AZ KALDI...36
Minik adam sesizce ve yaşlı gözlerle uzaktan o canavarın can acılarını, haykırışlarını izliyordu. Can arkadaşına söz vermişti bu minik adam. O canavarın canını yakacaktı. Çünkü o canavar onun canını yakmıştı her defa. Ona acımamıştı mahvetmişti onu. Daha bir az bu canavarın canını yakacak, sessizce onu izleyecekti.
O gece Jimin partiden ayrıldığında nereye gideceğini bilmiyordu. Yalnızdı. Canı yanıyordu. Herkes onu sürtük sanıyordu. Hatta Kook bile onla eğlenmişti. Tae kanatları kırılmış, hayalleri mahvolmuş bu minik meleğe yaklaştı. Sarıldı ona bırakmamak üzere sarıldı. Jiminde sarılmıştı tek arkadaşına. Tae sessizce.
"Jimin gidelim buralardan. Ben seninleyim. Artık birlikdeyiz. Bize kimse gerekmiyor"
Jimin sadece kafasını sallamış karşı çıkmamıştı. Tam trene binerken, Taenin telefonu çalmıştı. Arayan Taenin annesiydi. Taeye babasının öldüğünü söylemişti. Tae babasına nefret ediyordu. Ama annesi onun hayatının anlamıydı. O yüzden annesi için gitmesi gerekiyordu. Cenaze törenini yapması lazımdı. Tae Jiminide alıp annesi yaşayan kasabaya gitmiştiler. O gece trenin kaza yaptığından haberleri bile yoktu. Trenin yanıp kül olduğunu sadece 4 ay sonra öğrenmiştiler. Tae ve Jimin cenaze işleriyle uğraşırken, zaman çabuk geçmişti. Sonraysa Tae herkesten uzakta kafa dinlemeleri için, Jiminle annesinin evinde kalmıştılar. Zaman hızlı geçmişti. Jimin toparlandığında geri dönmüştüler. O zamana kadarsa 4 ay geçmişti artık. Onlar o gece trenin kaza yaptığını, onların isminin de o listede olduğunu ve orada herkesin onların öldüğünü sandığını duymuştular. Bu belkide tanrının bir hediyesidir. Onlar yaşıyordular. Ama herkes onları ölü sanıyordu. Tae Jimine izin vermemişti gidip her şeyi söylemesine. Tae onu son anda durdurmuştu. Kook cezasını çekmeliydi. O yüzden Jimini saklamış. Kendiside saklanmıştı. Hopeye hala kızgındı. Ne kadar sevse bile sevdiği adamı affedemiyordu.
Tae Jiminin yanına geldi. Sarıldı bu minik adama. Onunda canı yanıyordu. Ama Kook ve Hope bunu haketmiştiler. Tae ağlamaktan kısılan minik gözlere, titreyen o tombul ellere, solan yanaklara, ağladıkça kemirerek kanayan dolgun dudaklara baktı. Çok seviyordu bu sarı kediyi. Evet ya Jimin artık sarı değildi. Jimin saçlarını boyatmıştı. Artık saç rengi siyahtı. Ne kadar saç rengini değişse bile bu minik adam hala minik bir kediye benziyordu. Tae da Jiminin yanında durarak, o haykırışlar içinde ağlayan Kooka baktı. İç çekişmeleri dinmeyen Hopeye, ve diğerlerine baktı. Onlar bu minik adamın canını yakmıştılar. O yüzden daha bir ay cezasını çekecekti o canavar ve arkadaşları. Yakacaktı onların canını. Onlar kıymıştılar bu küçücük minik hassas bebeğe. Şimdide onlar arkadaşlarının nasıl mahvolduğunu görecektiler. Kookun her haykırışına Tae sadece Jimine sarıldı. O hıçkırıklarla sevdiğine bakan minik adama yaklaşıp kulağına fısıldadı.
"Jimin sadece bir ay sabret. Onun doğum gününde sürpriz edersin o canavara. Sana söz veriyorum seni kendim götüreceğim onun yanına. Bana söz ver bekleyeceksin."
Jimin sesinin kısık çıkmasını aldırmadan kafasını sallayarak sakince
"Bekleyeceğim Tae senin için bekleyeceğim. Ama bana söz ver sende Hopeni affedeceksin. Hope seni çok seviyor. Sende onu çok seviyorsun. Bana söz ver.!!"
Tae sadece kafasını sallayarak gözlerini Hopeye dikti. Sonra sessizce mırıldandı.
"Peki kedicik söz veriyorum. Onu affedeceğim."
Tae Hopeni seviyordu. Hemde çok seviyordu. Ama ona kızgındı. Tae Hopeye ve Jimini üzen herkese çok kırgındı. Tae o yüzden bekleyecekti.
Tae kötü biri değildi. Ama çok soğukkanlı bir gençti. Jimin gibi öyle çabuk affeden bir huyu yoktu ne yazıkki. Taenin haksızlığa tahammülü yoktu. O yüzden böyle olması gerekiyordu.
Böylece zaman geçiyordu. Kook o mekanda mezar adlanan yerde Jimin için gözyaşlarını dökerken, Jiminde onu uzaktan izleyerek, Kook için göz yaşlarını akıtıyordu. Bu canavar onu sevdiğini söylemişti. Sonunda Jimin Kookun onu sevdiğini biliyordu. Ama ne yapacağını bilmiyordu. Sevinsinmi, üzülsünmü. Ne yapmalıydı çaresizdi. Maalesef beklemesi gerekiyordu. Can arkadaşına sözü vardı. Tutacaktı verdiği sözü. Çünkü Tae onun için arkadaştanda öte kardeşiydi. Tae onun tek dayanma gücüydü. Tae onu asla yalnız bırakmazdı. Bırakmayacaktıda.
🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙🌙
Her kese teşekkür ederim bu aşk hikayesinde yanımda olduğunuz, kitabımı okuduğunuz için.
🌓🌓🌓🌓🌓🌓🌓🌓🌓🌓🌓🌓🌓🌓🌓🌓
ELA DENİZİM seni seviyorum iyiki varsın sen benim meleğimsin. Her şey için teşekkür ederim.