თავი.15.
მატარებლიდან ჩამოვედით.
ირგვლივ ისევ იმ ყალბ სახეებს ვხედავ რომლებსაც ვითომდა უხარიათ აქ ჩამოსვლა.
ჰერმიმ ხელი ჩამჭიდა თითქოს ჩემი. გაშვება არუნდოდა.
9¾ ბაქნიდან რომ გამოვედით და მაგლურ ბაქანზე მოვხვდით ჰერმიონმა აცრემლებული თვალებით შემომხედა.
-არ დამტოვო გთხოვ- მოწყალე სახით შემომხედა მან
-ჰერმიონ გთხოვ წასვლის წინ არმინდა შენი ცრემლების დანახვა- ცრემლები მოვუწმინდე და ისიც ყველანაირად ცდილობდა თავი შეეკავებინა.
მაგრად ჩამეხუტა და ისევ ატირდა, პიჯაკის მხარი დამისველა.
შემდეგ მაკოცა და ხელი ჩამჭიდა თითქოს ამით გამაჩერებდა. ჩემს ჩემოდანსა და მეორე გაცილებით პატარა ჩანთას ხელი დავავლე და ჰერმიონს ხელი გავუშვი.
დიდი სიამოვნებით მივიხედავდი უკან და მის სახეს ბოლოჯერ ვნახავდი მაგრამ არმინდოდა რომ ეს ბოლო ჯერი ყოფილიყო.
●გამგზავრება●
ტოკიო. აი სად გადავწყვიტე წასვლა. ბილეთები ვიყიდე. მინდოდა რაც შეიძლებოდა ჩქარა დამეტოცებინა ეს ადგილი რადგან ის ჩემში მხოლოდ ცუდ მოგონებებს აღძრავდა.
თვითმფრინავში ავედი.
დიდი ჩემოდანი ზევით შემოვდე პატარა კი დავიტოვე რადგან მასში წიგნები ეწყო.
ფანჯარასთან დავჯექი და აფრენას დაველოდე.
ღრუბლები. რა ლამაზი ღრუბლები იყო. წიგნი ამოვიღე მაგლური წიგნი რომელსაც მედაჰერმიონი ხშირად ვკითხულობდით.
წიგნი გადავშალე. იქიდან თეთრი ქათქათა კონვერტი გადმოვარდა.
გადმოვატრიელე და შემდეგი ფრაზა ამოვიკითხე:"რომ მოგენატრები მაშინ გახსენი".
უკვე მენატრებოდა.
კონვერრი გავხსენი. ფოტოები ეწყო. ბევრი ფოტო. ამოვიღე და პირველ მათგანზე მე დაჰერმიონი ვიყავით საახალწლო პულოვერებით. ფოტოზე ჰერმიონი ლოყაზე მკოცნიდა.
გვერდზე მივიხედე. მოხუცი ქალბატონი მეჯდა. თვალებში ჩამხედა და გამიღიმა, მივხვდი რატომაც მიღიმოდა და საპასუხოდ მეც გავუღიმე.
ფოტოების თვალიერებას შევუდექი.
უმეტესად მე დაგერმიონი ვიყავით მაგრამ სხვებიც გამიჩნდნენ.
ფოტოები კონვერტში ჩავაწყვე და ისევ წიგნს მივუბრუნდი სადაც კიდევ ერთი კონვერტი იდო. ისიც გავხსენი.
"დრაკო. ამ წერილს გამგზავრებამდე ერთი დღით ადრე ვწერ. დარწმუნებული ვარ რომ თან ვერ გამიყოლებ მაგრამ მინდა იცოდე რომ შენსგარდა არავინ სხვა არ მეყვარება. არასდროს! წარმატებებს გისურვებ და ვიმედოვნებ რომ კიდევ გნახავ."
ფურცელი გადმოვატრიალე. მისამართი ეწერა.
ქაღალდიდავკეცე კონვერტში ჩავდე და პიჯაკის შიდა ჯიბეში შევინახე.
●ტოკიო●
მშვენიერი ქალაქია მინდა გითხრათ. როგორც კი ჩავედი ერთერთი ბინა დავიქირავე. პატარა მაგრამ ჩემთვის საკმარისი იყო.
ერთ თვეზე დიდხანს არვაპირებდი დარჩენას და ჩემი აზრით შემდეგი ქალაქი ბერლინი იქნება.
რომ მოვეწყვე მაგლურად ჩავიცვი და გარეთ გავედი. საოცარი ქალაქია. ყველგან ხასხასა ფერები კეთილი ხალხი დაუცნაური საჭმელი.
●ივლისის დასაწყისი●
ჩანთას ვალაგებ და ვერლინში წასვლას ვაპირებ. ამთვეში ჰერმიონმა ორი წერილი მომწერა და მომიკითხა და მეც ვუპასუხე. ბოლო წერილში ბევრი კითხვა დავუსვი მაგრამ პასუხი არგაუცია. ვიფიქრე კიდევ ცოტა ხანსაც დავრჩები ტოკიოში და პასუხს დაველოდებითქო მარა პასუხი არიყო ამიტომ ახლა ჩემოდნებს ვალაგებ და ბერლინში მივემგზავრები.
●ბერლინი●
უდაოდ მშვენიერი ქალაქია. ორი კვირაა აქ ვარ მაგრამ ჰერმიონისგან წერილი არ მიმიღია. იმაზე ვფიწრობ რომ სხვა შეუყვარდა ან ჩემთან კონტაქტი დაკარგა. შემდეგი ქალაქი რიოდეჟანეირო.
●ივლისის ბოლო●
რიოდეჟანეიროში მივემგზავრები.
●ზაფხულის ბოლო●
მოკლედ რომ ვთქვათ უკვე ვიყავი ტოკიოში, ბერლინში, რიოდეჟანეიროში და ახლა მოსკოვში ვარ.
მიუხედავად იმისა რომ შემოდგამაა აქ უკვე ყველაფერი იყინებაამიტომ გადავწყვოტე აქიდან მალე წავსულიყავი.
ხვალ ნიუირკში მივემგზავრები.
●გაზაფხული დასასრული●
უკვე ვიყავი ნიუ იორკში ,კოპენგაგენში, ამსტერდამში, რომში ,დელიში, ოსლოში.
ხვალ კალიფორნიაში მივდივარ და შემდეგ სახლში, ლონდონში დაბრუნებას ვფიქრობ...
კალიფორნიაც საკმაოდ ლამაზია მაგრამ ერთი წლის განმავლობაში სახლი მომენატრა, ჰერმიონი.
ალბათ ჰერმიონს უკვე სხვა უყვარს,
აბა რა იქნება ასე მარტო დავტოვე მაგრამ მე ის ისევ მიყვარს და იმედი მაინც მაქვს
♤♡◇♧♤♡◇♧♤♡◇♧♤♡◇♧♤♡