Սեքս ու Ոչ Մի Պարտավորություն

Ես դանդաղ բացեցի աչքերս: Նա նստած էր մահճակալի դիմաց դրված բազկաթոռին, եւ ինձ էր նայում: Ես անկախ ինձնից ժպտացի' հիշելով, թե ինչ էր պատահել ժամեր առաջ: Նա նույնպես թեթև ժպտաց:

-Չեմ հասկանում, թե դու' լինելով անփորձ, ինչպես համաձայնեցիր իմ առաջարկին:

-Դու ուրա՞խ չես,-ծիծաղելով հարցրի ես:

-Հարցը դրանում չէ:

-Բա էլ ինչո՞ւմ,-բարկացած հարցրի ես,-դու ուրիշ բան էիր սպասո՞ւմ, որը չստացա՞ր:

-Ես չգիտեմ, թե ինչի էի սպասում,-նա բարձրացավ նստած տեղից: Նրա հագին միայն տաբատն էր, ուրիշ ոչինչ:

-Ի՞նչ ես ուզում ասել: Քեզ փորձված փողոցայի՞ն էր պետք:

- Եթե ինձ փողոցային պետք լիներ, դու այստեղ չէի լինի:

-Ես պետք է ուրախանա՞մ դրա համար:

-Չէ, դու պետք է քայլ անելուց առաջ մտածես:

-Դու արդեն հասցրիր ափսոսա՞լ:

-Ես...

-Լսիր, ես իմ պատճառները ունեի սա անելու, դու'քոնը: Հերիք է. ..,- ես վեր կացա մահճակալից ու սկսեցի հագուստս փնտրել:

Նա բռնեց ինձ ու քաշեց դեպի իրեն, հետո ամուր բռնեց կոնքերիցս:

-Լսիր, ինձ ամեն ինչ շատ դուր եկավ, եւ ես նույնիսկ ուրախ եմ առաջինը լինելու համար: Այդպես ես չեմ մտածի քո ունեցած մյուս տղամարդկանց մասին: Ուղղակի կարծում եմ, որ առաջին անգամի համար դա պետք է ոչ թե սեքս, այլ սիրով զբաղվել լիներ:

-Ես արդեն դրան չեմ հավատում: Իսկ սերը քեզ համար պարտադի՞ր գործոն է:

-Սերը ինձ համար ընդհանրապես գոյություն չունի: Ինձ կիրքն էլ է հերիք: Ես քեզ համար եմ ասում,-նա վերջին բառերի վրա փակեց աչքերը ու համբուրեց պարանոցս:

- Ինձ համար մտածել պետք չէ,-նրա ձեռքերից ազատվելով ասացի ես,-պայմանը կմնա պայման:

Նա մի քիչ մտածեց ու ասաց.

-Ինչպես կուզես: Բանալիի կրկնօրինակը պատուհանագոգին է: Վերցրու, դուռը կփակես եւ քեզ մոտ կպահես : Երբ քեզ կանչեմ' կգաս: Առանց ավելորդ խոսքերի, -նա ասաց այս ամենը առանց ինձ նայելու, եւ արագ հագնվելով: Ես դեռ մերկ կանգնած էի սենյակի մեջտեղում:

Երբ նա արդեն ամբողջովին հագնված էր, մի հայացք գցեց ինձ վրա ու շուրթի մի կողմը մի փոքր վեր բարձրացնելով ու խորամանկ ժպտալով ասաց.

- Մինչ հանդիպում:

Ես ոչինչ չպատասխանեցի, նա չէր էլ սպասում պատասխանի: Դուրս եկավ ու իր հետեւից փակեց դուռը:

Ես սոված էի, շտապելու տեղ էլ չունեի: Պահարանը բացեցի, այնտեղ միայն մի կոստյում էր կախած, մաքուր վերնաշապիկ ու մի զույգ կոշիկ կար: Նա հաստատ այստեղ չի ապրում: Ես վերցրի վերնաշապիկը, հագա: Նրա հոտն էր գալիս վրայից: Ես խորը շնչեցի ու բոբիկ գնացի խոհանոց:

Սառնարանի մեջ միայն մի քանի մթերք կար: Ես վերցրի ձուն ու նրբերշիկը, ձվածեղ կանեմ: Ես սիրում էի բարձր երաժշտության ներքո պատրաստել, դրա համար էլ միացրի խոհանոցում դրված ռադիոն ու ձայնը բարձրացրի: Իմ սիրած երաժշտությունն էր, Ֆոնսի- Despacito: Ես ինքնամոռաց պարում էի ու հարում ձուն, երբ ինչ-որ մեկի հայացքը զգացի իմ մեջքին: Նա բանալիները ձեռքին կանգնած լայնբժպտում էր : Ես անջատեցի երաժշտությունը ու նայեցի նրան:

-Ի՞նչ...

