4 страница28 апреля 2026, 11:56

GİTMENİ İSTEMİYORUM

Böylece zaman geçiyordu. Jimin ailesini özlüyordu. Bir gece Jimin Jungkookla şarkı dinlerken, yağmur yağmaya başladı.

22eb1fb0ff150a0cadf38c3f8969ab46.jpg

Jimin Jungkookdan onu pencere önüne getirmesini söyledi. Jungkook onu avuçlarına alıp kulaklıkla birlikte pencere önüne götürdü.

d31b7d39d2b297dd7c12f89a4a6d1d8f.jpg

Jimin ailesini özlüyordu. O pencerenin önünde oturup yağmuru izledi.

885685f7106025721b5c5dbd6e4fac5c.jpg

Sonra kısık sesle

"6 aydır buradayım. Artık gitmem gerekiyor. Yarın ailemin yanını dönmem gerek"

Jungkook bir şey söylemedi. Biliyordu. Jiminin gideceğini. Ama artık alışmıştı bu miniğe. Sadece kafasını salladı. Sabah olunca Jimin gideceğini ve akşamı bekleyeceğini söyledi. Onlar o gün sadece sohbet etmiştiler. Güzel zamam geçirmiştiler. Akşam olunca Jimin uçarak gökyüzünde Jungkook için unutamayacağı bir gösteri yapmıştı.

39161ac254b0ce26b0d47ebf6eca5308.jpg

Sonraysa gitmesi gerektiğini söylemişti. Jungkookun gözleri dolarak ağlamaya başlamıştı. Jiminse buna dayanamayıp, minik elleriyle onun göz yaşlarını silmişti.

54660d78c4730e5035ffe5d32d944a48.jpg

Sonra Jungkooka sarılıp ıslak yanaklarına minik bir öpücük bırakarak, gitmişti. Jungkooksa ağlayarak evine dönmüştü.

fb564eda5db85d8d08500467aa912235.jpg

Zaman geçmişti. Jungkook yine bir sabah içindeki boşlukla parka yürüyüşe çıkarken, bir ağaçın yanından güzel bir sesin şarkı söylediğini duydu. O oraya yaklaştı. Jungkook ağacın bir kolunda yine Jimini bulmuştu.

bd23a708c19d37404212199f9c59b23d.jpg

9a4352dbbf7ef36245eafd5d9a1a61af.jpg


Jimin onu görünce sevinmişti. Jungkook mutluydu. O Jimini avuçlarına alıp mutlu sesle

"Neden buradasın? Gitmedinmi? Uzun zaman oldumu buradasın? İyimisin?Açmısın?Su istermisin? Üşüyormusun?"

Jimin kıkırdayarak

"Dur be arkadaşım ben bir periyim o yüzden sorularının hepsini cevaplandırmam lazım o yüzden bi dur"

Jungkook o an sakince gülerek sustu. Jimin sonra kısık sesle

"Gittim ama ailem beni terk etmiş kimsem yok. Hayır daha yeni geldim bu sabah. İyiyim. Geleceğini biliyordum. Aç değilim. Su isterim susadım. Hayır üşümüyorum"

Jungkook sakince

"Ben varım artık. Seni özledim minik adam. Gidelim sana, su vereceğim"

Jungkook Jimini avucuna alıp eve döndü. Sonra ona su yemek verdi. Jiminin yediği kurabiye çok tatlıydı. Ama Jimin artık doymuştu. Jimin de kendisi doyunca kurabiyeni Jungkooka yedirdi.

3f856e32cc77c914e8eee4017aa12f60.jpg

02a17fb159a0668e412a350eb82f16ed.jpg

1a322fda0470621f665865c14b72e532.jpg

Onlar son olarak meyve suyu içip uyudular.

0518d65522c6b94ca3e49c9de1a4e413.jpg

Zaman hızlı geçiyordu. Onlar her gün güzel zaman geçiriyordular. Bir birlerine alışmaktan daha ötesi aşık oluyordular.

AMA BİR PERİ İNSANA AŞIK OLURMU?

PEKİ BİR İNSAN PERİNİ SEVEBİLİRMİ?

Bu soruya cevap bulmak zordu.
Jungkookun annesi oğlunun haraketlerinin değiştiğinin farkındaydı. Artık şüphelenmeğe başlamıştı. Ama bu hakta her defa Jungkooka sorduğunda Jungkook inkar ediyordu. O annesine yanlış düşündüğünü söylüyordu. Ama Jungkook nerden bilirdi ki, annesi sadece onu korumak istiyordu. Annesi sonunda herşeyi öğrenmişti. Ama çok geç kaldığını da anlıyordu. Oğlu bu minik periye çoktan aşık olmuştur. O hiçbir şeyi değişemez.
************************************
İşte 3cü bölümle geldim. Umarım beyenirsiniz teşekkürler okuyan her kese.
Elacım iyiki varsın bana her defa yardım etdin teşekkürler.

4 страница28 апреля 2026, 11:56

Комментарии

0 / 5000 символов

Форматирование: **жирный**, *курсив*, `код`, списки (- / 1.), ссылки [текст](https://…) и обычные https://… в тексте.

Пока нет комментариев. Будьте первым!