքսին, - վախ, լո՞ւրջ, մերսի։ Ոնց ասես Վի։
- Շնորհավոր ծնունդդ, - նստեց բազմոցին Յունգին։
- Մերսի շատ, - նայում է նվերները, - ո՜ւխ, սաղ գերանդիներով են, ինչ հավեսա։ Մերսի Յուն, բայց այ դու ինչի ես էկել, տեղ չի հասնում, բայց ոչինչ։
- Չգայի՞։
- Հորս արև ես օրով իրար չուտեք, - գլորեց աչքերը ՉոնԳուկն ու նստելով բազմոցին Լիլիային նստեցրեց իր ձախ ոտքին։
- Ես ասեցի ոչինչ, - ուսերը թափ տվեց Ռոքսին։
- Յունգի աստղ դառար քձիփի կայֆեր մոտդ սկսվա՞ն, - ծիծաղում է Թեհյոնը։
- Էկելա հեյթըռի ծնունդին բա Վի, - միացավ Թեհյոնի ծիծաղին Ռոքսին։
- Վայ ոնց եմ պայթում, որ սրանք սկսում են աշկիս դեմը իրար սիրել, - ծիծաղելով թարս նայեց Լիլիաենց Թեհյոնը։
- Նախանձի, ինձ ավելի շատա սիրում, - համբուրեց Լիլիայի այտը, վերջինիս եղբոր աչքերին նայելով։
- Իմ նվերը նենց բան չի, որ կարանաս փողով առնես, - քմծիծաղ տվեց Յունգին ու աչքով արեց։
- Հա դե ներվերին ազդել/մուննաթ գալ/կռվել, դրանք գործողություններ են, - մի տարի առաջվա տարօրինակ ժպիտով ասաց Ռոքսին։
- Չկա տենց ճիշտ Չոն, երազես, - թևը գցեց Վիկայի ուսով ու այտը համբուրեց։
- Ռոքսի դու ժպտում էլ ե՞ս, - զարմացավ Վիկան։
- Ովա ժպտում -․- , - նայեց Վիկային Ռոքսին։
- Դու, - ծիծաղեց ՉոնԳուկը, - ես ապուշացած եմ․․․ ապշած էլի․․․ Լիլյանուշ հլը կծի զարթնեմ։
- Դու միշտ ես ապուշացած, - ծիծաղելով խառնում է ՉոնԳուկի մազերը Լիլիան։
- Ուզում ես ախպերդ պայթի Լիլիա՞, - ծիծաղում է Վիկան։
- Հատկապես երբ անում ես են ինչ հիմա, 100 տոկոսանոց ապուշանում եմ, - ՉոնԳուկի բբերը քիչ է մնում կլորից ձևափոխվեն սրտաձևի։
- Չկծես սիրտս չի դիմանա, - ձեռքը դրեց սրտին Թեհյոնը, իսկ Ռոքսին սկսեց ծիծաղել Թեհյոնի գործողությունից։
- Թեհյոն դու պտի դերասան դառնայիր, - ասում է Յունգին Թեհյոնին, միևնույն ժամանակ աչքը չկտրելով Ռոքսիից։
- Լրիվ, - համաձայնվեց ՉոնԳուկը։
- Ասա է ասա, ուշ չի։ Նենց որ հենց աշխարհահռչակ դառնաս կխոսաս կինոներում կխաղամ։ Մերոնք զաստավիտ արին փաստաբան դառա․․․
- Տեսեք ինչեր եմ բերեեեեեել, - Ռոքսին մի մեծ տոպրակ ձեռքին վերադարձավ։
- Յունգի հետս խոսալուց գոնե ինձ նայի․․․ - մանյակի ժպիտով Թեհյոնը նայեց Յունգիին։
- Ի՞նչ ես բերեեեել, - մի ձեռքով ՉոնԳուկի վզից գրկեց մյուս ձեռքով էլ ձգվեց դեպի Ռոքսիի ձեռքի տոպրակը։
- Պոկիր վիզը․․․ - սկսեց Թեհյոնը։
Ռոքսին մեկական ֆրանսիական օծանելիք տվեց Լիլիային ու Վիկային։
