თავი 8 🔞
რონა-რა ჯანდაბა დაგემართა?-ვყვირი და სისხლისგან წითლად შეფერულ ჯონგუკისკენ მივიწევ
ჯკ-რონა, დამშვიდდი! პირველ სართულზე ხის მაგიდის ქვეშ, მწვანე პარკია და მომიტანე!-დაუყონებლივ პირველ სართულზე ჩავდივარ, მაგიდას ვაყირავებ და მწვანე პარკს ვპოულობ, ჯონგუკისკენ გავრბივარ და ველოდები რჩევას თუ რა გავაკეთო
ჯკ- გახსენი და დაფქვულ მწვანე მცენარეს ნახავ!-მეუბნება მე კი ვხსნი და ვიღებ ჩაისებრივ მცენარეს.
რონა-ეხლა რა გავაკეთო, ჯონგუკ არ დახუჭო თვალები!-ვყვირი და ვცდილობ ჯონგუკის გამოფხიზლებას.
ჯკ-ჭრილობაზე დამადე!-ამბობს და თავს უკან აგდებს.
მეც ვუწევ მაისურს ზევით და ვუყურებ ტყვიისგან "გახრეტილ" მუცელს
რონა-ჯანდაბა, ჯანდაბა!!-ჭრილობაზე ვაყრი მცენარეს ამაზე ჯონგუკი კვნესის.
ჯკ-ახლა კი უბრალოდ ბინტი მოახვიე!-ამბობს და თვალებს სიმწრისგან ხუჭავს
ბინტს ხელი ვტაცე და ჯონგუკის წელი ნაზად და სწრაფად შევახვიე.
[Time Skip]
უკვე 1 დღე გავიდა რაც ჯონგუკს სძინავს, სახლში საჭმელიც კი არ არის, არ ვიცი რა გავაკეთო, იმედია გაიღვიძებს ჯონგუკი თორემ ორივე აქ მოვკვდებით.
ამ ფიქრში ჩამეძინა, როცა გავიღვიძე ჯონგუკი ჩემს გვერდით აღარ იყო.
რონა- ჯონგუკ, სად ხარ? - ვეძახი და პირველ სართულზე ჩავდივარ, იქ კი ჯონგუკს ვხედავ რომელიც საჭმელს ამზადებს.
ჯკ- პატარავ, გაიღვიძე?-ამბობს და ჩემსკენ ბრუნდება
რონა-ჯეონ, აქედან როდის წამიყვან?-ვეუბნები ის კი უეცრად ბრაზდება და სწრაფად მოიწევს ჩემსკენ
ჯკ-ვისთან გეჩქარება პატარავ?-ამბობს და ჩემსკენ გაბრაზებული ნელ-ნელა მოიწევს
რონა-არავისთან!-ვეუბნები და მეორე სართულზე სირბილით ავდივარ.
რონა-როგორ დავაღწიო აქაურობას თავი?ჯანდაბა!
ფანჯარასთან მივედი და გარეთ გავიხედე.
რონა-არცისე მაღალია!-ვთქვი და ფანჯრიდან "გადავფრინდი"
ღმერთს მადლობა, მაღლიდან ხტომაზე ნავარჯიშები ვარ.
ახლა საით უნდა წავიდე, ასე გვიან როგორ მივაგნო გზას?
რონა-არაუშავს აქედან მაინც გავაღწევ!-ვთქვი და ბნელი ტყის კარიპჭეში შევაბიჯე ფეხი.
[Time Skip]
უკვე 2 საათია რაც ტყეში დავდივარ უგზო-უკვლოდ, ამ გზას კი ბოლო არ უჩანს.
რონა-ჯანდაბა უნდა შევისვენო!-ვამბობ და ხის ძირზე ვჯდები.
რონა-რა გავაკეთო, არც მობილური მაქვს და არც კომპასი-ვამბობ და ისევ ფეხზე ვდგები გზის გასაგრძელებლად, მალევე გზაზე პატარა ქოხს გადავეყარე და გადავწყვიტე გათენებამდე იქ შემეფარებინა თავი.
ჩემი ქოხში შესვლა და წვიმის დაწყება ერთი იყო, საშინლად მციოდა და ამ ქოხში მხოლოდ საწოლი, ხის ძველი მაგიდა და ბუხარი იყო.
