MANIAC [Complete]

††††††

Би: хэлье Дэхёнаа хурдан дуусгаач *гинших*

Дэхён: сайн охин... чи миний зөвшөөрөлгүй дусал нулимс ч урсгах эрхгүй чиний үсний ширхэг цусны дусал чинь хүртэл минийх учраас тэр

Чиний амнаас өөрийнхөө нэрийг сонсох сайхан байна гэж хэлэн үргэжлүүлэн хөдлөн хөлөрсөн биеүүд минь наалдан, бид дуу алдан орон дээр хэвхэд тэр намайг энгэртээ наана тэврэх гэхэд нь би орноом босон нимгэн халадаа углан цонхоо нээн ширээн дээрхи тамхиа аван шуналтай нь аргагүй сорон цонхоор доош хархад Ёонгугк манай цонх руу харчихсан тамхи татчихсан зогмож байлаа, би сандарсан хөгшигөө татаад тамхиа үргэжлүүлэн татан зогсож байтал Дэхён өндийн зүүн гараараа толгойгоо түшин

Дэхён: чи бид 2 танилцаад аль хэдийнээ 2жил болчиж,

Би: чамтай танилцсан тэр өдрийг үзэн яддаг

Дэхён: би мэднээ *инээх*

Болсон явдалын эхлэл

Түүнд хаягдаад хэдийнэ 7 хоног өнгөрчиж, түүний ордог байсан бүх бар, паб гээл орж үзээгүй газар алга ганц удаа уулзаад ярилцах хэрэгэтй байдаг гэж бодсоор харанхуй гудамжаар согтуу хөлчүү залуус дундуур алхаж байтал нэг залууг санамсаргүй мөрлөчихлөө түүнээс уучлалт гуйн цааш алхаж байтал гудамжны мухараас бөөн залуус гарч ирэн би буцаж гүйх гэтэл нөгөө булангаас ч гэсэн гараад ирэх нь тэр... тэдний хамгийн урд явж байсан залуун нь над руу ойртон

__: И Мижү юу?

Би: тийм байна

__: *инээх* танай аав чинь чамаас мөнгө ав гэсэн эсүүл чамаар мөнгө олуул гэсэн

Тэдгээр залуус намайг чирсээр тансаг зочид буудалын өрөөнд авч ирхэд Дэхён сууж байсан юм... тэр аавынхаа ачаар өөрийн гэсэн мөрийтэй тоглоомын газар ажилуулж жижигхээн луйвар хийдэг, тэр луйвараараа хэн нэгнийг гэмтээдэг хэн нэгнийг тарчлаадаг... харин надад тэгж хандаагүй ч гэсэн би тэрний нэрийг өөрийн амаар хэлэх дургүй бүр сонсох ч дургүй

Дэхён: И Мижү гэсэн байхаа

Би: тиймээ

Дэхён: танай аав өр тавьсанг мэдсэн үү? *виски уух*

Би: тэгээд

Дэхён: *инээх* өөрөө төлж чадахгүй чамайг надад өгсөн хүссэн бүхнээ хийлгэ гэсэн гэж хэлэн надад ойртон нүүр лүү минь ойртон

Дэхён: гэхдээ надад чамаар хийлгэх тусдаа ажил байгаа тэр ажилыг хийчихвэл чи эрх чөлөөтэй болно гэсэн үг

Би: тэр ажил чинь тэгээд юу юмбдээ надад хийж чаддаг юм байхгүй

Дэхён: *чанга инээх* өөрийгөө бэлдээд л байж бай надаас зугтах гэж оролдоод хэрэггүй шүү... учир нь би чамайг хаанаа ч олж чадна... одоо гар

Тэр өдрөөс хойш 2 жилийн турш түүний дуудсан газар нь очиж түүнд үйлчилдэг байсан ч тэр нэг ч удаа надад хуруугаа хүргэж байгаагүй юм харин өнөөдөр тэр надад хүрчихлээ... үнэндээ аав байгаагүй бол би тэрэнтэй орооцолдохгүй л байсан гэхдээ миний анхны хайр гэж өөдгүй амьтнаас өшөөгөө авах боломжийг олгосон хүн баярлах эсүүл үзэн ядах алийг нь хийхээ мэдэхгүй ч одоо бүх зүйл оройтсон буруу ч бай зөв ч бай миний сонголт... дараа нь харамсах байсан ч яахав