-Ոչինչ: Ես պարզապես մոռացել էի, որ պատուհանագոգի վրայի բանալիներն էլ եմ վերցրել: Վերադարձա, որ տամ քեզ,-նա շարունակում էր տարօրինակ ժպտալ,- իսկ դու, երեւում է սոված ես: Ինձ էլ մի բան տուր:

Նա բանալիները դրեց սեղանին եւ մոտեցավ ինձ, գրկեց կոնքերիցս ու համբուրեց մեծ համարի վերնախապիկից դուրս ցցված ուսս:

Ես ոչինչ չասացի, նա շարունակում էր: Նրա ձեռքերը ինջան իմ հետույքի վրա, եւ նա ամուր սեղմեց այն:

-Քեզ սազում է իմ վերնաշապիկը,- խորամանկ ժպտալով ասաց նա:

Ես ոչինչ չասացի, ուղղակի ոտքերով գրկեցի նրա կոնքերը, իսկ ձեռքերով պարանոցը: Նա ինձ նստեցրեց խոհանոցի սեղանին եւ ամուր սեղմեց դեպի իրեն: Ես զգում էի նրան:

Նա բարձրացրեց վերնաշապիկը, եւ բռնեց կուրծքս: Ես չդիմացա ու հոգոց հանեցի: Նա սկսեց համբուրել այն:

Ես զգացի, որ նրա տաբատի մեջ ինչ-որ բան արդեն չափազանց պնդացել էր, եւ խանգարում էր: Սկսեցի արձակել գոտին, հետո իջեցրի այն ու վարտիքը նույնպես: Առնանդամը ազատ էր ու բավական գրգռված: Նա բռնեց այն եւ ուղղեց ուղիղ իմնոտքերի արանքը: Երբ այն ներս մտավ ես բարձր տնքացի ու գրկեցի նրան: Նա սկսեց դանդաղ շարժվել: Այս անգամ առանց ցավի էր ամեն ինչ ու ավելի հաճելի: Ես արդեն չէի դիմանում:

-Արագ Արամ, խնդրում եմ...

-Լավ, փոքրիկս...չես համբերում

Նա հետզհետե սկսեց ավելի արագ շարժվել, նա ավելի ամուր սեղմեց իմ կուրծքը եւ մենք միասին ավարտեցինք: Ես զգացի, թե ինչպես ինչ-որ տաք բան լցրեց ինձ: Նա մի քանի րոպե մնաց իմ մեջ, հետո դանդաղ դուրս եկավ:

- Ես ավելի սովածացա, - խորամանկ ժպտալով ու տաբատը կոճկելով ասաց նա:

- Հիմա...կպատրաստեմ,- ես ուժասպառ մոտեցա գազօջախին, վառեցի այն, շարեցի կտրտած նրբերշիկները վրայից ձուն լցրեցի ու փակեցի կափարիչով :

Նա նստած էր իմ հետեւում, հետեւում էր իմ գործողություններին:

-Քեզ չե՞ն փնտրի,- հանկարծ հարցրեց նա:

-Ուզում ես գնա՞մ:

-Չէ, ուղակի մտածեցի...

- Մի անհանգստացիր, ինձ ոչ ոք չի փնտրի,-ընթրիքը պատրաստ էր: Ես այն բաժանեցի, տեղավորեցի երկու ափսեի մեջ ու մատուցեցի :

-Բարի ախորժակ:

-Բարի ախորժակ:

Նա մի քանի կտոր դրեց բերանը ու ասաց.

- Այնքան էլ վատ չէ նրա համար, ում ընդամենը երկրորդ անգամն էր,- ծիծաղում էր: Նրան նայելով ես էլ սկսեցի ծիծաղել:

Մենք ավարտեցինք, ես սկսեցի հագնվել: Նա էլի ինձ էր նայում:

- Հերիք է գաղտնի ինձ նայեց:

-Ես գաղտնի ոչինչ չեմ անում:

- Երեւում է արդեն:

- Ես քեզ տուն կտանեմ:

-Լավ:

- Հագուստը քեզ չի սազում:

- Տգե՞ղ է,-ես նայեցի իմ շորերին: Մի քիչ ճմրթված էին, բայց ամեն ինչ այնքան էլ վատ չէր:

- Քեզ ավելի շատ մմերկությունն է սազում, կամ էլ ծայրահեղ դեպքում իմ շապիկը:

Նա ժպտում էր, ես սկսեցի ծիծաղել:

Ես պատրաստ էի, վերցրի բանալիներն ու մենք դուրս եկանք:

Նա ինձ բերեց տուն: Լույսերը դեռ վառված էին: Կեսգիշեր էր:

-Մինչ հանդիպում:

-Ց...

Ես դուրս եկա մեքենայից, նա սպասեց մինչեւ ես մտնեմ ու ես լսեցի նրա հեռացող մեքենայի շարժիչի ձայնը: Ես բարձր տրամադրություն ունեի, բարձրացա դեպի իմ սենյակը...

-Որտե՞ղ էիր,- ոչ, միայն ոչ նա, ոչ հիմա...

-Քո գործը չէ,-ասացի ես ու մտա իմ սենյակ, դուռը կողպեցի ու ուժասպառ, առանց հագուստս հանելու ընկա մահճակալիս վրա:

Սպասում եմ ձեր մեկնաբանություններին ու աստղերին: Ինձ համար կարեւորը է ձեր կարծիքը: Հուսով եմ' ձեզ դուր կգա: