10 մաս
Ես էլ այստեղ անելիք չունեմ,-ասաց նա
(խնդրում եմ եղբոյրս լավ կնայես,նրան հնարավորություն կտաս,-հիշեցի ես նրա խոսքերը)
-յաահ……իսկ դու ինձ հարցրել ես?
Ինչ գիտես,որ իմ հետ ամեն ինչ կարգին ա
Իմ հետ ամեն ինչ կաչգին չի,-ջղայնացած ասացի ես
-Մնա ու իմ մասին հոգ տար,-ասացի ես հանգիստ ու կամաց ձայնով
Շարունակեցի սառած ռամյոնս ուտել:
Սողալով եկավ ինձ մոտ,գլուխս թեքեց իր կողմը ճակատս համբուրեց,ամուր գրկեց և ասաց.
-ես քեզ մենակ չեմ թողնի,այսօրվանից դու իմն ես
Քանի, որ ուշ էր, մենք մնացինք այստեղ:
Մտա սենայկ,որ տեսնեմ,թե որտեղ եմ քնելու և հասկացա,որ այստեղ ընդամենը մեկ մահճակալ է:
-Հեյ,ինչի ես սառած կանգնել,-ասաց Չյոլը
- որովհետև ,այստեղ… մ…մեկ մահճակալ է,-կմկմալով ասացի ես
Մի քիչ մոտիկ եկավ,ես հետ գնացի և ընկա մահճակալին,նա մի քիչ էլ մոտիկացավ ես աչքերս ամուր փակեցի ..իսկ նա այդ ժամանակ ուղակի ձգվեց,որպեսզի վերցնի իր հեռախոսը :Դ
-բացիր աչքերդ,-ծիծաղից մեռնելով ասաց նա
-ես..ըը
-ոչ ինչ մի բան մի ասա,քնի,-ասաց նա
- բա դու?
-ես…գետնին կքնեմ,-ասաց նա
-բայց կսառես
-կարևորը քո կողքին կլինեմ,-ասաց նա և բարձը դրեց գետնին և պառկեց:
Մենք մի քանի րոպե իրար էինք նայում:
-Քնի,որ ես էլ քնեմ,-ասաց Չյոլը
Ես աչքերս փակեցի ձևացրեցի թե քնում եմ,մի քանի րոպեից նա քնեց,ես վերկացա և նրա վրա վերմակ քցեցի:
-Ահ,նա երեխայի նման քնած է ^_^
Գնացի արագ մտա տեղերս և քնեցի:
Առավոտ:
-Ուր է Չյոլը,-ասացի ես
Օհհ Չյոլը նախաճաշով սենյակ մտավ:
-սա քո սիրած սուրճն է,քո սիրելի նարնջի հյութը և թխվախքաբլիթը:
-այս երբ ես հասցրել
-դա կարևոր չի,-ասաց նա
-կումոեյո ^_^
Մենք համարյա երկուսս նախաճաշեցինք :Դ
-Միան ինձ կսպանի
-ինչի համար?
-հեռախոսս երեկվանից անջատծ է մնացել
-աաաաաաաաա,նա ինձ հաստատ կսպանի,-ասացի ես
և ցույց տվեցի թե ինչքան է նա ինձ զանգել…ասեմ չեք հավատա 100+ անգամ
Զանգեցի Միային
-հիմաաաաաաաաաաաաար,-ասաց նա գոռալով և շարունակեց.
-ուր ես? Ապուշ,-սկսեց լաց լինել
- Միա կներես…..ես Կանգ Չյոլի հետ եմ,մի քանի ժամից տունը կլինեմ,-ասացի ես
Նա առանց լացելու և վստահ ձայնով ասաց.