რონა-ვიცი რაც უნდა ვქნა- ვთქვი და ხის მაგიდა ბოლომდე დავშალე, იქვე ნაჯახიც იყო ამიტომ შეშა გავამზადე და ბუხარში შევყარე, მაგრამ, გამახსენდა რომ სანთებელა არ მაქვს!
რონა-ჯანდაბა ასე გავიყინები!-ვთქვი და საწოლში ჩავწექი.
[Time Skip]
დაახლოებით ორი საათი გავიდა, რაც ამ ქოხში ვარ და არც წვიმას გადაუღია, არც არავინ არ მოსულა დასახმარებლად.
რონა-მოიცა, ეს რა ხმაა?-ვამბობ მას შემდეგ რაც ქოთან ზედმეტად ახლოს ნაბიჯების ხმა მესმის.
რონა-ვინ არის?-ვამბობ აკანკალებული ხმით და ვცდილობ გავარკვიო ვინ არის კარის უკან, მალევე კარი ეღება და სულ სველი ჯონგუკი შემოდის ქოხში.
ჯკ-შენ გეგონა ვერ გიპოვიდი, ხომ გაგაფრთხილე რომ სახლი არ დატოვო დაიკარგები თქო! რატომ არ მომისმინე!? იცი როგორ ვინერვიულე?-მიყვირის მე კი თავს ძირს ვხრი.
რონა-ბოდიში თუ განერვიულე ,მაგრამ მე ცხოველი არ ვარ რომ ვინმემ სადმე გამომკეტოს!-ვუთხარი და საწოლზე ჩამოვჯექი.
ჯკ-ჯანდაბა, ჯანდაბა!!!-ამბობს და კეფას ნერვიულად იფხანს
რონა-შეგიძლია სანთებელა მათხოვო?-ვეუბნები სიცივისგან ცახცახით.
ჯკ-აიღე!-სახეში არ მიყურებს და ისე მაწვდის სანთებელას.
რონა- მადლობა!-ვეუბნები და ბუხართან მივდივარ. 10 წუთიანი მცდელობის შემდეგ მაინც ვერ ავანთე ბუხარი-რა ჯანდაბაა!-ვთქვი და კიდევ შევეცადე ანთებას.
ჯკ-მიმიშვი!-მეუბნება და ახლა ის მიდის ბუხართად და პირველივე მცდელობაზე ანთობს ბუხარს.
რონა-თუ იცოდი როგორ უნდა გაგეკეთებია რატო მაწვალებდი?-ვუყვირე და ჯონგუკი ძირს უგონოდ დავარდა- ჯონგუკ, ჯონგუკ? რა დაგემართა?- ჯონგუკის გაღვიძებას ვცდილობდი და ახლა გავუაზრე რომ აქ საშინლად ცივა და თან ჯონგუკს სველი ტანსაცმელი აცვია.
რონა-ჯანდაბა უნდა გავხადო- ვთვქვი და ჯონგუკის ტანსაცმლიდან გათავისუფლებას შევუდექი, მალევე ბოქსერის ამარად დავტოვე და როგორღაც საწოლში ჩავაწვინე.
20 წუთი გავიდა მას შემდეგ მაგრამ ჯონგუკი კანკალს არ წყვეტს, რა ჯანდაბა გავაკეთო?!იმედია ეს მაინც გაამართლებს.
რონა-ჯონგუკ შენთვის ყველაფერზე წავალ!-ვამბობ, ტანზე ვიხდი და საცვლების ამარა ვრჩები- რონა შენ ამას შეძლებ!-ჯონგუკს გვერდით ვუწვები და ვეხუტები.
მალევე ჯონგუკმა კანკალი შეწყვიტა, ჩემსკენ გადმობრუნდა და თვითონაც ჩამეხუტა. ამ მომენტში მინდა რომ ეს ყველაფერი უსასრულოდ გაგრძელდეს.
რონა-მოიცა, რას აკეთებ?- ვეუბნები ჯონგუკს მას შემდეგ, რაც ჩემს სხეულზე ხელების სრიალს იწყებს.
ჯკ- უბრალოდ მომეცი უფლება, ხომ თვქი რომ ჩემთვის ყველაფერზე ხარ წამსვლელი!-ამბობს და თვალს თვალში მიყრის.
