KAZANDI...30
Jimin ödevlerini ve sunumu yapmıştı. Artık en yüksek notla sınavlara hazırlanacaktı. O bu yorucu günün sonunda Kooku aramıştı. Müjdeli haberi verecekti. Ama Kookun telefonu kapalıydı. Jimin de o an Taeni aramış haberi ilk ona söylemişti. Eve döndüğünde Kook hala gelmemişti. Jiminde bir az yemek yedikden sonra banyo yapmak için odasına kalkmıştı. Duş yaptıkdan sonra yatağına uzanarak Kooku beklemeğe başlamıştı. Ama çok yorgun olduğu için uykuya teslim etmişti kendini. Bu minik beden uyumuştu sakince.
Kook telefona baktığında Jiminden 2 cevapsız arama olduğunu görmüştü. Kook kendi içinde
'Zaten eve gidiyorum. Evde sorarım neden aradığını'.
Kook işlerin yoğunluğundan unutmuştu Jiminin neden aradığını. Eve döndüğündeyse evin sessiz olduğunu görüp Jiminin odasına kalktı. O Jimini yatağında uyuduğunu görünce gülümsedi. Jimin çok yorgundu. O yüzden uyuyordu sarı civciv. Kook odaya girip Jiminin üstünü kapatdı. Sonra odadan çıkıp kendi odasına geçip duş yaptı. Duştan çıkınca yatağına uzanarak kendini uykuya teslim etdi.
Jimin sabah uyandığında Kookun ona kızacağını sanıyordu. O çok korkuyordu. Jimin üstünü değiştirerek banyoda işlerini halledip aşağıya indi. Mutfağa girdiğinde Kook yine kahve içiyordu. Ama baya sakindi. Jimin sakin sesle
"Günaydın Kook. Ben dün seni 2 kes aradım. Ama telefonun kapalıydı. Dün en yüksek notla başardım."
Kooksa hiç bir şey olmamış gibi sakince
"Günaydın. Biliyorum. Tebrikler. Buna şaşırmadım. Ben zaten biliyordum sen başaracaktın. Çok çalışmıştın sen. Böyle olması gerekiyordu zaten. Şimdi geç otur yemeğini ye. 1 hafta daha yorulacaksın sarı civciv. Enerji toplaman lazım çalışman için. "
Jimin kahvaltısını yapıp okula gitmişti. Bir hafta sonta sınavları vardı. Akşam eve döndüğünde Kook evdeydi. Jimin çok şaşırmıştı. Kook Jimine bakarak sessizce
"Git ellerini yıka üstünü değiş. Yemeğe in. Sonra uyuman lazım. Yarın yine yorulacaksın. Ha birde sınavları verdikden sonra parti yapacağım. Senin için seni mutlu etmek için. Bir az eğlenirsin. Partiye hazır ol."
Jimin kafasını salladı ve sakince
"Peki olurum teşekkürler Kook."
Kook bir şey söylemedi. Jiminle bir masaya oturarak yemeklerini yediler. Sonra ikiside odalarına kalkarak uyumuştular.
1 hafta çabuk geçmişti. Bu 1 haftanı Jimin çok çalışmıştı. Çok yorucu ve stresli bir haftaydı. Bu gün Jiminin sınavları vardı. Jimin yataktan kalkıp banyoya geçerek işlerini halletdi. Sonra giysilerini giyinip aşağıya indi. Yine kahvaltısı hazırdı. Kook bir söz demeden masaya oturdu. Jiminde yanındakı sandalyeyi çekip oturdu. Onlar güzelce kahvaltılarını yaptılar. Kook sakince Jimine bakıyordu. Kahvaltı bittiğinde o bu minik adama sarılarak sessizce
"Sana uğurlar. İyi olucak her şey. Üzülme sen başaracaksın. Sen çok çalıştın sarı civciv. Stresi bırak anlaştıkmı?"
Jimin kafasını salladı ve kırık sesle
"İnsallah alınır Kook. Annem için yapacağım. Ona söz verdim. Bunu yapmam lazım."
Kook bir söz söylemedi. O sadece daha sıkı sarıldı bu minik vücuda. Jiminde sarıldı bu canavara.
Jimin sınavlarını vermişti. Kook Tae ve Hope onu bekliyordu. O dışarı çıktığı an ellerini havaya kaldırıp seslice haykırdı.
"Ben başardım. Hayal etdiğim üniversiteye kabul oldum. OLLEY!!"
Jimin sonra koşarak onların yanına geldi. O tek tek onu bekleyen insanlara sarıldı. İlk Kooka sarıldı bu minik adam. Sonra sessizce fısıldadı
"Teşekkür ederim. Her şey için minnettarım. Bu kadar sabırlı olduğun için. Bana yardım etdiğin için. İyiki varsın."
Jimin Kooka bu sözleri söylerken gözleri dolmuştu. Kook ondan ayrıldı. Elleriyle onun minik yanaklarından süzülenleri silip sakince ona sarıldı. Sonra fısıltıyla
"Sen kendin başardın. Aferin sana sarı civciv. Annemiz senle gurur duyuyordur. Sen harikasın seni çok seviyorum."
Kookdan sonra Tae sarıldı bu minik adama. O kare gülüşünü göstererek
"Sarı kedi sen başardın. Ben biliyordum. Tebrikler. Sen mükemmelsin Jimin. Canım kardeşim."
Jiminde ona sıkıca sarılarak kıkırdayarak
"Tae Tae teşekkürler. Yardım etdiğın için minnetdarım. Sen harikasın."
Tae Jimini daha çok sarılarak kıkırtıyla
"Önemli değil sarı kedi. Benim can arkadaşım."
En son Hope Jimine sarılarak
"Tebrikler. Aferin sana Jimin. Sen başardın bu harikadır."
Jimin gülümsedi. Sonra kısık sesle
"Teşekkürler Hope minnettarım."
Jimin bu üçlünü çok seviyordu. Onlarla mutluydu. Ama nereden bile bilirdi ki bu sevdiği insanlardan ikisi onun hayatını mahvedecektir.
🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼
Kitabı okuyan her kese tşekkür ederim. Okurken Yıldıza basmayı unutmayın. Teşekkürler.
💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓
ELA DENİZİM seni çok seviyorum. İyiki varsın melek arkadaşım. Bu bölüm senin ve bazı harika okuycularım için yayınlıyorum.❤❤