-լավ :D
-Օհ Չյոլ դրսում ձյուն է գալիս
-շատ գեղեցիկ է,-ասաց և ձեռքիցս բռնելով տարավ դուրս
-հեյ,ինչ ես անում, ցուրտ է ախր
Նրա տաք ձեռքերը դիպչեցին իմ դեմքին,նա մոտիկացավ և իր հաստ շրթունքներով համբուրեց ինձ:
Ձյուն էր գալիս,ես երջանիկ էի..էլ չէի մրսում:
Ընդամենը մեկ քաղցր և տաք համբույրը կարող է փոխել ամեն ինչ:
Մեկ ժամից ես տան էի:Միայի հետ նստած տաք թեյ էի խմում և պատմում ամեն ինչ:
2 օր անց…
-Սոլ,արի հանդիպենք մեր սիրած սրճարանում,-ասաց Չյոլը
-լավ,-ասացի ես
…..
-Բարև,-ասաց նա և գրկեց ինձ
-Բարև
-Սոլ,մենք այստեղ չենք կարող մնալ,այստեղ շատ հիշողություններ կան,որ չեն թողի մեզ երջանիկ լինել
-Ու? Ինչ ես առաջարկում,-ասացի ես
Նա վերկացավ,ծնկի եկավ,մատանու տուփը բացեց և ասաց.
-Լի Սոլ,ամուսնացիր ինձ հետ?
Բոլորը մեզ էին նայում: Ես ամաչել էի:
Ես ձախ ձեռքս պահեցի և ասացի.
- Կանգ Չյոլ……. ես համաձայն եմ
Նա մատանին դրեց գրկեց ինձ և համբուրեց
-Իմ Սոլ
Բոլորը ծափահարում էին մեզ:
Դրանից հետո մենք գնացինք գերեազմանոց:
(Չյոլ,ես այստեղ եմ,բայց մենակ չեմ,եղբոյրդ հետ եմ եկել:Ինչպես,որ դու էիր ուզում ես նրան այդ հնարավորությունը տվեցի:Ես շուտով դառանալու եմ նրա կինը:Կներես ինձ,ես քեզ սիրում եմ:Խոստանում եմ այս կյանքում ես կլինեմ երջանիկ,իսկ հաջորդ կյանքում ես քեզ բաց չեմ թողնի),-ասացի ես մտքումս
(Ինչպես,որ դու էիր ուզել,ես նրա մասին հոգ եմ տարել,և կտանեմ:Ես կուզեյի,որ դու նրան երջանակցնեյիր,բայց կներես ինձ,որ դա ես եմ անում՚:Շնորհակալ եմ քեզ,որ թույլ տվեցիր,որ ես նրա հետ լինեմ),-ասաց նա մտքում
Մենք երկուսս էլ բարձրաձայն ոչ ինչ չասեցինք:Աչքերս արցյունքոտվեցինք,ես ուղակի ժպտացի և դուրս եկանք :
ԵՍ,Միան և Նա հավաքվեցինք և նշեցինք ամբողջ գիշեր:
-Սոլ,հարսանիքը այստեղ կանենք,բայց հարսանիքից հետո մենք կգնանք Ամերիկա,մենք երկուսս պիտի մոռանանք մեր վատ անցած ճանապարհը:
Հարսանիքից անցավ մի քանի ամիս մենք գնացինք Ամերիկա:
5 տարի անց
-Մաամ,-ասաց Ջեքսոնը
-ջան,-ասացի ես
-Միա մորաքույրն է եկել,-ասաց Ջեքսոնը
-Գնա հայրիկին ասա թող բացի դուռը:
-Դե ինչ պատրաստ եք,-ասաց Միան ինձ և Չյոլին
-հա,պատրաստ ենք
Ես ու Չյոլը ամուսնացանք,գնացինք Ամերիկա,ունեցա հրաշք տղա,որի անունը ինչպես արդեն իմացաք Ջեքսոն է:Իմ տղան,փոքր է,բայց իր ծնողների նման մեքենաներ և զենքեր է սիրում: ^_^ :D
5 տարուց հետո մենք բոլորս վերադառնում ենք Կորեա:
Պատմությունը կրկնվում է…..