- Բա մեզ ի՞նչ ես բերել, - հարցրեց Թեհյոնը։
- Ապրես շատ, - համբուրեց Ռոքսիի այտը Վիկան ու նորից հետ գնաց Թեհյոնի մոտ։
- Ապրես, - Ռոքսիին օդային համբույր ուղարկեց Լիլիան։
Ռոքսին ՉոՆԳուկին ամեն քաղաքից մի մագնիս տվեց։
- Մագնի՜ս, ճակատիցդ կկպցնես, - ծիծաղեց Թեհյոնը։
- Չէ, ես խալաձելնիկին կկպցնեմ, - մանյակի ժպիտով ժպտաց ՉոնԳուկը Թեհյոնին։
Ռոքսին չինաստանից նինդիայի համազգեստ է տալիս Թեհյոնին։ Հետո նայեց Յունգիին ու ծիծաղելով չինական պատի մակետը տվեց ու ասաց․
- Են որ Չոնի ու Թեհյոնի կռվին չինական պատն էիր, այ դրա համար։
- Արաաաաաա ջաաաաան, ապրես ցավդ տանեմ։ Էսիիիի, որ էթամ կռվի կհագնեմ, - երջանկացավ Թեհյոնը։
- Ապրես շատ, - լնդեց Յունգին։
- Հաաաա ի դեպ ինձ էսօր էլի հետ վերցրին պարելու համար։ Արդեն կարամ էլի պարեմ։
- Բայց մենակ տունն ես պարելու, - խիստ տոնով ասաց ՉոնԳուկը։
- Ըխք, - բողոքեց Թեհյոնը, որ քույրը նորից պիտի պարի։
- Կամ այ ես շորերով, - ՉոնԳուկը հանեց հեռախոսը։
- Չադռայա՞, - հարցրեց Թեհյոնն ու նույն պահին ՉոնԳուկը սև չադռա ցույց տվեց ու 2ով սկսեցին ծիծաղել։
Ռոքսին Յունգիի լնդոցից ժպտաց, բայց երբ թեքվեց դեպի ՉոնԳուկի հեռախոսը, սկսեց 2 հիմարների հետ ծիծաղել, որից հետո աթոռ քաշեց սեղանի մոտ ու նստեց։
- Սուս մնացեք էլի -․- շնորհավոր Լիլ, - ջղայնացավ Վիկան։
- Եքա մարդ ես հեսա փսակվելուդ վախտնա ինչ պար, - դեռ ծիծաղում է Թեհյոնը։
- Ոչ միայն տունը։ Ես արդեն պարի եմ ընդունվել, որտեղ առաջ պարում էի։
- Մենք հետո կխոսանք քո պարի համազգեստի հարցերով, - ասաց ՉոնԳուկը բռնելով Լիլիայի ձեռքն ու մատները փաթաթեց։
- Խոսալու բան չկա, - ժպտաց։
- Բա ոնց չկա, - ժպտաց ի պատասխան։
- Ոնց էի մեր ես էշ միջավայրը կարոտել, - ուրախացավ Ռոքսին, - միշտ ներվայնանում էի, բայց որ հեռու էի նենց կարոտեցի, - ուսերը թափ տվեց։
Յունգին հանեց հագից սվիտերն ու մնաց մայկայով։ Սկսեց հեռախոսով ինչ-որ բան կարդալ։
- Դու ես մեղավոր, գնացել էիր Փարիզ, հետո էլ Նյու Յորքի չոլերում էլ թափառում էիր, - ջղայնացավ Վիկան։
- Տո քիչ խոսա է աղջիկ ջան, - ՉոնԳուկը հանեց «21» մոմն ու խրեց տորթի մեջտեղում, - Յունգի հլը զաժիգալկա տու, հելի էդ անտերի մեջից։
- Յունգի մենակ չասես գիրք ես կարդում, - ծիծաղեց Թեհյոնը։
- Ապե ես էլ չեմ ծխում մոռացե՞լ ես։ Ուրդո՞ւց տամ։ Տաեից ուզի։