Тамхиа татаж дуусаад хөшигөө нээн тамхиныхаа ишийг шидээд доош хархад Ёонгугк алга... Дэхён ард минь ирж зогсоод эрүүгээ мөрөн дээр минь тавиад, гараа бэлхүүсээр минь явуулан чанга тэврээд

Дэхён: хэнд ч өгөхгүй, зүрх сэтгэл чинь минийх болохгүй ч бие чинь минийх байх болно

Би: мэдэж байгаа юмыг яагаад өдөр болгон шахуу хэлээд байдаг юм бэ?

Дэхён: чиний чихэд хоногштол хэлнэ

Би эргэж харан түүнийг тэврээд

Би: чамтай хамт үхнэ гэдэгээ мэддэг болхоор битгий олон хэл, чи хэлсэн хэлээгүй миний мэдэх ганц үнэн

Тэр хүзүүг минь үнэрлэн үнсээд гараа явуулан халадны бүсийг минь суллахад нимгэн торгомсог халад бие даган унахад Дэхён намайг өргөн цонхны тавцан дээр суулган, зөөлөн зөөлөн үнсэж гараа ташаанаас шагай хүртэл эрвэгнүүлэн гүйлгэж удалгүй толгойноос минь барин уруулан дээр минь үнсэж өөртөө намайг уусгаж байв... тэр миний мэддэг Дэхёнаас шал өөр байна зөөлөн бас дулаахан миний анзаарч хараагүй Дэхён яг одоо миний өмнө намайг энхрийлэн зогсож байна

***

Цонхны завсраараа сонсогдох шувуудын ширгэх дуулдан нүдээ бага багаар нээхэд би Дэхёны цээжийг дэрлэн хэвтэж байв

Дээрээс асгарах усны дусал ч одоо миний биеийг ариутгаж чадахгүй, нэрийг нь хэлэх байтугай хэлхийг ч хүсдэггүй тэр хүнийхээ өвөрт нь орсон гэж бодхоор л өөрийгөө үзэн ядаж байлаа... гэхдээ тэрний ганц ч болтугай сайн талыг харсан гэж өөрийгөө тайвшруулна

Хувцасны шүүгээгээ нээн, биеэнд эвтэйхэн сарпанчиг өмсөөд толиныхоо урд суун нүүрээ уоьд урьдыхаасаа багаар будан гарах гэтэл Дэхён халадаа өмсөн босож ирээд

Дэхён: явах гэж байгаа юмуу?

Би: аанхан, би Ёонгуктай явах болохоор азнаж байгаад гараарай дахиж ирэх гэсний ч хэрэггүй эхний бөгөөд сүүлийх байсан гэж бодоорой

Гэрээсээ гаран цахилгаан шат ирхийг хүлээж байх хоорондоо Ёонгук руу залгасан ч утас нь холбогдох боломжгүй байв хамгийн түрүүнд санаа зовж байгаа нь Ёонгук Дэхёнийг харчих вий гэхээс айж байлаа...

Цахилгаан шатны хаалга нээгдэх үед Ёонгук над руу инээмсэглэн

Ёонгук: намайг хүлээж байв уу?

Би: аанхан

Бид лифтээр В1 давхарт буун түүний машинд суун сургуулийн зүг явж байтал Ёонгук над руу харснаа

Ёонгук: өчигдөр намайг харсан байж яагаад хөшигөө хаачихсан юм

Би: зүгээр л... бага зэрэг ууртай байсан юмаа

Ёонгук: чи Дэхёнийг танидаг юм уу?

Би: ямар Дэхён?