რონა-მე არ მაქვს იმის გარანტია რომ შენ უბრალოდ არ გამომიყენებ- ვეუბნები და მისგან საპირისპიროდ ვბრუნდები, ის კი უკნიდან მეკვრის.
ჯკ-ვფიცავ არასდროს არ მიგატოვებ!-მეუბნება და მისკენ მაბრუნებს.
რონა-და რა ვიცი რომ ფიცს შეი...-სიტყვის დასრულებას არ მაცდის და ჩვენს ბაგეებს აერთებს მეც დაუფიქრებლად თვალებს ვხუჭავ და ვყვები მის მოქმედებას.
მის ზემოდან ვექცევი დომინანტის სტატუსს ვირგებ და ქვედა ტუჩზე ვკბენ რასაც მისი კვნესა მოსდევს, ახლა მის ქვემოდ მომაქცია და მან მოიპოვა დომინანტის სტატუსი.
თავისი ხელი ჩემს საცვალში ჩააცურა და კლიტორის დამასაჟებას შეუდგა, მეორე ხელით კი მკერდს აწვალებდა როცა მიხვდა რომ უკვე პიკზე ვიყავი ხელები მომაშორა, ყელიდან დაიწყო და კოცნით ჩემს ყველაზე მგრძნობიარე ადგილამდე მიაღწია, საცვალი გამხადა და თავის საქმეს ენით შეუდგა, ეს ჩემთვის პიკი იყო და გავათავე.
რონა-აგჰჰჰ...-ბოლოჯერ ამოვიკვნესე, დასვენებული და ნასიამოვნები სახე მივიღე.
ჯკ-ჯერ არ დამთავრებულა პატარავ, ახლა იწყება-ამბობს და ბოქსერს იხდის.
რონა-ჯანდაბა!-ვამბობ მას შემდეგ რაც მის უზარმაზარ ორგანოს ვხედავ.
ჯკ-ვიცი პატარავ, ვიცი!-ამბობს და ჩემსკენ იხრება-ქალიშვილი ხარ?-მეკითხება მე კი თანხმობის ნიშნად თავს ვუკრავ.
ჯკ-აჰაამ, ძალიან კარგი, სამუდამოდ ჩემს გაგხდი!-ამბობს და ჩემში ჯერ ორი თითით შემოდის, ნელა მოძრაობს.
რონა-აჰჰ... მტკივა!-ეს ყველაფერი საშინლად მტკივნეული იყო მაგრამ მალევე სასიამოვნო გახდა.
ჯონგუკმა ნელ-ნელა თითები დაამატა და როცა 4 თითით შემოდიოდა და აჩქარება მოვთხოვე უეცრად თითების მაგიერ დიდი და ზედმეტად მკვრივი რაღაც ვიგრძელი საშოში (ხალხნო მაპატიეთ)
რონა-არა, ეს ზედმეტია! -საშინელი ტკივილი ვიგრძენი
ჯკ-აგჰჰ... ცოტაც მოითმინე პატარავ- ამბობს და ჩემში სწრაფ ბიძგებს აკეთებს, მალევე დიდ სიამოვნებას ვგრძნობ, თვალები მენაბება და სხვა სამყაროში ვეშვები.
რონა-აჰჰ... გთხოვ -ვეუბნები ჯონგუკს
ჯკ-რას მთხოვს ჩემი პატარა?-ამბობს და კითხვით ნიშანს ირგებს სახეზე
რონა-უბრალოდ აუჩქარე!-ვყვირი
ჯკ-რა ვქნა?-ვითომ ვერ გაიგო
რონა-უფრო სწრაფად!
ჯკ- გასაგებია -ამბობს და ჩემში მთელი სიჩქარით მოძრაობს.
რონა-აჰჰ... ცოტაც... და გავათავებ
ჯკ-მეც, პატარავ მეც!
ამბობს და მე მასზე ვათავებ ის კი ჩემში.
ჯონგუკი უძლური გვერდით ვარდება.
რონა-აჰჰ ეს რა იყო?!
ჯკ-ჩვენი ურთიერთობის დასაწყისი პატარავ!-ამბობს და მეხუტება.
*"*"*"*"*"*"*"*"*"*"*"*"*"*"*"*"*"
ესეც ახალი თავი!💖 1004 სიტყვა ჰეჰე
შემდეგი თავი 15 ვოუთზე🤍🎀
VOTE 💖
Follow 🤍
Comment 🎀