- Վեկալ արա, - կրակայրիչը քցեց ՉոնԳուկին ու այն կպավ նրա բերանին։
- Աղջի դե իմ երազանքն էր քոլլեջից հետո ճամփորդելը ՎիԳա․․․ ՉԵ՞Ս ԾԽՈՒՄ, - ճպացրեց, - պադումըյեշ նենց էլի։
- Մերսի ազիզ, - մանյակի ժպիտով նայեց Թեհյոնին ՉոնԳուկն ու այն վերցնելով տվեց Լիլիային, - վառի, - նա էլ վառեց։
- Չէ ինձ հմի ծխել չի կարելի։
- Ռոքսիիի փչում ե՞ս։
- Դե մինչև քեզ փող չտան չես թարգի էլի, թե չէ քեզ շատ պետք էր, որ ես ներվայնանում էի քո ծխելուց, - գլորեց աչքերը Ռոքսին։
- Ի՞նչ գիտես է, որ փողի համար եմ թարգել։
- Վայ լավ գոնե հիմա մի կերեք իրար, - նվվաց Լիլիան։
- Բա զվյոզդ են դառնում փողի համար։ Կարողա ԲիգՀիթնա արգելել, որ ծխես։ Ու էլ մի շարունակի, մեկա ինչի համար էլ որ թարգել ես, քեզա օգուտ ու քո շրջապատի մարդկանց, ապրես, - բարի ժպտաց Ռոքսին։
- Մոմերդ փչիիիիիիիիիիիիիիիիի, - չդիմացավ Վիկան։
- Հա դու մտածի փողի համար եմ թարգել, օքեյ։
- Սպանիիիիիիիիք, - փչեց, - ա պտի մի 2 վայրկյան մտածեի նոր փչեի՞։
- Պտի երազանք պահեիր․․․ - ուղղեց ՉոնԳուկը։
- Երազանքս կատարվելա բայց։
Թեհյոնն ու ՉոնԳուկն անձայն գնացին դինամիկներ ու նոտբուք բերեցին։ Վիկան էլ տորթի կրեմ մատով քսեց Ռոքսիի դեմքին ու ծիծաղեց։ Ռոքսին էլ ծիծաղելով դեմքը մարքեց ու Վիկային գրկեց։ Նույն պահին ՉոնԳուկն անջատեց լույսն ու Թեհյոնը միացրեց գունավորները։ Յունգին սկսեց իր, Թեհյոնի ու ՉոնԳուկի գրած հեղինակային ռեպը կարդալ, որն ուղղված է ինչ-որ մեկին (SUGA - First Love): Լիլիան ուշադիր նայում ու լսում է Յունգիին, ինչպես Ռոքսին ու Վիկան, իսկ ՉոնԳուկն ու Թեհյոնն իրենց լավ են զգում իրենց ընդհանուր աշխատանքի համար։ Շոուն ավարտելուց հետո Թեհյոնը լույսը միացրեց։
- Ես էր իմ նվերը, - մաքրեց դեմքը Յունգին, - կարողա քո համար ես ոչ մի բան էր, որտև ես են նվերը չէր, որը կարողա սպասեիր ինձնից, բայց ես երգը ես քո համար եմ գրել, Թեհյոնի ու Չոնի օգնությամբ։ Ես էլի եմ ունեցել սիրած աղջիկ էդ սաղդ գիդեք, բայց քո կողքին զգացածը ես ոչմեկի կողքին չեմ զգացել, ինչը հիմա էլ եմ զգում։ Առաջի 2 ամսվանից հետո իրար չենք սիրել, բայց դե ոնց ասում են ատելությունից սեր մի քայլ կարա ըլնի։ Ես ես օրվան երկար եմ սպասել ու ուզում եմ, որ ընդունես զգացմունքներս, - մատանիների հետ խաղալով բլբլաց։