Ёонгук: танихгүй бол яахав дээ,

Тэр 2хон асуулт асуухад л гарын алга хөлрөн өөрийн эрхгүй сандарч эхлэх нь тэр... хэн нэгнэ бидний тухай мэдвэл бүх зүйл нуран унах болно

Сургууль дээр ирээд Ёонгук, Химчан 2той сууж байтал Дэхён орж ирэн бидний хажуугаар өнгөрөхдөө намайг нүднийхээ булангаар харчихаад суудалдаа суучив түүний харц инээмлэглэлээс айдаг... юу бодож явдагыг нь хэн ч мэдэхгүй байх

Хичээл дундуур утсанд зурвас ирэн нээж хархад Дэхёнаас чи гэрэлтэж байнагэсэн зурвас ирсэн байв ёонгук хажуунаас өнгийхөд нь би түүнийг түлхэн цааш хичээлээ бичих гэсэн ч анхаарал тогтож өгсөнгүй...

—

Цонхоор орж ирэх салхи, хажууд гэрэлтэх лаанууд, чихэнд эгшиглэх аялгуу, хурууны салаанд уугих тамхи, тархинд эргэлдэх тэр хүний тухай бодолууд

Хараад идсэн анхны хайр хэдийн 2 жил өнгөрсөн ч мартаж чадаагүй, хайр байсан ч харин одоо бол өшөө хорсол болчихсон анхны хайр минь...

Химчан ард зогсон баруун гартаа барьсан дарсаа урд минь барин

Химчан: винонд дуртай биздээ

Би: дуртай ялангуяа удаан дарсан бол бүр янзтай

Химчан: чамтай танилцаад сар болохдоо нэг зүйл сонирхол их татлаа, чи чимээгүй орчинд ороод л ирэх юм бол бодол болоод зогсчих юмаа

Чаддаг бол бодлыг чинь унших юмсан

Би: *инээмсэглэх* танайх их гоё юм. Сөүл тэр чигтээ харагдаж байна гэж хэлэн хундагтай дарсаа ширээн дээр тавиад химчан луу харан

Би: миний бодлыг эзэмдэх боломж олье

Тэр инээмсэглэн над руу ойртон уруулан дээр минь үнсээд өрөөг гэрэлтүүлж байсан бүдэгхэн лааны гэрлийг унтраан даашинзны минь цахилгааныг доошлуулан дараа нь мөрнөөс нь барин доош буулгасаар газар унагачихлаа би түүн лүү инээмсэглэн цамцных нь товчнуудыг нэг нэгээр нь тайлах хооронд түүний зөөлөн уруул хүзүүг минь шимэн үнсэж, гараа нуруугаар минь явуун хөхөвчний түгжээг мултлан авч шидхэд нь би түүний тэлээг суллаж удалгүй тэр өөрөө өмдөө тайлан шидчихлээ... шалнаас тааз хүртэл үргэжлэх хүйтэн цонх руу намайг шахан өмнө минь өвдөглөн суугаад дотоожийг минь тайлан зүүн хөлийг минь гуянаас шагай хүртэл энхрийлэн үнсэж удсан ч үгүй босож ирэн уруулан дээр минь үнсэн ташаанаас минь барин бага зэрэг өргөсхийхэд нь би түүнийг хөлөөрөө орооход тэр намайг хүйтэн цонх түшүүлэн хөхийг минь ээлжлэн хөхөж заримдаа толгойг нь хазах нь таатай мэдрэмж төрүүлэн таатай нь аргагүй гиншихэд өгзөгийг минь улам чанга базлана

Би гараа явуулан түүний бахархалыг барин нааш цааш хэд хэд хөдлөгөхөд гаранд минь шингэн мэдрэгдэж түүний амьсгал түргэсэхэд нь би түүний уруулан дээр үнсэн

Би: одоо эхлэх болчиж тиймүү гэж хэлхэд тэр өөрийнхөө бахархалыг миний халуун бас шингэн ялгарсан тэр нууцлаг газар луу шулгуулхад нь

Би: ааах *дуу алдах*

Эхлэж үзүүр хэсгээ хийн хөдөлгөөн тутамдаа улам гүн гүнзгий хийх нь намайг солиоруулж байлаа нуруунаас хүйтэн цонх хайрах боловч энэ нь байдалыг улам таатай болгож байх шиг...

