մաս 29
-կարող ես արդեն խոսել _ սենյակում բավականին մութ էր, ճիշտ է լապտերները միացված էին, բայց մեկ է գիշերը ազդել էր տան գունավորման վրա։Յունգին սիրում է ոչ պայծառ լապտերներ, նա միշտ բողոքում էր հին պայծառ լամպերից պատճառաբանելով թե՝ "ինձ այդ գրողի տարածները անհանգստացնում են", իսկ արդեն հոր մահվանից հետո հրամայեց փոխեն լամպերը։
-դե գիտես ինչ, մենք, ըըըը _ անհանգստանում էր, կամ գուցե՝ նախադասություն չէր կարողանում կապել իր բառերով, ո՞վ գիտի։
Յունգին հայելու դիմաց գտնվող պահարանից՝ երկար փնտրելուց հետո գտավ անհրաժեշտ իրը։Մոտեցավ Թեհյոնին՝բռնեց ձեռքից և նստեցրեց նոր սպիտակեղենի վրա, նա էլ նստեց կողքին ձեռքինը դնելով իրենից աջ գտնվող հատվածում։
-ես ոչինչ չհասկացա խոսքերիցդ, ավելի հստակեցրու։
-բաց թող ինձ, ես հիշում եմ դու ասել էիր, որ եթե հոգնես ինձնից բաց կթողնես, ես տեսնում եմ՝ հոգնել ես ինձնից _ այնքան վստահ էր խոսում, որ անկախ իրենից Յունգին նույնպես լրջացավ։
-որտեղից վերցրեցի՞ր, որ հոգնել եմ _ նրանց հայացքները չէին կտրվում միմյանցից։
-որտեղ էիր մի քանի ժամ առաջ։
-ախխ դա, ոչ փոքրիկս դրա միակ պատճառը դու ես _ ձեռքը վերցրեց առաջին օգնության փոքրիկ արկղիկը որը՝ դրել էր կողքին։
Բացեց՝ վերցրեց անհրաժեշտ իրերը, առաջ եկավ բռնեց Թեհյոնի ձեռքը զննողական հայացքով նայեց ձեռքին, սառնություն, մարմինը սառել էր, նկուղում ջեռուցում չի եղել, դա էր միակ պատճառը։Թեհյոնի ձեռքերը հպեց իրար մոտեցրեց շուրթերին, իր տաք գոլոշին շուրթերով փոխանցեց տղային...
Թեհյոնի համար դա մահու չափ հաճելի էր։
-ե՞ս, եթե գաղտնիք չէ ինչու՞մ։
-մեքենայի մեջ ասածդ ստիպես ետպես պատժել _ սկսեց բաց վերքը վիրակապել։
-ինչի՞ ես եսպես քեզ պահում, ի՞նչն է փոխվել _ բարձր տնքոց հանեց, բաց վերքի վրա զգաց ցավեցնոց ինչ-որ նյութ։
-քեզ դու՞ր չեմ գալիս եսպես _ որպես վերջաբան կապեց վերքը։
-ինձ չես հետաքրքրում, ես ընդամենը ուղում եմ հեռանալ։
-Ո՛չ, դու եստեղից չես գնալու մեկ է, անիմաստ մի տանջվիր _ նույնն էլ արեց մյուս ձեռքի հետ։
-լսիր հերիք է, ես հոգնել եմ այս անիծված տանը մնալուց, դու չես հասկանա բայց այս իմ ապրելակերպը՝ նման չէ նախկինին, եթե մի քանի օր էլ այս տանը մնամ ստիպված չէս լինի սպանել _ նրա բառերը շուրթերից բավականին արագ էին դուրս գալիս։
-ինչպիսին է եղել նաղկինդ _ քմծիծաղ, այո նրա ամբաժան ընկերը նորից հիշեց նրան։
-ո՛չ այսպիսին, ես գիշերները անցկացրել եմ բարձր շենքերից մեկի տանիքում, ակումբներում, կամ ըըըը, դուրս եմ եկել զբոսանքի։
-ուրեմն վաղը կգնանք ակումբ _ համարձակ ասաց Յունգին։
-ճիշտ ես ասում _ ուրախությունից բարձրացավ և գրկեց Յունգիին։
Յունգին էլ քմծիծաղը շուրթերին պատասխան ամուր գրկեց տղային։
☆☆☆