Վիկան Ռոքսիի դեմքը 2 ձեռքով այնպես էր պահել, որ Յունգիի ասելիքն ասելուց նայեր Յունգիին, իսկ հետո հրեց Յունգիի առաջ։ Իսկ Յունգիի ասածներից հետո Թեհյոնը Վիկային քաշեց իր մոտ, որ Ռոքսին մենակ մնա ու գրկեց նրան։ Ռոքսին սովորական հայացքով լսում էր Յունգիի աշխատանքը, մինչ իր խոսելը։ Յունգիի խոսելուց հետո Ռոքսիի դեմքին հայտնվեց այն նույն անհասկանալի ժպիտն ու նա էլ ասաց․
- Ես չգիտեմ ես սաղ ինչա, բայց ես կյանքում նենց բան չէի զգացել, որ հենց ինչ-որ մեկից նամակ ստանամ ժպտամ, կամ հենց գրի «գնա քնի» հեռախոսս շպրտեմ մի կողմ ինքս էլ չհասկանալով, թե ինչի համար։ Կամ, որ ինչ-որ մեկը ծխի ես ներվայնանամ, որ ինքը իրան վնասումա ու ներվայնությունս նենց ֆռցնեմ, որ մտածի, թե ես իմ թոքերի մասին եմ մտածում։ Կամ զգամ, որ սիրտս արագա խփում, վախենամ, փախնեմ բաղնիք, նայեմ ինձ հայելու մեջ ժպիտիցս վախենամ են կարգ, որ ես ինձ չափալախեմ, որ ժպտում եմ էշի նման, ինչը ես իմ գիտակից տարիքում չեմ տեսել իմ դեմքին։
Վիկան ժպտալով նայում է Յունգիի ու Ռոքսիի կողմ, հետո Թեհյոնին, հետո նորից նրանց։ ՉոնԳուկը նստեց Լիլիայի կողքին ու ծիծաղելով նրան մոտեցրեց անձեռոցիկի տուփը։
- Վաաաաաաաայ ինչ ռոմանծիկա, - ժպտաց, հետո նայեց տուփին, - չեմ լացում իիի։
- Նաֆսյակի կյանքս, - քթի տսկ ծիծաղեց ու գրկեց Լիլիային։
- Դե իմացի, որ ես ծխելս թողել եմ քո համար, ոչ թե ինչ-որ փողերի կամ փիառի։
- Յունգի կհուզվեմ խայտառակ կըլնեմ, մի արեք, - քիչ է մնում արդեն հուզվի Թեհոյնը։
- Արխային հուզվի մերոնցով ենք, - ծիծաղեց ՉոնԳուկը։
Ռոքսին նույն ժպիտով ժպտաց ու թռնելով գրկեց Յունգիին։ Յունգին էլ գրկեց նրան ու լնդեց ընկերներին իբրև․ «Մերսի տղերք» ու ասաց․
- Այ հիմա ծնունդդ շնորհավոր։
- Վաաաաաաաաաաախ, - Լիլիան վեր կացավ ու սկսեց թռվռալ։
- Վերջապեեեեեեեեեեեես, - սկսեց ձևական լացել Թեհյոնը, - Յունգըլո մենք էլ հետդ հավասար տառապում էինք երգ գրելուց։
- Մերսի, - Ռոքսին ժպտաց Յունգիին, - իրար հե՞տ եք գրել։ Ինչ հավեսա։
Յունգին նորից շնորհակալ հայացքով նայեց ընկերներին ու համբուրեց Ռոքսիի այտը։ Վիկան էլ լայն ժպտաց ու մի քանի պատահական գլորված արցունքները մարքեց։
- Չէ ինքը գրում էր, ես ու Չոնն էլ տվայտվում։
- Խանգարում, - ուղղեց Վիկան։
- Ես Ռոքսիի մազերը վրեն լավ են ազդել, էլ ահազդու չի ու ոնց-որ մեջը կենդանի շունչ կա, - ծիծաղեց ՉոնԳուկը։
- Ինստա իմ ու Չոնի տառապած դեմքերով նկարը չե՞ս հիշում Վիկա։ Էդի գրելու վախտ ենք նկարվել։
- Ինչ էլ տվայտվողների դեմքերով էիք էդ նկարում, - գլորեց աչքերը Լիլիան։
- Բա դուք նորություն չունեիք Տաե՞, -Յունգին թևը գցեց Ռոքսիի ուսով ու հարցրեց։
- Հա էլի ճիշտա ասսում, էսօր մի տեսակ եք, - համաձայնվեց Լիլիան։
- Ես վափշետը որոշել էի զոմբիի նման ապեի մինչև էդ մի քանի քաղաքը այցելեի, կապույտ մազերով, որ չխմեի, որ երազանքիս հասնելուց հետո գնայի մամայիս մոտ, հենց ծնունդիս օրը, այսինքն էսօր պիտի ինքնասպան լինեի, եթե քոլլեջի 2րդ տարուց չփոշմանեի, որովհետև առաջի տարում ձեր հետ շատ կապնվեցի ու էդ շարունակվեց մինչև ավարտելը ու հասկացա, որ նենց օր կամ առիթ չի ըլնելու, որ առանց ինձ անցկացնեք ու որոշեցի մազերս էլ ծնունդիս օրը հետ բերեմ ու նորմալ ապրեմ ու լինեմ նենց ոնց մյուս մարդիկ, կարելիա ասել նորմալ մարդկանց հետ շփումն ինձ նորմալացրեց։
- Չէ Յունգի մենք տեղում լռված ենք առաջընթաց չկա -․- , մենք էլ նորմալ մարդիկ էինք Ռոքսի՞։
- Դուք չէ Թեհյոն, ես ու Վիկան։
- Մենք մեր ծանոթության 2րդ ամսին քաղմաս ընգանք արա, - ծիծաղեց Թեհյոնը։
- Դե նկատի ունեմ առանց թաքնված հոգեկան շեղումների, չնայած դուք էլ ունեիք։
- Ո՞ր մեկս հոգեկան շեղումներ չունեինք սկզբում, - ծիծաղեց Վիկան։
- Ես չեմ զգացել դրանք սկզբում, - ծիծաղեց Ռոքսին։
- Ես, - պատասխանեց Վիկային Լիլիան թուշիկներն ուռացնող ժպիտով։
- Ես մինչև վիպուսկնոյ հոգեկան էի, - ծիծաղեց ՉոնԳուկը։
- Լիլիա մի խաբի, մի հոգեկան էլ դու էիր, - ավելացրեց Վիկան։
- Լիլիաաաաաաաաա չասեմ, թե մինչև քոլլեջ ընդունվելն ու քոլլեջի դեմի ամիսը սենյակիցդ չէիր հելնում ու օրերով հաց չէիր ուտում, մարդկանց հետ էլ չէիր շփվում։
- Լաաաաաաավ հլը մարդ ու կնիկ մի նեղեք էրեխուս, - ՉոնԳուկը փայլերով սալյուտ վերցրեց ու գմփացրեց բոլորի վրա։
***
Անցան երկա՜ր տարիներ, սակայն նրանց կապերը չխզվեցին։ Թեհյոնենք մեծացնում են 3 տղայի ու 2 աղջկա, բայց Թեհյոնն այդպես էլ դերասան չդարձավ, իսկ Վիկան տնաից էլ կարողանում է փող աշխատել (ծրագրավորողա)։ Լիլիան էլ կրակն է ընկնում 4 ավազակների՝ ՉոնԳուկի ու 3 տղաների ձեռքը։ ՉոնԳուկն ու Լիլիան միասին են աշխատում, իսկ տիկին Մինան աշխատանքային ժամերին զբաղվում է երեխաներով։ Յունգին էլ դարձավ աշխարհահռչակ ռեպեր, իսկ Ռոքսին թարգմանչուհի, իսկ նրանց տղան կշարունակի հոր ընթացքը ռեպի ասպարեզում։
ՎԵՐՋ ․․․ 끝
————————————————————————————————————————
Քոմմերը չենք մոռանում ❤️