Part 18
Сэүний талаас
-Чи зарим үед яагаад зүгээр л хүсэж байгаагаа хийчихэж болдоггүй юм бэ гээд түүний хацарнаас барин өөр лүүгээ харууллаа...
Микото
-НАмайг яагаад ингээд байгааг чи мэдэж байгаа...Чи найз бүсгүйтэй байхад бид үүнийг хийх нь буруу шдэ...
-Гэхдээ бид хамт байхдаа сайхан байдаг. Энэ зөвхөн надад биш биздээ хэмээн Сэүн бага зэрэг санаа зовнисон харцтай хэлэхэд Микото түүний гаран дээр гараа тавин
-Тиймээ чамтай байхад сайхан байдаг. Бусадтай болдоггүй мөртлөө чи намайг байж суух газаргүй болтол миний биеийг хөдөлгөж чаддаг...Гэхдээ буруу зүйл бол буруу...Бид цаашдаа яана гэж? магадгүй нууц амрагууд уу? эсвэл бие биенийхээ гармоны асуудалд тусалдаг найзууд уу? өнгөрсөн хугацаанд болсон зүйлс амаргүй байсан бас сайхан байсан. Гэхдээ заримдаа бид дараагийн алхам дэмий гэдгийг мэдэж байгаа үед байгаа газраа зогсоод дахин нэг бодож үзэх хэрэгтэй.
-Тиймээ бидний дараагийн алхам одоогоор тодорхойгүй...Гэхдээ би хажуугаар өнгөрсөн хүүхэн болгоныг ингээд байдаг хүн биш. Бас бидний дараагийн алхам үерхэл биш...
-Чи намайг мэднэ...Би хэвийн биш...Одоо бид хамт байхад сайхан байдаг шиг энэ үүрд үргэлжлэхгүй...Тэгээд яах уу? зүгээр залхсан үедээ дахин уулзалдахаа болино гэж үү? тэр эмэгтэй та хоёрын хооронд болсон зүйлсийг мэдэхгүй...Гэхдээ эхлэл ийм байж болохгүй...
-Чи энэ харилцааг ямар нэг зүйлийн эхлэл гэж итгэж байгаа хэрэг үү?
-Би итгэлгүй байна гэхдээ хэн нэг нь хохирч үлдээсэй гэж би хүсэхгүй байна...
-Одоо хохиролын тухай ярина гэж үү? зүгээр л бодохоо больчихож болдоггүй юм уу гэсээр Микотод дөхөн аяархнаар хэллээ.
-Чи миний ярьж байгаа зүйлийг ойлгохгүй байна...Одоохондоо бид хамт байхад сайхан байдаг...Гэхдээ энэ удвал буруу болно...Бид эхний удаа хийсэн...Би энгийн нэг үнсэлтэнд зүрхээ өгчихдөг тэнэг охин биш...гэхдээ би чамтай унтахыг хүссэн шиг дараа өөр зүйлийг хүсэх үгүйг би хэлж мэдэхгүй...
-Тэгэхээр чи надад хайртай болчихвий гэхээс айгаад байгаа юм уу?
-Үгүй ээ би өөр зүйлээс айж байна...
-тэгвэл юунаас?
-Би одоо үүнийг хэлж чадахгүй...
-өнгөрсөн 7 хоногийн турш надтай холбоогүй байх хугацаанд чи миний талаар бодсон уу? гэхэд Микото чимээгүй доошоо харлаа...
-Над руу хар л даа.. Сэүнийг ингэж хэлэхэд Микото дээш түүний нүд рүү харлаа...
-Тэгвэл чи?
-Дахиад л асуултыг асуултаар хариулж байна уу? Микото энэ удаад чимээгүй түүн рүү ширтэж байлаа...Сэүн чимээгүй байдлыг эвдэн
-бидний нэг нэгнээсээ үг унагах гэсэн энэ тоглоом хэзээ дуусах юм бэ? зүгээр л бусад эмэгтэйчүүд шиг амархан байж болдоггүй юм уу?
-Намайг ийм байдагт уучлаарай...
-Яагаад уучлалт гуйгаад байгаа юм?
-Би чамааар уучлалт гуйлгах гэж үүнийг хэлээгүйг чи мэдэж байгаа...Тэгвэл сая яагаад намайг үнссэн юм?