Դպրոցում բավականին ակտիվ են եղել երկուսն էլ, իրենց հարաբերությունները թաքուն են պահում բոլորից, երկուսն էլ չեն ցանկանում բարձրաձայնել այդ մասին։
Չիմինը տանը ընթրիք էր պատրաստում, իսկ Գուկը դուրս էր եկել խանութ խմիչք գնելու համար։
Մինի հեռախոսին զանգ եկավ, գրպանից վերցրեց Լիսան էր զանգահարում աչք գցեց կիաեփ մսին, որը գտնվում էր ջեռոցում, և դուրս եկավ խոհանոցից։
-ինչ է պատահե՞լ Լիսա։
-խոսելու բան ունենք, կարող ես գալ դպրոցից քիչ հեռու գտնվող սրճարան _ տեղը ծանոթ էր Մինին, բազմիցս էր այնտեղ եղել։
-բայց Լիաս ... _ դադարից հետո խոսեց - լավ կգամ։
-սպասում եմ չուշանաս։
Մինը միքանի անգամ փորձեց զանգել Գուկին տեղայկ պահելու համար, բայց տղան անհասանելի էր։Անջատեց ջեռոցը, մեծ ընթրիքի համար սեղան պատրաստեց, գրություն գրեց սիրելիի համար դրեց սեղանին և դուրս եկավ տանից։
☆☆☆
Երբ մոտեցավ սրճարանին ապակյա պատուհաններից միանգամից գտավ աղջնակին, դուռը բացեց մոտեցավ նրան։
-ինչ էր պատահե՞լ, որ դպրում չասացիր _ նստեց աղջնակի դիմացը։
-ինչ-որ բան կցանկանաս _ համեստ պահվածքով հարցրեց դիմացինին։
-ոչ, ասա ինչի համար ես կանչել _ ձեռքերը դրեց սեղանին։
-տանը սպսող ունես _ տորօրինակ ժպիտ նկարեց շուրթերին։
-ոչինչ չեմ հասկանում։
-լավ, ես ամեն դեպքում երկու հյութ եմ պատվիրել մոտեցնեն և կսկսեմ խոսելը։
Մի քանի րոպե անց պատվերը մոտեցրին Լիսան ժպիտով մեկ կում վերցրեց բերանը և սկսեց խոսել։
-ես ամեն ինչ արել եմ, որ Գուկի փոքրիկ սիրտը ինձ պատկանի, իմ համար զարկի։
-սկսում է խոսակցուցյունը ինձ դուր չգալ։
-ես չեմ ուղում խլել քեզանից Գուկին, հահ՜ ես գիտեմ ձեր մասին վերջերս Գուկի հայացքը միայն քեզ էր ուղղված, իսկ այս մի քանի օրը նաև քո հայացքը նրան _ բաժակը վերցրեց ձեռքը և այդպես խմեց ելակի համով հյութը։
-անցիր բուն իմաստին _ պահվածքից հասկանալի էր դառնում, որ իր համար խոսաքցությունը ձանձրալի է։
-ես չեմ կանգնի ձեր միջև, մի քանի շաբաթ մնաց ավարտելուն ու ընդմիշտ կկորեմ ձեր կյանքից, միշտ լավ նայիր նրան ես չհասցրի վայելել նրա սերը, բայց դու կարող ես՝ այսքանը _ Լիսան միանգամից դուրս եկավ սրճարանից, ձայնը ինչքան գնում այդքան ավելի էր լացի ձայնի նմանվում։Մինը հաշիվը փակելով նույնպես հեռացավ, ճանապարհին իրեն մեղադրելով քայլում էր ինչի եդպես կոպիտ խոսեց աղջկա հետ "հիմար, ի՞նչ է ժամանակն էր խանդելու, գուցե նա ուրիշ կարևոր բան ուներ ասելու, ինչպես կլինե՞ր" նախատանք որը իր համար տեղին էին։
☆☆☆
Հասնելով իրենց փոքրիկ բայց հարմարավետ տուն, դուռը բացեց հանեց կոշիկները և առաջ եկավ։
Ընթրիքի համար նախատեսված սեղանը ճիշտ և ճիշտ իր դասավորած ձևով դրված էր։
Իսկ Չոնը կենտրոնում նստած էր բավականին ....
Շարունակելի՝ կսպասեմ կարծիքներին, բարի եւ խաղաղ գիշեր բոլորիդ 🌃🌃։