Түүний бас миний ханаж цадахгүй хүсэл нилээн удаан үргэжлэж би түүний нуруугаар гараа явуулсаар улам доошлуулан өгзөгнөөс нь базан түүний хүзүүг шуналтай нь аргагүй шимнэ...

Бидний хөдөлгөөн улам түргэсэхэд цонх тулж байсан гараа атган

Химчан: яг тавихнээ

Би: би ч гэсэн

Тэр өөрийнхөө бахархалыг миний гүн тулган хийхэд хэвлий хэсгээр халуу зүйл дүүрэд ирэх шиг болход түр амьсгаадан мөрөн дээр минь толгойгоо тавин санаа алдхад нь би тэрний хүзүүгээр тэврэн

Би: маргааш хичээлтэй эртхэн амарцгаая

Тэр өнөөхөө сугалан намайг газар буулгалгүй 2 гар дээрээ өргөн унтлагын өрөөний зүг алхахад нь би тэрний хацар дараа нь хүзүүн дээр нь үнсэн нүдээ анихад бид аль хэдийнээ унтлагын өрөөнд ороод ирчиж... тэр намайг орон дээр хэвтүүлэн нимгэн нилонон материалтай даавуугаар хучин өөрөө наагуур минь хэвтэн хөхөн дээр минь үнсээд чийг даасан өргөн цээжиндээ наан чанга тэврэхэд нь би анх удаа л амар амгаланг мэдрэх шиг...

Хэзээ ч ингэж тайвширч үзсэнгүй, тэр яг л миний хамгаалагч сахиусан тэнгэр байх

Өндөрт байдаг болоод ч тэрүү чимээ шуугиан тэгж их сонсогдсонгүй, уул нь гэртээ сэрхэд машинууд бас хүмүүсийн ярилцах сонсогддогсон гэтэл эднийд бол өөрө байлаа

Аргагүй 35 давхар гэсэндээ цонхоор хүйтэн салхи орж ирэн биеийг минь жиндээх боловч түүний дулаан энгэр намайг дулаацуулж байлаа нүдээ нээн түүний унтаж байгааг харан инээмсэглээд хөлөө түүний дээгүүр давуулан цээжин дээр нь үнсэн

Би: босоорой... хичээлдээ явцгаая

Шүршүүрнээс гарч ирхэд гэрээр дүүрэн шарсан өндөг, хар кофены үнэр хамар цоргим үнэртэн ходоод ажилуулаад эхлэх нь тэр...

Нойтон үсээ гараараа үрсээр гал тогоонд орход Химчан цагаан өнгийн халад өмсчихсөн ширээн дээр шарсан өндөгөө тавиад

Химчан: хичнээн яарч байсан ч өглөөний цайгаа уучихаад явцгаая

***

Өнөөдөр бидний хичээлийн хувиар бараг таарсангүй, орох ёстой хичээлүүд тарсан ч би номын санд бүрэнхий болтол суун сургуулиас гархад сургуулийн гадаа Дэхёны надад явуулсан хар машин зогсож байв би машинд суухад машинд Дэхён сууж байв

Түүнээс архи бас тамхи ханхалан над руу ойртож

Дэхён: өчигдөр хаана хоносон?

Би: мэдэж байж заавал надаас асуух хэрэг байгаа юм уу?

Дэхён: БИ ЧАМД ХЭЛСЭН БАЙХАА... ЧИ ХЭН НЭГЭНД ХАЙРТАЙ БОЛВОЛ ТЭРНИЙГ ЧИНЬ БАС ЧАМАЙГ АЛНА ГЭЖ

Би: тэгээд алаач дээ гэж хэлэн түүн рүү муухай хархад Дэхён 2 гараараа хоолойг минь бөөн сэгсчин

Дэхён: НАМАЙГ ЗОВООЖ БАЙХААР ҮХЭЭД ӨГ ГУЙЖ БАЙНА *уйлах*

—–MN4EVER—-