-Учир нь би хүссэн учир...Сэүн түүний уруулд хүрэх шахам ойртон түүний нүд рүү ширтсэн хэвээр
-Тэгвэл одоо болох зүйлийг ч бас хүсэж байна уу?
-Галзууртлаа хүсэж байна гэж хэлэхэд Сэүн түүнийг шууд л хүчтэйгээр үнсэж эхлэв...Микото хариу үнсэн Сэүний гар Микотогийн биеэр тэнүүчлэн ажилдаа орж эхэллээ...тэд яг л зуун жил үүнийг хийгээгүй мэт галзууртлаа бие биенийгээ хүсэж байлаа...Сэүн Микотогийн биен дээр байх алчуурны нэг булангаас үл ялиг татахад л түүний биеийг халхалж байсан алчуур газарт унах нь тэр...Микото үнсэлтээ салгалгүйгээр
-Тун сурамгай юм?
-зөвхөн чамд л гэж хэлэн түүнийг өргөхөд Микото хөлөөрөө түүний бүсэлхийгээр ороон хүзүүгээр нь тэвэрэхэд
-Чи ч дутахгүй юм? хэмээн Сэүнийг хэлэхэд Микото ёжтой инээн
-зөвхөн чамд л...тэд бие биенийгээ ёжлонгуй харсан ч удалгүй тэдний уруул бие бие рүүгээ тэмүүлнэ. Тэд өмнөх удаагийнх шиг биш харин эсэргээрээ бие биенийгээ хүчтэйгээр хүсэж бас тэмүүлж байлаа...Сэүн чанга биш бөгөөд үнсэлтээ салгалгүйгээр амандаа өнгөрсөн хугацаанд Микотог хичнээн хүссэнээ хэлнэ...Харин Микото үг хэлэхгүй ч галүзуурсан мэт л Сэүний хэлийг хүчтэй хөхөн уруулыг нь бага зэрэг хазалж байлаа...Сэүн Микотогийн өгзгөөр тэвэрсээр Харин Микото Сэүний бүсэлхийгээр хөлөө ороон хүзүүгээр нь тэвэрсээр Сэүн орон дээр ирж суухад Микото Сэүн рүү харан түүний өвөр дээр суусан байлаа. Сэүний гар Микотогийн биеэр тэнүүчилсээр аажим аажмаар доошлон Микотогийн өгзгийг базлана...Микото Сэүнийг хойш нь түлхэн түүний дээр хэвтэн үргэлжлүүлэн үнсэлцсээр бага багаар доошлон Сэүний хүзүүг үнсэж эхэллээ...Сэүн бага зэрэг амьсгаадан
-нэг шат ахивал яаж байна гэхэд Микото үнсэлтээ болиулан дээш харахад Сэүн Микотогийн дээр гарж хэвтэн
-дараагийн шатандаа орцгооё хэмээн хэлээд үргэлжлүүлэн Микотогийн хэлээр наадна...Микотогийн нүднээс одоо хүртэл гайхшрал нь арилаагүй байхад Сэүн түүнийг халуухнаар үнссээр бага багаар толгой нь доошилсоор түүний хөхөн дээр ирэн хөхний толгойг нь үл ялиг хүчтэйгээр сороход Микото нуруугаа хотойлгон нүдээ аньсан байлаа. Сэүн үл ялиг жуумалзсаар удахгүй доошлон хүйсний нүхийг нь өнгөрөн улам доошилтол Микото гэнэт нүдээ нээн гараа Сэүний мөрөн дээр нь тавин бага зэрэг түлхтэл Сэүн инээгээд
-Ичээд байгаа юм уу?
-Үгүй ээ тэр нөгөө....
-Зүгээр дээ хонгор минь...гэсээр мөрөн дээрээсээ Микотогийн гарыг аван атгасаар үргэлжлүүлэн доошлов. Микото яахаа мэдэхгүй өндийж харсан хэвээр байтал Сэүн хэлээрээ янаг гэгчинь түүний доодхыг энхрийлж эхлэхэд Микото өөрийн мэдэлгүй нүдээ анин дуу алдахад Сэүн илүү өөртөө итгэлтэйгээр шунаглан түүнийг амтлана.
Удалгүй дээшлэн Микотогийн нүүрэн дээр нь ирэн дур булаамаар инээмсэглэн өндийн хажууд нь гаран хэвтэхэд Микото бүр ч илүү гайхшран өндийн түүн рүү харахад Сэүн инээгээд
-чамд таалагдаагүй юм шиг санагдахаар нь больчихлоо гэхэд Микото бүр ч илүү гайхшран нүүрэндээ -арай үгүй байлгүй вээ- гэсэн харцаар түүн рүү харахад Сэүн
-Чиний нүүрний хувирал үнэхээр хөгжилтэй гэдгийг мэдэх үү гэсээр тохойгоороо орон дээр тулан Микотогийн уруул дээр халуухнаар үнсэн буцаад хэвтэн өвөр дээрээ 2 гараараа хавсран
-Миний дээр гарчих
-Үгүй ээ би үзээгүйшд гэж хэлж дуусаагүй байтал түүний гарнаас нь татсаар өөрийн өвөр дээрээ суулгаад
-Эхний удаад эвгүй л байна байх гэхдээ чи удахгүй энэ байрлалд дурлана гэдэгт илтгэлтэй байна...Бас чи хурдан сурчих болно...гэсээр өндийн түүний бүх үсийг нь нэг тал руу нь унжуулан чихний омог дээр нь үнсээд бага дэрэг өгзөгнөөс нь барин өөр лүүгээ татахад Микотогийн эмзэг хэсэгт Сэүний эрхтэн мэдрэгдэж байлаа...Сэүн гараа дээшлүүлэн Микотогийн бэлхүүсний 2 талаас нь барин бага зэрэг өргөж Микото Сэүний 2 мөрөн дээр нь гараа тавиад Сэүний эрхтэн дээр нь тааруулан бага багаар доошилоход түүний биен дотор ямар нэг гадны биет орж байгаа нь мэдрэгдэж байлаа...Микото нүдээ аньсаар...харин Сэүн хүнд ямьсгалан тэвчихэд хэцүү байгаа бололтой Микотогийн хүзүүнд нүүрээ наан чичирсэн хоолойгоор
-Бурхан минь...гэсээр Микотогийн бэлхүүсээр барьж байсан гараараа Микотог доош нь татахад Сэүний эрхтэн Микотогийн дотор бүрэн орж харин Микото тэвчилгүй үл ялиг ярвайн дуу алдахад Сэүн түүний хүзүүнд уруулаа наасан чигтээ
-уучлаарай би тэссэнгүй гэхэд Микото хүйтэн царайлан доош Сэүн рүү харсаар мөрөн дээр нь байх гараараа Сэүний мөрийг түлхэн хойш нь хэвтүүлээд дахин нэг халуухнаар үнсэлцсэний эцэст үсээ хойш шидэн өндийгөөд Сэүний гэдэсний булчингаар нь гараа гүйлгэсээр түүний бэлхүүсэн дээр нь зөрүүлэн өөрийн гараа тавьсаар удаанаар хөдөлж эхэллээ...Энэ том хоосон гэрийг тэдний амьсгаадах чимээ болон дуу алдах хоолой дүүргэж байлаа...Энэ тэдний 2 дох удаагийн байсан ч нилээд удаан үргэлжилж хязгаартаа хүрэн удалгүй тэд дээш харан амьсгаадан хэвтэнэ.
Тэд 30 минут хэртэй чимээгүй хэвтэж тэдний амьсгаа ч бас дарагдсан байлаа...
Сэүн тааз руу ширтсээр
-Чамд хэн нэгэн маш том тус хүргэвэл чи хариуд нь тэр хүнд өөрийгөө өгч чадах уу? Хариуд нь чи биеэ өгч чадах уу?
Микото ч мөн тааз ширтсээр
-Сэтгэлийн тухайд?
-Магадгүй гэмших сэтгэлээр байж болох юм...
-Алгасъя...
Сэүн түүн рүү гайхан харахад
-Би энэ асуултыг алгасъя...Магадгүй чи надад асуулт тавилгүйгээр бид ярилцаж болох юм...
Сэүний харц зөөлрөн Микото үсийг оролдсноо эргүүлэн дээш хараад
-Би тэр хүний өмнө гэмших сэтгэл бас талархах сэтгэлээс болж л түүний хажууд байгаа учраас тэр...Тэд хоёул таазнаас харцаа салган удаанаар бие бие рүүгээ харан ширтэлцэж байлаа...
Author's note- Удаасанд уучлаарай. Таалагдвал vote дарж урам өгөөрэй.